Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDSL1-2.4011.276.2026.2.BR

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

- nieprawidłowe w części dotyczącej:

· zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości: wynagrodzenia pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy sprzedaży nieruchomości oraz podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży;

· powiększenia na zasadach określonych w art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów kosztu podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży;

· wypełnienia przez Państwa formularza PIT-39 w ten sposób, że każdy z Państwa wykaże po 1/2 kosztów, tj. wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy sprzedaży nieruchomości oraz podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży.

- prawidłowe w części dotyczącej:

· zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości: wynagrodzenia pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; opłaty sądowej na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksy notarialnej uiszczonej przy umowie nabycia nieruchomości; kosztów wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); kosztów wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości; ceny nabycia nieruchomości, tj. ceny za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r.;

· powiększenia na zasadach określonych w art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów kosztów: wynagrodzenia pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; opłaty sądowej na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksy notarialnej uiszczonej przy umowie nabycia nieruchomości; kosztów wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); kosztów wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości; cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r;

· wypełnienia przez Państwa formularza PIT-39 w ten sposób, że każdy z Państwa wykaże po 1/2 kosztów, tj. wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksę notarialną uiszczoną przy umowie nabycia nieruchomości; koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości; cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r;

· wypełnienia formularza PIT-39 w ten sposób, że każdy z Państwa wykaże po 1/2 przychodów i po 1/2 kosztów związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości;

· posługiwania się numerem NIP jako numerem identyfikacji podatkowej wypełniając formularz PIT-39.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

16 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 16 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 kwietnia 2026 r. (wpływ 18 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1.Zainteresowany będący stroną postępowania:

AA

2.Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

BA

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawcy w 2022 r. nabyli niezabudowaną nieruchomość gruntową (dalej: „Nieruchomość główna”) oraz udział 1/4 części w nieruchomości sąsiadującej, zapewniającej dojazd z drogi publicznej do głównej nieruchomości (dalej: „Nieruchomość dojazdowa”). Przy nabyciu nieruchomości Wnioskodawcy korzystali z usług pośrednika nieruchomości. Wnioskodawcy pozostawali (zarówno w dacie nabycia nieruchomości, jak i zawarcia umowy z pośrednikiem) i pozostają małżeństwem i panuje między nimi ustrój wspólności małżeńskiej majątkowej (nieprzerwanie od momentu zawarcia małżeństwa). Nieruchomości zostały nabyte do majątku wspólnego. Wnioskodawcy ponieśli koszty pośrednika nieruchomości przy nabyciu nieruchomości. Dysponują aktualnie następującymi dokumentami potwierdzającymi ten koszt:

1) umowa pośrednictwa w kupnie/najmie nieruchomości, w której wskazano, że umowa dotyczy Nieruchomości Głównej, a także z której wynikała wysokość wynagrodzenia dla pośrednika. Umowa została zawarta przez obu Wnioskodawców;

2) rachunek, potwierdzający wysokość wynagrodzenia, wystawiony przez pośrednika. Jako nazwa usługi w rachunku widnieje stwierdzenie „usługa pośrednictwa”. Jako nabywca wskazana jest wyłącznie Wnioskodawczyni;

3) potwierdzenie przelewu wynagrodzenia, wynikającego z umowy i rachunku, wykonanego z rachunku bankowego Wnioskodawczyni, w potwierdzeniu wykonania, którego znajduje się tytuł usługa pośrednictwa ze wskazaniem numeru rachunku wystawionego przez pośrednika.

Nadto, Wnioskodawcy ponieśli koszty wpłacone bezpośrednio do notariusza przy zawarciu aktu notarialnego – umowy nabycia nieruchomości, tj. podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży, opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych oraz taksę notarialną. Poniesienie opłat stwierdzone jest w akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości oraz w pokwitowaniu wpłaty uzyskanym od notariusza.

Nadto, Wnioskodawcy ponieśli koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego oraz koszty uzyskania wypisów aktu notarialnego. Koszty te są udokumentowane potwierdzeniem wpłaty uzyskanym od notariusza.

