Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.339.2026.2.EG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT dostawy zabudowanej działki nr 1 w trybie egzekucji sądowej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 kwietnia 2026 r. (wpływ).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w (..) zamierza sprzedać w drodze licytacji publicznej (…) nieruchomość należącą do dłużnika (…).

Przedmiotem sprzedaży będzie prawo własności nieruchomości wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi, położonej pod adresem (…), dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą o numerze (…).

Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków nieruchomość oznaczona jest jako działka gruntu nr 1 o powierzchni (…). Na nieruchomości znajdują się części trzech budynków magazynowych oraz inne składniki budowlane.

Właścicielem nieruchomości jest (…).

Na podstawie rejestru gruntów ustalono, że działka gruntu 1 zlokalizowana jest na obszarze jednostki ewidencyjnej (…), obręb (…). Działka stanowi grunt oznaczony w ewidencji symbolem użytku BA - tereny przemysłowe. W najbliższym otoczeniu nieruchomości znajdują się zabudowania usługowo- handlowe, produkcyjne i składowe oraz tereny kolejowe. Na przedmiotowej działce znajdują się części trzech budynków, które w rejestrze budynków są zaewidencjonowane na sąsiedniej działce

A:

• budynek magazynowy nr ewidencyjny A;1 o pow. zabudowy 234 m kw. wybudowany w 1975 roku w technologii tradycyjnej, ocieplony styropianem, kryty dachem dwuspadowym, którego część o pow. 4 m kw. znajduje się na przedmiotowej działce, co stanowi 1,7% powierzchni całego budynku, którego stan techniczny został określony przez rzeczoznawcę majątkowego na poziomie - średni stopień zużycia technicznego - 37%;
• budynek magazynowy nr ewidencyjny A;4 o pow. zabudowy 253 m kw. wybudowany w 1975 roku w technologii tradycyjnej, ocieplony styropianem, kryty dachem jednospadowym, którego część o pow. 72 m kw. znajduje się na przedmiotowej działce, co stanowi 28,5% powierzchni całego budynku, którego stan techniczny został określony przez rzeczoznawcę majątkowego na poziomie - średni stopień zużycia technicznego - 50%;
• budynek magazynowy nr ewidencyjny A;5 o pow. zabudowy 89 m kw. wybudowany w 1975 roku w technologii tradycyjnej, ocieplony styropianem, kryty dachem jednospadowym, którego część o pow. 24 m kw. znajduje się na przedmiotowej działce, co stanowi 27% powierzchni całego budynku, którego stan techniczny został określony przez rzeczoznawcę majątkowego na poziomie - średni stopień zużycia technicznego - 50%;

Teren działki w części zagospodarowanej utwardzony jest kostką betonową na powierzchni 185 m kw. (o średnim stopniu zużycia technicznego 20%) i płytami betonowymi prefabrykowanymi na powierzchni 55 m kw. (o średnim stopniu zużycia technicznego 40%). W części niezagospodarowanej działki rośnie brzoza oraz dzikie krzewy i zarośla. Działka częściowo jest ogrodzona płotem z paneli ocynkowanych nietrwale z gruntem związanym. Przez działkę przebiega podziemna linia telekomunikacyjna o długości ok. 108 m oraz podziemna linia energetyczna o długości ok. 18 m. Działka nie jest uzbrojona, na terenie dostępna jest infrastruktura techniczna: wodociągowa, kanalizacji sanitarnej, energetyczna, teleinformatyczna.

Zgodnie z Uchwałą (…) w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta (…) dla przedmiotowego obszaru, Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta (…) stwierdza, że działka nr 2 (…) znajduje się na terenie oznaczonym symbolem 1 UC/U o przeznaczeniu:

• podstawowym: tereny rozmieszczenia wielkopowierzchniowych obiektów handlowych typu galerie handlowe, w tym o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m kw, usługi;
• dopuszczalnym: adaptacja istniejącej zabudowy i zjazdów z dróg publicznych.

Komornik nie posiada dowodów i informacji pozwalających ustalić, czy nieruchomość stanowiła środek trwały w przedsiębiorstwie dłużnika.

Komornik nie posiada dowodów i informacji pozwalających ustalić, czy dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na wybudowanie/modernizację budynków oraz składników budowlanych znajdujących się na nieruchomości.

W księdze wieczystej nieruchomości znajdują się wpisy kilkunastu obciążeń na rzecz kilku wierzycieli.

W okresie dwóch lat poprzedzających planowaną sprzedaż dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów podatku dochodowego, budynków i składników budowlanych znajdujących się na nieruchomości, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej tych budynków i składników. Stan techniczny budynków wykazuje średni stopień zużyta na poziomie 37-50%. Stan techniczny składników budowlanych wykazuje średni stopień zużycia na poziomie 20-40%.

W okresie dwóch lat poprzedzających planowaną sprzedaż działalność gospodarcza nie była prowadzona przez dłużnika oraz aktualnie nie jest prowadzona.

Zgodnie z Wykazem podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT, spółka nie figuruje w rejestrze VAT - została wykreślona dnia (...) na podstawie art. 96 ust. 6-8 ustawy o vat.

Zgodnie z wpisem w KRS umowa spółki została zawarta w dniu (…) zabezpieczył majątek dłużnika poprzez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego.

