Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.131.2026.2.MJ
Organ podatkowy uznaje, że podatnikowi przysługuje prawo do częściowego odliczenia podatku VAT związane wyłącznie z działalnością gospodarczą. Koszty mieszane o przeznaczeniu zarówno gospodarczym, jak i prywatnym nie dają podstaw do odliczeń, jeśli dominuje aspekt mieszkalny.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 lutego 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
- prawa do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane, w stosunku do których nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnych części (pomieszczeń) Nieruchomości;
- prawa do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane i Koszty wyposażenia przeznaczone do Pomieszczeń mieszanych (tj. wykorzystywanych zarówno w działalności gospodarczej, jak i do celów mieszkalnych);
- prawa do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 kwietnia 2026 r. (data wpływu).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Pani X prowadzi jednoosobową działalności gospodarczą w Polsce pod firmą … (dalej: X lub Wnioskodawca). Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, którego głównym przedmiotem działalności jest prowadzenie sieci restauracji. Wnioskodawca prowadzi – jako franczyzobiorca – restauracje …, które generują sprzedaż opodatkowaną VAT. Restauracje są otwarte 7 dni w tygodniu.
Wnioskodawczyni w 2021 r. (wraz z małżonkiem) nabyła dwie działki budowlane położone w miejscowości …. Nabycie zostało opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych (z uwagi na fakt, iż sprzedawca nie działał w charakterze podatnika VAT przy ich dostawie). Na nabytych działkach aktualnie realizowana jest budowa domu jednorodzinnego (dalej: Nieruchomość), który będzie częściowo wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej VAT Wnioskodawcy (m.in. jako biuro oraz na potrzeby archiwizacji dokumentów i spotkań z kontrahentami/pracownikami), a częściowo na cele prywatne (mieszkalne).
Zgodnie z planem/projektem budowlanym Nieruchomości oraz założeniami Wnioskodawcy, powierzchnia Nieruchomości wyniesie 366,92 m² i będą wyodrębnione w niej pomieszczenia:
1)przeznaczone wyłącznie na cele działalności gospodarczej – o powierzchni 41,30 m² (dalej: Pomieszczenia służbowe), w skład których wchodzą:
- biuro – o powierzchni 11,50 m²,
- archiwum – o powierzchni 29,80 m².
2) przeznaczone na cele mieszane (tj. wykorzystywane zarówno w działalności gospodarczej, jak i w celach mieszkalnych; dalej: Pomieszczenia mieszane) – o powierzchni 250,26 m², w skład których wchodzą:
- pokój / sala konferencyjno-szkoleniowa 1 – o powierzchni 73,27 m²,
- pokój / sala konferencyjno-szkoleniowa 2 – o powierzchni 31,72 m²,
- hol – o powierzchni 13,27 m²,
- hol 1 – o powierzchni 7,78 m²,
- garaż – o powierzchni 51,71 m²,
- garderoba – o powierzchni 2,89 m²,
- kuchnia – o powierzchni 14,51 m²,
- łazienka mała – o powierzchni 3,14 m²,
- łazienka z prysznicem – o powierzchni 4,11 m²,
- pomieszczenie gospodarcze – o powierzchni 5,35 m²,
- pomieszczenie rekreacyjne – o powierzchni 17,95 m²,
- pomieszczenie techniczne – o powierzchni 14,26 m²,
- spiżarnia – o powierzchni 4,52 m²,
- wiatrołap – o powierzchni 5,78 m².
3)przeznaczone wyłącznie na cele mieszkalne / prywatne – 75,36 m² (dalej: Pomieszczenia mieszkalne, w skład których wchodzą:
- pokój 1 – o powierzchni 13,61 m²,
- pokój 2 – o powierzchni 24,91 m²,
- łazienka z wanną – o powierzchni 10,18 m²,
- garderoba damska – o powierzchni 11,65 m²,
- garderoba męska – o powierzchni 6,09 m²,
- piwnica – o powierzchni 8,92 m².
Wnioskodawca zaznacza, że ww. powierzchnia poszczególnych pomieszczeń została przedstawiona zgodnie z założeniami wynikającymi z planu/projektu budowlanego Nieruchomości, stąd nie można wykluczyć, iż rzeczywista powierzchnia pomieszczeń będzie nieznacznie się różnić.
W związku z budową Nieruchomości Wnioskodawca aktualnie ponosi określone wydatki obejmujące m.in.:
1)usługi projektowe, geodezyjne, budowlane, montażowe;
2)materiały i artykuły budowlane (beton, stal, płyty, belki, drewno, farby, styropian etc.);
3)koszty instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, ogrzewania podłogowego;
(dalej łącznie jako: Koszty budowlane).
Wnioskodawca wskazuje, że część Kosztów budowlanych będzie mogła zostać przyporządkowana konkretnym częściom (pomieszczeniom) Nieruchomości, podczas gdy inne będą dotyczyć całej Nieruchomości (nie będzie możliwe przyporządkowanie ich do konkretnych części/pomieszczeń).
Ponadto, Wnioskodawca w kolejnych etapach budowy poniesie również wydatki związane z wyposażeniem Nieruchomości, takie jak wykładziny, meble, oświetlenie, rolety przeciwsłoneczne, system alarmowy i monitorujący, system klimatyzacji etc. (dalej: Koszty wyposażenia) oraz jej eksploatacją, tj. koszty mediów: wody, ogrzewania, Internetu, energii, czy wywozu nieczystości, etc. (dalej: Koszty eksploatacyjne).
Koszty budowlane (a w przyszłości koszty Wyposażenia oraz Koszty eksploatacyjne) dokumentowane są i będą fakturami wystawianymi przez dostawców na dane Wnioskodawcy.
Uzupełnienie wniosku
Wnioskodawca wyjaśnia, że część domu (Nieruchomości), w której prowadzona będzie działalność gospodarcza, jak również wydatki objęte zakresem Wniosku, będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Dom (Nieruchomość), będący przedmiotem Wniosku, w części, w której prowadzona będzie działalność gospodarcza będzie wykorzystywany m.in. w celach przeprowadzania spotkań z kontrahentami, dostawcami oraz współpracownikami/pracownikami, prowadzenia rozmów, negocjacji z kontrahentami a także w celu przygotowywania i archiwizacji dokumentów (jako biuro, archiwum) na potrzeby/w związku z ww. działalnością opodatkowaną VAT.