W 2025 r. Wnioskodawcy zbyli te same nieruchomości, tj. niezabudowaną Nieruchomość Główną oraz udział 1/4 części w Nieruchomości Dojazdowej. Przy zbyciu nieruchomości korzystali z usług tego samego pośrednika nieruchomości. Nie została zawarta pisemna umowa pośrednictwa, a pośrednik wykonywał swoje czynności na podstawie ustnego porozumienia. Za wykonane usługi Wnioskodawcy zapłacili pośrednikowi wynagrodzenie, na potwierdzenie czego aktualnie dysponują:

1) rachunkiem, w którym pośrednik jako nabywcę wskazał jedynie Wnioskodawcę. W tytule usługi wyszczególnionej w rachunku wskazano, że dotyczy on usługi pośrednictwa przy sprzedaży Nieruchomości Głównej oraz udziału 1/4 w Nieruchomości Dojazdowej;

2) potwierdzeniem zapłaty wykonanym z rachunku bankowego Wnioskodawcy, w którego tytule wskazano, że wynagrodzenie jest za usługę pośrednictwa dot. Nieruchomości Dojazdowej (udział) i Nieruchomości Głównej.

Wnioskodawcy nie posiadają wspólnego rachunku bankowego, wynagrodzenie za usługę pośrednictwa przy nabyciu nieruchomości było płatne z rachunku Wnioskodawczyni, a przy zbyciu – Wnioskodawcy. Wynagrodzenie pośrednika (zarówno przy nabyciu, jak i sprzedaży nieruchomości), a także podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży, opłata sądowa na poczet wniosków wieczystoksięgowych, taksa notarialna uiszczona przy umowie nabycia nieruchomości, koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości), koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości płatne były ze środków należących do wspólności majątkowej małżeńskiej Wnioskodawców.

Nieruchomość Główna oraz udział w Nieruchomości Drogowej zostały nabyte za środki pochodzące częściowo z majątku wspólnego, a częściowo z majątków osobistych (nakłady z majątków osobistych). Technicznie kwota była płatna z rachunku bankowego Wnioskodawcy, jednak środki pochodziły ze wskazanych majątków osobistych małżonków i z majątku wspólnego. Wnioskodawcy nie mają i nigdy nie mieli wspólnego rachunku bankowego.

W obu rachunkach wystawionych przez pośrednika (zarówno przy usługach świadczonych przy nabyciu, jak i sprzedaży nieruchomości) znajdują się następujące dane: (i) numer rachunku, (ii) data i miejsce wystawienia, (iii) data sprzedaży, (iv) termin płatności, (v) sposób płatności, (vi) dane sprzedawcy (nazwa firmy, adres, NIP, numer rachunku bankowego, (vii) dane nabywcy (imię, nazwisko, adres), (viii) nazwa towaru/usługi, (ix) wartość usługi, (x) kwota do zapłaty.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą i prowadziła ją w dacie sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą do 31 stycznia 2026 r., tj. prowadził ją w dacie sprzedaży nieruchomości. Żadne z Wnioskodawców nie prowadziło działalności gospodarczej w dacie nabycia nieruchomości. Każde z Wnioskodawców prowadziło działalność gospodarczą przez cały 2025 r.

Nieruchomości nie były powiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie były w niej wykorzystywane, ani nie wchodziły do przedsiębiorstwa żadnego z Wnioskodawców. W relacjach z pośrednikiem Wnioskodawcy występowali jako konsumenci.

W uzupełnieniu wniosku z 18 kwietnia 2026 r. udzielili Państwo następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) mają Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

Odp. Tak, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT Wnioskodawcy mają nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

2. W jakim celu nabyli Państwo Nieruchomość główną oraz udział 1/4 części w Nieruchomości dojazdowej?

Odp. Wnioskodawcy pierwotnie planowali wybudować na niej dom jednorodzinny.

3. W jaki sposób była wykorzystywane przez Państwa Nieruchomość główna oraz udział 1/4 części w Nieruchomości dojazdowej od momentu nabycia do chwili sprzedaży?

Odp. Fizycznie nie była w ogóle wykorzystywana. Nie zaczęli Państwo budowy, nie było nawet ogrodzenia. Co roku kosili Państwo trawę. W czasie, kiedy byli Państwo właścicielami przez działkę był poprowadzony prąd – tak aby dostęp do niego mieli sąsiedzi.

4. Co było powodem sprzedaży Nieruchomości będących przedmiotem wniosku?

Odp. Zmiana planów życiowych, która spowodowała, że niemożliwe było pogodzenie życia z mieszkaniem w miejscowości, w której nabyli Państwo nieruchomość.

Pytania (pytanie nr 1 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)

1. Czy Wnioskodawcy mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości:

a)wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości?

b)wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy sprzedaży nieruchomości?

c)podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży?

d)opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych

e)taksę notarialną uiszczoną przy umowie nabycia nieruchomości?

f)koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości)?

g)koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości?

h)cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą Wnioskodawcy nabyli nieruchomość w 2022 r.?

