Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-3.4010.121.2026.2.JKU
Środki finansowe uzyskane na podstawie umowy wsparcia w ramach Krajowego Planu Odbudowy stanowią przychód podatkowy podlegający zwolnieniu z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne od infrastruktury finansowanej ze wsparcia nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Wydatki pośrednie mogą być kosztem uzyskania przychodów, jeśli nie są finansowane z dofinansowania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, z tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 30 kwietnia 2026 r. (data wpływu tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę na terytorium Polski i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług telekomunikacyjnych, w szczególności usług dostępu do Internetu oraz usług związanych z budową i eksploatacją infrastruktury telekomunikacyjnej.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca realizuje inwestycje polegające na budowie oraz rozbudowie infrastruktury telekomunikacyjnej, w tym sieci światłowodowych, umożliwiających świadczenie usług szerokopasmowego dostępu do Internetu.
W 2025 r. Wnioskodawca zawarł umowę o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO), w ramach komponentu C „Transformacja cyfrowa”, (…) Umowa została zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Skarbem Państwa reprezentowanym przez Centrum Projektów Polska Cyfrowa jako jednostką wspierającą.
Na podstawie tej umowy Wnioskodawca uzyskał wsparcie finansowe na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie infrastruktury szerokopasmowego Internetu, (…).
Zgodnie z postanowieniami umowy:
• całkowite wydatki kwalifikowalne przedsięwzięcia wynoszą (…) zł,
• po uwzględnieniu współczynnika obniżenia stawki jednostkowej wynoszą (…) zł,
• kwota przyznanego dofinansowania wynosi (…) zł.
Wnioskodawca zobowiązany jest również do wniesienia wkładu własnego oraz pokrycia wszelkich wydatków niekwalifikowalnych w ramach przedsięwzięcia.
Okres realizacji przedsięwzięcia został określony od dnia (…) 2025 r. do dnia (…) 2026 r. Przedsięwzięcie polega na objęciu zasięgiem sieci szerokopasmowego internetu określonych punktów adresowych. Punkt adresowy stanowi jednostkę referencyjną realizacji projektu, a osiągnięcie wskaźnika produktu polega na zapewnieniu dostępu do sieci szerokopasmowej w danym punkcie adresowym.
Rozliczenie wsparcia następuje z zastosowaniem tzw. stawek jednostkowych przypisanych do poszczególnych punktów adresowych. Stawka jednostkowa stanowi uśredniony koszt objęcia zasięgiem sieci szerokopasmowej jednego punktu adresowego oraz utrzymania tej infrastruktury przez okres trzech lat.
Stawki jednostkowe zostały określone na podstawie modelu kosztowo-popytowego opracowanego z wykorzystaniem narzędzia informatycznego (aplikacji MKP). Przy ich wyznaczaniu uwzględniono:
·uśrednione nakłady inwestycyjne związane z budową infrastruktury telekomunikacyjnej (CAPEX),
·uśrednione koszty operacyjne związane z utrzymaniem sieci w okresie trzech lat (OPEX).
Wysokość wsparcia przypisana do danego punktu adresowego nie jest bezpośrednio powiązana z rzeczywiście poniesionymi przez beneficjenta wydatkami. Podstawą wypłaty stawki jednostkowej jest osiągnięcie wskaźnika produktu polegającego na objęciu zasięgiem sieci szerokopasmowego Internetu danego punktu adresowego.
System rozliczenia przedsięwzięcia oparty na stawkach jednostkowych oznacza, że beneficjent nie ma obowiązku dokumentowania rzeczywistej wysokości poniesionych wydatków w celu rozliczenia wsparcia.
W praktyce może wystąpić sytuacja, w której kwota wsparcia przypisana do danego punktu adresowego (wynikająca ze stawki jednostkowej określonej w dokumentacji konkursowej oraz umowie) będzie wyższa niż faktyczne wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na wykonanie przyłącza telekomunikacyjnego dla danego adresu.
Przykładowo, dla danego punktu adresowego kwota wsparcia wynikająca ze stawki jednostkowej może wynosić (…) zł, natomiast faktyczne nakłady inwestycyjne poniesione przez Wnioskodawcę na wykonanie przyłącza wyniosą np. (…) zł.
W ramach realizacji przedsięwzięcia Wnioskodawca ponosi różnego rodzaju wydatki, w szczególności:
1.wydatki inwestycyjne związane z budową infrastruktury telekomunikacyjnej, w tym przyłączy światłowodowych do punktów adresowych, które stanowią element sieci telekomunikacyjnej Wnioskodawcy i są ujmowane w ewidencji jako środki trwałe podlegające amortyzacji,
2.wydatki pośrednie związane z realizacją przedsięwzięcia, w szczególności koszty usług doradczych oraz usług prawnych dotyczących przygotowania, realizacji oraz rozliczenia projektu,
3.koszty działań informacyjnych i promocyjnych związanych z realizacją przedsięwzięcia, w tym koszty oznaczeń wskazujących, że inwestycja jest finansowana ze środków Unii Europejskiej.
Podatek od towarów i usług nie stanowi wydatku kwalifikowalnego w ramach przedsięwzięcia i nie jest finansowany ze środków KPO.
