Interpretacja indywidualna z dnia 28 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-2.4012.354.2026.1.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) jest spółką posiadającą na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy i podlegającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów. Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług w Polsce.

Wnioskodawca jest podmiotem wchodzącym w skład grupy prowadzącej działalność gospodarczą na rynku nieruchomości, zajmującą się w szczególności działalnością w zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych oraz zarządzania nieruchomościami (dalej: Grupa). Działalność ta obejmuje zarówno posiadanie, utrzymanie i eksploatację nieruchomości, jak i ich bieżące administrowanie, komercjalizację oraz zapewnienie obsługi finansowej i organizacyjnej projektów nieruchomościowych realizowanych przez poszczególne spółki należące do Grupy.

W strukturze organizacyjnej Grupy Spółka pełni funkcję podmiotu finansowego, którego zadaniem jest centralizacja finansowania oraz obsługa przepływów pieniężnych pomiędzy spółkami należącymi do Grupy. Funkcja ta wynika z przyjętego w Grupie modelu zarządzania finansami.

Rzeczywisty przedmiot aktualnej działalności Wnioskodawcy polega na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie udzielania i otrzymywania pożyczek pieniężnych w ramach Grupy. Działalność ta obejmuje w szczególności:

1.pozyskiwanie środków pieniężnych od podmiotów powiązanych w formie pożyczek,

2.czasowe udostępnianie pozyskanych środków innym podmiotom powiązanym,

3.zapewnienie finansowania działalności operacyjnej spółek zależnych i powiązanych.

Spółka nie prowadzi aktualnie działalności operacyjnej polegającej na produkcji, handlu ani świadczeniu usług na rzecz podmiotów trzecich. Całość aktywności Wnioskodawcy jest skoncentrowana na realizacji funkcji finansowej w ramach Grupy.

Do końca (…) 2024 r. Wnioskodawca prowadził działalność polegającą na wynajmie nieruchomości wykorzystywanej do prowadzenia hotelu. Po zakończeniu tej działalności Spółka dokonała zmiany profilu działalności, w tym odpowiedniej modyfikacji przedmiotu działalności, koncentrując swoją aktywność wyłącznie na działalności finansowej.

Zmiana ta miała charakter świadomy i planowy i była podyktowana potrzebami Grupy w zakresie uporządkowania i centralizacji finansowania wewnętrznego. Od momentu zakończenia działalności hotelowej Wnioskodawca nie prowadzi żadnej innej działalności gospodarczej poza działalnością polegającą na otrzymywaniu i udzielaniu pożyczek.

Spółka nie udziela pożyczek podmiotom spoza Grupy ani nie prowadzi działalności pożyczkowej skierowanej do nieograniczonego kręgu odbiorców, a działalność finansowa polegająca na udzielaniu pożyczek realizowana jest wyłącznie na rzecz spółek z Grupy.

Udzielane finansowanie ma charakter wewnątrzgrupowy, pomocniczy względem podstawowej działalności operacyjnej Grupy i służy zapewnieniu finansowania podmiotów w nią, bez kierowania oferty pożyczkowej na zewnątrz ani do podmiotów trzecich.

Środki pieniężne wykorzystywane do udzielania pożyczek pochodzą z finansowania pozyskiwanego przez Spółkę od innych podmiotów należących do Grupy. Spółka pełni rolę podmiotu, którego zadaniem jest czasowe kumulowanie środków pieniężnych i ich redystrybucja do spółek, które w danym momencie wykazują zapotrzebowanie na finansowanie.

Model ten pozwala na efektywne zarządzanie płynnością finansową w Grupie oraz ograniczenie konieczności korzystania z zewnętrznych źródeł finansowania.

W okresie prowadzenia działalności hotelowej Wnioskodawca nie udzielał pożyczek podmiotom powiązanym, ani niepowiązanym. Działalność pożyczkowa została rozpoczęta dopiero po zakończeniu tej działalności i po zmianie profilu działalności Spółki.

Spółka, jako pożyczkodawca, z tytułu udzielanych pożyczek uprawniona jest do wynagrodzenia w postaci oprocentowania należnego od pożyczkobiorców, ustalonego w umowach pożyczek zawieranych z podmiotami wchodzącymi w skład Grupy. Uzyskiwane odsetki pozostają w bezpośrednim i nierozerwalnym związku z udostępnieniem kapitału i stanowią ekonomiczny ekwiwalent świadczonej usługi finansowej, przy czym pożyczki udzielane są w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, ze środków finansowych pozostających w jej dyspozycji.

