Interpretacja indywidualna z dnia 21 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-2.4010.138.2026.2.KW

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

31 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych przekazania Nieruchomości przez Spółkę na rzecz osoby prawnej Kościoła Katolickiego w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji.

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także jako „Spółka”) jest osobą prawną (spółką z o.o.), opodatkowaną od całości swoich dochodów na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Głównym przedmiotem działalności Spółki jest PKD 68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.

Jedynym wspólnikiem Spółki (posiadającym 100% udziałów) jest Zgromadzenie (dalej jako „Zgromadzenie”). Zgromadzenie jest osobą prawną Kościoła Katolickiego.

Aktem notarialnym, Zgromadzenie przeniosło na Spółkę własność nieruchomości (dalej jako „Nieruchomość”) tytułem wniesienia wkładu na pokrycie podwyższonego kapitału zakładowego Spółki. Na dzień wniesienia Nieruchomości do Spółki, była ona nieruchomością niezabudowaną. Na dzień wniesienia Nieruchomości do Spółki, parametry Nieruchomości były następujące:

• działka o numerze 1,
• położenie: miejscowość A.

Wniesienie Nieruchomości do Spółki nie było opodatkowane podatkiem od towarów i usług (taki zapis widnieje w akcie notarialnym). Wartość rynkowa Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki wynosiła 70.000,00 zł (kwota ta stanowi więc koszt objęcia udziałów w Spółce).

Od momentu przejścia własności Nieruchomości na Spółkę, Spółka wydzierżawia Nieruchomość na rzecz podmiotu trzeciego (dalej jako „Podmiot Trzeci”). Przez Podmiot Trzeci należy rozumieć Spółkę B. sp. z o.o. Podmiot Trzeci wybudował na Nieruchomości budowlę (farmę fotowoltaiczną). Spółce nie przysługiwało więc prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu wydatków na budowę budowli.

Na dzień wnoszenia niniejszego wniosku, a także w przyszłości na moment zaistnienia zdarzeń poniżej opisanych - Spółka nie jest i nie będzie zarejestrowana jako czynny podatnik VAT.

Z tytułu dzierżawy Nieruchomości Spółka nie przekroczyła wartości sprzedaży 200.000,00 zł, obligującej do zarejestrowania się jako czynny podatnik podatku od towarów i usług.

W przyszłości nastąpi rozwiązanie Spółki po przeprowadzeniu likwidacji, na zasadach określonych w ustawie Kodeks spółek handlowych - tj. w wyniku rozwiązania Spółki, własność Nieruchomości przejdzie na jedynego wspólnika Spółki, tj. na Zgromadzenie (Nieruchomość zostanie przekazana Zgromadzeniu w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności likwidacji). Jednocześnie Zgromadzenie z mocy samego prawa (na zasadzie art. 678 § 1 w zw. z art. 694 ustawy Kodeks cywilny) stanie się - w miejsce Spółki - wydzierżawiającym.

Zatem w świetle prawa cywilnego - z chwilą przeniesienia własności nieruchomości na Zgromadzenie dojdzie ex lege do automatycznego (bez potrzeby zawierania jakiegokolwiek aneksu, porozumienia czy nowej umowy) przejścia wszystkich praw i obowiązków Spółki jako Wydzierżawiającego na Zgromadzenie. Czyli Zgromadzenie „wejdzie” w pozycję Spółki.

Między Podmiotem Trzecim a Zgromadzeniem będzie obowiązywała ta sama (nie taka sama) umowa.

Tym samym nie nastąpi rozliczenie nakładów z Podmiotem Trzecim w zakresie znajdujących się na Nieruchomości budowli (farmy fotowoltaicznej) - gdyż Podmiot Trzeci będzie nadal ich dysponentem, a obowiązek ewentualnego rozliczenia budowli (jako nakładu) przejdzie na Zgromadzenie i będzie musiał być wykonany w przyszłości. Czyli Podmiot Trzeci będzie nadal korzystał z budowli, którą zbudował.

Na moment przekazania Nieruchomości po rozwiązaniu Spółki, jej wartość rynkowa będzie wyższa niż 70.000,00 zł (tj. niż wartość rynkowa Nieruchomości na moment jej wniesienia przez Zgromadzenie do Spółki). Przekazywana przez Spółkę Nieruchomość nie będzie stanowiła przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Na moment przekazania Nieruchomości będą nadal znajdowały się na niej budowle (farma fotowoltaiczna).

