Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.246.2026.3.MJ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• prawidłowe – w zakresie możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zakup lokalu mieszkalnego z miejscem postojowym,
• nieprawidłowe – w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 30 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniliście go Państwo pismem z 20 marca 2026 r. (wpływ 30 marca 2026 r.) oraz pismem z 15 maja 2026 r. (wpływ 16 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:

Pani AA

2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

Pan BB

Opis zdarzenia przyszłego

Wniosek dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umorzenia części zobowiązania z tytułu kredytu hipotecznego w wyniku zawarcia ugody z bankiem, w szczególności możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.

Zainteresowani w dniu 26 maja 2006 r. zawarli z bankiem umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do waluty CHF, zabezpieczony hipoteką na dwóch nieruchomościach mieszkalnych. Kredyt został udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r.

Kredyt został zaciągnięty w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, które Zainteresowani prowadzą wspólnie.

Zasadnicza część kredytu została przeznaczona na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego i jego wykończenie. W lokalu tym Zainteresowani zamieszkali niezwłocznie po jego zakupie i zamieszkują do chwili obecnej wraz z rodziną.

Część środków z kredytu została przeznaczona na nabycie praw związanych funkcjonalnie z ww. lokalem mieszkalnym, tj.: dwóch miejsc postojowych w garażu podziemnym i komórki lokatorskiej, położonych w tym samym budynku. Prawa te służą wyłącznie korzystaniu z lokalu mieszkalnego (parkowanie pojazdu, przechowywanie rzeczy) i nie realizują samodzielnego celu inwestycyjnego ani mieszkaniowego.

Niewielka część kredytu (ok. 5% kredytu) została przeznaczona na spłatę zobowiązania (spłatę kredytu) związanego z wcześniej nabytym lokalem mieszkalnym, w którym Zainteresowani zamieszkiwali przed zakupem nowego mieszkania. Ów wcześniej nabyty lokal mieszkalny stanowił zrealizowaną i zakończoną inwestycję mieszkaniową – Zainteresowani mieszkali w tym mieszkaniu od kilku lat, służyło ono zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych tego samego gospodarstwa domowego, nie było przedmiotem nowej ani równoległej inwestycji mieszkaniowej w momencie zaciągania kredytu opisanego w niniejszym wniosku.

Przeznaczenie części kredytu na spłatę wcześniejszego zobowiązania miało charakter techniczny i porządkujący sytuację finansową Zainteresowanych w związku ze zmianą miejsca zamieszkania spowodowaną powiększeniem gospodarstwa domowego.

Zainteresowani pozostają w sporze z bankiem dotyczącym ważności umowy kredytowej. Bank w toku mediacji zaproponował zawarcie ugody pozasądowej, na mocy której dojdzie m.in. do umorzenia części kapitału kredytu. Wolą stron jest zawarcie ugody w 2026 r.

Zawarcie ugody spowoduje powstanie po stronie Zainteresowanych przychodu podatkowego w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile nie znajdzie zastosowania zaniechanie poboru podatku.

Zainteresowani nie korzystali dotychczas z zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do jakiegokolwiek innego kredytu mieszkaniowego.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

W odniesieniu do wcześniejszego kredytu:

Kredyt został zaciągnięty w dniu 6 września 2002 r.

Kredyt był kredytem hipotecznym zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Kredyt został zaciągnięty w walucie USD (dolary amerykańskiej.

Kredyt został udzielony przez podmiot – A. Bank (…), którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.

Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości - mieszkanie, położone w (…), przy ul. (…) (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego).

Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy (tj. AA i BB) odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.

W odniesieniu do kredytu z 2006 r.:

Kredyt został udzielony przez podmiot – B. Bank Oddział w Polsce, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów. Następcą prawnym ww. podmiotu jest obecnie C. Bank (…) z siedzibą w (…).

Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy (tj. AA i BB) odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.

Kredyt jest kredytem hipotecznym zaciągniętym na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

W odpowiedzi na pytanie co składa się na kwotę umorzenia (ściślej co będzie się składało na kwotę umorzenia, bo ugoda nie została jeszcze zawarta), tj. czy umorzenie dotyczyło tylko kwoty kapitału i odsetek, czy również innych opłat (prowizje, ubezpieczenia, inne opłaty-jakie);

• czy w skład umorzenia wchodziły kwoty odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego)? Jeśli tak, to czy w zawartych umowach kredytowych określone zostały zasady naliczenia takich odsetek?
• jeśli w skład umorzenia będą wchodziły inne opłaty - czy będą to opłaty, które były niezbędne do zawarcia umowy kredytowej;

Zainteresowani wyjaśnili, że na podstawie projektu ugody:

• umorzenie będzie dotyczyło wyłącznie części zadłużenia stanowiącego kapitał kredytu,
• umorzenie nie obejmuje odsetek, w tym odsetek karnych (odsetek od zadłużenia przeterminowanego),
• umorzenie nie obejmuje innych opłat, takich jak prowizje, ubezpieczenia ani inne opłaty związane z zawarciem lub wykonywaniem umowy kredytowej,
• w skład umorzenia nie wchodzą opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytowej.

