tematy:

Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-3.4012.185.2026.2.JZ

Sprzedaż prawa użytkowania wieczystego zabudowanych działek nr 1 i nr 2 jest zwolniona z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jako że budowla (parking) po pierwszym zasiedleniu była używana przez okres dłuższy niż dwa lata bez dokonania ulepszeń.

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych zbycia zabudowanych działek nr 1 i nr 2. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 kwietnia 2026 r. (wpływ 24 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca planuje dokonanie sprzedaży nieruchomości, objętej księgą wieczystą nr (...), opisanej poniżej (dalej: Nieruchomość).

Nieruchomość obejmuje prawo użytkowania wieczystego sąsiadujących ze sobą działek nr 1 i 2, położonych w (...), o łącznej powierzchni 0,0958 ha. Działka nr 1 (identyfikator działki: (...)) ma powierzchnię 0,0921 ha, a działka nr 2 (identyfikator działki: (...)) ma powierzchnię 0,0037 ha.

Na obu działkach posadowiony jest plac utwardzony, wykonany z kostki brukowej, stanowiący parking, wykorzystywany także jako ciąg komunikacyjny pieszy (tj. jako chodnik). Ponadto na działce nr 2, oprócz ww. utwardzenia, znajduje się blaszany garaż. Niewielkie fragmenty działki nr 1 znajdujące się na jej obrzeżach są zajęte pod teren biologicznie czynny (trawnik, krzewy itp.). Ponadto teren obu działek jest częściowo ogrodzony.

Nieruchomość jest wykorzystywana w działalności Wnioskodawcy, tj. wraz z sąsiednią zabudowaną działką (nr 3, identyfikator: (...)) należącą do Wnioskodawcy tworzą łącznie obiekt złożony z budynku (na ww. sąsiedniej działce nr 3) oraz przyległego do tego budynku parkingu (na przedmiotowych działkach). Obiekt ten jest wykorzystywany zarówno przez Klientów Wnioskodawcy jak i przez pracowników Wnioskodawcy, w związku z prowadzoną w obiekcie działalnością Wnioskodawcy (Oddział (...)).

Przedmiotowy parking (w tym ciągi komunikacyjne z nim związane) położony na Nieruchomości jest ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, z datą przyjęcia do używania 1 maja 1998 r., i od ww. daty przyjęcia do używania nie były dokonywane żadne ulepszenia.

Obszar na którym znajdują się ww. nieruchomości nie został objęty obszarem planu miejscowego.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Nabycie (przez poprzednika prawnego Wnioskodawcy, tj. (...) S.A.) użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2 nastąpiło na podstawie umowy przeniesienia prawa wieczystego użytkowania i własności budynków z 11 lutego 1996 r.

Nabycie nieruchomości nie było potwierdzone fakturą VAT.

Działki służyły (służą) wykonywaniu czynności zwolnionych z podatku, jak i czynnościom opodatkowanym. Działki nie były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku. Działki wykorzystywane były (i są) w funkcjonalnym powiązaniu z Oddziałem (...). W Oddziale (...) wykonywana była (i jest) szeroko rozumiana działalność Wnioskodawcy, która obejmuje zarówno czynności zwolnione z podatku, lecz i czynności opodatkowane. W Oddziale (...) nie były wykonywane wyłącznie czynności zwolnione od podatku.

Jak wskazano we Wniosku na obu działkach posadowiony jest plac utwardzony, wykonany z kostki brukowej, stanowiący parking, wykorzystywany także jako ciąg komunikacyjny pieszy (tj. jako chodnik). Ponadto na działce nr 2, oprócz ww. utwardzenia, znajduje się blaszany garaż. Ponadto teren obu działek jest częściowo ogrodzony.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż:

parking znajdujący się na obu działkach jest budowlą,
ogrodzenie znajdujące się na działkach jest urządzeniem budowlanym,
blaszany garaż na działce nr 2 jest tymczasowym obiektem budowlanym.

