Interpretacja indywidualna z dnia 15 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.340.2026.2.MS2

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismami z 17 kwietnia 2026 r. (data wpływu 17 kwietnia 2026 r.).

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.A.

2)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.B.

3)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

C.C.

Opis stanu faktycznego

W dniu 18 stycznia 2025 r. zmarł D.D., mąż Wnioskodawczyni oraz ojciec małoletnich B.B. i C.C. Spadek po nim nabyli:

• A.A. - w udziale 1/4,
• C.C. - w udziale 3/16,
• B.B. - w udziale 3/16,
• E.E. - w udziale 3/16,
• F.F. - w udziale 3/16.

W skład spadku po D.D. wchodził m.in. udział w nieruchomości położonej w (…) przy ul. (…). Udział ten wynosił 41/150 części w opisanej nieruchomości i został nabyty przez D.D. wyłącznie w drodze dziedziczenia po jego ojcu G.G., zmarłym w dniu 29 grudnia 2022 r.

Przed śmiercią G.G. współwłaścicielami nieruchomości byli:

• G.G. - w udziale 82/150,
• żona H.H. - w udziale 68/150.

D. D. nie był w tym czasie współwłaścicielem nieruchomości.

Po śmierci G.G. spadek po nim nabyli jego dzieci:

• D.D. - w udziale 1/2,
• I.I. - w udziale 1/2.

W konsekwencji każde z nich nabyło udział wynoszący 41/150 części w opisanej nieruchomości.

G.G. był właścicielem opisanej nieruchomości od kilkudziesięciu lat (znacznie dłużej niż 5 lat przed śmiercią). Kilkanaście lat przed śmiercią przekazał w drodze darowizny udział w tej nieruchomości swojej córce I. I., która przed jego śmiercią była już współwłaścicielką nieruchomości w udziale 68/150.

Po śmierci D. D. Wnioskodawczyni oraz jej dzieci nabyli w drodze dziedziczenia udziały w nieruchomości. Udziały przypadające Wnioskodawczyni oraz małoletnim zainteresowanym wyniosły odpowiednio:

• A.A. - 328/4800 (tj. 41/600),
• C.C. - 123/4800 (tj. 41/1600),
• B.B. - 123/4800 (tj. 41/1600).

W dniu 27 lutego 2026 r. współwłaściciele sprzedali swoje udziały w nieruchomości. Sprzedaż została dokonana przez wszystkich współwłaścicieli w jednej umowie sprzedaży.

Nie został przeprowadzony dział spadku po D.D. Spadkobiercy pozostawali współwłaścicielami udziałów w nieruchomości i sprzedali ją wspólnie. Udziały w nieruchomości sprzedane przez spadkobierców odpowiadały udziałom wynikającym z dziedziczenia po D.D. Udział w nieruchomości nie został sprzedany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem sprzedaży był udział w nieruchomości, a nie udział w spadku po zmarłym D.D.

Podsumowując, zbyty udział w nieruchomości był nabywany kolejno w następujący sposób:

1. G.G. był współwłaścicielem nieruchomości od kilkudziesięciu lat (znacznie dłużej niż 5 lat przed swoją śmiercią).

2. Po jego śmierci w dniu 29 grudnia 2022 r. udział w nieruchomości wynoszący 41/150 nabył w drodze spadku mąż Wnioskodawczyni D.D.

3. Następnie po śmierci D.D. w dniu 18 stycznia 2025 r. udział ten został odziedziczony przez Wnioskodawczynię oraz jego dzieci.

4. W dniu 27 lutego 2026 r. wszyscy współwłaściciele sprzedali swoje udziały w tej nieruchomości.

Sprzedaż nastąpiła w 2026 r., a więc przed upływem 5 lat od nabycia udziału przez D.D., jednak nieruchomość pozostawała wcześniej w majątku jego poprzednika prawnego, G.G., przez okres znacznie przekraczający 5 lat.