Wnioskodawca wyjaśnia, iż nie wykonuje on (w ogóle) czynności objętych zwolnieniem z VAT. W konsekwencji dom (Nieruchomość) nie będzie w żadnym stopniu wykorzystywany do czynności zwolnionych z VAT (i nie ma potrzeby/podstaw do wyodrębniania kwot podatku naliczonego związanymi z czynnościami zwolnionymi z VAT).
Wnioskodawca wyjaśnia, że zamierza dokonywać odliczenia podatku naliczonego od wydatków objętych zakresem wniosku przy zastosowaniu metody powierzchniowej (klucz powierzchniowy) jako podstawowej metody alokacji, a w przypadku wydatków dotyczących części wspólnych (Pomieszczeń mieszanych) metodę powierzchniowo-czasową, mianowicie:
- w przypadku wydatków (Kosztów budowlanych - wymienionych poniżej w odpowiedzi na pytanie nr 4 Wezwania), co do których nie można jednoznacznie ustalić, której części domu (Nieruchomości) dotyczą (tj. których dotyczy pytanie nr 1 zadane we Wniosku), zastosowana zostanie metoda powierzchniowa. Odnosząc się do przesłanek, którymi kierował się Wnioskodawca wybierając, w odniesieniu do wydatków tego rodzaju, metodę powierzchniową Wnioskodawca wskazuje, iż w przypadku Kosztów budowlanych klucz powierzchniowy najlepiej oddaje związek wydatku z działalnością, ponieważ tego rodzaju wydatki są związane przede wszystkim z określoną częścią powierzchni domu (Nieruchomości), a nie z obrotem, liczbą klientów czy wysokością przychodów;
- w przypadku wydatków (Kosztów budowlanych, Kosztów wyposażenia - wymienionych poniżej w odpowiedzi na pytanie nr 4 Wezwania) poniesionych na Pomieszczenia mieszane (tj. o których mowa w pytaniu nr 2 zadanym we Wniosku), Wnioskodawca określi kwotę podatku naliczonego podlegającego odliczeniu poprzez jednoczesne zastosowanie metody powierzchniowej oraz dodatkowo metody czasowej. Odnosząc się do przesłanek, którymi kierował się Wnioskodawca wybierając metodę powierzchniowo-czasową dla wydatków dotyczących Pomieszczeń mieszanych, Wnioskodawca wskazuje, iż w tym przypadku sam klucz powierzchniowy nie oddawałby w pełni rzeczywistego związku tych wydatków z działalnością gospodarczą, ponieważ Pomieszczenia mieszane są wykorzystywane zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych. Z tego względu, obok klucza powierzchniowego, uwzględniony zostanie również klucz czasowy, który pozwala ustalić, w jakim zakresie Pomieszczenia mieszane są faktycznie wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej, a w jakiej na cele prywatne. Takie łączne zastosowanie obu metod najlepiej odzwierciedla specyfikę tych wydatków, ponieważ uwzględnia zarówno zakres części powierzchni domu (Nieruchomości), jak i rzeczywisty czas jej używania do celów działalności gospodarczej.
- z kolei w przypadku Kosztów eksploatacyjnych (wymienionych poniżej w odpowiedzi na pytanie nr 4 Wezwania), tj. o których mowa w pytaniu nr 3 zadanym we Wniosku, wielkość odliczenia VAT powinna – zdaniem Wnioskodawcy – zostać ustalona również w oparciu o metodę powierzchniową. Odnosząc się do przesłanek, którymi kierował się Wnioskodawca wybierając metodę powierzchniową dla Kosztów eksploatacyjnych, Wnioskodawca wskazuje, iż tego rodzaju wydatki pozostają w bezpośrednim związku z zakresem korzystania z części powierzchni domu (Nieruchomości) na potrzeby działalności gospodarczej. Koszty eksploatacyjne dotyczą bowiem bieżącego utrzymania Nieruchomości i są związane z fizyczną przestrzenią wykorzystywaną przez Wnioskodawcę, wobec czego klucz powierzchniowy najlepiej oddaje zakres, w jakim wydatki te służą działalności gospodarczej. W ocenie Wnioskodawcy metoda ta ma charakter obiektywny i najbardziej odpowiada specyfice tych wydatków, gdyż pozwala na ustalenie proporcji odliczenia w oparciu o rzeczywisty udział powierzchni wykorzystywanej do celów działalności gospodarczej w całkowitej powierzchni Nieruchomości.
Wnioskodawca wskazuje również, iż jak podkreślają organy podatkowe, przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ: „Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według którego dokonuje się wyliczenia proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Wybrany sposób musi jednak gwarantować jak najbardziej zbliżone do rzeczywistego obliczenie podatku naliczonego związanego wyłącznie z działalnością gospodarczą’’. Proponowane przez Wnioskodawcę metody (powierzchniowa, powierzchniowo-czasowa) gwarantują jak najbardziej zbliżone do rzeczywistego obliczenie podatku naliczonego związanego wyłącznie z działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca wyjaśnia, że wydatki, od których zamierza odliczyć VAT naliczony, obejmują:
- w ramach pytania nr 1 - Koszty budowlane, tj.:
(i)usługi projektowe, geodezyjne, budowlane, montażowe;
(ii)materiały i artykuły budowlane (beton, stal, płyty, belki, drewno, farby, styropian);
(iii)koszty instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, klimatyzacyjnych, ogrzewania podłogowego.
- w ramach pytania nr 2 - Koszty budowlane, tj.:
(i)usługi projektowe, geodezyjne, budowlane, montażowe;
(ii)materiały i artykuły budowlane (beton, stal, płyty, belki, drewno, farby, styropian);
(iv)koszty instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, klimatyzacyjnych, ogrzewania podłogowego.
oraz Koszty wyposażenia, tj.:
(i)wykładziny;
(ii)meble;
(iii)oświetlenie;
(iv)rolety przeciwsłoneczne;
(v)system alarmowy i monitorujący;
(vi)wentylatory, układy sterowaniasystemem klimatyzacji;
(vii)elementy wystroju;
(viii)elementy wykończeniowe.