Stanowisko powyższe Wnioskodawca uzasadnia następująco:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane:

„Ilekroć w ustawie jest mowa o:

1)obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych;

(...)

3)budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

(...)

4)obiekcie małej architektury - należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności:

a)kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b)posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c)użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki;

(...)

5)tymczasowym obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe, przenośne wolno stojące maszty antenowe;

(...)

9)urządzeniach budowlanych - należy przez to rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.”

W przypadku parkingu znajdującego się na obu działkach, w ocenie Wnioskodawcy, należy uznać go za budowlę, jako że jest to obiekt budowlany (wzniesiony z użyciem materiałów budowlanych), trwale związany z gruntem, na którym jest posadowiony, a jednocześnie nie stanowiący obiektu małej architektury (co wynika z definicji w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, a contrario), zatem zgodnie z art. 3 pkt 3 ww. ustawy stanowi budowlę.

Na takie rozumienie pojęcia parking w świetle norm prawa budowlanego wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, np. w wyroku z 14 września 2023 r., II OSK 1059/22, Sąd stwierdził:

„Utwardzenie terenu działki kruszywem w taki sposób, że umożliwia to wykorzystywanie go jako parkingu, stanowi wykonanie placu postojowego, tj. obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 3 pkt 3 p.b. (budowli).” Podobne wnioski płyną z wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 kwietnia 2018 r. sygn. II OSK 970/17, wyroku z 30 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 2725/15.

Ponadto wskazać należy, że powyższa kwalifikacja parkingów jako budowli jest potwierdzana w wielu interpretacjach indywidulanych przepisów prawa podatkowego wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np.:

·z 13 maja 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.181.2025.1.AK;

·z 17 kwietnia 2025 r., 0111-KDIB3-1.4012.143.2025.4.KO;

·z 26 marca 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.45.2024.2.JO;

·z 23 maja 2022 r., 0113-KDIPT1-2.4012.140.2022.2.MC;

·z 25 lipca 2017 r., 0112-KDIL1-1.4012.145.2017.2.SJ.

Również w orzecznictwie sądów administracyjnych potwierdzone zostało takie rozumienie pojęcia budowli w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT, tj. że obejmuje ono także parkingi (art. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 grudnia 2019 r., I SA/Łd 516/19, i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2024 r., I FSK 741/20).

Natomiast w przypadku ogrodzenia (wzniesionego z materiałów budowlanych oraz trwale związanego z gruntem) znajdującego się na obu działkach zauważyć należy, że jest to obiekt wymieniony wprost w art. 3 pkt 9 ww. ustawy definiującym urządzenia budowlane, zatem tak właśnie należy je zakwalifikować. Zatem ogrodzenie to nie jest budowlą.

Z kolei w przypadku blaszanego garażu na działce nr 2 istotne jest, że jest to obiekt nie związany trwale z gruntem. Ponadto obiekt ten nie figuruje w kartotece budynków. Zatem należy uznać ten garaż za tymczasowy obiekt budowlany (art. 3 pkt 5 ww. ustawy), zatem nie jest on ani budynkiem, ani budowlą.

Nie zostały wydane (i nie będą wydane w dacie sprzedaży) decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dot. którejkolwiek z przedmiotowych działek.

Pytania

1.Czy sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT ?

Jeśli odpowiedź na pytanie 2 jest negatywna, Wnioskodawca prosi o odpowiedź na pytanie nr 2:

2.Czy sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT z uwagi na brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Nieruchomości ?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona z podatku VAT, tj. odpowiedź na każde z postawionych pytań powinna być pozytywna.