Pytania

1.Czy w opisanym stanie faktycznym sprzedaż udziałów w nieruchomości w dniu 27 lutego 2026 r. przez Wnioskodawczynię oraz małoletnich B.B. i C.C. podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2.Czy w opisanym stanie faktycznym pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1pkt 8 lit. a ustawy o PIT, należy liczyć od daty nabycia udziału w nieruchomości przez D.D. (2022 r.), czy od daty nabycia nieruchomości przez wcześniejszego spadkodawcę - G.G.?

Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości stanowi źródło przychodu, jeżeli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku pięcioletni termin należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość nabył spadkodawca.

Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że okres pięciu lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę, do którego uprzednio należał majątek będący przedmiotem dziedziczenia.

Taka sytuacja w praktyce dotyczy w szczególności sukcesji majątkowej w ramach rodziny i odpowiada celowi ustawodawcy, który wprowadzając art. 10 ust. 5 ustawy o PIT nowelizacją z 2018 r., dążył do wyeliminowania sytuacji, w której spadkobiercy byliby zobowiązani do zapłaty podatku wyłącznie z powodu dziedziczenia nieruchomości, mimo że nieruchomość pozostawała w majątku rodziny przez długi okres.

W przywołanym art. 10 ust. 5 ustawy o PIT ustawodawca nie wprowadził ograniczenia, zgodnie z którym pięcioletni termin miałby być liczony wyłącznie od nabycia nieruchomości przez bezpośredniego spadkodawcę podatnika. Użycie pojęcia „spadkodawca” bez jego dalszego zawężenia oznacza, że obejmuje ono również wcześniejszych spadkodawców, do których uprzednio należał przedmiotowy majątek.

W konsekwencji należy przyjąć, że stosownie do tego przepisu okres pięciu lat liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę - lege non distinguente - także spadkodawcę spadkodawcy.

W niniejszej sprawie oznacza to, że okres ten należy liczyć od momentu nabycia nieruchomości przez G.G., który był właścicielem tej nieruchomości przez wiele lat przed swoją śmiercią.

Następnie udział w tej nieruchomości został nabyty w drodze spadku przez jego syna D.D. w dniu 29 grudnia 2022 r., a po jego śmierci przez Wnioskodawczynię oraz jego dzieci w dniu 18 stycznia 2025 r.

Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych.

Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 19 listopada2024 r., sygn. I SA/Łd 607/24, wskazał, że okres pięciu lat powinien być liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez wszystkich spadkodawców, do których uprzednio należał przedmiotowy majątek.

Podobne stanowisko zostało wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 września 2025 r., sygn. I SA/Rz 224/25, w którym sąd uznał, że podatnik w ramach spadkobrania nabywa również prawo do uwzględnienia okresu posiadania nieruchomości przez wcześniejszych spadkodawców.

Również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 lipca 2024r., sygn. III SA/Wa 1066/24, wskazał, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o PIT okres pięciu lat należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę, co obejmuje również wcześniejszych spadkodawców.

Analogiczne stanowisko zostało zaprezentowane także w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2023 r., sygn. III SA/Wa 42/23.

W przedstawionym stanie faktycznym nieruchomość należała pierwotnie do G.G., który nabył ją (jako całość lub w udziale) jeszcze w latach 70. XX wieku, a więc wiele lat przed swoją śmiercią. Oznacza to, że w dacie jego śmierci (29 grudnia 2022 r.) bezspornie upłynął już pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji należy uznać, że pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, upłynął już wiele lat temu.

Sprzedaż udziałów w nieruchomości w dniu 27 lutego 2026 r., dokonana przez Wnioskodawczynię oraz małoletnich Zainteresowanych (B.B. i C.C.), nie stanowi zatem źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8ustawy o PIT i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości, bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”, ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Z powyższych przepisów wynika więc, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który nabył tę nieruchomość również w spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, tj. data śmierci jego spadkodawcy.