- w zakresie lit. a, c-h, podwyższone w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o PIT.

2. Jeżeli Wnioskodawcy mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wynagrodzenie pośrednika za usługi wykonane przy nabyciu i/lub zbyciu nieruchomości, a także inne koszty wymienione w pytaniu 1 – czy koszty te każdy z Wnioskodawców może zaliczyć w proporcji po 1/2?

3. Czy Wnioskodawcy powinni wypełnić formularz PIT-39 w ten sposób, że każdy z nich wykaże po 1/2 przychodów i po 1/2 kosztów związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości?

4. Czy w formularzu PIT-39 Wnioskodawcy powinni posługiwać się numerem NIP jako numerem identyfikacji podatkowej?

Państwa stanowisko w sprawie (przedstawione we wniosku i doprecyzowane w uzupełnieniu)

W ocenie Wnioskodawców, wszystkie wydatki wymienione w pytaniu nr 1 mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o PIT, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy.

Wydatki związane z wynagrodzeniem pośrednika – zarówno związanego z usługami przy nabyciu, jak i sprzedaży nieruchomości – były niezbędne do zawarcia umów sprzedaży. W ocenie Wnioskodawców, wydatki na pośrednika mogą zostać uwzględnione w kwocie po 1/2 przez każdego z Wnioskodawców (tak też m. in. Interpretacja indywidualna IPPB4/4511-221/16-4/JK, która odnosi się do „kosztów pośrednictwa przy sprzedaży lokalu”).

Co prawda, w odniesieniu do usług świadczonych przy umowie nabycia w rachunku wystawionym została wskazana wyłącznie Wnioskodawczyni, a w odniesieniu do usług świadczonych przy umowie zbycia – wyłącznie Wnioskodawca, tak w obu przypadkach usługi był świadczone na rzecz obu Wnioskodawców, a wszelkie wydatki na usługi pośrednika każdorazowo ponoszone były z majątku wspólnego obu małżonków.

Wątpliwości Wnioskodawców budził fakt, że w umowie z pośrednikiem wskazano wyłącznie usługi pośrednictwa przy zakupie Nieruchomości Głównej, jednakże z uwagi na fakt, że udział w Nieruchomości Dojazdowej był związany z nabyciem Nieruchomości Głównej, obie działki były nabyte od tego samego sprzedawcy, z którym kontakt zapewnił pośrednik i obie działki były nabyte w tej samej transakcji, realnie usługi pośrednika dotyczyły obu działek.

Wnioskodawcy nie dysponują fakturami VAT wystawionymi przez pośrednika, a jedynie dokumentami zatytułowanymi „rachunek”. W ocenie Wnioskodawców, wystarczające jest udokumentowanie kosztów, a dokument zatytułowany „rachunek” wypełnia ten wymóg. Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o PIT, na podstawie faktur VAT ustala się wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c, a nie kosztów nabycia (por. interpretacja 0113-KDIPT2-2.4011.1200.2021.3.ACZ).

Także pozostałe koszty, uiszczone bezpośrednio notariuszowi, tj. koszty podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży, opłaty sądowej na poczet wniosków wieczystoksięgowych, taksy notarialnej, uiszczonej przy umowie nabycia nieruchomości, koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości) oraz koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości zostały poniesione przy nabyciu nieruchomości, stąd w ocenie Wnioskodawców mogą być zaliczone do kosztów nabycia nieruchomości.

Nieruchomość została nabyta częściowo z pieniędzy pochodzących z majątków osobistych, a częściowo z majątku wspólnego. W ocenie Wnioskodawców, z uwagi na fakt, że nieruchomość została nabyta do majątku wspólnego, każde z Wnioskodawców jest uprawnione do uwzględnienia 1/2 kosztu nabycia nieruchomości. Znaczenia nie ma przy tym fakt, że cena nabycia nieruchomości została uiszczona całkowicie z rachunku bankowego Wnioskodawcy – na rachunku tym znajdowały się środki z majątków osobistych i majątku wspólnego Wnioskodawców.

W ocenie Wnioskodawców, wszystkie koszty poniesione w 2022 r. (tj. koszty wymienione w lit. a, c-h pytanie nr 1), tj. przy nabyciu nieruchomości mogą być podwyższone w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o PIT.

W zakresie pytania nr 2 – w ocenie Wnioskodawców każde z nich może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu po 1/2 wszystkich poniesionych kosztów.