Niezwłocznie po otrzymaniu Nieruchomości przez Zgromadzenie, Zgromadzenie nieodpłatnie przekaże Nieruchomość na rzecz Kościelnej jednostki organizacyjnej C. Najważniejsze informacje o Kościelnej jednostce organizacyjnej C. są następujące:

a)jest to kościelna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która powstała na zasadzie art. 12 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 17 maja 1989 r. (Dz.U. Nr 29, poz. 154) i działa w ramach Zgromadzenia (jako kościelnej osoby prawnej, która powołała Kościelną jednostkę organizacyjną C),

b)Zgromadzenie wyodrębniło ze swych struktur Kościelnej jednostki organizacyjnej C.,

c)zadaniem Kościelnej jednostki organizacyjnej C. jest prowadzenie działalności gospodarczej (Kościelna jednostka organizacyjna C. zajmuje się wynajmem nieruchomości),

d)swoje dochody Kościelnej jednostki organizacyjnej C. w całości przeznacza na działalność statutową Zgromadzenia,

e)dnia 31 stycznia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Krakowie wydał decyzję, w której uznał Kościelną jednostkę organizacyjną C. za odrębny podmiot podatkowy (na podstawie art. 55 ust. 8 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej),

f)Kościelna jednostka organizacyjna C. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

W związku z powyższym, własność Nieruchomości przejdzie na Kościelną jednostkę organizacyjną C. Jednocześnie Kościelna jednostka organizacyjna C. z mocy samego prawa (na zasadzie art. 678 § 1 w zw. z art. 694 ustawy Kodeks cywilny) stanie się - w miejsce Zgromadzenia - wydzierżawiającym. Zatem w świetle prawa cywilnego - z chwilą przeniesienia własności nieruchomości na Kościelną jednostkę organizacyjną C. dojdzie ex lege do automatycznego (bez potrzeby zawierania jakiegokolwiek aneksu, porozumienia czy nowej umowy) przejścia wszystkich praw i obowiązków Zgromadzenia jako Wydzierżawiającego na Kościelną jednostkę organizacyjną C.

Czyli Kościelna jednostka organizacyjna C. „wejdzie” w pozycję Zgromadzenia. Między Podmiotem Trzecim a Kościelną jednostką organizacyjną C. będzie obowiązywała ta sama (nie taka sama) umowa.

Tym samym nie nastąpi rozliczenie nakładów z Podmiotem Trzecim w zakresie znajdujących się na Nieruchomości budowli (farmy fotowoltaicznej) - gdyż Podmiot Trzeci będzie nadal ich dysponentem, a obowiązek ewentualnego rozliczenia budowli (jako nakładu) przejdzie na Kościelną jednostkę organizacyjną C. i będzie musiał być wykonany w przyszłości. Czyli Podmiot Trzeci będzie nadal korzystał z budowli, którą zbudował.

Dzierżawa Nieruchomości przez Kościelną jednostkę organizacyjną C. będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Środki pieniężne uzyskiwane z wydzierżawiania Nieruchomości będą przez Kościelną jednostkę organizacyjną C. przeznaczane w całości na cele statutowe Zgromadzenia (tj. na działalność w zakresie kultu religijnego i w zakresie charytatywno-opiekuńczym).

Celem statutowym Zgromadzenia jest bowiem działalność w zakresie kultu religijnego i w zakresie charytatywno-opiekuńczym.

W związku z powyższym, Wnioskodawca chce uzyskać odpowiedź na pytania wymienione poniżej.

Pytania

1)Czy przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz Zgromadzenia w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - będzie stanowić odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a co za tym idzie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?

2)Czy przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz Zgromadzenia w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT?

3)W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, czy przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony o koszt uzyskania przychodów w wysokości 70.000 zł (wartość rynkowa Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki)?