- w ramach pytania nr 3 - Koszty eksploatacyjne (mediów), tj.:
(i)dostawy wody;
(ii)ogrzewania;
(iii)energii elektrycznej;
(iv)usług telekomunikacyjnych (w tym Internetu);
(v)wywozu nieczystości.
Wnioskodawca wyjaśnia, że sformułowanie „przy założeniu spełnienia warunków formalnych” oznacza sytuację spełnienia przesłanek formalnych uprawniających do odliczania podatku naliczonego, określonych w przepisach ustawy o VAT, tj.:
- Wnioskodawca będzie – na moment realizowania prawa do odliczenia – czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT),
- w odniesieniu do nabytych towarów lub usług powstanie obowiązek podatkowy (art. 86 ust. 10 ustawy o VAT),
- Wnioskodawca będzie dysponował fakturą potwierdzającą zakup towarów lub usług (art. 86 ust. 10b ustawy o VAT),
- nie zaistnieją przesłanki negatywne, wykluczające prawo do odliczenia, z art. 88 ustawy o VAT.
Wnioskodawca wskazuje, że części wspólne (Pomieszczenia mieszane) będą wykorzystywane do działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę oraz – w zależności od potrzeb – przez współpracowników, pracowników lub kontrahentów/dostawców, w szczególności w związku z wykonywaniem czynności biurowych, organizacyjnych oraz administracyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, średnio przez ok. 8 godzin na dobę (co wynika z charakteru działalności restauracyjnej, która – jak wyjaśniono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prowadzona jest przez 7 dni w tygodniu).
Wnioskodawca wskazuje, że potwierdzenie konkretnego sposobu i celu wykorzystania części wspólnych (Pomieszczeń mieszanych) może odbywać się, w szczególności w oparciu o następujące okoliczności:
- faktycznie udostępnienie części wspólnych (Pomieszczeń mieszanych) pracownikom/ współpracowników/kontrahentom/dostawcom, np. na potrzeby organizacji spotkań i szkoleń, udostępnianie toalet oraz kuchni m.in. do korzystania podczas przerw w trakcie spotkań;
- faktyczne umiejscowienie dokumentacji związanej z działalnością gospodarczą w Pomieszczeniach mieszanych;
- wskazanie adresu Nieruchomości (po ukończeniu budowy) jako jednego z miejsc prowadzenia działalności gospodarczej;
- sporządzanie dokumentacji z prowadzonej działalności, tj. harmonogramy i agendy spotkań, czy kalendarz służbowy;
- o ile wystąpi taka konieczność, nagrania z monitoringu zainstalowanego na terenie Nieruchomości, potwierdzające obecność Wnioskodawcy oraz pracowników/współpracowników/ kontrahentów/dostawców na terenie Nieruchomości.
Z kolei wykorzystanie części wspólnych (Pomieszczeń mieszkalnych) do celów prywatnych przejawiać się będzie jej wykorzystywaniem jako miejsca zamieszkania Wnioskodawcy, co może znajdować potwierdzenie m.in. w faktycznej obecności członków rodziny w domu (Nieruchomości) oraz w dokumentach o charakterze administracyjnym (np. zgłoszenie w przyszłości jako miejsce zameldowania Wnioskodawcy oraz innych członków rodziny).
Pytania
1.Czy Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, przysługuje (będzie przysługiwać) prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane, w stosunku do których nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnych części (pomieszczeń) Nieruchomości?
2.Czy Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, przysługuje (będzie przysługiwać) prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane i Koszty wyposażenia przeznaczone do Pomieszczeń mieszanych (tj. wykorzystywanych zarówno w działalności gospodarczej, jak i do celów mieszkalnych)?
3.Czy Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, będzie przysługiwać prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne?
Pani stanowisko w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym:
1.Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, przysługuje (będzie przysługiwać) prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane, w stosunku do których nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnych części (pomieszczeń) Nieruchomości.
2.Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, przysługuje (będzie przysługiwać) prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane i Koszty wyposażenia przeznaczone do Pomieszczeń mieszanych (tj. wykorzystywanych zarówno w działalności gospodarczej, jak i do celów mieszkalnych).
3.Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, będzie przysługiwać prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne.
UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
Uwagi ogólne
Zgodnie z podstawową zasadą neutralności VAT, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Powyższy przepis jest wyrazem fundamentalnej cechy podatku od wartości dodanej, wynikającej z Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, jaką jest neutralność tego podatku dla podatników.
Przepisy ustawy o VAT nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany), bądź pośredni. O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy (bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika).
Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo- skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
Mając natomiast na uwadze, że w praktyce występują przypadki, kiedy podatnicy nabywają towary i usługi w celu wykorzystywania ich zarówno na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, jak i na cele prywatne, ustawodawca przewidział zasady tzw. odliczenia proporcjonalnego (częściowego).
I tak, w myśl art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5), gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej (przy czym sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć).
W art. 86 ust. 2b ustawy o VAT przewidziano z kolei, że sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane (pkt 1) oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe (pkt 2).
Z kolei art. 86 ust. 2c ustawy o VAT wskazuje przykładowe dane, które mogą być przez podatników wykorzystywane przy wyborze sposobu określenia proporcji, mianowicie jest to m.in. średnioroczna powierzchnia wykorzystywana do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością (pkt 4).
W art. 86 ust. 7b ustawy o VAT przewidziano jednocześnie szczególną regulację dotyczącą wydatków na nabycie i wytworzenie nieruchomości (przy czym przez wytworzenie nieruchomości rozumie się – w myśl art. 2 pkt 14a ustawy o VAT – wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym). Mianowicie, w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe przepisy należy uznać, że niezależnie od tego, czy dany wydatek jest nakładem na wytworzenie nieruchomości czy innym wydatkiem, np. eksploatacyjnym – w pierwszej kolejności należy dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania poniesionych wydatków (lub ich części) do:
- działalności gospodarczej (wówczas, jeśli jest to działalność opodatkowana VAT, zasadniczo przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT) albo
- celów innych niż działalność gospodarcza (wówczas zasadniczo nie przysługuje prawo do odliczenia VAT w żadnym zakresie).
