Interpretacja indywidualna z dnia 20 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.211.2026.2.ESZ
Dostawa budynków dokonana po upływie co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy; wyłączenie transakcji jako pomocniczej nie dotyczy czynnych podatników niekorzystających z podmiotowego zwolnienia z VAT.
Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe/w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest:
- prawidłowe w zakresie uznania, że sprzedaż Budynku dokonana po 17 kwietnia 2026 r. będzie spełniała warunek dostawy po upływie co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
- nieprawidłowe - w zakresie uznania, że planowana transakcja sprzedaży Budynku będzie transakcją związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
- zastosowania zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy do sprzedaży Budynku,
- uznania, że planowana transakcja sprzedaży Budynku będzie transakcją związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie Organu - pismem z 30 kwietnia 2026 r.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca, A. sp. z o.o. wpisana do KRS 12 listopada 2014 r. jest spółką, która od momentu utworzenia świadczyła usługi związane z oprogramowaniem.
Przeważającym kodem PKD spółki jest 62.01.Z. Działalność związana z oprogramowaniem. We wpisie do KRS wpisano również inne kody PKD, ale od dnia utworzenia Spółka świadczyła tylko usługi związane z oprogramowaniem.
Z odpisu KRS w Dziale 3 - Przedmiot działalności wynika, że poza przeważającą działalnością 62.01.Z - działalność związana z oprogramowaniem, spółka ma wpisane następujące pozostałe kody PKD:
- 41.20.Z – roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,
- 43.* – roboty budowlane specjalistyczne,
- 47.* – handel detaliczny, z wyłączeniem handlu detalicznego pojazdami samochodowymi,
- 49.* – transport lądowy oraz transport rurociągowy,
- 52.* – magazynowanie i działalność usługowa wspomagająca transport,
- 58.* – działalność wydawnicza,
- 63.* – działalność usługowa w zakresie informacji,
- 74.* – pozostała działalność profesjonalna, naukowa i techniczna,
- 93.* – działalność sportowa, rozrywkowa i rekreacyjna.
W grudniu 2023 r. spółka zaprzestała czasowo świadczenia ww. usług związanych z oprogramowaniem, nie zawieszając działalności gospodarczej.
W okresie swojej działalności spółka nie świadczyła usług innych niż wskazane wyżej usługi z branży IT, nie uzyskiwała przychodów z dostaw towarów ani z tytułu świadczenia usług innych niż wskazane wyżej usługi z branży IT.
Na podstawie decyzji pozwolenia na budowę z 30 listopada 2020 r. Spółka w latach 2022-2024 wybudowała na posiadanej przez nią nieruchomości gruntowej o powierzchni 1977 m2 pod adresem (…) dom mieszkalny o pow. użytkowej 103,15 m2 w celu przeznaczenia ww. nieruchomości jako siedziba Spółki.
14 listopada 2022 r. adres budowanego domu, (…) został w KRS wpisany jako adres siedziby spółki.
W dniu 30 stycznia 2024 r. Spółka dostarczyła do PINB dla powiatu (…) - ziemskiego zawiadomienie o zakończeniu budowy ww. budynku. 17 kwietnia 2024 r. ww. PINB wydał zawiadomienie o braku wniesienia sprzeciwu.
Wobec powyższego 17 kwietnia 2024 r. Spółka przyjęła budynek mieszkalny w (…) oraz nieruchomość gruntową, na której został posadowiony, jako środki trwałe Spółki, rozpoczynając tego samego dnia użytkowanie ww. nieruchomości (zwanej dalej Budynkiem) jako biura Spółki.
Od momentu oddania do użytkowania Spółka nie dokonała ulepszenia budynku przekraczającego 30% wartości początkowej.
Spółka nie posiada jakichkolwiek innych nieruchomości.
Spółka zamierza w 2026 r. (ale nie wcześniej niż 18 kwietnia 2026 r.) zbyć wskazany budynek na rzecz A.A.
Rozliczenie sprzedaży nastąpi częściowo za pożyczki udzielone spółce przez A.A. a częściowo przelewem dokonanym przez A.A. na rzecz Spółki. Zbycie nastąpi po cenie rynkowej. Operat szacunkowy dla ww. nieruchomości sporządzony na dzień 20 października 2025 r. wskazuje wartość rynkową budynku na 706 000 zł.
W związku z powyższym sprzedaż budynku wraz z gruntem dokonana między 18 kwietnia 2026 r. a 31 grudnia 2026 r. nastąpi za kwotę przekraczającą limit zwolnienia z VAT wynoszącego w 2026 r. 240 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W odpowiedzi na pytania Organu Wnioskodawca wskazał:
1.Czy korzystają Państwo ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
Odpowiedź: Spółka nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług.