Uzasadnienie do pytania nr 1

W ocenie Wnioskodawcy parking posadowiony na Nieruchomości jest budowlą w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Niewątpliwie bowiem opisany obiekt należy zaliczyć do kategorii zdefiniowanej w art. 3 pkt 1 i pkt 3 ww. ustawy, tj. jako obiekt budowlany. Jest to bowiem obiekt trwale związany z gruntem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych, niebędący budynkiem ani niebędący obiektem małej architektury. Do obiektów małej architektury zaliczane są, zgodnie z art. 3 pkt 4 ww. ustawy: „niewielkie obiekty, a w szczególności:

a) kultu religijnego, jak: kapliczki, krzyże przydrożne, figury,

b) posągi, wodotryski i inne obiekty architektury ogrodowej,

c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki.”

Na takie rozumienie pojęcia parking w świetle norm prawa budowlanego wskazuje orzecznictwo sądów administracyjnych, np. w wyroku z 14 września 2023 r., II OSK 1059/22, Sąd stwierdził:

·z 13 maja 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.181.2025.1.AK;

·z 17 kwietnia 2025 r., 0111-KDIB3-1.4012.143.2025.4.KO;

·z 26 marca 2024 r., 0114-KDIP1-2.4012.45.2024.2.JO;

·z 23 maja 2022 r., 0113-KDIPT1-2.4012.140.2022.2.MC;

·z 25 lipca 2017 r., 0112-KDIL1-1.4012.145.2017.2.SJ.

Również w orzecznictwie sądów administracyjnych potwierdzone zostało takie rozumienie pojęcia budowli w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT, tj. że obejmuje ono także parkingi (np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 4 grudnia 2019 r., I SA/Łd 516/19, i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 lutego 2024 r., I FSK 741/20).

Ponadto przedmiotowy obiekt jednocześnie stanowi ciąg komunikacyjny pieszy, tj. jest wykorzystywany jako chodnik umożliwiający przemieszczanie się na terenie obiektu należącego do Wnioskodawcy. W konsekwencji, skoro jest to obiekt budowlany wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych, stanowiący jednocześnie obiekt liniowy w rozumieniu art. 3 pkt 3-3a ww. ustawy, to w konsekwencji należy uznać za budowlę także w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT.

Kwalifikacja chodnika (ciągu komunikacyjnego pieszego) jako budowli w rozumieniu Ustawy o VAT jest potwierdzona w interpretacjach przepisów podatkowych wydawanych przez organy podatkowe. Przykładowo przytoczyć tu można następujące interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:

·z 15 grudnia 2025 r., 0113-KDIPT1-1.4012.1039.2025.1.MG;

·z 12 grudnia 2025 r., 0111-KDIB3-2.4012.772.2025.3.KK;

·z 3 października 2025 r., 0111-KDIB3-3.4012.477.2025.3.JSU;

·z 26 listopada 2025 r., 0111-KDIB3-3.4012.549.2025.5.PJ;

·z 2 lutego 2022 r., 0112-KDIL1-1.4012.796.2021.3.MB.

Mając na uwadze powyższe, sprzedaż Nieruchomości powinna być kwalifikowana w świetle przepisów Ustawy o VAT jako sprzedaż budowli wraz z działką, na której jest położona budowla.

Przedmiotowy obiekt był wykorzystywany jako środek trwały Wnioskodawcy, zatem należy uznać, że doszło do pierwszego zasiedlenia zgodnie z art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT w dacie przyjęcia do używania. W konsekwencji zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT sprzedaż Nieruchomości podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania.

Uzasadnienie do pytania nr 2

Jeśli odpowiedź na pytanie 1 byłaby negatywna, tj. opisane obiekty znajdujące się na Nieruchomości nie zostałyby uznane za budowle, to w konsekwencji Nieruchomość powinna być kwalifikowana jako niezabudowana. Natomiast, jak wskazano w opisie, Nieruchomość (żadna z działek na nią się składających) nie jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W konsekwencji, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona z podatku.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy jest uzasadnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;

2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;

3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;

4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;

5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;

6) oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;

7) zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Zatem w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty (również prawo użytkowania wieczystego), jak i budynki i budowle bądź ich części, spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.