Dopiero jeśli nie jest możliwe dokonanie ww. alokacji bezpośredniej, konieczne jest zastosowanie tzw. odliczenia proporcjonalnego w oparciu o, co do zasady, art. 86a ust. 7b ustawy o VAT (w przypadku wydatków na wytworzenie nieruchomości) lub art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (w przypadku innych wydatków).
Powyższe podejście potwierdza również stanowisko organów podatkowych, przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor KIS) z dnia 28 lutego 2024 r. sygn. 0111-KDIB3-2.4012.714.2023.1.MGO oraz z dnia 23 lipca 2025 r. sygn. 0114- KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ.
Ponadto/niezależnie od powyższego, na gruncie obowiązujących przepisów ustawy VAT, prawo (w tym częściowe) do odliczenia podatku naliczonego przysługuje w przypadku spełnienia również warunków formalnych, tj.:
i.odliczenia dokonuje czynny, zarejestrowany podatnik VAT,
ii.w odniesieniu do nabytych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy,
iii.podatnik dysponuje fakturą dokumentującą dokonany przez niego zakup towarów lub usług,
iv.nie znajdują zastosowania negatywne przesłanki skutkujące brakiem możliwości odliczenia podatku naliczonego, wymienione w art. 88 ustawy VAT.
Podkreślić również należy, że przeszkodą do odliczenia VAT nie jest okoliczność, że na moment poniesienia wydatku nie będzie on efektywnie wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej. Istotny jest bowiem zamiar/intencja towarzysząca nabyciu towaru lub usługi, z której wynika, że zakup jest dokonany w celu wykorzystania w ramach działalności gospodarczej (por. np. interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 23 lipca 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ).
Ad pytanie nr 1)
Zdaniem Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, przysługuje mu (będzie przysługiwać) prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane, odnośnie których nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnych części (pomieszczeń) Nieruchomości.
W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazuje, że Koszty budowlane stanowią w jego ocenie nakłady o których mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, tj. ponoszone na wytworzenie nieruchomości stanowiącej majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej (mianowicie w celu przeprowadzania spotkań z kontrahentami/dostawcami/pracownikami czy przygotowywania i archiwizacji dokumentów, a tym samym istnieć będzie związek z działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT w tym zakresie), jak i do celów osobistych (tj. mieszkalnych, niezwiązanych z działalnością gospodarczą).
Tym samym, jak wynika z ww. przepisu, w sytuacji, kiedy przypisanie tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Zatem w celu ustalenia części VAT naliczonego z tytułu Kosztów budowlanych, które nie mogą być przypisane/przyporządkowane do konkretnej części (pomieszczenia) Nieruchomości, konieczne jest w pierwszej kolejności określenie udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy o VAT, tj. w jakim Nieruchomość będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej (dalej: Udział procentowy). Następnie, po ustaleniu wysokości Udziału procentowego, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczania przy jego wykorzystaniu odpowiedniej części VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących Koszty budowlane niemogące być przypisane do konkretnej części Nieruchomości.
Częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego występującego przy nabyciu towarów i usług na potrzeby wytworzenia nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej oraz na cele prywatne, w przypadku, kiedy przyporządkowanie tych wydatków do konkretnej części nieruchomości nie jest możliwe, w oparciu o Udział procentowy (tj. zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o VAT) potwierdza również stanowisko prezentowane przez Dyrektora KIS, przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ): „(…) w przypadku wydatków ponoszonych na wybudowanie budynku, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnych części nieruchomości (tj. części wykorzystywanej do działalności gospodarczej, bądź części niewykorzystywanej do działalności gospodarczej - mieszkaniowej), będzie Pan uprawniony do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na wybudowanie budynku, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnych części budynku, zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 7b ustawy. Będzie Pan zatem uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług zakupionych w związku z jego budową, przy czym podatek naliczony do odliczenia należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim budynek będzie wykorzystywany do celów prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem ma Pan prawo odliczyć podatek naliczony przy budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, lecz wyłącznie w stopniu, w jakim wybudowany budynek będzie służył czynnościom opodatkowanym”.
Analogicznie również Dyrektor KIS wskazał w interpretacji indywidualnej z dnia 2 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.408.2024.5.RK) czy w interpretacji indywidualnej z dnia 28 lutego 2024 r. (sygn. 0111-KDIB3-2.4012.714.2023.1.MGO): „(…) w przypadku wydatków ponoszonych na budowę nieruchomości, których nie będzie Pan miał możliwości jednoznacznie przypisać do części nieruchomości, która będzie wykorzystywana do działalności gospodarczej lub do części przeznaczonej na cele mieszkaniowe, będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części, w jakiej wydatki te będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi (działalnością gospodarczą). Podatek naliczony do odliczenia należy obliczyć, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy, według udziału procentowego, w jakim nieruchomość wykorzystywana będzie do Pana działalności gospodarczej”.
Wnioskodawca wskazuje, iż mając na uwadze, że w analizowanych okolicznościach przewidziano w planie Nieruchomości, pomieszczenia wyodrębnione/dedykowane: (i) wyłącznie prowadzeniu działalności gospodarczej (Pomieszczenia służbowe), (ii) wyłącznie celom mieszkalnym/prywatnym (Pomieszczenia mieszkalne) oraz (iii) o przeznaczeniu mieszanym (Pomieszczenia mieszane), zasadne jest, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie klucza powierzchniowego celem ustalenia wysokości Udziału procentowego.
Tym samym, aby ustalić część (procent) podatku naliczonego, jaki może być odliczany w przypadku tzw. Kosztów budowlanych, co do których nie można jednoznacznie ustalić, której części Nieruchomości dotyczą, należy w pierwszej kolejności ustalić jaką część powierzchni całej Nieruchomości stanowi powierzchnia pomieszczeń wykorzystywanych wyłącznie w działalności gospodarczej. I tak, mając na uwadze, iż pomieszczenia wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej (Pomieszczenia służbowe) zajmą 41,3 m², podczas gdy powierzchnia całkowita Nieruchomości wyniesie 366,92 m², udział powierzchni wykorzystywanej wyłącznie w działalności gospodarczej w całej powierzchni Nieruchomości wyniesie, w zaokrągleniu, 0,11 (41,3 / 366,92).