2.Czy wykonują Państwo czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeśli tak, należy wskazać, jakie to czynności?
Odpowiedź: Spółka nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.
3.Czy budynek mieszkalny zaliczony do środków trwałych Państwa spółki podlega amortyzacji?
Odpowiedź: Budynek mieszkalny zaliczony do środków trwałych Spółki nie podlega amortyzacji.
Pytania
1.Czy sprzedaż Budynku dokonana po dniu 17 kwietnia 2026 r. będzie spełniała warunek dostawy po upływie co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym będzie mogła korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?
2.Czy transakcja sprzedaży Budynku będzie transakcją związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług?
Państwa stanowisko
Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 1:
Zdaniem Wnioskodawcy w przedstawionym stanie faktycznym dwuletni okres liczony od momentu pierwszego zasiedlenia budynku upłynie w dniu 17 kwietnia 2026 r., co oznacza, że sprzedaż nieruchomości dokonana po tej dacie będzie mogła korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z późn. zm.) zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
- dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, albo
- pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Z kolei zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
W analizowanym stanie faktycznym budynek został oddany do użytkowania 17 kwietnia 2024 r. Oznacza to, że z tym dniem nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż rozpoczęto użytkowanie budynku po jego wybudowaniu.
Pojęcie pierwszego zasiedlenia było również przedmiotem analizy w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 Kozuba Premium Selection sp. z o.o. Trybunał wskazał, że pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako pierwsze zajęcie budynku lub rozpoczęcie jego użytkowania po wybudowaniu. Orzeczenie to potwierdziło, że pierwsze zasiedlenie nie musi być związane wyłącznie z czynnością podlegającą opodatkowaniu.
Podobne stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 382/14, w którym wskazano, że pierwsze zasiedlenie następuje z chwilą faktycznego rozpoczęcia użytkowania budynku po jego wybudowaniu.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera przepisów regulujących sposób obliczania terminów. W związku z tym zastosowanie znajdują ogólne zasady obliczania terminów wynikające z przepisów prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 112 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z późn. zm.), termin oznaczony w latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu w ostatnim roku jego biegu.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że skoro pierwsze zasiedlenie nastąpiło 17 kwietnia 2024 r., to dwuletni okres wskazany w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT upływa z końcem dnia 17 kwietnia 2026 r.
W konsekwencji, od dnia 18 kwietnia 2026 r. dostawa przedmiotowego budynku będzie dokonywana po upływie okresu co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia.
Stanowisko to znajduje również potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, w której wskazuje się, że dwuletni okres, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, należy liczyć od dnia pierwszego zasiedlenia, a jego upływ następuje z końcem dnia odpowiadającego datą początkowemu dniowi tego terminu w drugim roku jego biegu.
W związku z powyższym należy uznać, że sprzedaż budynku dokonana po 17 kwietnia 2026 r. będzie spełniała warunek upływu co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym będzie mogła korzystać ze zwolnienia z podatku VAT.
Stanowisko Wnioskodawcy do pytania nr 2:
Zdaniem Wnioskodawcy planowana transakcja sprzedaży Budynku wraz z gruntem będzie stanowiła transakcję związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z późn. zm.), a w konsekwencji jej wartość nie powinna być uwzględniana przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 tej ustawy.
Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
Jednocześnie art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT stanowi, że do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli transakcje te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
Oznacza to, że jeżeli dana transakcja związana z nieruchomością ma charakter pomocniczy, jej wartość nie powinna być uwzględniana w limicie sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „transakcji pomocniczych”. W związku z tym dla ustalenia znaczenia tego pojęcia należy odwołać się do regulacji prawa unijnego.
Przepis art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT stanowi implementację art. 288 Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którym przy obliczaniu obrotu dla celów zwolnienia podmiotowego nie uwzględnia się m.in. transakcji pomocniczych związanych z nieruchomościami.
W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazuje się, że transakcje pomocnicze to takie czynności, które:
- nie stanowią bezpośredniego, stałego i koniecznego rozszerzenia działalności gospodarczej podatnika,
- mają charakter sporadyczny lub incydentalny,
- pozostają działalnością uboczną względem podstawowej działalności podatnika.