Należy podkreślić jednak, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako podatnik VAT czynny. Planują Państwo sprzedaż nieruchomości, tj. prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i nr 2.

Zgodnie z Państwa wskazaniem:

parking znajdujący się na obu działkach jest budowlą,
ogrodzenie znajdujące się na działkach jest urządzeniem budowlanym,
blaszany garaż na działce nr 2 jest tymczasowym obiektem budowlanym.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2 będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Z okoliczności sprawy, wynika że prowadzą Państwo działalność gospodarczą, działki służyły/służą wykonywaniu czynności zwolnionych z podatku, jak i czynnościom opodatkowanym. Działki nie były wykorzystywane wyłącznie do działalności zwolnionej z podatku. Tym samym, w opisanej sytuacji planowane zbycie Nieruchomości będzie dostawą dokonywaną w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, przez podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji powyższego, zbycie przez Państwa działek nr 1 i nr 2 będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być opodatkowana z zastosowaniem właściwej stawki podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W kwestii sposobu opodatkowania nieruchomości niezabudowanych przywołać należy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zgodnie z którym:

Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o charakterze rolnym, leśnym, itp.

W rozpatrywanej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane, a w przedstawionej sytuacji działki nr 1 i 2 są już zabudowane budowlą tj. parkingiem. W związku z tym, należy przeanalizować przepisy dotyczące zwolnienia od podatku dla nieruchomości zabudowanych.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powołanego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

a) wybudowaniu lub

b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku, budowli lub ich części oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku, budowli lub ich części.

Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wymienione powyżej zwolnienie uregulowane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy:

Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

2) złożą:

a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego lub

b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych obiektów

- zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;

2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;

3) adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków/budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy – po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Podkreślić należy, że z uwagi na przywołane uregulowania, rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o której mowa w art. 43 ust. 10 ustawy, można dokonać wyłącznie w odniesieniu do zwolnienia od podatku określonego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Nadmienić w tym miejscu należy, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy, ustawodawca przewidział również możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:

Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

·towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,

·brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów.

Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle albo ich części rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego:

W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli albo ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków, budowli albo ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym dany obiekt jest posadowiony. Przy czym przepis ten odnosi się również do prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W celu ustalenia, czy w analizowanej sprawie dla dostawy Nieruchomości (prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2) zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku, należy rozstrzygnąć, czy i kiedy w odniesieniu do budowli posadowionej na ww. Nieruchomości miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Z opisu sprawy wynika, że parking (w tym ciągi komunikacyjne z nim związane) położony na Nieruchomości jest ujęty w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, z datą przyjęcia do używania 1 maja 1998 r., i od ww. daty przyjęcia do używania nie były dokonywane żadne ulepszenia.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że dostawa budowli (parkingu) znajdującej się na działkach nr 1 i 2 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą ww. budowli upłyną więcej niż 2 lata. W konsekwencji, dla transakcji sprzedaży ww. budowli zostaną spełnione warunki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Z uwagi na fakt, że dostawa ww. budowli będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to analiza zwolnienia od podatku tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezzasadna.

Jak wskazano powyżej, sprzedaż gruntu (jak również prawa użytkowania wieczystego gruntu) będzie podlegało opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budowle na nim posadowione. W związku z powyższym, sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr 1 i 2, na których znajduje się ww. budowla (parking), również będzie zwolniona od podatku na podstawie wskazanego art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie, dostawa Nieruchomości będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy, i będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Państwa stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż przedmiotowej Nieruchomości będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jest zatem prawidłowe.

Należy nadmienić, że jeżeli będą spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy, będą Państwo mogli wraz z nabywcą zrezygnować ze zwolnienia od podatku, i wybrać opodatkowanie podatkiem VAT tej dostawy. W takim wypadku planowana sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu według właściwej stawki podatku VAT.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…) Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Zobacz także