Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.125.2026.3.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 11 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze z Pana numerem PESEL, zamiast nr NIP, dokumentującej zakup pojazdu (pytanie oznaczone we wniosku nr 1). Uzupełnił go Pan pismem z 22 marca 2026 r. (wpływ 22 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 31 marca 2026 r. (wpływ 31 marca 2026 r.) oraz pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

AB od (…) 2013 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą (…) (dalej jako: Wnioskodawca, Wnioskujący). Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli oznaczona kodem PKD 45.20.Z. Podatnik jest polskim rezydentem o nieograniczonym obowiązku podatkowym. Jako przedsiębiorca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Podatnik od początku swojej działalności ewidencjonuje zdarzenia gospodarcze w oparciu o ewidencję przychodów opodatkowując uzyskiwane przychody zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wnioskodawca prowadzi również wykaz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Wnioskodawca w roku 2021 w związku ze wzrostem potrzeb firmowych rozpoczął poszukiwania w celu zakupu samochodu dostawczego (…). Z uwagi na trudną sytuację w tamtym czasie na rynku motoryzacyjnym oraz ograniczoną dostępność pojazdów z rynku wtórnego zdecydował się na zakup nowego samochodu z salonu. Po znalezieniu właściwej oferty, Wnioskujący podpisał umowę zakupu z salonem (…) na zakup pojazdu (…) na kwotę (…), w tym (…) podatku VAT. Zaś w dniu (…) 2021 r. Wnioskodawca wpłacił zaliczkę na kwotę (…) w formie przelewu.

Zamówienie na ww. pojazd zostało złożone i zrealizowane na osobę prywatną, jednak pojazd był zamawiany w celu prowadzenia czynności w ramach wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Wnioskujący sfinalizował zakup pojazdu i wpłacił pozostałą kwotę w dniu (…) 2023 r., na krótko przed odbiorem pojazdu. Całość rozliczeń była wykonywana w formie przelewów bankowych.

Sprzedaż ww. pojazdu została zaewidencjonowana za pośrednictwem kasy fiskalnej, co skutkowało wystawieniem paragonu fiskalnego bez wykazanego nr NIP – o fakcie wystawienia takiego paragonu Wnioskodawca nie miał jednak wiedzy, takiego paragonu przy sprzedaży nie okazano Wnioskodawcy.

Jednocześnie salon samochodowy wystawił fakturę do paragonu z wykazanym numerem PESEL. Po otrzymaniu tej faktury Wnioskodawca zwrócił się o wystawienie faktury z NIP, jednak sprzedawca odmówił powołując się na fakt wystawienia paragonu bez NIP.

Przedmiotem zamówienia był samochód dostawczy (…) z jednym rzędem siedzeń oraz ścianą grodziową (…), a w dowodzie rejestracyjnym widnieje adnotacja VAT-1 potwierdzająca charakter użytkowy pojazdu.

Zakupiony pojazd z uwagi na jego charakter użytkowy jest używany wyłącznie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Na moment wystawienia paragonu i faktury dokumentującej przedmiotowy zakup, tj. (…) 2023 r. Wnioskodawca także posiadał status czynnego podatnika VAT.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy przedstawione w piśmie z 22 marca 2026 r. oraz w piśmie z 31 marca 2026 r.

1.Zakupiony przez Wnioskodawcę samochód stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) i został wprowadzony do wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dacie (…) 2023 r.

2.Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od (…) 2013 r.

3.Faktura dokumentująca nabycie przedmiotowego samochodu potwierdza czynność faktycznie dokonaną i jednocześnie odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

4.Na fakturze dokumentującej nabycie samochodu jest wyszczególniona stawka i kwota podatku VAT.

5.Faktura do paragonu została wystawiona na AB. Dane odbiorcy wykazane na fakturze to: (…). Są to dane osoby prywatnej (bez nr NIP).

6.Pytanie: „Czy na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja Pana jako nabywcy, mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP?”.

Odp.: W ocenie Wnioskodawcy, na podstawie posiadanej faktury możliwe jest jego jednoznaczne zidentyfikowanie jako nabywcy, mimo braku numeru NIP. Faktura zawiera imię, nazwisko oraz adres nabywcy odpowiadające danym Wnioskodawcy ujawnionym w CEIDG oraz w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT (tzw. biała lista).

7.Przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.).

8.Pytanie: „Czy przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy? Jeżeli tak, proszę wskazać:

a)który konkretnie przepis dotyczy tego pojazdu”;

Odp.: Art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy VAT.

b)„czy spełnienie wymagań określonych w tym przepisie zostało stwierdzone na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz adnotacją w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu tych wymagań (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy) lub na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (dotyczy pojazdów wymienionych w art. 86a ust. 9 pkt 3 ustawy)”.