4)W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, czy przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań 2-4 dotyczących podatku dochodowego od osób prawnych. W zakresie pytania nr 1 wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz Zgromadzenia w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku gdy podatnik przez wykonanie świadczenia niepieniężnego reguluje w całości albo w części zobowiązanie, w tym z tytułu zaciągniętej pożyczki (kredytu), dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów (akcji), podziału pomiędzy wspólników (akcjonariuszy) majątku likwidowanej spółki albo spółdzielni, przychodem takiego podatnika jest wysokość zobowiązania uregulowanego w następstwie takiego świadczenia.

Jeżeli jednak wartość rynkowa świadczenia niepieniężnego jest wyższa niż wysokość zobowiązania uregulowanego tym świadczeniem, przychód ten określa się w wysokości wartości rynkowej świadczenia niepieniężnego. Przepisy art. 14 ust. 1-3 stosuje się odpowiednio.

W niniejszej sprawie Spółka poprzez przekazanie Zgromadzeniu Nieruchomości reguluje w całości zobowiązanie z tytułu podziału pomiędzy wspólników swojego likwidowanego majątku. Spółka spełnia więc na rzecz Zgromadzenia świadczenie niepieniężne w zamian za wskazane zobowiązanie.

To oznacza, że przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz Zgromadzenia w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT.

Ad 3

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony o koszt uzyskania przychodów w wysokości 70.000 zł (wartość rynkowa Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki).

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Nie ulega wątpliwości, iż w przypadku osiągnięcia przychodu przez Spółkę na zasadzie określonej w art. 14a ustawy o CIT, przychód ten może być zmniejszony o koszty podatkowe na zasadach ogólnych, tj. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

W niniejszej sprawie, zdaniem Wnioskodawcy, przychód z art. 14a ustawy o CIT może być przez Spółkę pomniejszony o kwotę 70.000 zł, a więc o wartość rynkową Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki.

Odpowiednio można tu zastosować wnioski zawarte w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 4 stycznia 2023 r., 0111-KDIB2-1.4010.451.2022.1.DD: „W tym miejscu należy wskazać, że art. 14a ustawy o CIT nie precyzuje co powinno być kosztem uzyskania przychodu w związku z przeniesieniem na pożyczkodawcę w ramach umowy datio in solutum wierzytelności. Związane jest to z tym, że ustalenie kosztu będzie zależało od rodzaju spełnianego świadczenia niepieniężnego. W konsekwencji, koszt podatkowy należy określić stosując zasady ogólne ustalania kosztu lub - jeżeli w odniesieniu do danego świadczenia mają zastosowanie - zasady specyficzne. Odnosząc się do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania ww. przychodów wierzytelności pożyczkowych należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że kosztem tym będzie kwota udzielonej, a niespłaconej przez pożyczkobiorcę wierzytelności pożyczkowej (kwota nominalna bez odsetek)”.

Ad 4

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b.

W art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT mowa jest o celach takich jak: „cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze”. 

Należy przypomnieć, że otrzymana od Spółki przez Zgromadzenie (a w dalszej kolejności przez Kościelną jednostkę organizacyjną C.) Nieruchomość będzie dalej wydzierżawiana na rzecz Podmiotu Trzeciego - Zgromadzenie (a w dalszej kolejności Kościelna jednostka organizacyjna C.) z mocy samego prawa (na zasadzie art. 678 § 1 w zw. z art. 694 ustawy Kodeks cywilny) stanie się - w miejsce Spółki - wydzierżawiającym.

Zatem w świetle prawa cywilnego - z chwilą przeniesienia własności nieruchomości na Zgromadzenie (a w dalszej kolejności na Kościelną jednostkę organizacyjną C.) dojdzie ex lege do automatycznego (bez potrzeby zawierania jakiegokolwiek aneksu, porozumienia czy nowej umowy) przejścia wszystkich praw i obowiązków Spółki jako Wydzierżawiającego na Zgromadzenie (a w dalszej kolejności na Kościelną jednostkę organizacyjną C.).

Czyli Zgromadzenie (a w dalszej kolejności Kościelna jednostka organizacyjna C.) „wejdzie” w pozycję Spółki. Między Podmiotem Trzecim a Zgromadzeniem (a w dalszej kolejności Kościelną jednostkę organizacyjną C.) będzie obowiązywała ta sama (nie taka sama) umowa.

Środki pieniężne uzyskiwane z wydzierżawiania Nieruchomości będą przez Kościelną jednostkę organizacyjną C. przeznaczane na cele statutowe Zgromadzenia (tj. na działalność w zakresie kultu religijnego i w zakresie charytatywno-opiekuńczym).

Celem statutowym Zgromadzenia jest bowiem działalność w zakresie kultu religijnego i w zakresie charytatywno-opiekuńczym. Ponadto Zgromadzenie jest jedynym wspólnikiem Spółki.

Powyższe okoliczności pozwalają na uznanie, iż Spółka spełni wszelkie wymagania, by przychód (dochód) osiągnięty przez nią na zasadzie art. 14a ustawy o CIT - stanowił przychód (dochód) zwolniony z opodatkowania podatkiem CIT, tj. jedynym udziałowcem Spółki jest Zgromadzenie (kościelna osoba prawna), a cały przychód (dochód) będzie przeznaczony na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.

Powyższe oznacza, że w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy na pytanie nr 2 za prawidłowe, przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”), nie zawiera definicji pojęcia „przychód podatkowy”. Wskazuje jednak, w art. 12 ust. 1 ww. ustawy, otwarty katalog przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:

Zatem przychodem, co do zasady, jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, która:

-powiększa jego aktywa,

-ma definitywny charakter,

-którą podatnik może rozporządzać jak własną.

Jednym z przepisów o charakterze szczególnym w stosunku do art. 12 ust. 1 ustawy o CIT jest art. 14 ustawy o CIT, stanowiący w ust. 1, iż:

Zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o CIT:

Jak wynika z treści cytowanych przepisów, zakresem zastosowania art. 14 ustawy o CIT objęte są przypadki odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych.

Pod pojęciem „zbycia” tych składników majątku podatnika należy rozumieć odpowiednio przeniesienie prawa własności rzeczy lub przeniesienie prawa majątkowego na inny podmiot (nabywcę). Zbycie ma charakter odpłatny, gdy następuje za opłatą – gdy wiąże się z uzyskaniem od nabywcy świadczenia wzajemnego o określonej wartości. Wobec powyższego, w pojęciu „odpłatnego zbycia” mieści się zarówno klasyczna sprzedaż, czyli zobowiązanie się zbywcy do przeniesienia na nabywcę prawa własności rzeczy lub prawa majątkowego w zamian za zobowiązanie się nabywcy do zapłaty ceny ustalonej przez strony w umowie, jak i czynności prawne o podobnym charakterze (zamiana, wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki, inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych w zamian za świadczenie wzajemne).

Zgodnie z przepisem art. 14 ustawy o CIT, przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych jest: „ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie”. Posłużenie się przez ustawodawcę ogólnym pojęciem „wartość wyrażona w cenie” wskazuje, że analizowany przepis ma zastosowanie bez względu na ustaloną przez strony umowy formę odpłatności z tytułu zbycia rzeczy lub prawa majątkowego. Odpłatność tę (cenę) można określić w pieniądzu, jak i w postaci świadczenia niepieniężnego (np. w formie zwolnienia zbywającego z ciążących na nim zobowiązań wobec nabywcy, realizacji na rzecz zbywcy określonych usług, przeniesienia na zbywcę prawa własności rzeczy).

W myśl art. 14a ust. 1 ustawy o CIT:

Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że w przyszłości nastąpi rozwiązanie Państwa Spółki po przeprowadzeniu likwidacji na zasadach określonych w ustawie Kodeks spółek handlowych. W wyniku rozwiązania Spółki własność Nieruchomości należącej do Spółki przejdzie na jedynego wspólnika w wyniku podziału majątku Spółki. Spółka jako osoba prawna jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych CIT. Spółka nie jest i nie będzie zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Na moment przekazania Nieruchomości po rozwiązaniu Spółki, jej wartość rynkowa będzie wyższa niż wartość rynkowa Nieruchomości na moment jej wniesienia przez jedynego wspólnika do Spółki).

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia, czy przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz jedynego wspólnika w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po jej stronie na zasadzie art. 14a ustawy o CIT.

W momencie likwidacji Spółka przekaże jedynemu wspólnikowi majątek Spółki (Nieruchomość). W związku z tym dojdzie do wygaśnięcia zobowiązania wobec Spółki.

Sposób rozwiązania spółki kapitałowej został uregulowany przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).

