Interpretacja indywidualna z dnia 19 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.154.2026.2.RST
Usługi najmu krótkoterminowego świadczone w ramach działalności agroturystycznej, stanowią działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Import usług pośrednictwa przez podatnika zwolnionego wymaga zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R i miesięcznych deklaracji VAT-9M, nawet przy korzystaniu ze zwolnienia podmiotowego.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 5 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R oraz obowiązku składania deklaracji VAT-9M. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 6 kwietnia 2026 r. (data wpływu 10 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzi Pani najem pokoi gościnnych osobom przebywającym na wypoczynku w budynku mieszkalnym położonym na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym (usługi agroturystyki). Liczba wynajmowanych pokoi wynosi 4. Jest Pani ubezpieczona w KRUSie. Usługi w tym zakresie nie są zgłoszone jako działalność gospodarcza (CEiDG), korzysta Pani ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Swoje usługi ogłasza Pani na platformie (...), numer VAT: (...). Klienci dokonują rezerwacji na stronie (...) oraz dokonują płatności na rzecz (...). Następnie (...) przekazuje na Pani rachunek bankowy kwotę pomniejszoną o należną im prowizję. Od (...) otrzymuje Pani faktury dotyczące kwoty prowizji pobieranej przez platformę. Na fakturze jest umieszczona adnotacja „podatek VAT rozliczany jest zgodnie z zasadą reverse charge - rozliczenie podatku przez nabywcę”.
W uzupełnieniu opisu stanu faktycznego wskazała Pani, że:
- działalność agroturystyczną prowadzi pani od maja 2024 roku;
- oprócz wynajmu pokoi gościnnych nie prowadzi Pani innej działalności gospodarczej;
- wniosek dotyczy okresu od maja 2024 roku do chwili obecnej;
- w okresie objętym wnioskiem, jak również w roku 2023 nie przekroczyła Pani obrotów w wysokości 200 000 złotych;
- przewidywana wartość sprzedaży w 2026 roku nie przekroczy 240 000 złotych;
- nie wykonuje Pani czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
- prowadzi Pani najem krótkoterminowy tj. kilkudniowy;
- osoby, które wynajmują od Pani pokoje to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Płatności są dokonywane przelewami bankowymi;
- wynajmowane pokoje mieszczą się w budynku mieszkalnym przy (...) w którym Pani mieszka;
- z otrzymanych od (...) faktur wynika, że wystawcą jest firma holenderska z siedzibą w (...), numer VAT: (...). Firma jest zarejestrowana w Holandii pod numerem (...). Nie posiada Pani informacji, czy (...) posiada na terytorium Polski siedzibę lub miejsce wykonywania działalności oraz czy jest w Polsce zarejestrowana.
Pytania
1.Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R na podstawie art. 97 ust. 1 i 3 ustawy o VAT?
2.Jeżeli tak, czy Wnioskodawca ma obowiązek składania deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc, w którym wystąpiła transakcja z (...)?
Pani stanowisko w sprawie
W związku z brakiem obowiązku zarejestrowania działalności agroturystycznej celem jej opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca uważa, że nie jest zobligowany do zarejestrowania się jako podatnik VAT-UE i tym samym nie ma obowiązku składania deklaracji VAT-9M.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej ustawą:
opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
1.odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.eksport towarów;
3.import towarów na terytorium kraju;
4.wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze materialnym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu, jedynie wówczas gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej a jedna ze stron transakcji może być uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony - zarówno wynajmującego, jak i najemcę - określone przepisami obowiązki.
Jak wynika z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
W myśl art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, a umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę. Oznacza to, że czynność wynajmu nieruchomości, w świetle ustawy o VAT stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.
Zauważenia wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT:
importem usług jest świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 powyższej ustawy.
Natomiast stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
a.usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
b.usługobiorcą jest:
- w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
- w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
- w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
Przy czym zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy:
w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, która podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy ma zastosowanie gdy miejscem świadczenia a tym samym opodatkowania ustalonym na podstawie przepisów ustawy jest terytorium Polski. Przy tym warunkiem zastosowania odwrotnego obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy.
Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy:
na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
1.ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
a.podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
b.osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
Natomiast jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:
w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani najem krótkoterminowy pokoi gościnnych w położonym na terenach wiejskich gospodarstwie rolnym (usługi agroturystyki). Swoje usługi ogłasza Pani na platformie (...), na której Klienci dokonują rezerwacji oraz dokonują płatności. Płatności dokonywane są przez klientów przelewami bankowymi na rzecz (...). Następnie (...) przekazuje na Pani rachunek bankowy kwotę pomniejszoną o należną (...) prowizję. Od (...) otrzymuje Pani faktury dotyczące kwoty prowizji pobieranej przez platformę. Na fakturze jest umieszczona adnotacja „podatek VAT rozliczany jest zgodnie z zasadą reverse charge - rozliczenie podatku przez nabywcę”. Pani Klientami są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Wynajem prowadzi Pani od maja 2024 roku.
Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Pani wątpliwości dotyczą ustalenia czy jest Pani zobowiązana do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R na podstawie art. 97 ust. 1 i 3 ustawy o VAT oraz czy ma Pani obowiązek składania deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc, w którym wystąpiła transakcja z (...).
Należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że czynność wynajmu przez Panią pokoi gościnnych na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług wypełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy. Działalność gospodarcza obejmuje czynności polegające na wykorzystywaniu towarów (w tym przypadku pokoi gościnnych) w sposób ciągły dla celów zarobkowych, co w okolicznościach niniejszej sprawy ma miejsce. Spełnione są więc przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy wskazujące, że opisane we wniosku czynności polegające na wynajmie pokoi gościnnych w budynku mieszkalnym wpisują się w definicję działalności gospodarczej, a Pani jest podatnikiem z tego tytułu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Należy podkreślić, że działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego, czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie.
Reasumując, skoro świadczy Pani usługi najmu pokoi gościnnych za wynagrodzeniem, to w kontekście powołanych przepisów ustawy, najem ten stanowi, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, odpłatne świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Pani jest podatnikiem podatku VAT z tego tytułu.
Jednocześnie należy wskazać, że podatnicy podatku VAT mają prawo do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania przychodów ze sprzedaży. Przepisy ustawy o VAT wyróżniają dwa rodzaje zwolnień: zwolnienie przedmiotowe i podmiotowe. Aby jednak móc z nich skorzystać, należy spełnić określone w przepisach warunki. Zwolnienia przedmiotowe dotyczą rodzaju wykonywanej działalności, natomiast zwolnienie podmiotowe przysługuje podatnikom ze względu na limit sprzedaży.
I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 2195 oraz z 2021 r. poz. 11, 1177 i 1243).
Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych, dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych, dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). W związku z tym, zwolnieniu nie podlega wynajem nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cel inny niż mieszkaniowy.
Powyższe wskazuje, że przesłanki do zastosowania zwolnienia są następujące:
- świadczenie usługi na własny rachunek,
- charakter mieszkalny nieruchomości,
- mieszkaniowy cel najmu lub dzierżawy.
Zaistnienie wszystkich powyższych przesłanek skutkuje zastosowaniem zwolnienia od podatku. Brak któregokolwiek z powyższych elementów nie pozwala natomiast na zastosowanie zwolnienia i w konsekwencji następuje opodatkowanie świadczonej usługi.
W tym miejscu podkreślić należy, że zwolnienie, które znajduje się w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu od wartości dodanej (Dz. U. UE L 2006.347.1 ze zm.). Przepis powyższy stanowi, że „Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: (…) dzierżawę i wynajem nieruchomości”. Krajowe ustawodawstwo stanowi o zwolnieniu z opodatkowania usługi najmu pod warunkiem jego mieszkaniowego przeznaczenia.
Dodatkowo należy zauważyć, że stosownie do art. 43 ust. 20 ustawy:
zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy.
W poz. 47 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono PKWiU 55 usługi związane z zakwaterowaniem sklasyfikowane w PKWiU 55.
Odnosząc powyższe do Pani sprawy należy wskazać, że wynajem krótkoterminowy tj. kilkudniowy pokoi gościnnych na cele noclegowe nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, bowiem nie wynajmuje Pani pokoi gościnnych w celach mieszkaniowych, a jedynie w ramach krótkoterminowego tj. kilkudniowego wynajmu pokoi na cele noclegowe. Zatem nie może skorzystać Pani ze zwolnienia przedmiotowego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy.
Ustawa o podatku od towarów i usług przewiduje również możliwość skorzystania ze zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ustawy.
Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy, który obowiązywał do 31 grudnia 2025 roku:
zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
Natomiast od 1 stycznia 2026 r. przepis art. 113 ust. 1 ustawy przyjął brzmienie:
zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Przepis art. 113 ust. 2 ustawy stanowi, że:
do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a) transakcji związanych z nieruchomościami,
b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c) usług ubezpieczeniowych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
W myśl art. 113 ust. 9 ustawy:
zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
Tym samym podatnik może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in. wyżej przytoczonymi przepisami pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. W myśl tego przepisu:
zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1) dokonujących dostaw:
a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d) terenów budowlanych,
e) nowych środków transportu,
f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
- preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
- komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
- urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
- maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
- pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
- motocykli (PKWiU ex 45.4);
2) świadczących usługi:
a) prawnicze,
b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c) jubilerskie,
d) ściągania długów, w tym factoringu;
3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
Należy zatem wskazać, że – co do zasady – o ile podatnik nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy i nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy, ma prawo do korzystania z ww. zwolnienia do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany będzie do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.
W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zauważyć, że świadczona przez Panią usługa krótkoterminowego najmu pokoi gościnnych nie została wskazana w wyłączeniach zawartych w art. 113 ust. 13 ustawy. Przy czym jak Pani wskazała nie prowadzi Pani żadnej innej działalności gospodarczej i nie wykonuje czynności o których mowa w art. 113 ust 13 ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że w związku ze świadczonym wynajmem krótkoterminowym pokoi gościnnych wartość sprzedaży od maja 2024 roku do końca 2025 roku nie przekroczyła kwoty 200 000 złotych. Ponadto przewidywana wartość sprzedaży w 2026 roku również nie przekroczy 240 000 złotych. Przy czym nie prowadzi Pani żadnej innej działalności gospodarczej. Zatem może Pani skorzystać ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 113 ust. 1 ustawy dla świadczonych usług najmu krótkoterminowego pokoi gościnnych znajdujących się w budynku mieszkalnym przy (...).
Przy czym należy wskazać, że zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy:
podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
Stosownie do art. 96 ust. 3 ustawy:
podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
Natomiast art. 96 ust. 5 ustawy wskazuje, że:
jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;
2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.
Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
Z powyższych przepisów wynika, że podatnik wykonując czynności określone w art. 5 ustawy jest zobowiązany do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku VAT, pod warunkiem, że jego sprzedaż nie jest np. zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ustawy.
Skoro świadczone przez Panią usługi najmu krótkoterminowego nieruchomości mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, to - biorąc pod uwagę wykładnię art. 96 ust. 3 ustawy – nie ma Pani obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy i rejestracji do celów podatku VAT jako podatnik VAT zwolniony oraz odprowadzenia podatku od wynajmu krótkoterminowego nieruchomości.
Jednakże w przypadku przekroczenia limitu wartości sprzedaży 240 000 zł w kolejnych latach podatkowych, będzie Pani zobowiązana do dokonania zgłoszenia rejestracyjnego jako czynnego podatnika podatku VAT, we właściwym urzędzie skarbowym stosownie do dyspozycji art. 96 ust. 5 pkt 2 ustawy przed dniem, w którym utraci Pani prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy. Przy czym należy pamiętać, że prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego utraci Pani w momencie rozpoczęcia świadczenia czynności wskazanych w art. 113 ust. 13 ustawy.
Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości w zakresie obowiązku składania deklaracji VAT-9M oraz obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego zgodnie z art. 97 ust. 1 i 3 ustawy, należy w pierwszej kolejności ustalić miejsce opodatkowania nabywanego od firmy (...) świadczenia.
Z wniosku nie wynika, że firma (...) posiada siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Wskazała Pani, że (...) jest firmą holenderską z siedzibą w (...) posługującą się holenderskim numerem VAT. W konsekwencji miejsce opodatkowania usług pośrednictwa nabywanych od firmy (...) należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy. Tym samym, ww. usługi pośrednictwa są opodatkowane w Polsce. Ponadto jak ustaliłem powyżej jest Pani podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy. Zatem spełnione są warunki o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, w tym zarówno odnośnie usługodawcy (firmy (...)) jak i usługobiorcy (Pani jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą).
W konsekwencji w świetle powołanych przepisów z tytułu nabycia usługi pośrednictwa od firmy (...) (podmiotu z Holandii) zobowiązana jest Pani do rozliczenia podatku od towarów i usług na zasadzie importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. Jak wskazałem miejscem opodatkowania nabywanej przez Panią usługi jest terytorium kraju, tj. Polska. Wobec powyższego, nabywana przez Panią ww. usługa od firmy (...) stanowi import usług w rozumieniu ustawy o VAT, z tytułu którego jest Pani podatnikiem i to na Pani ciąży obowiązek rozliczenia podatku VAT z tego tytułu.