Pytania

1. Czy w związku z zawieraniem umów pożyczek Spółka działa jako podatnik podatku od towarów i usług, a tym samym w odniesieniu do pożyczek udzielonych w przeszłości i planowanych do udzielenia w przyszłości, pożyczki te należy traktować jako czynności podlegające opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług?

2. W przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy usługa udzielania pożyczek przez Spółkę korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Spółki w zakresie udzielania pożyczek działa ona jako podatnik podatku VAT, a w konsekwencji udzielenie pożyczki należy traktować jako czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W ocenie Spółki, w przypadku uznania, iż udzielając pożyczki Spółka działała jako podatnik podatku VAT, a samą czynność udzielania pożyczki należy traktować jak czynność opodatkowaną podatkiem VAT, zawarta przez strony umowa pożyczki korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: u.p.t.u.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1)w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2)świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 u.p.t.u. podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 u.p.t.u. działalność gospodarcza - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca, będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pełni w strukturze Grupy funkcję podmiotu finansującego i zawiera umowy pożyczek wyłącznie z podmiotami wchodzącymi w skład Grupy. Spółka działa w charakterze pożyczkodawcy, udzielając finansowania wewnątrzgrupowego w celu zapewnienia płynności i finansowania działalności operacyjnej spółek należących do Grupy.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych podlegających oprocentowaniu stanowią odpłatne świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu, niezależnie od statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług.

W przedstawionym stanie faktycznym działalność polegająca na udzielaniu pożyczek ma charakter zorganizowany i ciągły – nie są to czynności incydentalne, lecz realizowane w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej oraz pełnionej przez nią funkcji finansowej w strukturze Grupy. Fakt, że pożyczki udzielane są wyłącznie podmiotom wchodzącym w skład Grupy nie zmienia charakteru tych czynności jako związanych z działalnością gospodarczą i prowadzeniem działalności operacyjnej Spółki.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że czynność udzielenia pożyczki przez Spółkę stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 u.p.t.u. i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.

Czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest opodatkowana podatkiem VAT lub może korzystać ze zwolnienia od podatku.

Regulacje w zakresie zwolnień od podatku zostały zawarte m.in. w art. 43 u.p.t.u. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Czynność udzielenia odpłatnej pożyczki przez Spółkę stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 u.p.t.u.. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. jako wymienione wprost w tym przepisie - usługa udzielenia pożyczki przez Spółkę, korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Prawidłowość powyższego stanowiska potwierdza linia interpretacyjna organów, tytułem której powołać można m. in. interpretacje:

1)Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.734.2025.6.MSO;

2)Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 listopada 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.710.2025.2.MG;

3)Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 sierpnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.560.2025.2.KW;

4)Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 maja 2025 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.204.2025.3.MG.

Podsumowując, w tak opisanym stanie faktycznym, czynność udzielenia pożyczek stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz korzystać będzie ze zwolnienia z opodatkowania na gruncie podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy zauważyć, iż pojęcie usługi zostało zdefiniowane bardzo szeroko. Taka konstrukcja definicji usług pozwala na objęcie zakresem przedmiotowym podatku VAT wszelkich transakcji wykonywanych w ramach działalności gospodarczej.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

1)w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

2)świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według ust. 2 powołanego artykułu:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy towarów lub świadczenia usług mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest podmiotem wchodzącym w skład grupy prowadzącej działalność gospodarczą na rynku nieruchomości, zajmującą się w szczególności działalnością w zakresie wynajmu nieruchomości komercyjnych oraz zarządzania nieruchomościami (dalej: Grupa).

W strukturze organizacyjnej Grupy Spółka pełni funkcję podmiotu finansowego, którego zadaniem jest centralizacja finansowania oraz obsługa przepływów pieniężnych pomiędzy spółkami należącymi do Grupy. Funkcja ta wynika z przyjętego w Grupie modelu zarządzania finansami.

Rzeczywisty przedmiot aktualnej działalności Spółki polega na prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie udzielania i otrzymywania pożyczek pieniężnych w ramach Grupy. Działalność ta obejmuje w szczególności:

1.pozyskiwanie środków pieniężnych od podmiotów powiązanych w formie pożyczek,

2.czasowe udostępnianie pozyskanych środków innym podmiotom powiązanym,

3.zapewnienie finansowania działalności operacyjnej spółek zależnych i powiązanych.

Spółka nie prowadzi aktualnie działalności operacyjnej polegającej na produkcji, handlu ani świadczeniu usług na rzecz podmiotów trzecich. Całość aktywności Spółki jest skoncentrowana na realizacji funkcji finansowej w ramach Grupy.

