Interpretacja indywidualna z dnia 26 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.181.2026.2.EK
Użycie roweru elektrycznego do celów związanych z działalnością gospodarczą pozwala na odliczenie VAT od jego zakupu, z zastrzeżeniem wykorzystania roweru do opodatkowanej działalności. Nie występuje warunek bezpośredniego związku z czynnościami opodatkowanymi; wystarczający jest pośredni związek, pod warunkiem, że rower jest środkiem trwałym służącym czynnościom opodatkowanym.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 lutego 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu roweru elektrycznego. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 marca 2026 r. (wpływ 24 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Prowadzą Państwo wspólnie działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (Kancelaria (…) S.C.).
We wrześniu 2025 r. jeden ze wspólników – A.B., przeprowadził się z Y. do pobliskiej miejscowości X. Droga z X. „lotem ptaka” do siedziby Państwa kancelarii (przy ulicy (…)) to około 5,3-6,4 km przez las (w zależności od wariantu). Samochodem ta sama droga to między 12,2 a 20 km (również w zależności od wariantu drogi; najkrótsza droga prowadzi przez teren podmiejski (…) z serią progów zwalniających i nie jest najszybsza).
Droga przez las jest drogą utwardzoną, jednak ruch kołowy jest możliwy jedynie za zezwoleniem Lasów Państwowych, którego A.B. nie otrzymał i prawdopodobnie nie otrzyma (ustna odmowa w rozmowie telefonicznej). Możliwe jest jednak poruszanie się tą drogą pieszo lub na rowerze. Początkowo (wrzesień i październik 2025 r.) A.B. tak właśnie dojeżdżał do pracy. Jednak od listopada okazało się to utrudnione – droga leśna, mimo że utwardzona, jest błotnista i nie chroni przed błotem, nie mówiąc już o tym, że przy szybszych dojazdach wspólnik dojeżdżał spocony i nieświeży.
W związku z powyższym Państwa firma kupiła rower elektryczny cargo (...) ze skrzynią ładunkową, którą A.B. wykorzystuje do przewozu córki, jego rzeczy i zakupów. Dzięki powyższemu unika zabłocenia, ma miejsce dla wrzucenia akt i laptopa (wcześniej plecak na plecach był dość zabrudzony), może też w drodze powrotnej przewieźć zakupy czy odebrać córkę z przedszkola.
Dzięki zakupowi roweru elektrycznego zwiększyła się mobilność obydwu wspólników – mogą przemieszczać się ze stałą prędkością (wspomaganie roweru wyłącza się po przekroczeniu 25 km/h), skrzynia chroni przed zabłoceniem jak też rzeczy do niej włożone; nadto dzięki zakupowi roweru Państwa kancelaria może budować wizerunek nowoczesnej, nadążającej za duchem czasu – rower dzięki nietypowej budowie budzi powszechne zainteresowanie i podziw.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu sprawy
1.Na pytanie:Czy spółka cywilna jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
odpowiedzieli Państwo: Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.Na pytanie:Czy wydatek związany z zakupem roweru elektrycznego został udokumentowany fakturą z wykazaną kwotą podatku? Jeśli tak, to czy na tej fakturze to Państwa Spółka została wskazana jako nabywca?
odpowiedzieli Państwo: Tak, faktura (...).
3.Na pytanie:W jakim dokładnie celu rower elektryczny został zakupiony przez Spółkę?
odpowiedzieli Państwo: Zwiększenia mobilności wspólników, poprawy wizerunku kancelarii, oszczędności na paliwie.
4.Na pytanie:Czy rower, który Państwo zakupili, jest wykorzystywany do czynności:
a)opodatkowanych podatkiem od towarów i usług;
b)zwolnionych od podatku od towarów i usług;
c)niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
odpowiedzieli Państwo: Jednymi czynnościami dokonywanymi przez Państwa w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej jest pomoc prawna, która w całości objęta jest opodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
5.Na pytanie:Jeśli zakupiony przez Państwa rower jest wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, to w jaki sposób jego zakup przekłada się na prowadzoną przez Państwa działalność gospodarczą opodatkowaną podatkiem VAT? W jaki sposób zakup roweru elektrycznego przyczynia się do uzyskania lub zwiększenia obrotu opodatkowanego przez Państwa Spółkę? Proszę o szczegółowe wyjaśnienie.