Zdaniem Wnioskodawcy, w powierzchni wykorzystywanej na cele działalności gospodarczej należy uwzględnić również połowę powierzchni Pomieszczeń mieszanych, których łączna powierzchnia wyniesie – zgodnie z założeniami/planem Nieruchomości – 250,26 m². Mając zatem na uwadze, że powierzchnia Nieruchomości wykorzystywana w działalności gospodarczej wynosi 166,43 m² (41,3 m² + (250,26 m² / 2)), a całkowita powierzchnia Nieruchomości wynosi 366,92 m², Udział procentowy wyniesie w zaokrągleniu 0,45 (166,43 m² / 366,92 m²).
Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż (przy złożeniu spełnienia warunków formalnych) jest (będzie) uprawniony do odliczenia części podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących Koszty budowlane, których nie można przypisać do konkretnej części Nieruchomości, w tej części, w jakiej Nieruchomość będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej (która to część wynosi, według ustaleń, Wnioskodawcy 45%).
Wnioskodawca zaznacza jednocześnie, iż – znając stanowisko organów podatkowych, zgodnie z którym prawidłowe określenie Udziału procentowego, a w konsekwencji części podatku naliczonego związanej ze sprzedażą opodatkowaną, należy do podatnika, a ocena prawidłowości przyjętych rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego bądź kontroli podatkowej lub celno-skarbowej (tak np. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ) – w ramach niniejszego wniosku, Wnioskodawca, nie oczekuje potwierdzenia, czy prawo do odliczenia VAT przysługuje w odniesieniu do wyliczonej w powyższy sposób części podatku podlegającego odliczeniu. Wnioskodawca oczekuje natomiast potwierdzenia, że przysługuje mu prawo do odliczenia VAT w stosunku do stosownej części podatku naliczonego od Kosztów budowlanych, tj. w stosunku do których nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnej części Nieruchomości.
Mając na uwadze, iż postępowanie, w sprawie wydania pisemnej interpretacji prawa podatkowego, jest postępowaniem, w którym organ podatkowy uprawiony do jej wydania ma udzielić zainteresowanemu informacji w zakresie zastosowania i wykładni prawa podatkowego w przedstawionym przez stronę stanie faktycznym sprawy (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 3 września 2025 r. sygn. II FSK 554/25), Wnioskodawca oczekuje potwierdzenia przez organ podatkowy, że dokonuje prawidłowej wykładni art. 86 ust. 1 oraz ust. 7b ustawy o VAT, która to wykładnia została szczegółowo przedstawiona przez Wnioskodawcę powyżej.
Ad pytanie nr 2)
Zdaniem Wnioskodawcy, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, przysługuje (będzie przysługiwać) mu prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane i Koszty wyposażenia przeznaczone do Pomieszczeń mieszanych (tj. wykorzystywanych zarówno w działalności gospodarczej, jak i do celów mieszkalnych).
Wnioskodawca wskazuje bowiem, iż w przypadku Kosztów budowlanych i Kosztów wyposażenia dotyczących wyłącznie Pomieszczeń mieszanych istnieje (będzie istnieć) pośredni związek tychże kosztów z działalnością Wnioskodawcy opodatkowaną VAT. Jak bowiem wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Pomieszczenia mieszane będą wykorzystywane również dla potrzeb działalności gospodarczej Wnioskodawcy, mianowicie w celach przeprowadzania spotkań z kontrahentami/dostawcami/pracownikami czy przygotowywania i archiwizacji dokumentów.
Tym samym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż jest uprawniony do odliczenia części podatku naliczonego od Kosztów budowlanych i Kosztów wyposażenia, które można przypisać/ przyporządkować Pomieszczeniom mieszanym, przy czym prawo to przysługuje w tej części, w jakiej Pomieszczenia mieszane będą wykazywać związek z działalnością opodatkowaną zgodnie z zasadą ogólną przewidzianą w art. 86 ust. 2a w zw. z ust. 1 ustawy o VAT.
Ww. przepis stanowi bowiem, iż w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5), gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej (przy czym sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć).
W ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że Koszty budowlane i Koszty wyposażenia, które można przyporządkować wyłącznie do Pomieszczeń mieszanych, będą wykorzystywane zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do innych celów (tj. mieszkalnych), a przypisanie ich w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Stąd w celu ustalenia wysokości kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu konieczne jest określenie przez Wnioskodawcę zakresu wykorzystywania ww. wydatków w celach działalności gospodarczej. Powyższe potwierdza również Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 2 października 2024 r. (sygn. 0114-KDIP4- 3.4012.408.2024.5.RK), w której wskazano, iż: „Odnosząc się natomiast do wydatków poniesionych na budowę pomieszczeń służących zarówno do działalności gospodarczej, jak również do celów osobistych, tj. kuchnia z jadalnią, salon, wiatrołap, komunikacja, schody, pomieszczenie techniczne, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje Panu wyłącznie w części, w jakiej ww. pomieszczenia będą wykazywać związek z działalnością opodatkowaną (czynnościami opodatkowanymi)”.
Z kolei określenie części, w jakiej Pomieszczenia mieszane będą wykazywać związek z działalnością opodatkowaną VAT/będą wykorzystywane w tej działalności, należy do podatnika (tu: Wnioskodawcy). I tak, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż część ta powinna zostać określona poprzez jednoczesne zastosowanie klucza powierzchniowego, tj. w praktyce Udziału procentowego (wynoszącego, według obliczeń Wnioskodawcy 0,45 oraz dodatkowo klucza czasowego, w myśl którego Pomieszczenia mieszane będą wykorzystywane w działalności gospodarczej przeważnie średnio przez 8 godzin w ciągu doby, (Wnioskodawca zaznacza w tym miejscu ponownie, że restauracje otwarte są 7 dni w tygodniu). Zdaniem Wnioskodawcy taki sposób kalkulacji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Oznacza to, że Pomieszczenia mieszane będą – zdaniem Wnioskodawcy – wykorzystywane w działalności gospodarczej w części wynoszącej w przybliżeniu (po jednoczesnym zastosowaniu Udziału procentowego wynoszącego 0,45 oraz klucza czasowego wynoszącego 0,33) 15% i w takiej też części Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących Koszty budowlane oraz Koszty wyposażenia dotyczące wyłącznie pomieszczeń mieszanych.