Z projektu ugody wynika, że w celu ustalenia wysokości zadłużenia strony dokonują przeliczenia kredytu w taki sposób, jakby od początku stanowił on kredyt w polskich złotych, a następnie ustalana jest wysokość zadłużenia do spłaty. W konsekwencji powstaje jedna kwota zadłużenia traktowana jako kapitał, od której ustalana jest kwota podlegająca umorzeniu.

Z projektu ugody nie wynika, aby w skład umorzenia wchodziły inne składniki niż kapitał kredytu.

Na moment składania niniejszego uzupełnienia ugoda nie została jeszcze zawarta, a jej ostateczne warunki mogą ulec zmianie w toku negocjacji, przy czym opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku oraz niniejszym uzupełnieniu odpowiada aktualnemu stanowi wiedzy Zainteresowanych.

Miejsca postojowe nie stanowią odrębnych nieruchomości i nie są objęte odrębnymi księgami wieczystymi (prowadzonymi odrębnie dla tych miejsc postojowych). Stanowią one część nieruchomości wspólnej, w której Zainteresowani posiadają udział, przy czym na podstawie umowy o podział do korzystania przysługuje im wyłączne prawo do korzystania z dwóch oznaczonych miejsc postojowych.

W związku z powyższym miejsca postojowe nie są wyodrębnionymi lokalami ani prawami ujawnionymi w odrębnych księgach wieczystych, lecz pozostają funkcjonalnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego poprzez udział w nieruchomości wspólnej.

Dodatkowo Zainteresowani wskazują, że kredyt objęty wnioskiem został przeznaczony na sfinansowanie prawa do korzystania wyłącznie z jednego miejsca postojowego. Prawo do korzystania z drugiego miejsca postojowego zostało nabyte później, na podstawie odrębnej umowy i ze środków własnych Zainteresowanych.

Komórka lokatorska (pomieszczenie gospodarcze) stanowi pomieszczenie przynależne do lokalu mieszkalnego i została przyłączona do tego lokalu na podstawie umowy notarialnej.

Komórka lokatorska jest objęta tą samą księgą wieczystą co lokal mieszkalny i nie stanowi odrębnej nieruchomości.

Dodatkowo Zainteresowani wskazują, że kredyt objęty wnioskiem nie był przeznaczony na sfinansowanie nabycia komórki lokatorskiej. Komórka została nabyta później, na podstawie odrębnej umowy, ze środków własnych Zainteresowanych, a następnie przyłączona do lokalu jako pomieszczenie przynależne.

Umorzenie kwoty kredytu będzie dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości lub w części po stronie każdego ze współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług;

W ocenie Zainteresowanych przedmiotowy kredyt należy uznać za zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej w rozumieniu § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

W analizowanej sprawie zarówno wcześniejsza nieruchomość, jak i nieruchomość nabyta z wykorzystaniem kredytu objętego wnioskiem służyły zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych tego samego gospodarstwa domowego Zainteresowanych.

Nabycie nowego lokalu mieszkalnego nastąpiło w związku ze zmianą sytuacji życiowej Zainteresowanych (powiększeniem rodziny) i miało charakter sekwencyjny - poprzednia inwestycja mieszkaniowa została już zrealizowana i zaspokajała potrzeby mieszkaniowe Zainteresowanych przed nabyciem nowego lokalu.

Zainteresowani nie prowadzili równolegle inwestycji mieszkaniowych w celu osiągnięcia korzyści inwestycyjnych ani nie nabywali nieruchomości w celach zarobkowych. Działanie Zainteresowanych polegało wyłącznie na zmianie miejsca zamieszkania w ramach jednego gospodarstwa domowego.

W ocenie Zainteresowanych, w takich okolicznościach mamy do czynienia z jedną inwestycją mieszkaniową w rozumieniu powołanego rozporządzenia, której celem było nieprzerwane zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych tego samego gospodarstwa domowego.

Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku

1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, w przypadku zawarcia ugody z bankiem skutkującej umorzeniem części zobowiązania z tytułu kredytu hipotecznego, Zainteresowani będą mogli skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., w odniesieniu do kwoty umorzenia obejmującej finansowanie:

• lokalu mieszkalnego,
• jego wykończenia,
• prawa do korzystania z jednego miejsca postojowego funkcjonalnie związanego z lokalem mieszkalnym,
• oraz części kredytu przeznaczonej na spłatę wcześniejszego kredytu mieszkaniowego, jako że kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej służącej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego?