Odp.: W tym zakresie Wnioskodawca pragnie wskazać, że następuje poprawa, ponieważ wymagania określone przepisami ustawy VAT zostały stwierdzone przez okręgową stację kontroli pojazdów na podstawie przeprowadzonego badania technicznego oraz odpowiednim zaświadczeniem potwierdzającym charakter tego pojazdu natomiast na obecny moment Wnioskodawca nie posiada adnotacji w dowodzie rejestracyjnym.

9.Przedmiotowy pojazd, konstrukcyjnie nie jest przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Pojazd ten posiada jeden rząd siedzeń i ścianę grodziową i umożliwia przewóz maksymalnie 3 osób łącznie z kierowcą.

10.Pytanie: „Czy konstrukcja pojazdu wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne?”.

Od.: Konstrukcja przedmiotowego pojazdu charakteryzuje się jednym rzędem siedzeń oraz ścianą grodziową co wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, a jednocześnie powodując, że nawet jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą byłoby nieistotne.

11.Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz wykonuje czynność w postaci długoterminowego wynajmu mieszkania na cele mieszkaniowe, która korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

12.Przedmiotowy pojazd samochodowy od samego początku, tj. od dnia zakupu przez cały okres aż do dnia obecnego był i nadal jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

13.W piśmie z 31 marca 2026 r. wskazał Pan, że z dniem (…) 2026 r. uzyskał Pan adnotację VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług

Czy otrzymana faktura z nr PESEL Wnioskodawcy, zamiast nr NIP, uprawnia go do odliczenia podatku VAT w wysokości 100% kwoty wykazanej na fakturze z tytułu zakupu przedmiotowego pojazdu z adnotacją VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym potwierdzającą szczególny charakter użytkowy tego pojazdu? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług

Zdaniem Wnioskodawcy, jako czynny podatnik VAT posiada on prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku VAT w wykazanej kwocie (…) z faktury dokumentującej zakup przedmiotowego pojazdu i z zawartym nr PESEL zamiast NIP przedsiębiorcy, który jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych w działalności gospodarczej podatnika.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów usług, wg art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2025 poz. 775, dalej jako: uVAT) podlegają:

·odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

·eksport towarów;

·import towarów na terytorium kraju;

·wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

·wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 86 ust. uVAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Przez podatnika, zgodnie z art. 15 uVAT, rozumie się osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Definicję samodzielnie prowadzonej działalności gospodarczej definiuje art. 15 ust. 2 uVAT wskazując, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 uVAT podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Art. 88 ust. 1-1a uVAT zawiera katalog wyłączeń od odliczenia lub zwrotu podatku od towarów i usług wskazując, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

·usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:

·nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób;

·usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a oraz

·do wydatków, o których mowa w art. 29a ust. 7 pkt 3.

W związku z powyższym, brak numeru NIP paragonie oraz na fakturze do niego wystawionej nie wyłącza prawa do odliczenia podatku pod warunkiem, że nabyty towar jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych, a faktura odzwierciedla faktycznie dokonaną transakcję pomiędzy podmiotami. Ponadto, iż na fakturze nie ma nr NIP możliwa jest identyfikacja Wnioskodawcy jako nabywcy pojazdu. Dodatkowo, przedmiotowej sprawie Wnioskujący wykorzystuje zakupiony pojazd w prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z tym spełnia ustawowe przesłanki warunkujące możliwość odliczenia podatku VAT naliczonego. Zaś brak nr NIP jest brakiem technicznym o mniejszej wadze i nie wpływa na zmianę w danych merytorycznych faktury, tj. podstawy opodatkowania, czy kwoty wartości podatku VAT. Ponadto w art. 88 uVAT – katalogu wyłączeń od odliczeń podatku naliczonego VAT – nie wymieniono braku numeru NIP w związku z tym jego brak na fakturze nie powoduje, że Wnioskodawca nie może odliczyć podatku VAT za dany okres.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji z dnia 30 grudnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1- 3.4012.1054.2025.2.JM:

„W myśl generalnej zasady (art. 86 ust. 1 ustawy), podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, jeżeli te towary czy usługi mają związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. W art. 88 ust. 3a ustawy wskazano sytuacje, w których podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast faktura jest dokumentem, którego zasadniczą funkcją jest potwierdzenie zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Ma ona sformalizowany charakter i powinna być wystawiona zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Elementy formalne, które winna zawierać faktura określa art. 106e ust. 1 ustawy. Jednym z nich jest numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy). Jednak o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.

A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości, które, co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, wyłącznie z powodu tych braków. Natomiast nie można uznać za prawidłową fakturę, w przypadku, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami.

Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego ma znaczenie to w jakim charakterze podmiot dokonuje zakupu, czy jako konsument, czy też jako podatnik VAT, o czym powinien poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. Jeżeli podmiot w momencie dokonywania zakupu występuje w charakterze konsumenta i nabywa towar/usługę na potrzeby osobiste lub prywatne, to nie ma możliwości późniejszej zmiany charakteru tego zakupu, a tym samym nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego.