Jednocześnie wskazać należy, że mocy art. 97 ust 1 -3 ustawy:
1. podatnicy, o których mowa w art. 15 i art. 15a , podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96 , o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.
2. przepis ust. 1 stosuje się również do podatników w rozumieniu art. 15 innych niż wymienieni w ust. 1 i osób prawnych niebędących podatnikami w rozumieniu art. 15 , u których wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów przekroczyła kwotę, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 , oraz tych, którzy zamierzają skorzystać z możliwości określonej w art. 10 ust. 6 .
3. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio również do podatników, o których mowa w art. 15 , innych niż wymienieni w ust. 1 i 2, którzy:
1) nabywają usługi, do których stosuje się art. 28b , jeżeli usługi te stanowiłyby u nich import usług;
2) świadczą usługi, do których stosuje się art. 100 ust. 1 pkt 4 , dla podatników podatku od wartości dodanej lub osób prawnych niebędących takimi podatnikami, zidentyfikowanych na potrzeby podatku od wartości dodanej.
3a. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników, którzy ustanowili przedstawiciela podatkowego, o którym mowa w art. 18d ust. 1 .
W myśl art. 99 ust. 1 ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133 i art. 138g ust. 2.
W świetle art. 99 ust. 9 ustawy:
W przypadku gdy podatnicy wymienieni w art. 17 ust. 1 pkt 4 i 5 nie mają obowiązku składania deklaracji podatkowej, o którym mowa w ust. 1-3 lub 8, deklarację podatkową składa się w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Jak stanowi art. 99 ust. 14 ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, wzory deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 8 i 9, wraz z objaśnieniami co do sposobu prawidłowego ich wypełnienia oraz terminu i miejsca ich składania, w celu umożliwienia rozliczenia podatku.
Powyższa delegacja zrealizowana została poprzez wydanie rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wzorów deklaracji o podatku od towarów i usług od podmiotów innych niż zarejestrowane jako podatnicy VAT czynni z 27 stycznia 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 131).
Zgodnie z § 1 pkt 2 ww. rozporządzenia:
Określa się wzór deklaracji o podatku od towarów i usług (VAT–9M), o której mowa w art. 99 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wraz z objaśnieniami, stanowiący załącznik nr 2 do rozporządzenia.
Według powyższego wzoru, deklaracja VAT-9M jest przeznaczona dla podatników, którzy nie mają obowiązku składania okresowych deklaracji VAT-8, dokonujących importu usług bądź nabywających towary lub usługi, dla których, jako nabywcy są podatnikami. A zatem, odrębna deklaracja VAT-9M z tytułu importu usług składana jest tylko w przypadku, kiedy to podatnik nie składa deklaracji JPK_V7, JPK_V7K albo VAT-8. Z wniosku nie wynika, że składa Pani deklarację VAT-8.
W przypadku importu usług, do których zastosowanie ma art. 28b ustawy, podatek ma obowiązek naliczyć nabywca usług. Przy tym nie ma tutaj znaczenia, że może być Pani podatnikiem zwolnionym na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Zatem w przedmiotowej sprawie Pani jako usługobiorca, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest podmiotem zobowiązanym do rozliczenia importu usługi pośrednictwa od (...) – podmiotu, który nie posiada siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce niezależnie od tego czy dochód z prowadzonej działalności gospodarczej przekroczy kwotę 240 000 zł.
W konsekwencji zobowiązana jest Pani do rozliczenia importu usługi pośrednictwa i złożenia deklaracji VAT-9M za każdy miesiąc w którym wystąpiła transakcja z firmą (...), w związku z obowiązkiem rozpoznania importu usług. Przy czym deklaracji VAT-9M nie składa się, jeżeli jest ona zerowa, a więc nie składa się za okres rozliczeniowy, w którym nie miał miejsca import (nabycie) usług od firmy (...).
Ponadto w związku z importem usług, którego podstawę stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. art. 28b ustawy podatnik zwolniony ma obowiązek dokonać rejestracji dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. W konsekwencji, bez względu na to, że będzie Pani podatnikiem zwolnionym, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy powinna dokonać Pani zgłoszenia rejestracyjnego na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 ustawy jako podatnik nabywający usługi do których stosuje się art. 28b ustawy oraz wykazać usługi pośrednictwa w deklaracji VAT-9M.
W konsekwencji Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej


