Interpretacja indywidualna z dnia 29 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.160.2026.3.BS

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 kwietnia 2026 r. (data wpływu 29 kwietnia 2026 r. oraz 5 maja 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A Sp. z o.o. (Wnioskodawca) jest spółką prawa handlowego ze 100% udziałem Gminy - B. Jej podstawowym przedmiotem działalności jest wytwarzanie i zaopatrywanie w parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów klimatyzacyjnych mieszkańców B. Spółka jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 775 z późn.zm.) zwanej dalej ustawą, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9. Korzystając ze środków Krajowego Planu Obudowy i Zwiększenia Odporności w postaci udzielonych przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej pożyczek preferencyjnej i rynkowej Spółka rozpoczęła zadanie inwestycyjne p.n. „X”.

Inwestycja zlokalizowana jest na terenie będącym własnością Wnioskodawcy.

W czasie realizacji inwestycji (robót budowlanych) natrafiono na kanalizację deszczową, której przebieg nie pokrywał się z przebiegiem zinwentaryzowanym na mapach. Zgodnie z istniejącymi mapami kanalizacja nie powinna kolidować z terenem prowadzonych robót. W rzeczywistości kanalizacja deszczowa koliduje z terenem budowy i wysokosprawną kogeneracją. Na skutek prac budowlanych (palowanie) generalny wykonawca uszkodził kanalizację deszczową. Właścicielem kanalizacji deszczowej jest B. W konsekwencji tych zdarzeń Wnioskodawca zawarł z B porozumienie, na mocy którego jest zobowiązany do usunięcia awarii kanalizacji deszczowej. Teren prowadzonych prac inwestycyjnych znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie osiedli mieszkaniowych, szkół, placów zabaw, sklepów.

Wnioskodawca podjął decyzję o usunięciu awarii poprzez przeniesienie infrastruktury (kanalizacji deszczowej) poza obszar trwającej inwestycji, albowiem warunkiem kontunuowania inwestycji jest usunięcie infrastruktury z terenu robót budowlanych. Już w pierwszym etapie prac stwierdzono, że nie jest racjonalnym działaniem wydobywanie z gruntu starych, zużytych elementów kanalizacji i ich montaż w innym miejscu. Elementy te w postaci betonowych rur są bardzo zużyte i wydobycie ich sprowadza się do usunięcia nienadających się do przeniesienia rur. W dotychczasowej postaci spełniały swoją funkcję odprowadzania nadmiaru wody. Jednakże bardzo znaczące ich zużycie powoduje, że nie nadają się do przełożenia w inne miejsce, ponieważ po wydobyciu ulegają zupełnemu rozpadowi.

Władze B wyrażają zgodę na przeniesienie kanalizacji, jednakże stoją na stanowisku, że koszt prac związany z usunięciem kolizji powinien ponieść inwestor tj. Wnioskodawca, ponieważ w jego interesie leży kontynuowanie inwestycji obejmującej również likwidację barier uniemożliwiających wykonanie pełnego zakresu przewidzianych prac. B zatem nie będzie partycypować w kosztach tych działań, bowiem dotychczasowa infrastruktura spełniała swoją funkcję mimo znaczącego jej zużycia. B podkreśla, że konieczność zapewnienia drożności kanalizacji deszczowej z opisanych wyżej względów bezpieczeństwa niezmiennie istnieje. Planuje się, że przebieg przebudowanej kanalizacji znajdować się będzie na terenie należącym do B ale nie będzie on tożsamy z dotychczasowym przebiegiem, a średnica rur kanalizacyjnych nie zostanie zmieniona. Po wykonaniu robót budowlanych związanych z przeniesieniem kanalizacji, infrastruktura musi zostać przekazana nieodpłatnie na rzecz B, zgodnie z zawartym porozumieniem.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 28 kwietnia 2026 r. wskazali Państwo, że:

1)Poniesione przez Wnioskodawcę wydatki na usunięcie kolizji istniejącej infrastruktury w postaci kanalizacji deszczowej pozostają w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą. X dla potrzeb wysokosprawnej kogeneracji i nowych jednostek wytwórczych zasilanych gazem daje możliwość częściowej rezygnacji z węgla jako paliwa energetycznego oraz obniżenia emisji CO₂.

Realizacja przedmiotowej inwestycji zakłada przebudowę (…) oraz wdrożenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych, w tym wysokosprawnej kogeneracji oraz jednostek wytwórczych zasilanych gazem, co wpłynie zarówno na stronę kosztową, jak i przychodową działalności.

