Interpretacja indywidualna z dnia 25 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL3.4012.324.2026.1.AK
Gmina nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na realizację projektu, gdyż infrastruktura służy wyłącznie celom publicznym, nieodpłatnym i nie jest wykorzystywana do działalności opodatkowanej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn.: (…).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Gmina (…) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
Gmina realizuje zadanie pn.: (…), współfinansowane w ramach (…).
Celem inwestycji jest poprawa jakości przestrzeni publicznej poprzez utworzenie ogólnodostępnych miejsc rekreacji i aktywności fizycznej w miejscowościach położonych na terenie Gminy (…).
W ramach zadania wykonano:
1.Budowę nowych placów zabaw w miejscowościach: (…), obejmujących wyposażenie w następujące elementy: (…).
2.Budowę siłowni zewnętrznej oraz doposażenie istniejącego placu zabaw w miejscowości (…).
Przedmiotowa inwestycja została wykonana, a obecnie są Państwo na etapie przygotowania dokumentów do jej rozliczenia.
Wybudowana infrastruktura w całości stanowi majątek Gminy. Zadania w ramach projektu zrealizowane zostały przez firmę zewnętrzną, na podstawie zawartej umowy cywilnoprawnej z wykonawcą wybranym w drodze udzielenia zamówień publicznych (zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa).
Podmiotem realizującym projekt i ponoszącym wydatki jest Gmina (…). Nakłady inwestycyjne oraz koszty bieżące związane z realizacją przedsięwzięcia pochodzą ze środków budżetu Gminy oraz w ramach (…).
Wybudowana infrastruktura służy wyłącznie zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty, ma charakter ogólnodostępny i publiczny. Korzystać z infrastruktury objętej projektem mogą wszyscy mieszkańcy Gminy (…) oraz osoby odwiedzające jej teren.
Gmina (…) nie pobiera i nie będzie pobierała opłat z tytułu korzystania z przedmiotowej infrastruktury. Projekt nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT po stronie Gminy. Korzystanie z wybudowanych placów zabaw oraz siłowni zewnętrznej będzie całkowicie nieodpłatne, powszechne i nieograniczone, bez konieczności zawierania jakichkolwiek umów cywilnoprawnych, wnoszenia opłat czy dokonywania rezerwacji. Gmina nie będzie pobierała z tego tytułu żadnych należności ani osiągała jakichkolwiek przychodów.
Powstała infrastruktura nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, najmu, dzierżawy, odpłatnego udostępniania ani żadnych innych czynności mających charakter odpłatny. Gmina nie zamierza również wykorzystywać jej w przyszłości do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Gmina (…) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 20004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. z 2025 r. poz. 775 z późn. zm.) wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami, dla realizacji których została powołana spoza VAT, jak również czynności podlegające VAT, na podstawie umów cywilnoprawnych, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
Gmina, jako jednostka samorządu terytorialnego, wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 z późn. zm.)
Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działań gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Realizowane w ramach projektu przez Gminę zadania należą do zadań własnych gminy, o których jest mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, mających na celu zaspokajanie potrzeb zbiorowych wspólnoty samorządowej w zakresie: kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Reasumując, nabyte towary i usługi w ramach realizowanego projektu nie są i nie będą wykorzystywane przez Gminę do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Na terenie wskazanym w projekcie Gmina nie prowadzi i nie będzie prowadziła żadnej działalności generującej dochody.
Istniejąca już infrastruktura i częściowo zmodernizowana w związku z zadaniem pn.: (…), będzie wykorzystywana do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
Z uwagi na to, że Gmina (…) nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług związanych z zrealizowanym zadaniem, występuje z wnioskiem do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji. Jest ona niezbędnym załącznikiem w celu uznania poniesionego kosztu podatku VAT jako kosztu kwalifikowalnego w związku z opisanym powyżej przedsięwzięciem.
Pytanie
Czy Gmina (…) na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług będzie miała możliwość odliczenia w całości lub częściowo podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn.: (…)?
Państwa stanowisko w sprawie
W ocenie Gminy, realizując przedmiotowe zadanie, Gmina działa jako organ władzy publicznej wykonujący ustawowe zadania własne, a nie jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT. Tym samym, nie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, warunkujące możliwość odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją zadania pn.: (…).
W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów .
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.
Wybudowana infrastruktura w całości stanowi majątek Gminy. Zadania zrealizowane w ramach projektu będą służyły ogółowi mieszkańców Gminy. Gmina nie przewiduje odpłatności za korzystanie przez mieszkańców (ani innych osób) z powstałej i modernizowanej infrastruktury, w ramach realizowanego projektu.
Zrealizowana w ramach projektu inwestycja będzie pełniła funkcję publiczną, tj. będzie ogólnie dostępna i bezpłatna dla wszystkich użytkowników i nie spowoduje, że realizowane zadania będą wykorzystywane do prowadzenia działalności opodatkowanej.
W konsekwencji powyższego, nie jest spełniona przez Gminę (…) podstawowa pozytywna przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Na skutek czego, Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” zgodnie z którym:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Jak wynika z cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Artykuł 15 ust. 6 ustawy stanowi, że:
Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.
W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
·podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
·podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662):
Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy:
Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
Jak stanowi art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje zadanie pn.: (…). Celem inwestycji jest poprawa jakości przestrzeni publicznej poprzez utworzenie ogólnodostępnych miejsc rekreacji i aktywności fizycznej w miejscowościach położonych na terenie Gminy.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z realizacją projektu pn.: (…).
Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.
W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku VAT nie jest spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali w złożonym wniosku – wybudowana infrastruktura służy wyłącznie zaspokajaniu potrzeb zbiorowych wspólnoty, ma charakter ogólnodostępny i publiczny. Korzystać z infrastruktury objętej projektem mogą wszyscy mieszkańcy Gminy oraz osoby odwiedzające jej teren. Gmina nie pobiera i nie będzie pobierała opłat z tytułu korzystania z przedmiotowej infrastruktury. Projekt nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT po stronie Gminy. Korzystanie z wybudowanych placów zabaw oraz siłowni zewnętrznej będzie całkowicie nieodpłatne, powszechne i nieograniczone, bez konieczności zawierania jakichkolwiek umów cywilnoprawnych, wnoszenia opłat czy dokonywania rezerwacji. Gmina nie będzie pobierała z tego tytułu żadnych należności ani osiągała jakichkolwiek przychodów. Powstała infrastruktura nie będzie wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, najmu, dzierżawy, odpłatnego udostępniania ani żadnych innych czynności mających charakter odpłatny. Gmina nie zamierza również wykorzystywać jej w przyszłości do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Zatem, w związku z realizacją projektu nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie zostaną spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. towary i usługi nabywane w celu realizacji projektu nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Podsumowując, stwierdzam, że Gmina nie ma prawa do odliczenia w całości ani częściowo podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn.: (…).
Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Jednocześnie informuję, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