W KRS widnieje informacja o umorzeniu prowadzonej przeciwko podmiotowi egzekucji z uwagi na fakt, że z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej od kosztów egzekucyjnych - postanowienie Komornika Sądowego przy (…).

W KRS widnieje informacja o dacie zawieszenia wykonywania działalności – (…).

Uchwałą z dnia (…) zebranie wspólników postanowiło rozwiązać spółkę i otworzyć Jej likwidację.

Komornik prowadził udokumentowane działania w kierunku uzyskania informacji od dłużnika, mających potwierdzić spełnienie warunków zastosowania zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a ustawy o podatku od towarów i usług. Dłużnik nie udzielił odpowiedzi na pytania Komornika.

Przedmiotowa nieruchomość gruntowa wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi zostanie sprzedana w drodze licytacji publicznej.

Uzupełnienie wniosku

Przedmiotem sprzedaży będzie prawo własności działki gruntu nr 1 wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi, położonej pod adresem (…), dla której Sąd Rejonowy w (…).

Nr działki 2 został wskazany przez pomyłkę - powinno być 1.

Właścicielem wszystkich naniesień budowlanych znajdujących się na działce nr 1 jest dłużnik. Prawo do rozporządzania jak właściciel naniesieniami znajdującymi się na działce nr 1 posiada dłużnik. Wszystkie naniesienia budowlane znajdujące się na działce nr 1 będą przedmiotem sprzedaży.

Nie posiada Pan informacji, które są niezbędne do oceny, czy w przedmiotowej sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W toku postępowania egzekucyjnego podjął Pan działania w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy, który pozwoliłby zastosować zwolnienie od podatku VAT. Pana działania zostały udokumentowane. Pana działania potwierdzają brak możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika.

Pytanie

Czy wystąpi podatek VAT z tytułu sprzedaży w drodze licytacji publicznej prawa własności nieruchomości gruntowej wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi położonej pod adresem (…)?

Pana stanowisko w sprawie

Sprzedaż przez Komornika w postępowaniu egzekucyjnym (w drodze licytacji publicznej) prawa własności nieruchomości gruntowej wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi, położonej pod adresem (…) będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:

Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle powyższych przepisów stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Odnosząc regulacje zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy do art. 18 ustawy wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel nieruchomości – jest podatnikiem podatku VAT, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy tej nieruchomości.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen przeciwko Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku prywatnego. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że Komornik zamierza sprzedać w drodze licytacji publicznej nieruchomość należącą do dłużnika (…).

Przedmiotem sprzedaży będzie prawo własności nieruchomości wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków nieruchomość oznaczona jest jako działka gruntu nr 1.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy wystąpi podatek VAT z tytułu sprzedaży w drodze licytacji publicznej prawa własności nieruchomości gruntowej wraz z częściami budynków i składnikami budowlanymi.

Mając na uwadze powyższy opis sprawy oraz fakt, że Dłużnikiem jest (…), stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży majątku należącego do przedsiębiorstwa Dłużnika. Zatem przy dostawie ww. nieruchomości Dłużnik będzie podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła składników majątku przedsiębiorstwa Dłużnika.

W konsekwencji, dostawa nieruchomości w trybie egzekucji sądowej będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

W tym miejscu wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być opodatkowana albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Przepisy ustawy oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Odnosząc się do kwestii sposobu opodatkowania gruntów zabudowanych, należy wskazać, że dla sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, budowlami lub ich częściami ustawodawca przewidział możliwość zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków i budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata.

Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku budowli lub ich części oddano je pierwszemu nabywcy, oddano w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w tych przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym:

Przepis ten określa, że przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym ww. obiekty są posadowione.

W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy:

Wobec powyższego, dokonana w trybie egzekucji dostawa towarów, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu dłużnika bezskuteczne.

Przedstawione we wniosku okoliczności wskazują, że sprzedaż budynków i budowli posadowionych na działce nr 1 nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynków i budowli upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

Jak bowiem wynika z opisu sprawy, na przedmiotowej działce znajdują się części trzech budynków, które w rejestrze budynków są zaewidencjonowane na sąsiedniej działce A tj.: budynek magazynowy nr ewidencyjny A;1, wybudowany w 1975 r., budynek magazynowy nr ewidencyjny A;4, wybudowany w 1975 r., budynek magazynowy nr ewidencyjny A;5, wybudowany w 1975 r. Teren działki w części zagospodarowanej utwardzony jest kostką betonową na powierzchni 185 m kw. i płytami betonowymi prefabrykowanymi na powierzchni 55 m kw. Działka częściowo jest ogrodzona płotem z paneli ocynkowanych nietrwale z gruntem związanym.

W okresie dwóch lat poprzedzających planowaną sprzedaż dłużnik nie ponosił wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów podatku dochodowego, budynków i składników budowlanych znajdujących się na nieruchomości, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej tych budynków i składników.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że w odniesieniu do budynków i budowli posadowionych na działce nr 1 zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ponieważ pomiędzy pierwszym zasiedleniem w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy a dostawą ww. budynków i budowli upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem dostawy podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W konsekwencji – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy – również zbycie działki nr 1, na której posadowione są ww. budynki i budowle, będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W związku z tym, że ww. transakcja będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy, dalsza analiza zwolnień ww. czynności – wynikająca z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy jest bezzasadna.

W konsekwencji, sprzedaż w trybie egzekucji sądowej zabudowanej działki nr 1 będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.