W szczególności inwestycja umożliwi ograniczenie kosztów związanych z wykorzystaniem węgla do produkcji energii cieplnej, w tym kosztów wynikających z opłat emisyjnych.

Zastosowanie paliwa gazowego, charakteryzującego się istotnie niższą emisyjnością (o co najmniej 50% w porównaniu do węgla), pozwoli na zmniejszenie obciążeń środowiskowych.

Jednocześnie wdrożenie układów wysokosprawnej kogeneracji, polegających na jednoczesnej produkcji energii elektrycznej i cieplnej z gazu ziemnego, zapewni bardziej efektywne wykorzystanie energii paliwa. Pozwoli to na zwiększenie efektywności operacyjnej przedsiębiorstwa oraz wygenerowanie dodatkowych przychodów, w szczególności z tytułu produkcji energii elektrycznej oraz dywersyfikacji źródła wytwarzania ciepła.

Dodatkowo realizacja inwestycji pozwoli na uzyskanie statusu efektywnego systemu energetycznego, co może wiązać się z dodatkowymi korzyściami ekonomicznymi oraz zwiększeniem konkurencyjności Spółki na rynku, a także jest pierwszym etapem modernizacji źródła ciepła w zakresie odchodzenia od paliwa węglowego w procesie wytwarzania energii cieplnej na potrzeby B.

W konsekwencji powyższe działania prowadzą zarówno do optymalizacji kosztów działalności, jak i zwiększenia potencjału przychodowego, co potwierdza, że realizacja inwestycji ma bezpośredni wpływ na wzrost przychodów Wnioskodawcy.

2)Wydatki poniesione na usunięcie kolizji kanalizacji deszczowej nie zostaną Wnioskodawcy w żaden sposób zwrócone ani rozliczone. Wnioskodawca ponosi je we własnym zakresie, bez możliwości ich refundacji przez jakikolwiek podmiot trzeci.

3)Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

4)W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

5)Wnioskodawca nie wykonuje czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

6)Wnioskodawca nie wykonuje czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

7)Wnioskodawca otrzymuje faktury dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z usunięciem kolizji kanalizacji deszczowej, na których wykazana jest kwota podatku VAT

8)Na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z usunięciem kolizji kanalizacji deszczowej jako nabywca wskazany jest Wnioskodawca.

9)Usunięcie kolizji kanalizacji deszczowej pozostaje w bezpośrednim związku z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Realizacja inwestycji, której warunkiem jest usunięcie kolizji, będzie służyć działalności opodatkowanej.

10)Efekty zadania inwestycyjnego pn. „X” będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

11)Bez uprzedniego usunięcia kolizji istniejącej infrastruktury kanalizacji deszczowej realizacja przedmiotowej inwestycji nie byłaby możliwa.

W czasie realizacji inwestycji (robót budowlanych) natrafiono na kanalizację deszczową, której przebieg nie pokrywał się z przebiegiem zinwentaryzowanym na mapach co stanowiło barierę uniemożliwiającą wykonanie pełnego zakresu przewidzianych prac. Zgodnie z istniejącymi mapami kanalizacja nie powinna kolidować z terenem prowadzonych robót. W rzeczywistości kanalizacja deszczowa koliduje z terenem budowy i wysokosprawną kogeneracją uniemożliwiając prowadzenie dalszych prac związanych z wykonaniem przyłączy energetycznych, gazowych oraz budowy magazynu (...). Ponadto stan techniczny wykonanej w latach 80-tych kanalizacji po wykonaniu kamerowania (pęknięcia kręgów betonowych na znacznej długości) ujawnił, iż prowadzenie robót budowlanych w jej rejonie mógł doprowadzić do jej zawalenia i zamknięcia odpływu.

12)W ramach nieodpłatnego przekazania infrastruktury kanalizacji deszczowej na rzecz B nie zostaną przekazane żadne tytuły prawne do nieruchomości. Nieruchomość, na której zlokalizowana jest infrastruktura, stanowi własność B.