Środki pieniężne wykorzystywane do udzielania pożyczek pochodzą z finansowania pozyskiwanego przez Spółkę od innych podmiotów należących do Grupy. Spółka pełni rolę podmiotu, którego zadaniem jest czasowe kumulowanie środków pieniężnych i ich redystrybucja do spółek, które w danym momencie wykazują zapotrzebowanie na finansowanie.

Spółka, jako pożyczkodawca, z tytułu udzielanych pożyczek uprawniona jest do wynagrodzenia w postaci oprocentowania należnego od pożyczkobiorców, ustalonego w umowach pożyczek zawieranych z podmiotami wchodzącymi w skład Grupy. Uzyskiwane odsetki pozostają w bezpośrednim i nierozerwalnym związku z udostępnieniem kapitału i stanowią ekonomiczny ekwiwalent świadczonej usługi finansowej, przy czym pożyczki udzielane są w ramach prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej, ze środków finansowych pozostających w jej dyspozycji.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii czy w związku z zawieraniem umów pożyczek Spółka działa jako podatnik podatku od towarów i usług, a tym samym w odniesieniu do pożyczek udzielonych w przeszłości i planowanych do udzielenia w przyszłości, pożyczki te należy traktować jako czynności podlegające opodatkowaniu na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług oraz czy usługa udzielania pożyczek przez Spółkę korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t .j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Czynność polegająca na udzieleniu pożyczki pieniężnej podlegającej oprocentowaniu stanowi odpłatne świadczenie usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Udzielenie pożyczki przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu, niezależnie od częstotliwości i celu jej udzielenia, czy statusu nabywcy. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy ta czynność nie znajduje się w jej zakresie przedmiotowym.

Charakter i cechy usługi udzielenia pożyczki wskazują, że czynność ta mieści się w definicji pojęcia „działalność gospodarcza”. W świetle art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy o VAT, działalność gospodarcza „obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych”. Niewątpliwie przekazanie środków pieniężnych (a zatem wartości o charakterze niematerialnym) na rzecz pożyczkobiorcy, na określony okres czasu, za ustalonym wynagrodzeniem (oprocentowaniem), uzyskiwanym w ustalonych okresach rozliczeniowych, stanowi wykorzystywanie tych środków w sposób ciągły i w celach zarobkowych. Usługa tego rodzaju mieści się zatem w pojęciu „działalność gospodarcza” zdefiniowanym w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Ponadto należy zauważyć, że wpis przedmiotu działalności gospodarczej (wg klasyfikacji PKD) do rejestru KRS nie ma decydującego znaczenia dla określenia zakresu wykonywanej faktycznie działalności, a w konsekwencji do określenia czy podmiot prawa podatkowego z tytułu wykonywanych czynności staje się podatnikiem w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Podawany bowiem przy rejestracji podmiotów gospodarczych zakres działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności ma charakter orientacyjny. Ponadto, ewentualny brak danego kodu czynności wg klasyfikacji PKD w umowie spółki i wykonanie jej nie oznacza, że przedsiębiorca wykonuje czynność niezgodną z prawem.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że wskazana we wniosku czynność udzielenia odpłatnej pożyczki spełnia przesłanki uznania tej czynności za podlegającą opodatkowaniu. Udzielenie bowiem pożyczki przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzące obowiązki w podatku od towarów i usług, zaś Pożyczkodawcę (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

W konsekwencji wskazana we wniosku czynność udzielenia przez Państwa, również w przyszłości, odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz podmiotów wchodzących w skład Grupy, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Przy czym ustawodawca zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Stosownie do art. 43 ust. 22 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie, pod warunkiem że:

1)jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

2)złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego rezygnuje ze zwolnienia.

W myśl art. 43 ust. 23 ustawy:

Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.

Powyższe zmiany przepisów umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzania kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę, przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.

W odniesieniu do przedstawionego przez Państwa we wniosku opisu sprawy, wskazać należy, że czynność udzielenia przez Państwa, również w przyszłości, odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz podmiotów wchodzących w skład Grupy, stanowi czynność mieszczącą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu VAT, jako odpłatne świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy. Z uwagi na to, że usługi te mieszczą się w zakresie czynności, o których mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy jako wymienione wprost w tym przepisie, usługa udzielenia przez Państwa odpłatnej pożyczki pieniężnej na rzecz podmiotów wchodzących w skład Grupy będzie korzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie tego przepisu.

Powyższe zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że dla tej czynności nie wybiorą Państwo opcji opodatkowania zgodnie i na warunkach zawartych w art. 43 ust. 22 ustawy o VAT.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.