Wnioskodawca ponownie wskazuje, iż w ramach niniejszego wniosku nie wnosi o potwierdzenie konkretnej (wyliczonej w powyższy sposób) części podatku podlegającego odliczeniu, a o potwierdzenie uprawnienia do odliczenia odpowiedniej części podatku naliczonego od tego rodzaju Kosztów budowlanych oraz Kosztów wyposażenia (przypisanych wyłącznie Pomieszczeniom mieszanym). W rezultacie, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że dokonuje prawidłowej wykładni art. 86 ust. 1 oraz ust. 2a ustawy o VAT, która to wykładania została szczegółowo przedstawiona przez Wnioskodawcę powyżej.
Ad pytanie nr 3
Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż przy założeniu spełnienia warunków formalnych, będzie przysługiwać mu prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne.
W ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze, iż Nieruchomość – jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego – będzie służyć również prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, należy uznać, że Koszty eksploatacyjne dotyczące Nieruchomości będą wykazywać (pośredni) związek z tą działalnością (będą bowiem ponoszone w celu utrzymania/umożliwienia Wnioskodawcy korzystania z Nieruchomości). W konsekwencji, Wnioskodawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego od Kosztów eksploatacyjnych w części, w jakiej Koszty eksploatacyjne będą wykorzystywane w działalności gospodarczej.
Powyższe potwierdza również stanowisko Dyrektora KIS wyrażone w interpretacji indywidualnej z dnia 23 lipca 2025 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.279.2025.4.JZ): „(…) będzie Panu przysługiwać również prawo do odliczenia części podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki eksploatacyjne. Prawo to będzie Panu przysługiwać, ponieważ jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wydatki będą dotyczyć pomieszczeń przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, a Pan będzie w posiadaniu faktur wystawionych na Pana jako osobę fizyczną potwierdzających nabycie tych świadczeń. Zatem będzie Panu przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup ww. świadczeń (media, internet, ogrzewanie) wyłącznie w tej części, w jakiej świadczenia te będą wykorzystywane przez do prowadzenia działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT”.
Z kolei część, w jakiej Koszty eksploatacyjne będą dotyczyć działalności gospodarczej (i w jakiej będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia) należy, w ocenie Wnioskodawcy, ustalić zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 2a w zw. z ust. 1 ustawy o VAT.
Ww. przepis stanowi bowiem, iż w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5), gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej (przy czym sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć).
W ocenie Wnioskodawcy należy uznać, że analizowane wydatki (Koszty eksploatacyjne) będą wykorzystywane zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do innych celów (tj. mieszkalnych), a przypisanie ich w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. Stąd w celu ustalenia wysokości kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu konieczne jest określenie przez Wnioskodawcę zakresu wykorzystywania ww. wydatków w celach działalności gospodarczej.
Mając na uwadze charakter Kosztów eksploatacyjnych, to wielkość odliczenia VAT od tej kategorii wydatków powinna – zdaniem Wnioskodawcy – zostać ustalona również w oparciu o klucz powierzchniowy. W efekcie, zasadne jest przyjęcie, że proporcja ta wynosi 0,45 (45%), tak jak w przypadku Udziału procentowego ustalanego dla Kosztów budowlanych (vide uwagi do uzasadnienia w pytaniu nr 1). Zdaniem Wnioskodawcy, taki sposób kalkulacji (tj. klucz powierzchniowy) najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
W konsekwencji, przy założeniu spełnienia warunków formalnych, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne w tej części, w jakiej Koszty eksploatacyjne służą działalności gospodarczej (która to część, zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy, wynosi 45%).
Wnioskodawca ponownie wskazuje, iż w ramach niniejszego wniosku nie wnosi o potwierdzenie konkretnej (wyliczonej w powyższy sposób) części podatku podlegającego odliczeniu, a o potwierdzenie uprawnienia do odliczenia VAT stosownej części podatku naliczonego od Kosztów eksploatacyjnych. W rezultacie, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że dokonuje prawidłowej wykładni art. 86 ust. 1 oraz ust. 2a ustawy o VAT, która to wykładania została szczegółowo przedstawiona przez Wnioskodawcę powyżej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie:
- prawa do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane, w stosunku do których nie ma możliwości przyporządkowania do konkretnych części (pomieszczeń) Nieruchomości – jest prawidłowe;
- prawa do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty budowlane i Koszty wyposażenia przeznaczone do Pomieszczeń mieszanych (tj. wykorzystywanych zarówno w działalności gospodarczej, jak i do celów mieszkalnych) – jest nieprawidłowe;
- prawa do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne - jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Według art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany w fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Z powyższego przepisu wynika, że odliczenia podatku naliczonego może dokonać zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług.
Na zakres prawa do odliczenia w sposób bezpośredni wpływa status danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.
W niniejszej sprawie przywołać należy art. 86 ust. 7b ustawy, zgodnie z którym:
W przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Przy czym, jak stanowi art. 2 pkt 14a ustawy:
Przez wytworzenie nieruchomości rozumie się wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Przywołany wyżej przepis art. 86 ust. 7b ustawy wprowadza szczególny tryb odliczeń podatku naliczonego w przypadku nieruchomości, nakładając na podatnika obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej i ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości, zgodnie z tym udziałem. Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wyrażoną w cyt. art. 86 ust. 1 ustawy.