Takie podejście zostało przedstawione m.in. w wyrokach Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej:
- z 11 lipca 1996 r. w sprawie C-306/94 Régie dauphinoise,
- z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 EDM,
w których wskazano, że czynności mają charakter pomocniczy, jeżeli nie stanowią bezpośredniego i stałego rozszerzenia zasadniczej działalności podatnika.
Podobne podejście prezentowane jest również w orzecznictwie sądów administracyjnych, w którym podkreśla się, że transakcja może zostać uznana za pomocniczą, jeżeli ma charakter incydentalny i nie stanowi elementu podstawowej działalności gospodarczej podatnika. W szczególności wskazać można m.in.:
- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2016 r., sygn. I FSK 2037/14,
- wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 czerwca 2019 r., sygn. I FSK 661/17,
w których podkreślono, że przy ocenie pomocniczego charakteru danej czynności należy brać pod uwagę przede wszystkim jej relację do podstawowej działalności gospodarczej podatnika oraz jej incydentalny charakter.
W niniejszej sprawie z informacji ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że przeważającym przedmiotem działalności Spółki jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z).
Jednocześnie wśród pozostałych przedmiotów działalności wskazano m.in. roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych (PKD 41.20.Z).
Wnioskodawca podkreśla jednak, że wpisanie wskazanego kodu PKD miało charakter wyłącznie formalny, związany z planowaną realizacją inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku przeznaczonego na potrzeby własne Spółki, w szczególności jako siedziby oraz miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie usług informatycznych.
Spółka nigdy nie prowadziła działalności polegającej na wznoszeniu budynków w celu ich sprzedaży ani w celu osiągania przychodów z działalności budowlanej. Spółka nie realizowała inwestycji budowlanych o charakterze deweloperskim i nie uzyskiwała przychodów z działalności w tym zakresie. Wpisanie odpowiedniego kodu PKD miało na celu jedynie formalne umożliwienie realizacji inwestycji budowlanej związanej z budową budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej. Faktyczna działalność Spółki od momentu jej powstania aż do grudnia 2023 r. polegała na świadczeniu usług związanych z oprogramowaniem, co odpowiada przeważającemu przedmiotowi działalności ujawnionemu w rejestrze przedsiębiorców.
W konsekwencji należy uznać, że działalność związana z nieruchomościami nie stanowi podstawowego ani stałego obszaru działalności Spółki. Planowana sprzedaż Budynku wraz z gruntem ma charakter jednorazowy i incydentalny, a nieruchomość nie była elementem wykorzystywanym w ramach działalności polegającej na obrocie nieruchomościami.
Sprzedaż tej nieruchomości nie stanowi również bezpośredniego, stałego ani koniecznego rozszerzenia działalności gospodarczej Spółki polegającej na świadczeniu usług informatycznych, lecz ma charakter uboczny względem zasadniczej działalności przedsiębiorstwa.
W konsekwencji należy uznać, że planowana sprzedaż Budynku wraz z gruntem spełnia kryteria uznania jej za transakcję pomocniczą związaną z nieruchomością w rozumieniu art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Tym samym wartość tej transakcji nie powinna być uwzględniana przy obliczaniu limitu sprzedaży w wysokości 240 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
- prawidłowe w zakresie uznania, że sprzedaż Budynku dokonana po 17 kwietnia 2026 r. będzie spełniała warunek dostawy po upływie co najmniej dwóch lat od pierwszego zasiedlenia i będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
- nieprawidłowe – w zakresie uznania, że planowana transakcja sprzedaży Budynku będzie transakcją związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W świetle powyższego grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż, jak również zbycie prawa użytkowania wieczystego, stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiącą dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, można uznać za czynność opodatkowaną. Aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podmiot, który w ramach tej czynności jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką, która od momentu utworzenia świadczy usługi związane z oprogramowaniem. W latach 2022–2024 wybudowali Państwo budynek mieszkalny o powierzchni użytkowej 103,15 m² z przeznaczeniem na siedzibę Spółki. W dniu 17 kwietnia 2024 r. wprowadzili Państwo budynek do ewidencji środków trwałych oraz rozpoczęli jego użytkowanie.
Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz fakt, iż prowadzą Państwo działalność gospodarczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa. Zatem z tytułu opisanej transakcji sprzedaży będą Państwo podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składnika majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa.
Tym samym, sprzedaż nieruchomości będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana tym podatkiem.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział natomiast możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.
Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.
Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
a) wybudowaniu lub
b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.