Co do sposobu wypełnienia formularza – w ocenie Wnioskodawców – każde z nich powinno wypełnić samodzielnie formularz PIT-39, wykazując po 1/2 przychodów i 1/2 kosztów związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości. Jako identyfikator zarówno Wnioskodawczyni (która wciąż prowadzi działalność), jak i Wnioskodawca (który prowadził działalność w 2025 r., a zaprzestał jej prowadzenia 31 stycznia 2026 r.) – w ocenie Wnioskodawców, powinni wskazać numer NIP. Wynika to z treści broszury informacyjnej do formularza PIT-39.

W uzupełnieniu doprecyzował Pan:

Przez „koszt nabycia nieruchomości”, o którym pierwotnie Państwo pisali w pytaniu nr 1 lit. h rozumieją Państwo „cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą Wnioskodawcy nabyli nieruchomość w 2022 r.”. W lit. a, c-h mieszczą się koszty, które Państwo ponieśli w 2022 r. przy nabyciu nieruchomości, stąd pytanie o podwyższenie o wskaźnik wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych. Kwotę z lit. b – koszty pośrednika ponieśli Państwo w 2025 r., dlatego nie pytają Państwo o możliwość podniesienia jej o ten wskaźnik.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2022 r. nabyli Państwo Nieruchomość główną oraz udział 1/4 części w nieruchomości sąsiadującej, zapewniającej dojazd z drogi publicznej do głównej nieruchomości, które Państwo sprzedali w 2025 r.

W konsekwencji sprzedaż przez Państwa w 2025 r. Nieruchomości głównej oraz udziału 1/4 części w nieruchomości sąsiadującej, zapewniającej dojazd z drogi publicznej do głównej nieruchomości, zakupionych przez Państwa w 2022 r. stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ ich sprzedaż miała miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano nabycia ww. nieruchomości.

Przechodząc zatem, do skutków podatkowych w zakresie sprzedaży nieruchomości należy wskazać, co następuje:

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:

Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:

Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Do kosztów takich można zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp., o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy.

Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki, Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX 2010).

Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód. Przychodem ze sprzedaży, jak wskazano powyżej, jest cena pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia.

Zatem stwierdzić należy, że do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości można zakwalifikować wszystkie koszty, które były niezbędne, tzn. musiały być poniesione aby czynność sprzedaży doszła do skutku.

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy bowiem utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu zbywanej nieruchomości odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena, jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wynagrodzenie notariusza, podatek od czynności cywilnoprawnych.

Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z zacytowanych powyżej przepisów w sposób jednoznaczny wynika, jakie wydatki mogą być uznane za koszt uzyskania przychodu. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości podatnik może zaliczyć udokumentowane koszty nabycia.

Koszt nabycia, co do zasady, określa umowa notarialna sprzedaży, na podstawie której nabywca staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego, czy zakup ten jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na zakup nieruchomości pochodzą z oszczędności nabywcy. Kosztem nabycia są również wydatki notarialne, czyli wydatki związane ze sporządzeniem aktu notarialnego związanego z nabyciem nieruchomości, pod warunkiem, że w istocie nabywca je poniósł.

Należy zauważyć, że skoro w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości podstawą obliczenia podatku jest dochód, to podatnik zobowiązany jest w pierwszej kolejności pomniejszyć uzyskany przychód o poniesione koszty jego uzyskania. Ustawowo określone ustalenie dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości powinno wyglądać w ten sposób, że przychód z odpłatnego zbycia (ustalony stosownie do art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) należy pomniejszyć o koszty jego uzyskania ustalone według zasad, o jakich mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

W myśl art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosując przepis art. 22 ust. 6f ustawy o PIT można corocznie podwyższać poniesione koszty nabycia lub koszty wytworzenia, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie.

W przedmiotowej sprawie powzięli Państwo wątpliwość, czy do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości mogą Państwo zaliczyć: wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy sprzedaży nieruchomości; podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży; opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksę notarialną uiszczoną przy umowie nabycia nieruchomości; koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości; cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r.

W związku z tym, że nabyliście Państwo nieruchomość główną oraz udział 1/4 części w nieruchomości sąsiadującej, zapewniającej dojazd z drogi publicznej do głównej nieruchomości w ramach wspólności majątkowej w drodze kupna (nabycie odpłatne), koszty uzyskania przychodów ustalone będą na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Do kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia zgodnie z art. 22 ust. 6c w zw. z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zaliczyć można:

- udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia;

- udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych poczynione w czasie ich posiadania, których wysokość ustala się na podstawie faktury VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Podkreślam, że wskazany powyżej art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter szczególny i wyczerpująco określa zasady ustalania kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. Przepis ten tworzy katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż wymienione.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy wskazuję, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości mogą Państwo zaliczyć:

a)wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości;

b)opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych;

c)taksę notarialną uiszczoną przy umowie nabycia nieruchomości;

d)koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości);

e)koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości;

f)cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r.