Regulacja ta dotyczy sposobu obliczania podatku naliczonego od nabycia bądź wytworzenia nieruchomości (w tym nakładów ponoszonych na ulepszenia nieruchomości) w sytuacji, w której dana nieruchomość ma być używana zarówno na cele działalności gospodarczej, jak i na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością oraz ma zastosowanie wówczas, gdy nieruchomość (której dotyczy podatek naliczony) nie jest wykorzystywana wyłącznie na cele działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Obejmuje ona sytuacje, w których nieruchomość ma przeznaczenie mieszane, to znaczy jest wykorzystywana zarówno na cele związane z tą działalnością, jak i na inne cele, czyli cele pozostające poza zakresem VAT. Przepis ten zobowiązuje zatem podatników do wyodrębnienia części podatku naliczonego związanego z czynnościami niepodlegającymi ustawie o podatku od towarów i usług (cele osobiste), który w świetle art. 86 ust. 1 ustawy nie podlega odliczeniu.
W świetle powołanych powyżej przepisów prawa należy ponownie podkreślić, że z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Ponadto podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezsporny) z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany), bądź pośredni. Niezależnie od tego, czy dokonany zakup stanowi kompletny i zdatny do użytkowania towar czy środek trwały, czy też dokonywane są dopiero nakłady (inwestycja w toku) – podatnikowi, co do zasady, przysługuje prawo do odliczenia podatku, jeśli zakup dokonywany jest w związku z obecnie prowadzoną lub planowaną działalnością opodatkowaną, generującą podatek należny.
Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ww. ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynikało, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.
W rozpatrywanej sprawie, przystępując do określenia prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków poniesionych na budowę domu jednorodzinnego, nie może Pani prawa do odliczenia podatku wywodzić z hipotetycznego założenia dotyczącego wykorzystania tego domu, lecz powinna Pani mieć na uwadze rzeczywiste wykorzystanie poszczególnych pomieszczeń w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych, generujących podatek należny.
Zauważyć należy, że istnieje grupa zakupów, które nie mogą być uznane za związane z działalnością gospodarczą, gdyż ponoszą je osoby fizyczne niezależnie od tego, czy prowadzą działalność gospodarczą, czy też takiej działalności nie prowadzą. Są to typowe zakupy osobiste, konsumpcyjne np. dotyczące zapewnienia sobie, na własne potrzeby, odpowiednich warunków mieszkaniowych. Zakupy o charakterze osobistym w szczególności mogą dotyczyć funkcjonowania, eksploatacji i utrzymania mieszkania bądź wydzielonych w nim pomieszczeń na cele prywatne. Prywatnego charakteru tego rodzaju zakupów przeznaczonych na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych nie zmienia również korzystanie z mieszkania lub jego części w ramach działalności gospodarczej.
Nie można uznać jako związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą zakupów, które dotyczą pomieszczeń w domu/mieszkaniu wykorzystywanym również na własne cele mieszkaniowe. W takim przypadku ponoszone wydatki nie mają ścisłego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie występuje więc ścisły i niebudzący wątpliwości związek podatku naliczonego z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
W ocenie tut. Organu charakter wydatków opisanych we wniosku ponoszonych pomieszczenia, które służą celom mieszkalnym wskazuje niewątpliwie na ich prywatny użytek. W odniesieniu do wskazanych części mieszkalnych (Pomieszczenia mieszane, Pomieszczenia mieszkalne) znajdujących się w Pani domu mieszkalnym nie sposób nie dostrzec ich prywatnego charakteru. Natomiast okoliczność, iż w pomieszczeniach wskazanych jako części wspólne (Pomieszczenia mieszane) będzie Pani przyjmowała również pracowników, kontrahentów, organizowała spotkania z pracownikami, jest w ocenie tut. Organu przesłanką niewystarczającą, aby wydatki ponoszone na części wykorzystywane do celów mieszkalnych powiązać z prowadzoną działalnością gospodarczą. To, że dom będzie częściowo wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (m.in. jako biuro oraz na potrzeby archiwizacji dokumentów i spotkań z kontrahentami/ pracownikami), oraz wydzieli Pani pomieszczenia przeznaczone wyłącznie na cele działalności gospodarczej, tj. biuro, archiwum (Pomieszczenia służbowe) nie przesądza o tym, że wydatki ponoszone na te części domu, które służą celom mieszkalnym (Pomieszczenia mieszane, Pomieszczenia mieszkalne) będą związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wydatki te bowiem ponoszone są w celu budowy i wyposażenia domu będącego Pani prywatną własnością i służącego przede wszystkim Pani celom mieszkaniowym.
W opisanej przez Panią sytuacji, wydatki ponoszone na te części domu, które służą celom mieszkalnym (Pomieszczenia mieszane, Pomieszczenia mieszkalne) nie mają/nie będą miały ścisłego i niebudzącego wątpliwości związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podnoszone z kolei przez Panią okoliczności wykorzystania części wspólnych do spotkań z pracownikami, kontrahentami i udostępniania pomieszczeń również pracownikom, nie przesądzają o tym, że będzie Pani ponosić opisane wydatki na ww. części domu jako podatnik VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i tym samym przysługuje Pani prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu tych zakupów. W okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można uznać, iż będzie występował związek podatku naliczonego z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
Jedynie w przypadku, gdy posiadany przez Podatnika lokal jako całość lub wyodrębnione w tym lokalu pomieszczenia (części) służą tylko i wyłącznie dla celów prowadzonej działalności gospodarczej i jednocześnie nie służą celom osobistym, nie ma przeszkód do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z jego wyposażeniem, budową, remontem czy utrzymaniem.
Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.
Z opisu sprawy wynika, że wybudowany dom jednorodzinny będzie częściowo wykorzystywany na potrzeby Pani działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, w domu będą wyodrębnione pomieszczenia przeznaczone wyłącznie na cele działalności gospodarczej (Pomieszczenia służbowe), w skład których wchodzą: biuro, archiwum. Wobec powyższego, w odniesieniu do wydatków poniesionych na budowę i wyposażenie biura oraz archiwum, a także kosztów eksploatacyjnych z nimi związanych, w których prowadzona będzie działalność gospodarcza, tj. wykorzystywanych wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT przysługuje/będzie Pani przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych wydatków.
