Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.150.2026.2.AM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Informuję, że w zakresie podatku akcyzowego (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 25 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął 25 marca 2026 r. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 22 kwietnia 2026 r. (wpływ 22 kwietnia 2026r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje zawrzeć umowę najmu długoterminowego samochodu osobowego ze spółką (...) (dalej: „Wynajmujący”). Wynajmujący jest rezydentem podatkowym (…) oraz czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej (…).

Pojazd jest samochodem osobowym z napędem spalinowym, którego emisja CO₂ przekracza 50 g/km.

Charakterystyka współpracy:

1.Wynajmujący nie posiada na terytorium RP siedziby, zarządu, oddziału ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Całość jego struktury znajduje się (…).

2.Umowa najmu z Wynajmującym (…) zostanie zawarta na czas oznaczony przekraczający 30 dni (np. 6, 12, 24, 36 miesiące). Po zakończeniu najmu Pojazd wraca do Wynajmującego (…).

Sposób wykorzystania Pojazdu (warunki kluczowe):

1.Ruch pojazdu a podatek akcyzowy: Pojazd posiada (...) tablice rejestracyjne. Wnioskodawca będzie wykorzystywał go w działalności międzynarodowej. Każdorazowe fizyczne przemieszczenie pojazdu na terytorium Polski będzie miało charakter czasowy. Wnioskodawca oświadcza, że w każdym przypadku Pojazd zostanie wywieziony z terytorium kraju w terminie do 30 dni od dnia jego każdorazowego przemieszczenia na terytorium Polski. Pojazd nigdy nie będzie przebywał w Polsce nieprzerwanie dłużej niż 30 dni.

2.Przeznaczenie pojazdu a podatek VAT: Pojazd będzie przeznaczony wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na rzecz klientów Wnioskodawcy na podstawie umów najmu, co stanowi przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Pojazd będzie wynajmowany klientom na terytorium Unii Europejskiej. Z uwagi na fakt, że Pojazd będzie przeznaczony wyłącznie na odpłatny wynajem, Wnioskodawca nie będzie prowadził ewidencji przebiegu pojazdu. Wnioskodawca wyklucza jakikolwiek inny użytek tego pojazdu, w tym całkowicie wyklucza użytek prywatny.

W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku od towarów i usług wskazał Pan:

‒objęty wnioskiem pojazd nie będzie pojazdem o którym mowa w art. 86a ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług (nie jest to pojazd specjalny itp.). Będzie to standardowy samochód osobowy.

‒będzie Pan dysponował dokumentami potwierdzającymi, że Wynajmujący posiada rezydencję (…) (np. potwierdzenie rejestracji VAT-UE, certyfikat rezydencji podatkowej lub odpowiedni odpis z rejestru);

‒umowa najmu pojazdu zawierana z Wynajmującym (…) będzie wiązać się z odpłatnością. Odpłatność ta będzie miała formę okresowego (np. miesięcznego) czynszu najmu uiszczanego na rzecz Wynajmującego.

‒umowa najmu pojazdu zawierana z Pana Klientami będzie wiązać się z odpłatnością. Będzie to wynagrodzenie (czynsz) za wynajem pojazdu uiszczane przez Klientów na Pana rzecz.

‒brak użytku prywatnego będzie potwierdzany formalnie. Zostanie to uregulowane w wewnętrznym regulaminie firmy dotyczącym zasad wykorzystywania pojazdów wyłącznie w celach oddania ich w odpłatny najem oraz w samej treści umów najmu zawieranych z Klientami.