W takim przypadku sprzedaż ewidencjowania jest na kasie rejestrującej (potwierdzona paragonem bez NIP nabywcy) i ewentualnie dokumentowana fakturą wystawioną zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy podatnik dokonuje nabycia na cele prowadzonej działalności, a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. W takim przypadku sprzedawca nie ma obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej i wystawia fakturę z NIP-em nabywcy lub może zaewidencjonować taką sprzedaż na kasie rejestrującej, jednak w taki sposób, aby paragon zawierał numer identyfikujący nabywcę. Zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy, do tak zaewidencjonowanej sprzedaży sprzedawca wystawia fakturę dla nabywcy działającego w charakterze podatnika VAT zawierającą jego numer NIP.

Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy, wskazać należy, że – jak wynika z opisu sprawy – podczas składania zamówienia w salonie sprzedaży podał Pan numer NIP swojego gospodarstwa rolnego, który został ujęty w umowie zamówienia. Z okoliczności sprawy wynika zatem, że w momencie dokonywania zakupu zadeklarował Pan, że nabywa towar jako podatnik VAT, a nie jako konsument. O przeznaczeniu zakupu jako związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą – w tym konkretnym przypadku – przesądza też rodzaj zakupu, tj. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył Pan samochód ciężarowy, samochód nie jest wykorzystywany do celów prywatnych i jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. W analizowanej sprawie fakt niewłaściwego zaewidencjonowania ww. sprzedaży na kasie rejestrującej bez uwzględnienia NIP-u nabywcy na paragonie, a następnie wystawienie faktury również bez tego numeru nie może przesądzać o tym, że dla tego zakupu działał Pan w charakterze konsumenta. Tym samym, nabycie przedmiotowego pojazdu samochodowego jako związanego z wykonywanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT uprawnia Pana do odliczenia podatku naliczonego. Zatem, jeżeli na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja Pana jako nabywcy, mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP, a jednocześnie zakupiony samochód ciężarowy jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanej faktury dokumentującej zakup ww. samochodu. Prawo do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowej faktury przysługuje pod warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy”.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w interpretacji z dnia z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.707.2025.2.EW:

„Z ww. uregulowań wynika także, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji, na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak wskazania NIP oraz adresu prowadzenia działalności gospodarczej przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

[...] Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W okolicznościach analizowanej sprawy, wyjaśnienia wymaga kwestia związana z możliwością odliczenia podatku VAT z faktury bez wskazania NIP-u nabywcy i adresu prowadzenia działalności gospodarczej.

Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktury, uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy i adresu prowadzenia działalności gospodarczej) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak wskazania NIP-u na fakturze i adresu prowadzenia działalności gospodarczej nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.

[...] W niniejszej sprawie fakt niewłaściwego zaewidencjonowania ww. sprzedaży, bez uwzględnienia NIP-u nabywcy i adresu prowadzenia działalności gospodarczej, w konsekwencji – wystawienie faktury również bez tego numeru i adresu prowadzenia działalności gospodarczej nie może przesądzać o tym, że dla tego zakupu działała Pani w charakterze konsumenta. Tym samym, nabycie przedmiotowego samochodu, związanego z wykonywanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT uprawnia Panią do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja Pani jako nabywcy, mimo nieumieszczenia Pani numeru NIP i adresu prowadzenia działalności gospodarczej, a jednocześnie zakupiony samochód osobowy jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanej faktury.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy są spełnione – przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy – jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz zakupiony samochód osobowy jest wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz do celów prywatnych (użytek mieszany). W konsekwencji, przysługuje Pani prawo do odliczenia 50% podatku VAT z faktury dokumentującej zakup samochodu osobowego, wykorzystywanego w sposób mieszany, pomimo tego, że faktura została wystawiona na Panią, bez podania NIP-u i adresu prowadzenia działalności gospodarczej”.

Przedmiotowe uzasadnienie znajduje potwierdzenie również w interpretacji z dnia 4 stycznia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.542.2022.2.EB:

„Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Pani dotyczą ustalenia, czy może Pani odliczyć podatek od towarów i usług VAT naliczony z faktury wystawionej do paragonu na osobę prywatną (imię, nazwisko i adres bez NIP) za opał – pelet, który zakupiła Pani do ogrzania wynajmowanych lokali, który nigdy nie był i nie będzie wykorzystywany w celach prywatnych lub innych aniżeli w celu ogrzewania wynajmowanych lokali.

W tym miejscu należy wyjaśnić kwestię związaną z możliwością odliczenia podatku VAT z faktury bez numeru NIP. Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT”.

Podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 6 maja 2021 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.61.2021.2.MS:

„Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują, tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które, co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Jeszcze raz należy wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).

Co istotne w przedmiotowej sprawie, Wnioskodawca otrzymał pojazd i fakturę zakupu w sierpniu 2020 r. kiedy był już zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Oznacza to, że używał On ten pojazd od razu do swojej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT.