odpowiedzieli Państwo: Jak wspomniano wcześniej – prowadzą Państwo działalność gospodarczą jako kancelaria adwokacka w Y. Państwa działania w ramach pomocy prawnej obejmują wizyty u notariuszy, w urzędach, sądach, prokuraturze, jak też u niektórych klientów. Siłą rzeczy muszą się Państwo przemieszczać zarówno na drodze z miejsca zamieszkania do pracy jak i podczas pracy. Zakupiony rower jest środkiem transportu przeznaczonym do poruszania się dla wspólnika A.B. w drodze z miejsca zamieszkania do pracy – a dla obydwu wspólników podczas pracy. Prędkość przemieszczania się samochodem czy rowerem na odległościach do 4 km – czyli w praktyce w całych Y. – jest zbliżona, a jeżeli do tego dodać, że rowerem najczęściej są Państwo w stanie „zaparkować” pod drzwiami a samochodem – prawie nigdy – to w praktyce czas dojazdu rowerem jest krótszy niż samochodem. Do tego należy dodać, że ładowanie baterii roweru elektrycznego jest zdecydowanie tańsze niż tankowanie samochodu. Stanowi to niemałą oszczędność w kosztach prowadzenia działalności.
6.Na pytanie:Czy są Państwo w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie zakupiony rower elektryczny jest wykorzystywany do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych Pana/Panów), czy też takie określenie zakresu wykorzystania zakupionego roweru do tych celów nie jest możliwe?
odpowiedzieli Państwo: Rower jest wykorzystywany do dojazdów do pracy i powrotów z pracy, ale też do zakupów, dojazdów z dzieckiem, celów rekreacyjnych. Dojazdy do pracy i przejazdy po mieście są wykonywane właściwe we wszystkie dni robocze z wyjątkiem dni, gdy na drodze leśnej zalega lód i śnieg. Oprócz tego w weekendy rower jest wykorzystywany do celów rekreacyjnych. Przy powrotach do miejsca zamieszkania do roweru pakowane są zakupy. Trudno jest czy powrót z zakupami z pracy jest bardziej użyciem do celów osobistych, czy związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą – podobnie jak ma to miejsce przy powrocie samochodem służbowym do miejsca zamieszkania.
7.Na pytanie:Jaki jest związek (bezpośredni/pośredni) pomiędzy prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą a zakupem roweru elektrycznego? Proszę wyjaśnić na czym ten związek polega.
odpowiedzieli Państwo: Jak wspomniano wcześniej, Państwa działalność to świadczenie usług prawnych. Wykonywane są one: w Państwa kancelarii (do której w związku z tym należy dojechać z miejsca zamieszkania i z niej wrócić), w sądach, urzędach, prokuraturach, u notariuszy, komorników czy w siedzibach klientów. Nie jest możliwe prowadzenie Państwa działalności bez przemieszczania się czy jedynie z domu. Niezbędnym jest zatem środek transportu, a rower elektryczny pełni jego funkcję, podobnie jak samochód czy środki transportu publicznego. W zależności od potrzeb używają Państwo każdego z tych środków.
8.Na pytanie:Jakie argumenty uzasadniają Państwa twierdzenie, że:
(…) dzięki zakupowi roweru nasza kancelaria może budować wizerunek nowoczesnej, nadążającej za duchem czasu (…)”.
odpowiedzieli Państwo: Jak wspomniano wcześniej, rowerem podjeżdżają Państwo pod budynek, w którym mieści się siedziba kancelarii (ul. (…) w Y.), znajdujący się obok gmachu Sądu (…) w Y. (ul. (…) w Y.). Są Państwo widoczni zarówno przez strony udające się do sądu, klientów Państwa kancelarii i innych kancelarii (w budynku przy ul. (…) z uwagi na bliskość sądu jest zarejestrowanych około (...) kancelarii adwokackich, radcowskich, komorniczych i jedna notarialna). Prowadzą Państwo w tym miejscu działalność od (...) lat i są – jak uważają – dość rozpoznawalni. Od kiedy zakupili Państwo rower prawie zawsze ktoś pyta co to za urządzenie, jak jeździ i czy pomaga w pracy. (...), że trasa rowerem jest o wiele krótsza niż trasa samochodem. Rower jest wykorzystywany głównie do codziennych dojazdów do pracy i z pracy, i do jazd po mieście.
9.Na pytanie:Czy rower jest opatrzony stałym logo Państwa Kancelarii w widocznym miejscu lub innym oznaczeniem, które jednoznacznie wskazuje, że prowadzą Państwo określony rodzaj działalności gospodarczej?
odpowiedzieli Państwo: Nie jest, rozważają Państwo jego umieszczenie.
10.Na pytanie:W jaki sposób zakup roweru i jego wykorzystywanie przyczynia się do budowania wizerunku Państwa Spółki oraz czyje „zainteresowanie i podziw” budzi, skoro z przedstawionego opisu sprawy wynika, że rower jest wykorzystywany przez jednego ze wspólników Spółki do dojazdu do pracy drogą leśną?
odpowiedzieli Państwo: Po pierwsze, „droga leśna”, którą wspólnik A.B. dojeżdża do pracy stanowi część szklaku rowerowego „(...)” (jak też fragment czerwonego szlaku nr (…)) – niezwykle popularnego wśród Y. i nie tylko. Nie dalej jak kilka dni temu wspólnik A.B. został zaczepiony przez przechodnia uwagą: „Jaki wspaniały rower!” na skrzyżowaniu (…). Droga leśna nie oznacza drogi odludnej. Po drugie, „zainteresowanie i podziw” dotyczy przede wszystkim sytuacji, gdy jeden ze wspólników jest widziany z rowerem i rozpoznawany jako adwokat – czyli pod siedzibą kancelarii (równocześnie pod Sądem (…) w Y.), pod siedzibami urzędów, notariuszy, klientów etc. Wówczas, stojąc dumnie przy nietypowym wszak pojeździe, rozmawiając po rozprawie czy spotkaniu, tematem rozmowy staje się właśnie nowocześnie pojmowana mobilność, ceny paliwa, prędkość przemieszczania się po mieście czy wreszcie zdrowy tryb życia i konieczność nadążania za duchem czasów. Dodać należy, że mimo iż Y. nie są najmniejszym ośrodkiem miejskim (ok. (…) mieszkańców) to elektryczny rower towarowy (...) jest wciąż rzadkością. Bez wielkiego ryzyka można powiedzieć, że na obszarze: na wschód od (…), na północ od (…), ba, nawet na północ od (…), na południe od (…) i na zachód od (…) – nie ma takiego drugiego roweru.
11.Na pytanie:W jaki sposób dzięki zakupowi roweru elektrycznego zwiększyła się mobilność obydwu wspólników, skoro w opisie sprawy odnieśli się Państwo do wykorzystania roweru tylko przez jednego ze wspólników Spółki, tj. Pana A.B.?
odpowiedzieli Państwo: Rower stanowi środek trwały należący do obydwu wspólników i jest wykorzystywany głównie jako środek transportu dom-praca przez A.B. Kiedy rower jest pod kancelarią, korzystają z niego obydwaj wspólnicy w celu wcześniej szczegółowo wymienionych różnych spraw związanych z prowadzeniem działalności, o ile mieszczą się w mieście Y.
12.Na pytanie:Czy – a jeśli tak, to w jaki sposób rower elektryczny jest wykorzystywany przez drugiego ze wspólników, tj. Pana C.D.?
odpowiedzieli Państwo: Wspólnik D.C. wykorzystuje rower elektryczny do przejazdów na trasie kancelaria – miejsce wykonania danej czynności związanej z obsługa prawną (urząd, klient, notariusz) – kancelaria.
13.Na pytanie:Czy rower elektryczny jest używany jeszcze przez inne osoby (inne niż wspólnik/wspólnicy Spółki)? Jeśli tak to przez kogo, w jakich okolicznościach jest wykorzystywany, komu i w jakim celu służy?
odpowiedzieli Państwo: Państwa kancelaria to tylko dwie osoby i dwoje współpracowników – rower w ramach działalności jest używany tylko przez wspólników.
14.Na pytanie:Czy i w jaki sposób konstrukcja zakupionego przez Państwa roweru elektrycznego wpływa na okoliczność, że – jak Państwo wskazali – wspólnik (Pan A.B.) dojeżdża „suchy (niespocony)”, „czysty” i „nieubłocony”?
odpowiedzieli Państwo: Po pierwsze, skrzynia z przodu roweru pełni funkcję tarczy chroniącej przede wszystkim przed błotem. Wcześniejsze próby wykorzystywania zwykłego roweru do przejazdu przez las kończyły się w ten sposób, że ubłocone było nie tylko obuwie, ale też odzież i plecak. W tej chwili, dzięki mocno zamkniętej konstrukcji roweru, ubłocone bywają co najwyżej czubki butów. Co jednak najistotniejsze, dzięki przestrzeni ładunkowej jest miejsce na schowanie plecaka, obuwia zmiennego a nawet odzieży zmiennej na wypadek deszczu, nie wspominając już o braku konieczność noszenia plecaka na plecach. Dodatkowo rower jest rowerem elektrycznym – w praktyce oznacza to, że przy prędkości do 25 km/h (całkowicie wystarczającej do przemieszczania się), w przemieszczanie roweru nie jest wkładany znaczny wysiłek z uwagi na to, że silnik wspomagający pracę roweru wykonuje większość pracy. Ma to znaczenie w szczególności na podjazdach, jak i na nierównościach terenu, ruszeniach spod świateł. Wcześniej, przy dojazdach rowerami zwykłymi, obydwaj wspólnicy byli zgrzani i spoceni, ponieważ nawet jazda rekreacyjna z plecakiem na plecach i przez kilka kilometrów, powoduje rozgrzanie mięśni, których po dotarciu do ciepłego budynku nie można szybko schłodzić (niestety w budynku brak jest prysznica dostępnego dla najemców, który by ten problem rozwiązywał). W tej chwili nawet przejechanie kilkunastu kilometrów nie powoduje ani zmęczenia, ani nadmiernego zgrzania organizmu, a przez to można jeździć w ubiorze powszechnie kojarzonym z profesją adwokata (zazwyczaj koszula i marynarka, czasami garnitur). Dzięki rowerowi elektrycznemu ten problem jest rozwiązany.
15.Na pytanie:Jakie okoliczności przesądziły o zakupie przez Państwa roweru elektrycznego?
odpowiedzieli Państwo: O zakupie tego konkretnego roweru zaważyły wcześniejsze, nieudane próby łączenia dojazdu do pracy z oszczędnością paliwa, promowaniem zdrowego trybu życia, zwiększeniem mobilności i budowaniem nowego wizerunku kancelarii. Dość powiedzieć, że alternatywą dla zakupu roweru elektrycznego było znalezienie innego biura – z dostępem do szafki pozwalającej na przebranie się z ubłoconej odzieży i obuwia i wzięcie prysznica. Trzeba przy tym dodać, że jeszcze w październiku 2025 r. próby dojazdu zwykłym rowerem powodowały skargi ze strony administracji budynku na zostawanie ubłoconych śladów, jak też konieczność codziennego mycia podłogi. Błoto w lesie zalega jeszcze długo po ostatnich opadach, szczególnie na odcinku od skrzyżowania (…) do stacji (…) i osoba poruszająca się tą drogą wygląda w najlepszym razie jak robotnik budowlany po pracy w wykopach w deszczowy dzień – z tą jednak różnicą, że oczekuje się od niej, że będzie się prezentować nieco inaczej podczas spotkań z klientami kancelarii czy podczas rozpraw sądowych. Zaznaczają Państwo, że ostatnio mieli osobiste doświadczenie z pracą w zamarzniętym błocie w mroźny dzień i wcześniejsze zdanie jest wyrazem szacunku dla osób pracujących w trudnych warunkach i to przez osiem godzin, w różnych temperaturach i w ciągłym hałasie. Zakup towarowego roweru elektrycznego pozwala na codzienne dojazdy do pracy i z pracy (dla wspólnika A.B.), jak i po mieście w ramach pracy (dla obydwu wspólników).
Pytanie
Czy podatnik, którym jest prowadzona przez Państwa spółka cywilna (NIP), może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu ww. roweru elektrycznego?
Państwa stanowisko w sprawie
Państwa zdaniem, podatek należny za miesiąc zakupu roweru podlega obniżeniu o kwotę podatku naliczonego od ceny zakupu ww. roweru.
Rower ten jest używany do codziennego przemieszczania (z wyjątkiem wyjątkowo śnieżnych dni) do pracy i jest wykorzystywany również do przejazdów w Y. w działalności do przemieszczania się po Y. (które mają jeden z najlepiej rozwiniętych systemów ścieżek rowerowych w kraju), na przykład do Urzędu Miasta, Urzędu Skarbowego, ZUS, Wydziału Komunikacji, notariusza. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że czas przejazdu rowerem jest zbliżony do czasu przejazdu samochodem, z tym, że na rower zawsze pod budynkiem użyteczności publicznej można znaleźć miejsce do zaparkowania i to bezpłatne.
Rower jest również używany dla celów osobistych jak przewóz zakupów, czy córki A.B. Trzeba jednak wskazać, że rower jest używany codziennie, również gdy córka jest przeziębiona i zostaje w domu. Rower elektryczny cargo jest wygodniejszy od zwykłego roweru z uwagi na fakt, że wspólnik A.B. dojeżdża „suchy” (niespocony) oraz z uwagi na fakt, że dojeżdża czysty, nieubłocony.
Dodają Państwo, że w biurowcu, w którym Państwa kancelaria ma siedzibę, niestety nie ma możliwości skorzystania z prysznica, więc chociażby z uwagi na kontakty z klientami i współpracownikami ma to istotne znaczenie.
W tej sytuacji uważają Państwo, że koszt poniesiony na zakup roweru podlega amortyzacji jako środek trwały, jak też przysługuje Państwa spółce cywilnej, jako podatnikowi podatku od towarów i usług, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od sprzedaży ww. roweru elektrycznego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Natomiast w świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” na potrzeby podatku od towarów i usług zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Według art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Treść powyższych przepisów znajduje odzwierciedlenie w art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, zgodnie z którym:
„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.
„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
Ustawa definiuje więc podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczania VAT.
I tak, jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z kolei na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego sformułowane zaś zostały w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
Ponadto na mocy art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z tą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Z powołanego art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza jednocześnie możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Podatnik w momencie nabycia towarów lub usług powinien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi zakupy te są związane. Najistotniejszym warunkiem, umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie precyzuje w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być bezpośredni lub pośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika np. przez ich odsprzedaż, lecz przez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady. Stanowisko powyższe znajduje też potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C‑98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji w odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji nie dających podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
Warto także przywołać orzeczenie TSUE z 8 lutego 2007 r. C-435/05 w sprawie Investrand BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën jako wyraz ugruntowanej linii orzeczniczej w TSUE w zakresie przyznawania prawa do odliczenia podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku.
Należy jednak zauważyć, że w wyroku tym (pkt 23) w pierwszej kolejności TSUE wskazał, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C-32/03 Fini H, Zb.Orz. str. I‑1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do jego odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey National, pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Rec. str. I-6663, pkt 31).
Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz Kretztechnik, pkt 36).
Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
W konsekwencji z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”). W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezspornego związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcje powodujące naliczenie podatku winny pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w opisanych we wniosku okolicznościach mogą Państwo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu roweru elektrycznego.
Wskazali Państwo, że:
· Prowadzą działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej – Kancelaria (…) S.C.
· Są Państwo czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
· Jednymi czynnościami wykonywanymi przez Państwa w ramach działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej jest pomoc prawna, która w całości objęta jestopodatkowaniem podatkiem od towarów i usług.
· Zakupili Państwo rower elektryczny cargo (...). Wydatek związany z zakupem roweru elektrycznego został udokumentowany fakturą z wykazaną kwotą podatku. Na fakturze jako nabywca została wskazana Spółka.
· Rower stanowi środek trwały należący do obydwu wspólników i jest wykorzystywany głównie jako środek transportu dom-praca przez A.B. Rower jest wykorzystywany do dojazdów do/z pracy, ale też do zakupów, dojazdów z dzieckiem, celów rekreacyjnych. Dojazdy do pracy i przejazdy po mieście są wykonywane właściwe we wszystkie dni robocze z wyjątkiem dni, gdy na drodze leśnej zalega lód i śnieg. Oprócz tego w weekendy rower jest wykorzystywany do celów rekreacyjnych. Przy powrotach do miejsca zamieszkania do roweru pakowane są zakupy. Kiedy rower jest pod kancelarią korzystają z niego obaj wspólnicy w związku z różnymi sprawami dotyczącymi prowadzenia działalności, o ile mieszczą się w mieście Y. Wspólnik C.D. wykorzystuje rower elektryczny do przejazdów na trasie kancelaria – miejsce wykonania danej czynności związanej z obsługa prawną (urząd, klient, notariusz) – kancelaria.
· Państwa kancelaria to dwie osoby i dwoje współpracowników – rower w ramachdziałalności jest używany tylko przez wspólników.
· Państwa działalność to świadczenie usług prawnych, które wykonywanesą w Państwa kancelarii (do której w związku z tym należy dojechać z miejsca zamieszkania i z niej wrócić), w sądach, urzędach, prokuraturach, u notariuszy, komorników czy w siedzibach klientów. Nie jest możliwe prowadzenie Państwa działalności bez przemieszczania się czy jedynie z domu. Niezbędnym jest zatem środek transportu, a rower elektryczny pełni jego funkcję, podobnie jak samochód czy środki transportu publicznego.W zależności od potrzeb używają Państwo każdego z tych środków.
· Rower elektryczny został przez Państwa zakupiony w celu zwiększenia mobilności wspólników, poprawy wizerunku kancelarii, oszczędności napaliwie.
· Rower nie jest opatrzony stałym logo Państwa Kancelarii, rozważają Państwo jego umieszczenie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności zauważam, że w przedstawionej sytuacji zakupiony przez Państwa rower elektryczny nie będzie bezpośrednio związany z wykonywaniem przez Państwa czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług – nabyty towar nie będzie podlegał dalszej odsprzedaży ani służył do wytworzenia towarów i usług będących przedmiotem sprzedaży. Wystąpi natomiast związek pośredni między nabyciem roweru elektrycznego a wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zakupiony rower będzie służył Państwu m.in. jako środek transportu do załatwiania spraw (u notariuszy, w urzędach, sądach, prokuraturze, jak też u niektórych klientów) związanych z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą. Przy czym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonują Państwo wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
Jednocześnie wskazuję, że zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi.
W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych do działalności gospodarczej oraz do celów prywatnych, w odniesieniu do których już w chwili zakupu wiadomo o „mieszanym” przeznaczeniu odliczenie podatku jest możliwe wyłącznie w takiej części, w jakiej nabycie to jest związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.
W przedstawionej sytuacji – jak Państwo jednoznacznie wskazali – rower stanowi środek trwały należący do obydwu wspólników i jest wykorzystywany głównie jako środek transportu dom-praca przez A.B. – wspólnika Spółki. Kiedy rower jest pod kancelarią korzystają z niego obaj wspólnicy w związku z różnymi sprawami dotyczącymi prowadzenia działalności, o ile mieszczą się w mieście Y. Wspólnik C.D. wykorzystuje rower elektryczny do przejazdów na trasie kancelaria – miejsce wykonania danej czynności związanej z obsługa prawną (urząd, klient, notariusz) – kancelaria. Jednocześnie – jak wynika z Państwa wyjaśnień – nie są Państwo w stanie obiektywnie określić w jakim zakresie zakupiony rower elektryczny jest wykorzystywany do celów opodatkowanej działalności gospodarczej, a w jakim zakresie do celów prywatnych (osobistych).
Zatem skoro zakupiony przez Państwa rower elektryczny jest wykorzystywany do celów działalności gospodarczej, która w całości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług, to przysługuje Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej zakup tego roweru, z uwzględnieniem ograniczeń wynikających z art. 88 ustawy.
Podsumowując stwierdzam, że na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy Spółka może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu roweru elektrycznego w zakresie w jakim będzie on wykorzystywany do czynności opodatkowanych. Prawo to przysługuje Państwu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
W konsekwencji Państwa stanowisko, zgodnie z którym mogą Państwo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupu roweru elektrycznego, oceniłem jako prawidłowe pomimo częściowo odmiennej argumentacji.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym, mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego, uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie pogląd dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku – pytania sformułowanego przez Państwa we wniosku. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to m.in. oceny, czy koszt poniesiony na zakup roweru podlega amortyzacji jako środek trwały. Dodatkowo wskazuję, że ta interpretacja nie rozstrzyga kwestii opodatkowania wykorzystania zakupionego roweru elektrycznego do celów prywatnych (osobistych) przez jednego ze wspólników Państwa Spółki w kontekście uregulowań wynikających z art. 8 ust. 2 ustawy.
Końcowo zauważam, że analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W związku z powyższym dołączone przez Państwa do wniosku (i jego uzupełnienia) dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy, a wydając przedmiotową interpretację oparłem się wyłącznie na przedstawionym przez Państwa opisie sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