2. W przypadku uznania przez Organ, że część kredytu przeznaczona na spłatę wcześniejszego zobowiązania kredytowego lub na prawo do korzystania z jednego miejsca postojowego nie mieści się w wydatkach określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie co najmniej proporcjonalnie, zgodnie z § 1 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.?

Państwa stanowisko w sprawie przedstawione w uzupełnieniu wniosku

Zdaniem Zainteresowanych, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym spełnione są przesłanki do zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.

Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej służącej zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego.

Zainteresowani najpierw nabyli mniejszy lokal mieszkalny finansowany kredytem hipotecznym zaciągniętym w 2002 r. Lokal ten przez kilka lat służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanych jako jednego gospodarstwa domowego.

W związku ze zmianą sytuacji życiowej oraz powiększeniem rodziny dotychczasowy lokal przestał odpowiadać potrzebom mieszkaniowym Zainteresowanych. W konsekwencji podjęta została decyzja o nabyciu większego lokalu mieszkalnego, który miał służyć dalszemu zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych tego samego gospodarstwa domowego.

W momencie zaciągania kredytu objętego niniejszym wnioskiem wcześniejsza inwestycja mieszkaniowa była już zrealizowana i zakończona - Zainteresowani zamieszkiwali w uprzednio nabytym mieszkaniu od kilku lat. Przeznaczenie niewielkiej części nowego kredytu na spłatę pozostałej części wcześniejszego zobowiązania kredytowego miało charakter techniczny i porządkujący sytuację finansową Zainteresowanych w związku ze zmianą miejsca zamieszkania.

Nie doszło natomiast do równoległego prowadzenia kilku inwestycji mieszkaniowych ani do nabywania nieruchomości w celach inwestycyjnych lub zarobkowych. Zainteresowani nie realizowali równocześnie odrębnych przedsięwzięć mieszkaniowych, lecz dokonywali sekwencyjnej zmiany miejsca zamieszkania w ramach jednego gospodarstwa domowego.

W ocenie Zainteresowanych pojęcie „jednej inwestycji mieszkaniowej", o którym mowa w § 1 ust. 1 pkt 1 oraz § 1 ust. 5-6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., powinno być interpretowane z uwzględnieniem celu tej regulacji, którym jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, a nie w sposób czysto formalny odnoszący się wyłącznie do liczby nieruchomości lub kolejnych etapów życia rodzinnego podatników.

Prawo do korzystania z miejsca postojowego objętego kredytem pozostaje funkcjonalnie i prawnie związane z lokalem mieszkalnym. Miejsce postojowe nie stanowi odrębnej nieruchomości ani odrębnego lokalu, lecz jest związane z udziałem w nieruchomości wspólnej, z którym związane jest wyłączne prawo do korzystania z oznaczonego miejsca postojowego. Prawo to służy korzystaniu z lokalu mieszkalnego przez członków gospodarstwa domowego i pozostaje elementem funkcjonalnie związanym z realizacją potrzeb mieszkaniowych Zainteresowanych.

Należy również uwzględnić ratio legis rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r., którego celem było stworzenie mechanizmu zachęcającego kredytobiorców do zawierania ugód z bankami oraz ograniczenie długotrwałych sporów sądowych dotyczących kredytów hipotecznych, w szczególności kredytów walutowych.

Zainteresowani, działając w zaufaniu do celu tej regulacji, rozważają zawarcie ugody z bankiem. Odmowa zastosowania zaniechania poboru podatku w sytuacji, gdy kredyt służył zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, prowadziłaby do podważenia ochronnej i prokoncyliacyjnej funkcji rozporządzenia.

Niezależnie od powyższego, w przypadku uznania przez Organ, że część kredytu przeznaczona na spłatę wcześniejszego zobowiązania kredytowego lub finansowanie prawa do korzystania z jednego miejsca postojowego nie mieści się w zakresie wydatków określonych w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT, zdaniem Zainteresowanych zastosowanie powinien znaleźć mechanizm proporcji wynikający z § 1 ust. 3 rozporządzenia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
• pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie proponowanej ugody bank umorzy Państwu zadłużenie. Powzięli Państwo wątpliwości, jakie będą dla Państwa skutki podatkowej tego umorzenia.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.

Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że 26 maja 2006 r. zawarliście Państwo z bankiem umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do waluty CHF, zabezpieczony hipoteką na dwóch nieruchomościach mieszkalnych. Zasadnicza część kredytu została przeznaczona na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego i jego wykończenie oraz na sfinansowanie prawa do korzystania z jednego miejsca postojowego. Niewielka część kredytu (ok. 5% kredytu) została przeznaczona na spłatę zobowiązania (spłatę kredytu) związanego z wcześniej nabytym lokalem mieszkalnym.