W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
Dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedać grunt wraz z posadowionym na nim budynkiem, który stanowi środek trwały w Państwa przedsiębiorstwie. Wskazali Państwo, że do pierwszego zasiedlenia budynku doszło 17 kwietnia 2024 r. kiedy to zaczęli Państwo go wykorzystywać na potrzeby działalności prowadzonej przez Państwa jako siedziba Spółki, jak również nie ponosili Państwo w ciągu ostatnich 2 lat wydatków na ulepszenie budynku, które stanowiłyby co najmniej 30% jego wartości początkowej, a które mogłyby skutkować powstaniem nowego pierwszego zasiedlenia. Planują Państwo dokonać sprzedaży budynku w 2026 r., ale nie wcześniej niż 18 kwietnia 2026 r.
Analiza przedstawionych okoliczności sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że dostawa budynku po 17 kwietnia 2026 r. nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynku upłynie co najmniej 2 lata. Zatem, planowana sprzedaż budynku będzie korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. W związku z powyższym również czynność sprzedaży gruntu, na którym znajduje się ten budynek będzie korzystać ze zwolniona z podatku VAT, stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
W związku z tym, że planowana Transakcja sprzedaży budynku posadowionego na gruncie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a lub pkt 2 ustawy – jest bezzasadna.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
Przechodząc do kwestii objętej zakresem pytania nr 2 należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.
W myśl art. 113 ust. 2 ustawy:
Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
1)wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju,
1a)sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
2)odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
a)transakcji związanych z nieruchomościami,
b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3)odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.
Jak stanowi art. 113 ust. 13 ustawy:
Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
1)dokonujących dostaw:
a)towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
b)towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
- energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
- wyrobów tytoniowych,
- samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
c)budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
d)terenów budowlanych,
e)nowych środków transportu,
f)następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
-preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
-komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
-urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
-maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
g)hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
-pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
-motocykli (PKWiU ex 45.4);
2)świadczących usługi:
a)prawnicze,
b)w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
c)jubilerskie,
d)ściągania długów, w tym factoringu;
3)(uchylony).
Jak Państwo wskazali we wniosku i uzupełnieniu do wniosku, Spółka od momentu utworzenia w 2014 r. świadczy usługi związane z oprogramowaniem. Spółka nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Spółka nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Budynek mieszkalny zaliczony do środków trwałych Spółki, ale nie podlegający amortyzacji wraz gruntem Spółka zamierza sprzedać za cenę znacznie przekraczającą kwotę 240 000 zł.
Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy transakcja sprzedaży Budynku będzie transakcją związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Powołane wyżej przepisy wskazują, że - co do zasady - o ile podatnik nie przekroczył kwoty sprzedaży określonej na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 2 ustawy ma prawo do korzystania ze zwolnienia podmiotowego do momentu przekroczenia tej kwoty. W przypadku przekroczenia ww. kwoty z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, podatnik zobowiązany jest do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług na zasadach określonych w ustawie.
Prowadzą Państwo od 2014 r. swoją działalność wyłącznie w zakresie oprogramowania i usług z branży IT, dla których ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują zwolnień od podatku. Są to zatem usługi opodatkowane podatkiem VAT według właściwej stawki podatku. Skoro, jak Państwo wskazali - Spółka nie korzysta ze zwolnienia podmiotowego od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy, to należy uznać, że z tytułu prowadzonej działalności jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Czynny podatnik VAT niekorzystający ze zwolnienia podmiotowego rozlicza podatek od całej swojej sprzedaży. Do pojęcia obrotu wlicza się kwotę należną z tytułu sprzedaży towarów lub usług (wartość netto), po pomniejszeniu o kwotę podatku VAT. Obrót obejmuje sprzedaż opodatkowaną (właściwą stawką) i zwolnioną, ale nie uwzględnia transakcji nie podlegających opodatkowaniu.
Tym samym przy sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości, która to sprzedaż zgodnie z wyjaśnieniem do pytania nr 1 powyżej, będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, muszą Państwo jak czynny podatnik VAT niekorzystający ze zwolnienia podmiotowego do wartości swojego obrotu wliczyć kwotę należną z tytułu sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem (wartość netto).
Tym samym rozpatrywanie w niniejszej sytuacji, czy sprzedaż Budynku będzie transakcją związaną z nieruchomością mającą charakter transakcji pomocniczej, o której mowa w art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy i w związku z tym uznanie, że jej wartość nie powinna być uwzględniana przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 ustawy nie znajduje uzasadnienia, bowiem art. 113 ust. 2 ustawy nie ma zastosowania do Państwa - podatnika podatku VAT niekorzystającego ze zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Informuję ponadto, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