‒objęty wnioskiem pojazd będzie wynajmowany wyłącznie innym podmiotom (Klientom). Nie planuje Pan wynajmować objętego wnioskiem pojazdu sobie jako osobie fizycznej jak wskazano w pierwotnym wniosku, całkowicie wyklucza Pan użytek prywatny pojazdu.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)

Czy opisana transakcja najmu długoterminowego od podmiotu (…) stanowi import usług podlegający opodatkowaniu w Polsce, a Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia 100% kwoty podatku VAT z faktur wystawionych przez Wynajmującego na podstawie art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, zgodnie ze zwolnieniem wynikającym z art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, nabycie usługi od Wynajmującego stanowi import usług opodatkowany w Polsce, z którego przysługuje prawo do odliczenia 100% VAT, bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. Ponieważ umowa zawarta z Wynajmującym przewiduje ciągłe posiadanie środka transportu przez okres przekraczający 30 dni, nie ma tu zastosowania szczególna zasada dla wynajmu krótkoterminowego.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik posiada siedzibę. Wnioskodawca rozliczy zatem VAT w Polsce w ramach mechanizmu odwrotnego obciążenia (import usług), ponieważ usługodawca nie posiada siedziby w kraju. Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o 100% kwoty podatku naliczonego, ponieważ pojazd będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Jednocześnie ustawa w art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c zwalnia z obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu te pojazdy, które są przeznaczone wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, jeżeli oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika. Skoro Wnioskodawca przeznaczy ten konkretny Pojazd wyłączenie na podnajem klientom (wykluczając użytek prywatny i inny firmowy), spełnia warunki tego zwolnienia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, w zakresie podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 755, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że świadczenie usług, co do zasady, podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy jest wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Obydwa warunki muszą być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

W wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miała być opodatkowana VAT.

W wyroku w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden z 3 marca 1994 r. TSUE zauważył, że „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

Natomiast w wyroku w sprawie C-90/20 Apcoa Parking Danmark TSUE wskazał, że aby świadczenie usług można było uznać za odpłatne, i wobec tego opodatkowane podatkiem VAT, to pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą musi istnieć stosunek prawny, w ramach którego następuje wymiana świadczeń wzajemnych - usługi i wynagrodzenia, między którymi istnieje bezpośredni związek.

Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez dokonującego dostawy/świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy odpowiednio za odpłatną dostawę towarów/odpłatne świadczenie usług określone w art. 7 i w art. 8 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

W konsekwencji należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie jest usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tak więc przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu stanowiąca świadczenie usług istotne jest zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

‒w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

‒świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie, w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy jednakże wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność gospodarczą.

W przypadku świadczenia usług, gdy jeden z kontrahentów posiada siedzibę poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.

W świetle art. 28j ust. 1 i 2 ustawy:

Powyższy przepis reguluje miejsce świadczenia (a więc i miejsce opodatkowania) w odniesieniu do usługi krótkoterminowego wynajmu środków transportu, które w przypadku samochodów osobowych oznacza ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni. Z uwagi natomiast na przedstawione przez Pana we wniosku okoliczności sprawy, regulacja ta nie będzie miała zastosowania w odniesieniu do przedstawionej przez Pana we wniosku sytuacji.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy:

Przy czym, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:

Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy:

Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Zastosowanie odwrotnego obciążenia na podstawie tego przepisu jest uzależnione od spełnienia warunków dotyczących usługodawcy i usługobiorcy. Jak wynika z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy warunkiem niezbędnym do tego, aby w przypadku nabycia usług podatnikiem stał się usługobiorca jest, aby dokonującym ich świadczenia na terytorium kraju był podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju. Jednocześnie, aby wystąpił import usług musi wystąpić czynność stanowiąca usługę i miejscem świadczenia tej usługi musi być terytorium Polski.

Z przedstawionego przez Pana we wniosku opisu sprawy wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej planuje Pan zawrzeć umowę najmu długoterminowego samochodu osobowego ze spółką (…) (Wynajmującym). Wynajmujący jest rezydentem podatkowym (…) oraz czynnym podatnikiem podatku od wartości dodanej (…). Pojazd jest samochodem osobowym z napędem spalinowym (w tym MHEV), którego emisja CO₂ przekracza 50 g/km.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wynajmujący nie posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby, zarządu, oddziału ani stałego miejsca działalności gospodarczej, a całość struktury organizacyjnej i decyzyjnej Wynajmującego znajduje się (…). Jednocześnie będzie Pan dysponował dokumentami potwierdzającymi, że Wynajmujący posiada rezydencję (…) (np. potwierdzenie rejestracji VAT-UE, certyfikat rezydencji podatkowej lub odpowiedni odpis z rejestru).