Zatem podsumowując, brak numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT. Jeżeli na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja podatnika jako nabywcy, mimo nieumieszczenia jego numeru NIP, a jednocześnie zakupiony samochód dostawczy (...) wraz z zabudową izotermiczną jest wykorzystywany na cele prowadzonej działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem VAT wg zasad ogólnych, to Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na otrzymanej fakturze VAT z dnia (...). Prawo do odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowej faktury przysługuje na podstawie art. 86 ust. 1, w wysokości zgodnej z przepisami art. 86a ustawy i pod warunkiem niewystąpienia negatywnych przesłanek z art. 88 ustawy”.

Identyczne stanowisko zostało zaprezentowane w piśmie z dnia 18 sierpnia 2021 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.287.2021.2.DS:

„Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie wyklucza możliwość jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na fakturze.

Brak NIP-u przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania podatkowego.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku VAT jako rolnik i chce założyć instalację fotowoltaiczną, która będzie produkowała prąd, który będzie wykorzystywany w około 70% w gospodarstwie rolnym. W ramach gospodarstwa rolnego Wnioskodawcy energia elektryczna wytwarzana przez instalację fotowoltaiczną będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Faktura będzie wystawiona na Wnioskodawcę jako osobę fizyczną (bez numeru NIP).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy może odliczyć podatek VAT od instalacji fotowoltaicznej pomimo wystawienia faktury na Niego jako osobę fizyczną (bez numeru NIP).

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić kwestie związaną z możliwością odliczenia podatku VAT z faktury bez numeru NIP. Jak wyżej wyjaśniono, prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem Wnioskodawca może odliczyć podatek VAT pomimo wystawienia faktury bez numeru NIP.

Następnie należy zauważyć, że instalacja fotowoltaiczna – jak wynika z opisu sprawy – będzie tylko w części wykorzystywana w działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. energia elektryczna będzie głównie wykorzystywana w gospodarstwie rolnym.

Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika.

[...] Należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT jest uzależnione od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku nr NIP nabywcy) jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).

Podsumowując, w sytuacji, gdy na otrzymanej fakturze dokumentującej faktycznie dokonaną transakcję nie zostanie umieszczony numer NIP nabywcy, ale pozostałe elementy faktury będą spełniały wymogi ustawy, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przesłanek wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim instalacja fotowoltaiczna będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy”.

Jeżeli chodzi o wysokość odliczenia w zakresie pojazdów reguluje to art. 86a ust. 1 uVAT wskazując, że w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86a ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku m.in. wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zgodnie z art. 86a ust. 2, zalicza się wydatki dotyczące:

·nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;

·używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;

·nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 86a ust. 3 pkt. 1, art. 86a ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku, gdy pojazdy samochodowe są:

·wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub

·konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie.

Zgodnie z art. 86a ust. 4 uVAT, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

·sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub

·konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Do pojazdów samochodowych, o których mowa w art. 86a ust. 4 pkt 2, należą, zgodnie z art. 86a ust. 9 uVAT:

·pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:

-klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub

-z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;

· pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

·pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:

-agregat elektryczny/spawalniczy,

-do prac wiertniczych,

-koparka, koparko-spycharka,

-ładowarka,

-podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,

-żuraw samochodowy

– jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

W art. 86a ust. 10 uVAT zostały wskazane wymagania dla pojazdów samochodowych określonych w art. 86a ust. 9 uVAT, są to:

·pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań;

·pkt 3 stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

W związku z tym, że Wnioskodawca nabył pojazd samochodowy (…) z jednym rzędem siedzeń oraz ścianą grodziową, a w dowodzie rejestracyjnym widnieje adnotacja VAT-1 potwierdzająca charakter użytkowy pojazdu – spełnia on przesłanki do odliczenia 100% kwoty podatku VAT wynikające z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a uVAT w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 2, ust. 9 pkt 1 lit. b oraz ust. 10 pkt 1 uVAT.

Powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacji z dnia 30 grudnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.1054.2025.2.JM:

„[...] Z opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył Pan stycznia 2025 r. samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej 3,5 tony. Samochód nie jest wykorzystywany do celów prywatnych. Samochód jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT. Pojazd spełnia wymogi art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy – samochód ciężarowy przeznaczony do przewozu towarów. Spełnienie wymagań zostało stwierdzone na podstawie przeglądu VAT–1 przeprowadzonego przez uprawnioną stację kontroli pojazdów, co zostało potwierdzone wpisem w dowodzie rejestracyjnym pojazdu.

Z treści przepisów art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w zw. z art. 86a ust. 4 pkt 2, ust. 9 pkt 1 i ust. 10 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków.

Spełnienie wymagań dla tego typu pojazdów samochodowych określonych w ww. przepisie stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Zatem, w związku z tym, że samochód będący przedmiotem Pana zapytania są zaliczany do pojazdów takich jak wymienione w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy, a w dowodzie rejestracyjnym ww. pojazdu znajduje się stosowna adnotacja na temat dodatkowego badania technicznego, to ma Pan prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturze dokumentującej zakup samochodu ciężarowego”.