13)B nie jest zobowiązane do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego w związku z nieodpłatnym przekazaniem infrastruktury kanalizacji deszczowej przez Wnioskodawcę

Pytanie

Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia opisanych wyżej wydatków związanych z usunięciem kolizji istniejącej infrastruktury z nową inwestycją do kosztów uzyskania przychodu, a właściwym momentem zaliczenia do kosztów podatkowych jest moment nieodpłatnego przekazania?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, jest on uprawniony do zaliczenia opisanych wyżej wydatków związanych z usunięciem kolizji istniejącej infrastruktury z nową inwestycją do kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z art. 15 ust 1 o PDOP (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 z późn.zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Jak wynika z powyższego przepisu, podstawowe warunki uznania wydatków podatnika za koszty uzyskania przychodów są następujące:

-poniesienie kosztu przez podatnika,

-celem poniesienia kosztu powinno być uzyskanie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu,

-koszt nie został wymieniony pośród kategorii wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodu.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz organów podatkowych możliwość ujęcia danego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu uzależniona jest od istnienia związku pomiędzy ponoszonym wydatkiem a prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą.

Ponoszone przez Wnioskodawcę wydatki na przebudowę kanalizacji deszczowej, mają na celu zapewnienie kontynuowania inwestycji Spółki A.

W ocenie Wnioskodawcy, koszty przebudowy infrastruktury stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Jak wspomniano powyżej, zgodnie z art. 15 ust. 1 kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16.

Z treści art. 15 wywodzi się podział na koszty bezpośrednio związane z przychodami oraz pośrednio związane z przychodami. W praktyce za koszty bezpośrednie uznaje się te wydatki, których związek z przychodem wyraża się w możliwości zidentyfikowania ich wpływu na osiągnięcie konkretnego przychodu. Natomiast do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami zaliczane są wszelkie inne koszty dotyczące funkcjonowania jednostki. Podział na koszty bezpośrednie i pośrednie ma istotne znaczenie praktyczne, ponieważ ustawa przewiduje odmienne zasady ich potrącalności (rozliczania dla celów podatkowych). Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Natomiast koszty pośrednie, co do zasady, są potrącalne w dacie ich poniesienia.

Jak wskazano wyżej, koszty przebudowy infrastruktury deszczowej przekazywanej na rzecz B jednostki samorządu terytorialnego są celowe i uzasadnione oraz pozostają w ścisłym związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Jednocześnie koszty te nie są związane z jednym konkretnym źródłem przychodów firmy i dlatego należy uznać je za koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami. Należy podkreślić również, że koszty te nie powinny być traktowane jako wydatki na wytworzenie lub ulepszenie środków trwałych. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca nie jest właścicielem ani współwłaścicielem gruntów, na których prowadzona przebudowa infrastruktury deszczowej. Wnioskodawca na żadnym etapie inwestycji nie staje się właścicielem tej infrastruktury. Infrastruktura ta nie zostanie również oddana Wnioskodawcy do używania na podstawie umowy cywilnoprawnej. Nie ma podstaw do przyjęcia, że w przypadku, gdy dochodzi do nieodpłatnego przekazania infrastruktury technicznej, będzie to darowizna. Przekazanie infrastruktury nie ma bowiem na celu obdarowania kogokolwiek, ale jest niezbędne dla kontynuowania inwestycji. W ocenie Wnioskodawcy wydatki poniesione na przebudowę kanalizacji deszczowej, powinny stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie formalnego przekazania przedmiotowej kanalizacji odpowiedniej jednostce samorządu terytorialnego, którą jest B.

W ocenie Wnioskodawcy, momentem właściwym do rozpoznania analizowanych wydatków jako kosztów podatkowych nie powinien być moment ujęcia powyższych wydatków w księgach rachunkowych, ale moment przekazania infrastruktury B. Powyższa konkluzja wynika z faktu, że dopiero w momencie formalnego przekazania powyższych nakładów możliwe jest stwierdzenie, że koszty te mają charakter definitywny oraz, że powinny być uznane za koszty pośrednie. Aby wydatek mógł zostać uznany za koszt definitywny, musi być rzeczywiście poniesiony przez podatnika, niepodlegający zwrotowi i trwale obciążający jego majątek. Zdaniem Wnioskodawcy w momencie przekazania kanalizacji na rzecz B warunki powyższe zostają wypełnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554., dalej: „updop”):

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 . Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby poniesiony przez podatnika wydatek stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

-wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

-jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

-pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

-poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

-został właściwie udokumentowany,

-wydatek nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Generalnie należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Zauważyć przy tym należy, że konieczność poniesienia danego wydatku nie może wynikać z zaniedbań lub sprzecznych z prawem działań podatnika.

Powyższe oznacza, że wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami lub służą zachowaniu bądź zabezpieczeniu źródła przychodów.

Katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, pomimo ich związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą zawarty został w art. 16 ust. 1 updop. Należy jednak pamiętać, że samo wyliczenie kosztów, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, nie stwarza domniemania, że wszelkie pozostałe koszty, które nie są zamieszczone w art. 16 ust. 1 updop, zostaną ex lege uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zatem, kosztami uzyskania przychodów z danego źródła przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie danego źródła przychodów.

Ponadto, należy mieć na względzie, że uznając dany wydatek za koszt uzyskania przychodu podatnik odnosi ewidentne korzyści, bowiem koszt uzyskania przychodu zmniejsza podstawę opodatkowania. Zatem możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien wiedzieć, że wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.

W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła przychodów.

Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:

a)„celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju zmierzały one do określonego celu”,

b)„zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast

c)„zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”, „uchronić przed zapomnieniem”.

Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu zaistnieje związek przyczynowy i koszt nie będzie objęty dyspozycją art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Państwa wątpliwości budzi kwestia czy są Państwo uprawnieni do zaliczenia opisanych wydatków związanych z usunięciem kolizji istniejącej infrastruktury z nową inwestycją do kosztów uzyskania przychodu, a właściwym momentem zaliczenia do kosztów podatkowych jest moment nieodpłatnego przekazania.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że poniesione przez Państwa koszty związane z usunięciem kolizji istniejącej infrastruktury z nową inwestycją, pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z możliwością osiągania przychodów z tytułu prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Zauważyć należy, że bez uprzedniego usunięcia kolizji istniejącej infrastruktury kanalizacji deszczowej realizacja rozpoczętej inwestycji p.n. X nie byłaby możliwa. Kanalizacja deszczowa koliduje z terenem budowy i wysokosprawną kogeneracją uniemożliwiając prowadzenie dalszych prac związanych z wykonaniem przyłączy energetycznych, gazowych oraz budowy magazynu (...). Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że przedmiotowe wydatki spełniają przesłanki, o których mowa w art. 15 ust. 1 updop i mogą je Państwo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Natomiast odnosząc się do ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, wskazać należy, że podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. Koszty podatkowe na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych można podzielić na:

- koszty bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4-4c updop), oraz

- koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami (art. 15 ust. 4d updop).

Zgodnie z art. 15 ust. 4 updop:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Stosownie zaś do art. 15 ust. 4b updop:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1)sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo

2)złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

– są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

W myśl z art. 15 ust. 4c updop:

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.

Natomiast, art. 15 ust. 4d oraz art. 15 ust. 4e updop, regulują zasady potrącalności kosztów innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami.

Stosownie do treści art. 15 ust. 4d updop:

Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e updop:

Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji kosztu „bezpośrednio związanego z przychodami” oraz kosztu „innego niż bezpośrednio związanego z przychodami” – brak takiej definicji związany jest z nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby prawnej w konkretnym przypadku. W efekcie te same wydatki mogą być w danych warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód z jej zbycia.

Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np.: koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną, ubezpieczenia, świadczenia na rzecz pracowników. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym samym, nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawiony opis sprawy poniesione przez Państwa wydatki na usunięcie awarii poprzez przeniesienie infrastruktury (kanalizacji deszczowej), mają pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością (nie mają one bezpośredniego odzwierciedlenia w uzyskanych przez Spółkę przychodach, ale poniesienie tych wydatków jest warunkiem ich uzyskania). Wskazać należy, że poniesione wydatki na usunięcie kolizji istniejącej infrastruktury powiązane są realizacją nowej inwestycji p.n. X, która zakłada przebudowę (…) oraz wdrożenie nowoczesnych rozwiązań technologicznych, w tym wysokosprawnej kogeneracji oraz jednostek wytwórczych zasilanych gazem, co wpłynie zarówno na stronę kosztową, jak i przychodową działalności. Zatem poniesione wydatki będą miały pośredni związek z prowadzoną przez Państwa działalnością. Tym samym, wydatki te stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodu potrącalne w momencie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

W związku z powyższym momentem dla rozpoznania przez Państwa kosztów uzyskania przychodów dotyczących wydatków poniesionych na usunięcie kolizji infrastruktury, tj. przeniesienie kanalizacji deszczowej w inne miejsce, która to kanalizacja deszczowa po wybudowaniu zostanie przekazana nieopłatnie na rzecz B będzie moment przekazania poniesionych nakładów na rzecz B, dopiero bowiem w tym momencie, koszty te mają charakter definitywny.

Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W zakresie podatku od towarów i usług wydane zostało/zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.