Wskazał Pan również, że umowa najmu pojazdu zostanie zawarta na czas oznaczony przekraczający 30 dni (np. 6, 12, 24 lub 36 miesięcy) i będzie wiązać się z odpłatnością. Odpłatność ta będzie miała formę okresowego (np. miesięcznego) czynszu najmu uiszczanego na rzecz Wynajmującego. Po zakończeniu najmu pojazd wróci do Wynajmującego (…).

Ponadto z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że pojazd będzie wynajmowany klientom na terytorium Unii Europejskiej. Jednocześnie zaznaczył Pan, że objęty wnioskiem pojazd będzie wynajmowany wyłącznie innym podmiotom (Klientom) i nie planuje Pan wynajmować objętego wnioskiem pojazdu sobie jako osobie fizycznej, całkowicie wykluczając użytek prywatny pojazdu.

Pana wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług w pierwszej kolejności dotyczą określenia czy opisana we wniosku transakcja na gruncie podatku VAT stanowi import usług podlegający opodatkowaniu w Polsce.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz powołane wyżej przepisy wskazać należy, że w analizowanej sprawie będzie miała miejsce czynność opodatkowana podatkiem od towarów i usług w postaci świadczenia usługi najmu pojazdu, bowiem na Pana rzecz będzie wykonywane świadczenie (Pan będzie jego bezpośrednim beneficjentem), a usłudze tej będzie odpowiadało świadczenie wzajemne z Pana strony, bowiem będzie Pan płacił Wynajmującemu okresowy czynsz najmu. Zatem obie strony transakcji będą odnosiły z niej korzyść.

Kolejno wskazać należy, że zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem świadczenia i opodatkowania usługi najmu pojazdu (innego niż krótkoterminowy) świadczonej przez Wynajmującego - podmiot zagraniczny - będzie terytorium Polski, tj. miejsce gdzie Pan jako usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. Pan, na którego rzecz Wynajmujący (podmiot zagraniczny) będzie świadczył usługę najmu, jako podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, zobowiązany będzie do rozliczenia nabywanej usługi od podmiotu zagranicznego na terytorium kraju. Tym samym to Pan będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT w Polsce.

Skoro zatem w opisanej sytuacji usługodawca nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w kraju w którym świadczy usługę to należy uznać, że opisana we wniosku transakcja stanowić będzie dla Pana import usług, opodatkowany na terytorium kraju.

Tym samym Pana stanowisko w zakresie uznania opisanej transakcji za import usług na gruncie podatku VAT, należy uznać za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku VAT wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Należy wskazać, że kwestie dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi zostały uregulowane w art. 86a ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 86a ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 34 ustawy:

Na podstawie art. 86a ust. 2 ustawy:

Zatem zgodnie z powyższymi regulacjami co do zasady podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”. Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”. Przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony - ze względu na swoje cechy konstrukcyjne - służy co do zasady użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

Jednakże, od normy wynikającej z art. 86a ust. 1 ustawy przewidziano wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 4 ustawy:

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:

Zatem w odniesieniu do pojazdu, który np. jest przeznaczony do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, ale jest wykorzystywany przez podatnika także do innych celów, nie może być zastosowane zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji.

Jak wynika z art. 86a ust. 6 ustawy:

Zgodnie z art. 87a ust. 7 ustawy:

W świetle art. 86a ust. 12 ustawy:

Na mocy art. 86a ust. 13 ustawy:

Mając na uwadze treść cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że z regulacji art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z pojazdami samochodowymi w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej. Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych.