Zgodnie z art. 272 KSH:

Zgodnie z art. 282 § 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 286 KSH:

Zgodnie więc z przepisami zawartymi powyżej, w przypadku likwidacji Spółki, nastąpi przeniesienie prawa własności do pozostałych składników majątkowych likwidowanej spółki na jej udziałowców.

Brzmienie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że decydujące dla ustalenia, czy w Państwa Spółce dojdzie do powstania przychodu, jest określenie rodzaju (przedmiotu) świadczenia wykonanego przez Spółkę – czy w wyniku przekazania jedynemu wspólnikowi majątku likwidowanej Spółki zostanie spełnione świadczenie pieniężne czy niepieniężne – jeżeli będzie to świadczenie pieniężne, wówczas przychód na gruncie CIT nie powstanie, natomiast jeżeli będzie to świadczenie niepieniężne, to czynność taka będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem CIT na podstawie przepisu art. 14a ust. 1 CIT (wraz z prawem do uwzględnienia kosztów uzyskania tych przychodów zgodnie z przepisami ustawy o CIT).

Jak wynika z opisu sprawy majątek przekazywany jedynemu wspólnikowi obejmie Nieruchomość. W wyniku likwidacji Spółki dojdzie więc do przekazania świadczenia niepieniężnego (w postaci Nieruchomości) na rzecz jedynego wspólnika. Tym samym, w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego dojdzie do uregulowania zobowiązania Spółki wobec jedynego wspólnika z tytułu podziału majątku likwidowanej Spółki. Po stronie Spółki powstanie zatem przychód, o którym mowa w art. 14a ust. 1 ustawy o CIT.

Podsumowując, przekazanie jedynemu wspólnikowi – w wyniku likwidacji Spółki – majątku Spółki w postaci Nieruchomości spowoduje powstanie u Spółki przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zatem należy zgodzić się w Wnioskodawcą, że przekazanie Nieruchomości przez Spółkę na rzecz kościelnej osoby prawnej w wyniku podziału majątku Spółki pozostałego po przeprowadzeniu czynności jej likwidacji - powoduje powstanie przychodu po stronie Spółki na zasadzie art. 14a ustawy o CIT.

W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

Przedmiotem kolejnej Państwa wątpliwości jest kwestia tego, czy przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony o koszt uzyskania przychodów, tj. wartość rynkowa Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki.

Należy przyjąć, że skoro przekazanie jedynemu Wspólnikowi majątku likwidowanej spółki, w wyniku podziału majątku pozostałego po przeprowadzeniu czynności likwidacyjnych, na podstawie przepisów Kodeksu spółek handlowych, powoduje powstanie po stronie likwidowanej spółki przychodu podatkowego, o którym mowa w art. 14a ustawy o CIT, to spółka ta ma również prawo do ustalenia kosztów uzyskania tego przychodu.

Ogólną zasadę zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodu konstytuuje art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z tym przepisem:

Oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony.

Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni. Nie każdy wydatek ponoszony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą stanowić może koszt uzyskania przychodów i jako taki podlegać odliczeniu od podstawy opodatkowania. Skoro ustawodawca wyraźnie wiąże koszty uzyskania przychodów z określonym celem, to musi być on widoczny. Ponoszone koszty winny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny.

Zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu, względnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Obowiązkiem podatnika jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu. Drugi z elementów zawarty w art. 15 ust. 1 ustawy CIT, stanowi przesłankę negatywną, zgodnie z którą, ponoszony wydatek nie może być ujęty w zawartym w art. 16 ust. 1 katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.

Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
• jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Jednocześnie należy mieć na względzie, że kosztem podatkowym nie są wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zgodnie z którym:

W świetle powyższych przepisów, wydatki na nabycie lub wytworzenie, a także ulepszenie środków trwałych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich odpłatnego zbycia.

W przypadku zdarzenia przyszłego stanowiącego podstawę wniosku, istotne znaczenie ma okoliczność, że przychód, który Spółka osiągnie w związku z przekazaniem Nieruchomości, na podstawie art. 14a ust. 1 ustawy o CIT został przez ustawodawcę zrównany z przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy i praw.