Natomiast, w odniesieniu do wydatków poniesionych na wybudowanie i wyposażenie opisanych Pomieszczeń mieszanych, Pomieszczeń mieszkalnych oraz kosztów związanych z eksploatacją tych pomieszczeń, stwierdzić należy, że nie przysługuje/nie będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie są spełnione wymogi, o których mowa w ww. art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Wydatki ponoszone na ww. części nieruchomości mają charakter prywatny związany z funkcją prywatną przedmiotowego domu jednorodzinnego, tj. z funkcją mieszkaniową.
Z opisu sprawy wynika, że w związku z budową Nieruchomości ponosi Pani określone wydatki obejmujące m.in.:
1) usługi projektowe, geodezyjne, budowlane, montażowe;
2) materiały i artykuły budowlane (beton, stal, płyty, belki, drewno, farby, styropian etc.);
3) koszty instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, ogrzewania podłogowego;
(dalej łącznie jako: Koszty budowlane).
Wskazała Pani, że część Kosztów budowlanych będzie mogła zostać przyporządkowana konkretnym częściom (pomieszczeniom) Nieruchomości, podczas gdy inne będą dotyczyć całej Nieruchomości (nie będzie możliwe przyporządkowanie ich do konkretnych części/pomieszczeń).
W świetle powyższego oraz powołanych przepisów prawa wskazać należy, że w przypadku ponoszenia przez podatnika wydatków na nabycie oraz wytworzenie nieruchomości, która została włączona do majątku jego przedsiębiorstwa oraz jest wykorzystywana zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i celów osobistych (prywatnych) a przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.
Odnosząc się zatem do postawionego przez Panią pytania nr 1, należy wskazać że od kosztów budowlanych objętych pytaniem nr 1, tj.: usług projektowych, geodezyjnych, budowlanych, montażowych; materiałów i artykułów budowlanych (beton, stal, płyty, belki, drewno, farby, styropian); kosztów instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, klimatyzacyjnych, ogrzewania podłogowego, w stosunku do których nie ma Pani możliwości przyporządkowania do konkretnych części (pomieszczeń) Nieruchomości przysługuje/będzie przysługiwało Pani prawo do odliczenia części VAT naliczonego z faktur dokumentujących ww. Koszty budowlane. Podatek naliczony do odliczenia z tytułu ww. wydatków należy obliczyć, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy, według udziału procentowego, w jakim dom jednorodzinny jest/będzie wykorzystywany przez Panią co celów prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem będzie miała Pani prawo odliczyć podatek VAT naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesione Koszty budowlane, lecz wyłącznie w stopniu, w jakim przedmiotowy dom jednorodzinny służy/będzie służył czynnościom opodatkowanym.
Natomiast odnosząc się do postawionego przez Panią pytania nr 2, dotyczącego Kosztów budowlanych (usługi projektowe, geodezyjne, budowlane, montażowe; materiały i artykuły budowlane: beton, stal, płyty, belki, drewno, farby, styropian; koszty instalacji elektrycznych, wodno-kanalizacyjnych, klimatyzacyjnych, ogrzewania podłogowego) i Kosztów wyposażenia (wykładziny; meble; oświetlenie; rolety przeciwsłoneczne; system alarmowy i monitorujący; wentylatory, układy sterowania systemem klimatyzacji; elementy wystroju; elementy wykończeniowe) przeznaczonych do wskazanych we wniosku Pomieszczeń mieszanych, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących te wydatki Pani nie przysługuje/nie będzie przysługiwało, bowiem te wydatki mają charakter prywatny związany z funkcją prywatną przedmiotowego domu jednorodzinnego, tj. z funkcją mieszkaniową.
Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe, natomiast w zakresie pytania nr 2 uznałem za nieprawidłowe.
Odnosząc się natomiast do wydatków eksploatacyjnych (media) domu jednorodzinnego (pytanie nr 3), tj.: dostaw wody; ogrzewania; energii elektrycznej; usług telekomunikacyjnych (w tym Internetu); wywozu nieczystości, wskazać należy że przysługuje/będzie Pani przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wyłącznie w takim zakresie, w jakim wydatki te pozostają/będą pozostawały w bezpośrednim związku z zakresem korzystania z części powierzchni domu (Nieruchomości) na potrzeby działalności gospodarczej. Dlatego w pierwszej kolejności powinna Pani dokonać bezpośredniej alokacji ponoszonych wydatków na te służące działalności gospodarczej oraz na wydatki do celów prywatnych. Prawo do odliczenia podatku naliczonego będzie Pani przysługiwało jedynie w takiej części, w jakiej ww. wydatki eksploatacyjne będą służyły na potrzeby tej działalności. Sposób, w jaki Pani określi część podatku naliczonego, który podlega/będzie podlegał odliczeniu musi być jak najbardziej wiarygodny i rzetelny, tak aby gwarantował odliczenie wyłącznie części podatku związanego z wykonywaniem przez Panią czynności opodatkowanych, i w żaden sposób nie będzie związany z Pani celami osobistymi. Ustawodawca nie wskazał metod i sposobów proporcjonalnego przypisania wydatków do działalności gospodarczej, zatem dopuszczalne są różne metody, np. metoda powierzchniowa, o ile będzie miała jednoznaczny i precyzyjny charakter. Jednakże to na Pani spoczywa obowiązek jednoznacznego i precyzyjnego określenia sposobu, w jaki Pani to uczyni.
Tym samym Pani stanowisko, zgodnie z którym będzie Pani przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących Koszty eksploatacyjne w tej części, w jakiej Koszty eksploatacyjne służą działalności gospodarczej uznałem za prawidłowe.
Podkreślenia wymaga również to, że prawidłowe określenie udziału procentowego, o którym mowa w art. 86 ust. 7b ustawy, a w konsekwencji części podatku naliczonego związanej ze sprzedażą opodatkowaną, należy do podatnika. Natomiast ocena prawidłowości przyjętych rozwiązań może nastąpić jedynie w drodze przeprowadzonego postępowania podatkowego.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku.
Wskazuję, że Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach podanego przez Panią stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Odnośnie powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