Z wniosku wynika, że w dniu 18 stycznia 2025 r. zmarł mąż Zainteresowanej (spadkodawca) oraz ojciec małoletnich B.B. i C.C. W skład spadku po mężu Zainteresowanej oraz ojcu małoletnich dzieci wchodził m.in. udział w nieruchomości. Udział ten wynosił 41/150 części i został nabyty przez spadkodawcę wyłącznie w drodze dziedziczenia po jego ojcu G.G., zmarłym w dniu 29 grudnia 2022 r. Po śmierci spadkodawcy, Zainteresowana (żona zmarłego) oraz jego dzieci nabyli w drodze dziedziczenia udziały w nieruchomości. Udziały przypadające Zainteresowanej oraz jej małoletnim dzieciom wyniosły odpowiednio:

• A.A. - 328/4800 (tj. 41/600),
• C.C. - 123/4800 (tj. 41/1600),
• B.B. - 123/4800 (tj. 41/1600).

W dniu 27 lutego 2026 r. współwłaściciele sprzedali swoje udziały w nieruchomości. Nie został przeprowadzony dział spadku po spadkodawcy. Udziały w nieruchomości sprzedane przez spadkobierców odpowiadały udziałom wynikającym z dziedziczenia po spadkodawcy.

Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży przez Zainteresowanych w 2025 r. udziałów w nieruchomości zauważam, że do nabycia przez Zainteresowanych ww. udziałów doszło w drodze spadku po zmarłym w 2025 r. D.D., który to nabył udział w ww. nieruchomości w drodze spadku po zmarłym w 2022 r. ojcu. A więc pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od daty nabycia udziału w nieruchomości przez Pana D.D. (spadkodawcę), czyli od daty śmierci spadkodawcy Pana D.D., tj. od 2022 r.

Wyjaśniam, że przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje wyłącznie na nabycie lub wybudowanie nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, po którym następuje dziedziczenie. W przepisie tym ustawodawca wskazuje tylko i wyłącznie na spadkodawcę, a nie na poprzednich spadkodawców spadkodawcy. W przedmiotowej sprawie to nie spadkobiercy (Zainteresowani) ale tylko i wyłącznie spadkodawca (tj. Pan D.D.) mógłby doliczyć do wskazanego w ww. przepisie okresu, okres nabycia przez spadkodawcę (swojego ojca), po którym on sam dziedziczył.

Podkreślam również, że dla oceny możliwości doliczenia do okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okresu od nabycia przez spadkodawcę nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. W sytuacji, gdy ustawodawca wskazuje w przedmiotowym przepisie na okres od nabycia przez spadkodawcę, nieuprawnionym jest odwoływanie się do okresu od nabycia przez poprzednich spadkodawców spadkodawcy.

Zatem sprzedaż w 2025 r. udziału w nieruchomości nabytej w drodze spadku po Panu D.D. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 10 ust. 5 tej ustawy, bowiem termin, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy w tym przypadku liczyć od końca 2022 r. Wobec powyższego pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynąłby dopiero z końcem 2027 r.

Uzyskany ze sprzedaży dochód podlega zatem opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie bowiem z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Na mocy art. 19 ust. 1 tej ustawy:

W odniesieniu do art. 19 ust. 3 ustawy:

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, opłatę skarbową, opłatę sądową. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo-skutkowy.

Treść art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi:

W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:

Na gruncie art. 22 ust. 6e ww. ustawy:

Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:

Ponadto art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy wskazuje, że:

Podsumowując, sprzedaż w 2025 r. udziałów w nieruchomości, które Zainteresowani (żona oraz małoletnie dzieci spadkodawcy) otrzymali w spadku po swoim mężu i ojcu, stanowi dla Zainteresowanych źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nie upłynął termin, o którym mowa w tym przepisie. Uzyskany ze sprzedaży dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem, według zasad określonych w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko jest zatem nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądowych, stwierdzić należy, że są one rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, określonych stanach faktycznych/zdarzeniach przyszłych i tylko do nich się odnoszących.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.

Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 146; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.