Wskazuje na to okoliczność, że ustawodawca nie przewidział szczególnych zasad ustalania kosztów uzyskania przychodu w odniesieniu do przychodu z art. 14a ust. 1 ustawy o CIT jednocześnie nie wyłączając możliwości pomniejszenia tego przychodu o takie koszty. W związku z powyższym należy przyjąć, że koszty uzyskania przychodu podlegają w takim przypadku potrąceniu na analogicznych zasadach, jak w przypadku odpłatnego zbycia przez podatnika składników majątku.

Tym samym, kosztem uzyskania przychodu z przeniesienia majątku Spółki, w wyniku podziału majątku pozostałego po przeprowadzeniu czynności likwidacyjnych, na podstawie art. 286 KSH, będą zatem wydatki na nabycie majątku, niezaliczone uprzednio do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, w związku z przekazaniem jedynemu wspólnikowi Nieruchomości z tytułu likwidacji Spółki, Spółka będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na nabycie tej Nieruchomości. Przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może być pomniejszony o koszt uzyskania przychodów tj. wartość rynkową Nieruchomości na moment wniesienia jej do Spółki.

Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za prawidłowe.

W niniejszej sprawie powzięli Państwo również wątpliwość w zakresie ustalenia, czy przychód Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT:

Z kolei w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4b tej ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa powyżej, ma charakter warunkowy i nie dotyczy dochodów uzyskiwanych z działalności określonej w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o CIT.

Ponadto, stosownie do art. 17 ust. 1a pkt 2 ww. ustawy:

Jednocześnie wskazać należy, że – zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b cyt. ustawy:

Z powyższych regulacji prawnych wynika, że aby podatnik mógł skorzystać z przedmiotowego zwolnienia musi przede wszystkim osiągnąć dochód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a następnie przeznaczyć i wydatkować go na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy.

Z uwagi na okoliczność, że w omawianej sprawie Zgromadzenie – jako kościelna osoba prawna – jest jedynym udziałowcem Spółki, powyższe stanowisko ma przełożenie również na grunt niniejszej sprawy z uwagi na treść art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy CIT, zgodnie z którym wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne – w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b.

Jak wskazano w opisie sprawy otrzymana od Spółki przez Zgromadzenie (a w dalszej kolejności przez Kościelną jednostkę organizacyjną C.) Nieruchomość będzie dalej wydzierżawiana na rzecz Podmiotu Trzeciego - Zgromadzenie (a w dalszej kolejności Kościelną jednostkę organizacyjną C.) z mocy samego prawa stanie się - w miejsce Spółki - wydzierżawiającym.

Zatem w świetle prawa cywilnego - z chwilą przeniesienia własności nieruchomości na Zgromadzenie (a w dalszej kolejności na Kościelną jednostkę organizacyjną C.) dojdzie ex lege do automatycznego przejścia wszystkich praw i obowiązków Spółki jako Wydzierżawiającego na Zgromadzenie (a w dalszej kolejności na Kościelną jednostkę organizacyjną C.). Celem statutowym Zgromadzenia jest bowiem działalność w zakresie kultu religijnego i w zakresie charytatywno-opiekuńczym. Ponadto Zgromadzenie jest jedynym wspólnikiem Spółki.

Jak wynika z opisu sprawy, środki pieniężne uzyskiwane z wydzierżawiania Nieruchomości będą przez Kościelną jednostkę organizacyjną C. przeznaczane na cele statutowe Zgromadzenia (tj. na działalność w zakresie kultu religijnego i w zakresie charytatywno-opiekuńczym).

Okoliczności sprawy pozwalają na uznanie, iż Spółka spełni wszelkie wymagania, by przychód (dochód) osiągnięty przez nią na zasadzie art. 14a ustawy o CIT - stanowił przychód (dochód) zwolniony z opodatkowania podatkiem CIT, tj. jedynym udziałowcem Spółki jest kościelna osoba prawna, a cały przychód (dochód) będzie przez nią przeznaczony na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. W sprawie zostaną spełnione warunki wynikające z tego przepisu.

W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4, zgodnie z którym, przychód (dochód) Spółki powstały na zasadzie art. 14a ustawy o CIT może stanowić przychód (dochód) zwolniony z podatku CIT należało uznać prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, iż została ona wydana w indywidualnej sprawie podmiotu, który o jej wydanie wystąpił, zatem nie jest ona wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).