Zaniechanie poboru podatku, określone w omawianym Rozporządzeniu, obejmuje umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r.) w przypadku gdy:

• kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
• osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej.

Zatem rozporządzenie to nie ogranicza liczby kredytów, z tytułu których dochodzi do umorzenia, a ogranicza liczbę inwestycji sfinansowanych kredytem (kredytami) - do jednej. Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 o podatku od spadków i darowizn. Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Ponadto, zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.

Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. nabycie lokalu mieszkalnego, a także remont lokalu mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.) jako:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego lokalu jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od lokalu bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu lokalu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie lokalu mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej lokalu mieszkalnego. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” lokalu mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi lokalu mieszkalnego.

Z opisu sprawy wynika, że kredyt został przeznaczony m.in. na nabycie prawa własności do lokalu mieszkalnego, remont lokalu mieszkalnego oraz prawa do korzystania z jednego miejsca postojowego.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia należy odwołać się do przepisów ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 232).

Zgodnie z art. 2 ust. 2 tej ustawy:

Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:

Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.

W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości uregulowanej odrębną księgą wieczystą, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że miejsce postojowe nie jest wyodrębnionym lokalem ani prawem ujawnionym w odrębnych księgach wieczystych, lecz pozostaje funkcjonalnie związane z prawem własności lokalu mieszkalnego poprzez udział w nieruchomości wspólnej.

Wobec powyższego – umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na nabycie lokalu mieszkalnego oraz remont lokalu mieszkalnego oraz nabycie miejsca postojowego przynależnego do lokalu mieszkalnego uprawnia do skorzystania z zaniechania poboru podatku.

Umorzenie części kredytu przeznaczonej na spłatę wcześniejszego kredytu mieszkaniowego również uprawnia do skorzystania z zaniechania poboru podatku, jednakże należy podkreślić, że z takiego zaniechania można skorzystać wyłącznie w odniesieniu do jednej inwestycji mieszkaniowej.

W tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Z treści wniosku wynika, że kredyt z 2006 r., wbrew Państwa twierdzeniu, nie został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, lecz dotyczył dwóch inwestycji mieszkaniowych:

• nabycia prawa własności do lokalu mieszkalnego wraz z miejscem postojowym i wykończenie tego lokalu mieszkalnego;
• spłaty kredytu zaciągniętego na inną inwestycję (inny lokal mieszkalny).

Z powołanego rozporządzenia Ministra Finansów wynika wprost, że zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na jego podstawie ma zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym wierzytelności, które dotyczą tylko jednej inwestycji mieszkaniowej.

Skoro kredyt zaciągnięty w 2006 r. dotyczył dwóch różnych inwestycji mieszkaniowych (dwóch lokali mieszkalnych, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe znajdzie zastosowanie do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu tego kredytu tylko w odniesieniu do jednej inwestycji mieszkaniowej – według Państwa wyboru.

Zatem, w zależności od inwestycji mieszkaniowej, co do której zamierzają Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku, zaniechanie poboru podatku w związku z umorzeniem przez bank części wierzytelności z tytułu kredytu hipotetycznego będzie miało zastosowanie jedynie do tej części umorzenia wierzytelności (przy spełnieniu pozostałych warunków do zastosowania zaniechania), która odpowiada wartości kredytu, jaka służyła pokryciu kosztów tej inwestycji, natomiast nie będzie miała zastosowania do tej części umorzonego długu, która dotyczy drugiej inwestycji mieszkaniowej.

Podsumowując, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych będzie miało zastosowanie w odniesieniu do kwoty umorzonej wierzytelności dotyczącej jednej, wybranej przez Państwa inwestycji mieszkaniowej finansowanej kredytem zaciągniętym w 2006 r.

Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu planowanego umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego do tej części kwoty umorzenia (przy spełnieniu pozostałych warunków do zastosowania zaniechania poboru podatku), która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na tą wybraną przez Państwa, jedną inwestycję mieszkaniową, w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.

Natomiast zaniechanie poboru podatku dochodowego nie będzie miało zastosowania do tej części kwoty umorzenia wierzytelności, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na drugą finansowaną kredytem zaciągniętym w 2006 r. inwestycję mieszkaniową w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.

W konsekwencji, będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tytułu umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego od tej części kwoty umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego kredytu zaciągniętego na tą drugą inwestycję mieszkaniową w całkowitej kwocie zaciągniętego kredytu.

Zatem Państwa stanowisko w tej części należało więc uznać za nieprawidłowe, gdyż nie mogą Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku do całej umorzonej wierzytelności.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pani AA (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.