Analogicznie stanowisko zostało wskazane w Piśmie z dnia 9 stycznia 2017 r., sygn. 1462-IPPP1.4512.1000.2016.1.MP:

„Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w odniesieniu do wskazanych w stanie faktycznym pojazdów samochodowych przysługuje prawo do odliczenia 100% kwoty podatku VAT wykazanego na fakturach w sytuacji, gdy pojazdy te ze względu na swoją konstrukcję są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z art. 86a ust. 9 ustawy o VAT. Z treści ww. przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van oraz z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków i pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.

W tej grupie pojazdów, uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika mieszczą się pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Są to pojazdy o konstrukcji wskazującej na ich podstawowe przeznaczenie do celów gospodarczych, wykluczającej ich użycie do celów prywatnych lub powodującej, że ewentualny użytek do celów prywatnych będzie nieistotny.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że aby dokonać odliczenia pełnej kwoty podatku VAT z tytułu wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT, warunkiem koniecznym jest, aby pojazdy te posiadały zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, przy czym powyższe winno wynikać również z dowodu rejestracyjnego zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Wykonanie dodatkowego badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz posiadanie stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu staje się obowiązkiem podatnika, w sytuacji, gdy podatnik chce dokonać obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego od nabywanych przez podatnika wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy o VAT. Dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu poniesienia takich wydatków jest prawem podatnika, z którego to prawa podatnik może, lecz nie musi skorzystać. Zatem jeżeli Wnioskodawca chce z powyższego prawa skorzystać powinien być w posiadaniu stosownych dokumentów (zaświadczenia i adnotacji w dowodzie rejestracyjnym), które by to prawo do odliczenia potwierdzały.

Jak wskazano wyżej, w art. 86a ust. 10 ustawy wyraźnie uregulowano, że spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy stwierdza się na podstawie badania technicznego, co stanowi dowód potwierdzający prawidłowość dokonywanych przez podatnika odliczeń podatku od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodu”.

Analogiczne stanowisko zostało przedstawione w Piśmie z dnia 25 sierpnia 2014 r., sygn. ITPP2/443-736/14/AK:

„W analizowanej sprawie należy wskazać, że kluczowe znaczenie ma przepis art. 86a ust. 4 w związku z art. 86a ust. 9 pkt 1 lit. a ustawy. Z treści ww. przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van.

[...] Analiza okoliczności faktycznych sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa pozwala stwierdzić, że samochód, o którym mowa we wniosku, jest samochodem wymienionym w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy, a więc – w myśl art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy – jego konstrukcja wyklucza użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że użycie go do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne. W sytuacji zatem, gdy jest Pan w posiadaniu dokumentów, o których mowa w art. 86a ust. 10 ustawy, stwierdzających spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 (badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań), na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy, przysługuje Panu prawo do odliczania pełnej kwoty podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z tym samochodem.

Jednocześnie nie jest Pan zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu tego pojazdu, a tym samym – w myśl art. 86a ust. 12 ustawy, nie ma obowiązku złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego informacji o tym pojeździe”.

Zatem, należy uznać, że Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej rzeczywiste nabycie pojazdu samochodowego (…) wykorzystywanego przez Podatnika do wykonywana czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mimo, że nie został na niej wskazany nr NIP. Dodatkowo Wnioskodawca spełnił wszystkie warunki w odniesieniu do posiadanego pojazdu w celu uzyskania prawa do odliczenia w wysokości 100% kwoty podatku VAT z otrzymanej faktury.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:

Z przepisów art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług jedynie w sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji, jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Na podstawie art. 86 ust. 10c ustawy:

W myśl art. 86 ust. 11 w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.:

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r.:

Zatem prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących zakupy związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą wynika z samej konstrukcji podatku od towarów i usług i zapewnia neutralność tego podatku dla czynnych podatników VAT. W stosunku do faktur lub dokumentów celnych podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy po otrzymaniu faktury lub dokumentu celnego, będącego podstawą odliczenia lub za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

W kontekście ww. przepisów należy stwierdzić, że prawo do odliczenia powstaje w związku z powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu czynności będącej źródłem podatku naliczonego. Zatem jeżeli obowiązek podatkowy z tytułu danej czynności powstanie u dostawcy towarów czy usług, to u podatnika będącego odbiorcą tej czynności powstanie także prawo do odliczenia. O ile podstawą odliczenia podatku naliczonego będzie data powstania obowiązku podatkowego u dokonującego dostawy lub świadczącego usługi, dopiero w okresie otrzymania faktury (bądź dokumentu celnego) będzie możliwość zrealizowania prawa do odliczenia.

Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

W tym miejscu należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:

Aby dany podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 34 ustawy:

Natomiast w myśl art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Jednakże od wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy zasady przewidziano wyjątki.

I tak, w świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Według art. 86a ust. 4 ustawy:

Należy zauważyć, że przepis art. 86a ust. 4 ustawy wskazuje na istnienie dwóch grup pojazdów samochodowych uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

W pierwszej grupie (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy) mieszczą się pojazdy, których konstrukcja wskazuje na ich przeznaczenie z reguły do użytku prywatnego, jednakże pojazdy te mogą być także wykorzystywane w działalności gospodarczej (np. samochód osobowy). Z tych też względów – dla celów pełnego odliczania VAT – fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności gospodarczej musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

W konsekwencji, w celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki:

-sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania wyklucza ich użycie do celów prywatnych,

-wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

W drugiej grupie pojazdów uznawanych za wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy) mieszczą się natomiast pojazdy samochodowe, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Na podstawie art. 86a ust. 9 ustawy:

Jak stanowi ust. 10 ww. artykułu:

W art. 86a ust. 12 ustawy wskazano, że:

Zasady dotyczące wystawiania faktur uregulowane zostały w dziale XI „Dokumentacja” w rozdziale 1 „Faktury” ustawy.

I tak, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1–15 ustawy:

Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien wynikać z zawartej umowy.

Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy:

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W myśl art. 106b ust. 5 ustawy:

Stosownie do art. 106b ust. 6 ustawy:

Ww. przepis art. 106b ust. 5 ustawy wprowadza zasadę, zgodnie z którą w przypadku sprzedaży zarejestrowanej przy zastosowaniu kasy rejestrującej, fakturę do paragonu fiskalnego na rzecz nabywcy posługującego się NIP (lub numerem podatku od wartości dodanej) wystawia się tylko w przypadku, gdy paragon dokumentujący tę sprzedaż zawiera ten numer.

Powołane przepisy art. 106b ust. 5 ustawy dotyczą szczególnego przypadku, gdy podatnik otrzymuje paragon fiskalny, a następnie żąda wystawienia do niego faktury. W takim przypadku wystawienie faktury jest możliwe tylko pod warunkiem, że na paragonie fiskalnym będzie numer NIP nabywcy.

Należy zauważyć, że co do zasady na kasie rejestrującej ewidencjonuje się obrót tylko na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zgodnie z art. 106b ust. 3 ustawy na żądanie tych podmiotów podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą dokonaną sprzedaż. Faktury te mogą służyć do udokumentowania poniesionych wydatków i nie będą zawierały numeru identyfikującego nabywcę.

Przepisy art. 106b ust. 5 ustawy reguluje szczegółowo kwestie dokumentowania transakcji, które zostały uprzednio zaewidencjonowane przy zastosowaniu kasy rejestrującej. Ww. przepis wymusza pewną konsekwencję podatnika. To znaczy, jeżeli dokonuje on zakupu jako podatnik, a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu.

Na podstawie art. 109a ustawy:

Wskazał Pan, że:

·Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od (…) 2013 r.

·Podpisał Pan umowę zakupu z salonem (…) na zakup pojazdu marki (…) na kwotę (…) brutto, w tym (…) podatku VAT i w dniu (…) 2021 r. wpłacił Pan zaliczkę na kwotę (…) w formie przelewu.Sfinalizował Pan zakup pojazdu i wpłacił pozostałą kwotę w dniu (…) 2023 r., na krótko przed odbiorem pojazdu.

·Zamówienie na ww. pojazd zostało złożone i zrealizowane na osobę prywatną, jednak pojazd był zamawiany w celu prowadzenia czynności w ramach wykonywanej przez Pana działalności gospodarczej.

·Sprzedaż ww. pojazdu została zaewidencjonowana za pośrednictwem kasy fiskalnej, co skutkowało wystawieniem paragonu fiskalnego bez wykazanego nr NIP (o czym nie miał Pan wiedzy a paragonu przy sprzedaży Panu nie okazano).

·Jednocześnie salon samochodowy wystawił fakturę do paragonu z wykazanym numerem PESEL. Po otrzymaniu tej faktury Wnioskodawca zwrócił się o wystawienie faktury z NIP, jednak sprzedawca odmówił powołując się na fakt wystawienia paragonu bez NIP.

·Na moment wystawienia paragonu i faktury dokumentującej przedmiotowy zakup, tj. (…) 2023 r. posiadał Pan status czynnego podatnika VAT.

·Zakupiony przez Pana samochód stanowi środek trwały w rozumieniu art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i został wprowadzony do wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w dacie (…) 2023 r.

·Faktura dokumentująca nabycie przedmiotowego samochodu potwierdza czynność faktycznie dokonaną i jednocześnie odzwierciedla rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

·Na fakturze dokumentującej nabycie samochodu jest wyszczególniona stawka i kwota podatku VAT.

·Faktura do paragonu została wystawiona na AB. Dane odbiorcy wykazane na fakturze to: (…). Są to dane osoby prywatnej (bez nr NIP).

·Na podstawie posiadanej faktury możliwe jest jednoznaczne zidentyfikowanie Pana jako nabywcy, mimo braku numeru NIP. Faktura zawiera imię, nazwisko oraz adres nabywcy odpowiadające Pana danym ujawnionym w CEIDG oraz w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT (tzw. biała lista).

·Przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym w rozumieniu art. 2 pkt 34 ustawy.

·Przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy.

·Wymagania dla przedmiotowego pojazdu określone przepisami ustawy zostały stwierdzone przez okręgową stację kontroli pojazdów na podstawie przeprowadzonego badania technicznego oraz odpowiednim zaświadczeniem potwierdzającym charakter tego pojazdu.

·Z dniem (…) 2026 r. uzyskał Pan adnotację VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym.

·Przedmiotowy pojazd, konstrukcyjnie nie jest przeznaczony do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą. Pojazd ten posiada jeden rząd siedzeń i ścianę grodziową i umożliwia przewóz maksymalnie 3 osób łącznie z kierowcą.

·Zakupiony pojazd z uwagi na jego charakter użytkowy jest używany wyłącznie w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

·Konstrukcja przedmiotowego pojazdu wyklucza jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

·Przedmiotowy pojazd samochodowy od samego początku, tj. od dnia zakupu przez cały okres aż do dnia obecnego był i nadal jest wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy ma Pan prawo do pełnego odliczenia podatku VAT od zakupu przedmiotowego samochodu, pomimo wystawienia faktury na Pana jako osobę fizyczną (bez wskazania NIP-u).

W myśl generalnej zasady (art. 86 ust. 1 ustawy), podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabywanych towarów i usług, jeżeli te towary czy usługi mają związek z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi. W art. 88 ust. 3a ustawy wskazano sytuacje, w których podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast faktura jest dokumentem, którego zasadniczą funkcją jest potwierdzenie zaistniałego zdarzenia gospodarczego. Ma ona sformalizowany charakter i powinna być wystawiona, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.

Elementy formalne, które winna zawierać faktura określa art. 106e ust. 1 ustawy. Jednym z nich jest numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (art. 106e ust. 1 pkt 5 ustawy). Jednak o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe.

A zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują wadliwości które, co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania, to należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z tych faktur, wyłącznie z powodu tych braków. Natomiast nie można uznać za prawidłową fakturę, w przypadku gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami.

Dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego ma znaczenie to, w jakim charakterze podmiot dokonuje zakupu, czy jako konsument, czy też jako podatnik VAT, o czym powinien poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. Jeżeli podmiot w momencie dokonywania zakupu występuje w charakterze konsumenta i nabywa towar/usługę na potrzeby osobiste lub prywatne, to nie ma możliwości późniejszej zmiany charakteru tego zakupu, a tym samym nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego. W takim przypadku sprzedaż ewidencjonowana jest na kasie rejestrującej (potwierdzona paragonem bez NIP nabywcy) i ewentualnie dokumentowana fakturą wystawioną zgodnie z art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy.

Natomiast w przypadku, gdy podatnik dokonuje nabycia na cele prowadzonej działalności, a nie jako konsument, to powinien o tym fakcie poinformować sprzedawcę w momencie dokonywania zakupu. W takim przypadku sprzedawca nie ma obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie rejestrującej i wystawia fakturę z NIP-em nabywcy lub może zaewidencjonować taką sprzedaż na kasie rejestrującej, jednak w taki sposób aby paragon zawierał numer identyfikujący nabywcę. Zgodnie z art. 106b ust. 5 ustawy, do tak zaewidencjonowanej sprzedaży sprzedawca wystawia fakturę dla nabywcy działającego w charakterze podatnika VAT zawierającą jego numer NIP.

Zatem skoro:

·w momencie dokonywania zakupu (… 2023 r.), występował Pan jako podatnik podatku VAT (w momencie zakupu samochodu był Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT);

·przedmiotowy pojazd samochodowy od samego początku, tj. od dnia zakupu do dnia obecnego był i nadal jest wykorzystywany w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług;

·ww. pojazd został wprowadzony do środków trwałych w (…) 2023 r. (w miesiącu zakupu)

– to w niniejszej sprawie fakt niewłaściwego zaewidencjonowania ww. sprzedaży, bez uwzględnienia NIP-u nabywcy, w konsekwencji – wystawienie faktury również bez tego numeru nie może przesądzać o tym, że dla tego zakupu działał Pan w charakterze konsumenta. Tym samym, nabycie przedmiotowego samochodu, związanego z wykonywanymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT uprawnia Pana do odliczenia podatku naliczonego. Jeżeli na podstawie posiadanej faktury jest możliwa identyfikacja Pana jako nabywcy, mimo nieumieszczenia Pana numeru NIP, a jednocześnie zakupiony samochód jest wykorzystywany do czynności opodatkowanych, to zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z otrzymanej faktury.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione – przy założeniu, że nie wystąpią okoliczności wymienione w art. 88 ustawy – jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz zakupiony samochód jest/będzie wykorzystywany w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W konsekwencji, przysługuje/będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktury dokumentującej zakup przedmiotowego samochodu, pomimo tego, że faktura została wystawiona na Pana jako osobę fizyczną bez podania NIP-u.

Przechodząc natomiast do kwestii pełnego prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze dokumentującej zakup przedmiotowego pojazdu, wskazać należy, że z treści art. 86a ust. 4 pkt 2 w związku z art. 86a ust. 9 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem/eksploatacją pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą klasyfikowanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van oraz z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków i pojazdów samochodowych, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.

W tej grupie pojazdów, uznawanych za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, mieszczą się pojazdy ustawowo uznane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, przy wykorzystywaniu których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Są to pojazdy o konstrukcji wskazującej na ich podstawowe przeznaczenie do celów gospodarczych, wykluczającej ich użycie do celów prywatnych lub powodującej, że ewentualny użytek do celów prywatnych będzie nieistotny.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, że aby dokonać odliczenia pełnej kwoty podatku z tytułu wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy, warunkiem koniecznym jest, aby pojazdy te posiadały zaświadczenie wydane przez okręgową stację kontroli pojazdów, po przeprowadzeniu dodatkowego badania technicznego, przy czym powyższe winno wynikać również z dowodu rejestracyjnego zawierającego właściwą adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Wykonanie dodatkowego badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz posiadanie stosownej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym pojazdu staje się obowiązkiem podatnika, w sytuacji, gdy podatnik chce dokonać obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego od nabywanych przez podatnika wydatków związanych z samochodami wymienionymi w art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy. Dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu poniesienia takich wydatków jest prawem podatnika, z którego to prawa podatnik może, lecz nie musi skorzystać. Zatem, jeżeli podatnik chce z powyższego prawa skorzystać powinien być w posiadaniu stosownych dokumentów (zaświadczenia i adnotacji w dowodzie rejestracyjnym), które by to prawo do odliczenia potwierdzały.

Należy podkreślić, że w art. 86a ust. 10 ustawy wyraźnie uregulowano, że spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy stwierdza się na podstawie badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez stację kontroli pojazdów oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań, co stanowi dowód potwierdzający prawidłowość dokonywanych przez podatnika odliczeń podatku od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodu.

Wskazał Pan, że:

·przedmiotowy samochód zakupił Pan w roku 2023;

·przedmiotowy samochód jest pojazdem samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1 ustawy;

·wymagania określone przepisami ustawy VAT zostały stwierdzone przez okręgową stację kontroli pojazdów na podstawie przeprowadzonego badania technicznego oraz odpowiednim zaświadczeniem potwierdzającym charakter tego pojazdu;

·dopiero z dniem (…) 2026 r. uzyskał Pan adnotację VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym (informacja zawarta piśmie z 31 marca 2026 r.).

Analiza przedstawionego opisu sprawy oraz powołanych regulacji prawnych prowadzi do stwierdzenia, że – wbrew Pana stanowisku – nie przysługuje Panu prawo do odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego wykazanego w fakturze dokumentującej nabycie przedmiotowego pojazdu bowiem – jak Pan sam wskazał – adnotację VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym uzyskał Pan dopiero z dniem (…) 2026 r.

Należy podkreślić, że w art. 86a ust. 10 ustawy wyraźnie uregulowano, że spełnienie wymagań określonych w art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 w związku z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy, stwierdza się na podstawie badania technicznego potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez stację kontroli pojazdów oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań, co stanowi dowód potwierdzający prawidłowość dokonywanych przez podatnika odliczeń podatku od wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodu.

Przeprowadzenie dodatkowego badania technicznego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację oraz jego odnotowanie w dowodzie rejestracyjnym jest warunkiem, którego niedopełnienie lub spełnienie z opóźnieniem skutkuje utratą prawa do 100% odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze dokumentującej nabycie przedmiotowego pojazdu. Jednocześnie bez znaczenia w analizowanej sprawie jest fakt, że uzyskał Pan adnotację w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zakupionego w roku 2023 – w marcu 2026 r. Powyższe opóźnienie związane z uzyskaniem adnotacji VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym powoduje utratę Pana prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze dokumentującej nabycie pojazdu w roku 2023.

Podsumowanie

Otrzymana przez Pana faktura z Pana nr PESEL, zamiast nr NIP, nie uprawnia Pana/nie będzie Pana uprawniać do odliczenia w wysokości 100% kwoty podatku naliczonego wykazanej na fakturze dokumentującej nabycie przedmiotowego pojazdu, bowiem – jak wskazał Pan w piśmie z 31 marca 2026 r. – adnotację VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym uzyskał Pan dopiero z dniem (…) 2026 r.

W konsekwencji, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. Interpretacja ta została wydana w szczególności na podstawie informacji zawartej z piśmie z 22 marca 2026 r., że: „(…) z dniem (…) 2026 r. uzyskał Pan adnotację VAT-1 w dowodzie rejestracyjnym”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Wskazuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie natomiast powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Informuję, że interpretacja ta została wydana w zakresie podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.