Co do zasady, w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Jednakże w art. 86a ust. 5 ustawy zostały wymienione ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Zgodnie z tym przepisem (art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c), warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do odprzedaży oraz oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. a i c ustawy ma zastosowanie, jeżeli odprzedaż i najem tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Trzeba jednak zauważyć, że użycie wyrazu „wyłącznie” w wyżej cytowanych przepisach wskazuje, że zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji nie obejmuje sytuacji, gdy pojazdy są wykorzystywane - choćby przejściowo - do innych celów (np. użytek prywatny, jazda próbna, użytek służbowy podatnika).

W niniejszej sprawie istotne są przepisy art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a i art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Z treści tych regulacji wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z nabyciem pojazdów w sytuacji, gdy pojazdy te są wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej.

Do celów pełnego odliczenia podatku, fakt wykorzystywania ich wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. Co do zasady w celu dokonania pełnego odliczenia muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach ich używania, musi wykluczać ich użycie do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu.

Powołany przepis art. 86a ust. 5 ustawy wskazuje ściśle określone sytuacje, w których wyłączony zostaje obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W analizowanej sprawie należy wskazać na pkt 1 lit. c tej regulacji. Zgodnie z tym przepisem, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych przeznaczonych wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Ponadto, przepis art. 86a ust. 5 pkt 1 ustawy ma zastosowanie jeżeli oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika.

Aby warunki do pełnego odliczenia były spełnione to sposób wykorzystania tych samochodów osobowych musi być związany wyłącznie z prowadzoną działalnością gospodarczą. Istotne jest zadysponowanie danym samochodem. Dany samochód powinien być przeznaczony wyłącznie do usług najmu.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy, umożliwiający dokonanie odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących wydatki związane z najmowanym pojazdem samochodowym, w sytuacji gdy ten samochód zostanie oddany do odpłatnego korzystania na podstawie umowy najmu. Jednocześnie nie będzie Pan zobowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, zgodnie z art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o podatku VAT.

Jak wskazał Pan bowiem w opisie sprawy jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT. Planuje Pan zawrzeć umowę najmu długoterminowego pojazdu (samochodu osobowego) ze spółką (…). Najmowany przez Pana pojazd będzie przeznaczony wyłącznie do oddania w odpłatne używanie na rzecz Pana klientów na podstawie umów najmu, co stanowi przedmiot Pana działalności gospodarczej. Pojazd będzie wynajmowany klientom na terytorium Unii Europejskiej. Jednocześnie wyklucza Pan jakikolwiek inny użytek tego pojazdu, w tym całkowicie wyklucza Pan użytek prywatny. Brak użytku prywatnego będzie potwierdzany przez Pana formalnie, bowiem zostanie to uregulowane w wewnętrznym regulaminie firmy dotyczącym zasad wykorzystywania pojazdów wyłącznie w celach oddania ich w odpłatny najem oraz w samej treści umów najmu zawieranych z Klientami. Ponadto wskazał Pan, że objęty wnioskiem pojazd będzie wynajmowany wyłącznie innym podmiotom (Klientom) - nie planuje Pan bowiem wynajmować objętego wnioskiem pojazdu sobie jako osobie fizycznej jak wskazano w pierwotnym wniosku, całkowicie wykluczam użytek prywatny pojazdu.

Biorąc pod uwagę powołany stan prawny oraz okoliczności przedstawione we wniosku należy stwierdzić, że w tym konkretnym przypadku będzie Panu przysługiwało prawo do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego z faktur wystawionych przez Wynajmującego samochód osobowy, który będzie przez Pana przeznaczony wyłącznie na odpłatny wynajem, na podstawie art. 86a ust. 2 pkt 2 w związku z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a w powiązaniu z art. 86a ust. 4 pkt 1 oraz art. 86a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy o VAT, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, o której mowa w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT.

Tym samym Pana stanowisko również i w tym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznaczenia wymaga, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.