W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Nie mogą natomiast Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości:

a) wynagrodzenia pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy sprzedaży nieruchomości

oraz

b) podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży,

w związku z tym, że ww. wydatki nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, tylko koszt odpłatnego zbycia nieruchomości.

W tej części Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości, dotyczących podwyższenia kosztów (wynagrodzenia pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży; opłaty sądowej na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksy notarialnej uiszczonej przy umowie nabycia nieruchomości; kosztów wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); kosztów wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości; ceny nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą Państwo nabyli nieruchomość w 2022 r.) w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuję, że stosując przepis art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można corocznie podwyższać poniesione koszty nabycia lub koszty wytworzenia, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie.

Przepis ten posługuje się zwrotem „koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c”, z powyższego zwrotu wynika jednoznacznie, że podstawą podwyższenia w niniejszej sprawie może być więc wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości, opłata sądowa na poczet wniosków wieczystoksięgowych, taksa notarialna uiszczona przy umowie nabycia nieruchomości, koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości), koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości oraz cena nabycia nieruchomości.

Ustawodawca wskazał wprost w treści regulacji art. 22 ust. 6f ustawy, że podlega waloryzacji koszt nabycia. Dlatego nie można w kolejnych latach podatkowych waloryzować kwoty uprzednio zwaloryzowanej.

Podstawę waloryzacji w niniejszej sprawie stanowi zatem wynikająca z umowy sprzedaży cena jaką Państwo zapłacili nabywając nieruchomości powiększona o wydatki: wynagrodzenia pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości, opłaty sądowej na poczet wniosków wieczystoksięgowych, taksy notarialnej uiszczonej przy umowie nabycia nieruchomości, koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości), koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości (pod warunkiem, że w istocie Państwo takie wydatki ponieśli).

Tym samym wyłącznie pierwotne koszty nabycia lokalu mieszkalnego będą corocznie podwyższane począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie zbywanej nieruchomości (tj. 2023 r.) do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło jej zbycie (tj. 2024 r.), w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie trzech pierwszych kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłoszonemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Corocznej waloryzacji podlegać może zatem koszt nabycia pierwotnie ustalony.

W konsekwencji, powiększeniu na zasadach określonych w art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych podlegają koszty rozumiane jako koszty nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy. Zatem, w Państwa sprawie jako podstawę corocznej waloryzacji przyjmuje się wartość zakupionej nieruchomości, tj. cenę za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r. oraz kosztów jej nabycia, tj. wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksę notarialną uiszczoną przy umowie nabycia nieruchomości; koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości.

W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Natomiast podwyższeniu w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, zgodnie z art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie podlega podatek od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży.

W tej części Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Mają Państwo wątpliwość, czy w sytuacji gdy mogą Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości wynagrodzenie pośrednika za usługi wykonane przy nabyciu i/lub zbyciu nieruchomości, a także inne koszty wymienione w pytaniu 1, to czy koszty te każdy z Państwa może zaliczyć w proporcji po 1/2 oraz czy powinni Państwo wypełnić formularz PIT-39 w ten sposób, że każdy z Państwa wykaże po 1/2 przychodów i po 1/2 kosztów związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Celem wyjaśnienia powyższych wątpliwości należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236):

Jak stanowi art. 31 § 1 przytoczonej ustawy:

Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich.

Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.

Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

W myśl art. 34¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W piśmiennictwie podaje się, że o zaliczeniu danego przedmiotu majątkowego do majątku wspólnego decyduje moment faktycznego jego nabycia. Z punktu widzenia przynależności prawa do majątku wspólnego bez znaczenia jest, czy jego nabycia dokonali małżonkowie wspólnie, czy też tylko jeden z nich. Nie jest istotna także podstawa (sposób) nabycia danego przedmiotu. Obowiązuje domniemanie, że przedmioty majątkowe nabyte w trakcie wspólności małżeńskiej przez jednego z małżonków zostały nabyte z majątku wspólnego na rzecz wspólności majątkowej. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną.

W świetle art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem każdy z małżonków ma zarówno prawo do udziału w majątku wspólnym, jak i w odniesieniu do poszczególnych składników majątku wspólnego. Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo.

W przypadku małżonków będących współwłaścicielami nieruchomości należącej do ich majątku wspólnego zasadą jest, że każde z nich ma udział w całej nieruchomości wspólnej.

Jak stanowi art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zatem, małżonkowie poprzez zawarcie stosownej umowy (np. rozszerzającej lub ograniczającej wspólność ustawową bądź ustanawiającej rozdzielność majątkową) mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) stanowi, że:

W przypadku nabycia składników majątku przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie tych składników. Nie jest możliwe nabycie składników majątku w określonym udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.

Z uwagi na niepodzielny charakter majątku wspólnego małżonków (współwłasność bezudziałowa) nie można wskazać, w jakim udziale każdy z małżonków nabywa rzecz lub prawo do majątku wspólnego. Konsekwentnie nie można też wskazać, w jakim udziale każdy z małżonków poniósł wydatek na nabycie składników majątku wspólnego. Wydatek został poniesiony niepodzielnie przez obojga małżonków. Powyższego nie zmienia późniejsze ustanie wspólności majątkowej małżeńskiej, czemu towarzyszy zniesienie współwłasności rzeczy lub praw przez ich przyznanie jednemu z małżonków.

Przy czym kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie składnika majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu, bądź drugiemu małżonkowi w określonej wielkości udziału.

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy i w związku z tym, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości mogą Państwo zaliczyć: wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy nabyciu nieruchomości; opłatę sądową na poczet wniosków wieczystoksięgowych; taksę notarialną uiszczoną przy umowie nabycia nieruchomości; koszty wynagrodzenia notariusza za złożenie przez notariusza wniosku wieczystoksięgowego (składanego po nabyciu nieruchomości); koszty wypisów aktu notarialnego zawierającego umowę nabycia nieruchomości; cenę nabycia nieruchomości, tj. cenę za którą nabyli Państwo nieruchomość w 2022 r., wskazuję, że powinni Państwo wypełnić formularz PIT-39 w ten sposób, że każdy z Państwa wykaże po 1/2 powyższych kosztów.

Zatem, w tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Natomiast w związku z tym, że do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nie mogą Państwo zaliczyć: wynagrodzenie pośrednika nieruchomości za usługi wykonane przy sprzedaży nieruchomości oraz podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży, to nie mogą Państwo tych kosztów wykazać po 1/2 każdy z Państwa wypełniając formularz PIT-39.

W tej części Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Natomiast wypełniając formularz PIT-39 mogą Państwo wypełnić w ten sposób, że każdy z Państwa wykaże po 1/2 przychodów i po 1/2 kosztów związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.

Zatem, w tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.

Przechodząc końcowo do Państwa wątpliwości dotyczących tego, czy w formularzu PIT-39 powinni Państwo posługiwać się numerem NIP jako numerem identyfikacji podatkowej, wskazuję, że składając zeznanie podatkowe PIT-39, należy pamiętać o prawidłowym wskazaniu identyfikatora podatkowego (poz. 1), tj. NIP albo numeru PESEL. Numer PESEL wpisują do zeznania osoby fizyczne, które w roku podatkowym:

- nie prowadziły działalności gospodarczej,

- nie były zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,

- nie były płatnikami (zarówno składek na ubezpieczenia społeczne/ubezpieczenie zdrowotne, jak i podatku np. z tytułu zatrudnienia pracownika),

- prowadziły działalność nierejestrową i nie były zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług lub nie prowadziły ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Osoby, które nie spełniają chociaż jednego z powyższych warunków wpisują NIP. Zatem w formularzu PIT-39 numer NIP wpisują osoby, które prowadzą działalność gospodarczą lub są zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług (VAT), nawet jeśli sprzedaż nieruchomości miała charakter prywatny.

W związku z powyższym wypełniając formularz PIT-39 powinni Państwo posługiwać się numerem NIP jako numerem identyfikacji podatkowej.

W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponownie informuję, że wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej rozpatrywane są w terminie, o którym mowa w art. 14d § 1 Ordynacji podatkowej, tj. bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Wszystkie wnioski wydanie interpretacji indywidualnej rozpatrywane są co do zasady z zachowaniem kolejności wpływu. Tym samym, interpretacje wydawane są w ustawowych terminach zgodnie z kolejnością wpływu do Organu.

Należy podkreślić, że Krajowa Informacja Skarbowa dokłada wszelkich starań, aby rozstrzygnięcia wydawane były w możliwie najszybszym terminie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Zwracam uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania) w oparciu o przedstawiony opis. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.