Infrastruktura wybudowana w ramach przedsięwzięcia pozostaje własnością Wnioskodawcy i jest wykorzystywana w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług telekomunikacyjnych.
W ramach umowy Wnioskodawca jest zobowiązany do utrzymania wybudowanej infrastruktury przez okres wskazany w umowie.
W związku z powyższym Wnioskodawca powziął wątpliwości dotyczące skutków podatkowych otrzymanego wsparcia w podatku dochodowym od osób prawnych.
W piśmie z 30 kwietnia 2026 r., które wpłynęło w tym samym dniu, wskazali Państwo co następuje:
1.Czy środki finansowe otrzymane przez Państwa Spółkę w ramach wsparcia udzielonego na podstawie umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności mają charakter bezzwrotnej pomocy?
Tak. Środki te mają charakter bezzwrotnej pomocy.
2.Czy wydatki pośrednie, będące przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 3, nie zostały Państwa Spółce w żaden sposób zwrócone i zostały odpowiednio udokumentowane?
Charakter dofinansowania został szczegółowo opisany we Wniosku.
Wnioskodawca otrzymuję w ramach KPO zryczałtowaną kwotę, obliczoną według zasad opisanych we Wniosku. Wnioskodawca nie rozlicza przez żadną instytucją w ramach projektu konkretnych wydatków ani bezpośrednich ani pośrednich. W ramach projektu zawierana jest umowa na konkretną kwotę, Wnioskodawca zobowiązuje się w ramach tej umowy do wykonania sieci światłowodowej, która będzie stanowiła własność Wnioskodawcy. Wydatki pośrednio, o których mowa w pytaniu pochodzą ze środków z dofinansowania. Są właściwie udokumentowane fakturą zakupu.
3.Jaki jest związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poszczególnymi wydatkami pośrednimi, będącymi przedmiotem pytania oznaczonego we wniosku nr 3, a osiągnięciem przychodów lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów Państwa Spółki?
Wydatki wskazane w pytaniu nr 3 związane są z osiągniętymi przychodami w taki sposób, iż bez usług prawnych i doradczych niemożliwym byłoby przygotowanie odpowiednich wniosków dotyczących dofinansowania, niemożliwe byłoby dokonanie realizacji budowy sieci światłowodowej i przyłączy do niej i niemożliwym byłoby realizowanie usług telekomunikacyjnych na rzecz odbiorców bez tej infrastruktury. Dodatkowo usługi reklamowe oprócz zwykłego ich powiązania z maksymalizowaniem kręgu odbiorców, zapewnienie właściwej informacji o finansowaniu ze środków KPO jest wymaganym elementem każdej realizacji ze środków pochodzących z Unii Europejskiej.
Pytania
1.Czy środki finansowe otrzymane przez Wnioskodawcę w ramach wsparcia udzielonego na podstawie umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, rozliczanego w formie stawek jednostkowych przypisanych do punktów adresowych, stanowią dla Wnioskodawcy przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2.Czy odpisy amortyzacyjne od infrastruktury telekomunikacyjnej (w szczególności przyłączy światłowodowych) wytworzonej w ramach realizacji przedsięwzięcia finansowanego częściowo ze środków KPO mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy w całości, czy też powinny zostać wyłączone z kosztów podatkowych w części odpowiadającej otrzymanemu dofinansowaniu?
3.Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z realizacją przedsięwzięcia, tj. wydatki na usługi prawne, doradcze oraz działania informacyjne i promocyjne dotyczące projektu finansowanego ze środków KPO, stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych? (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 30 kwietnia 2026 r.)
Państwa stanowisko w sprawie
Ad. 1
Zdaniem Wnioskodawcy, środki finansowe otrzymane w ramach wsparcia udzielonego na podstawie umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności stanowią przychód podatkowy jedynie w części, w jakiej nie są związane z wytworzeniem lub nabyciem środków trwałych.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), przychodami są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Jednocześnie art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT stanowi, że do przychodów nie zalicza się środków otrzymanych na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z nabyciem lub wytworzeniem środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
Oznacza to, że co do zasady dotacje stanowią przychód podatkowy, jednak nie stanowią przychodu podatkowego środki otrzymane na nabycie lub wytworzenie środków trwałych.
W analizowanej sprawie część środków otrzymanych przez Wnioskodawcę jest przeznaczona na realizację inwestycji polegającej na budowie infrastruktury telekomunikacyjnej, która stanowi środki trwałe w rozumieniu przepisów podatkowych.
W tej części otrzymane środki - jako przeznaczone na finansowanie wytworzenia środków trwałych - nie stanowią przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o CIT.
Natomiast w pozostałym zakresie środki te stanowią przychód podatkowy, jednak korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego.
Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy o CIT, wolne od podatku są środki finansowe otrzymane przez podatnika jako pomoc udzielona w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie o finansach publicznych.
Dodatkowo zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT, środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1,2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Krajowy Plan Odbudowy stanowi program finansowany ze środków Unii Europejskiej w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych, wobec czego środki otrzymane przez Wnioskodawcę w ramach tego programu korzystają z powyższego zwolnienia. W konsekwencji w części przeznaczonej na finansowanie środków trwałych - środki te nie stanowią przychodu podatkowego, w pozostałym zakresie stanowią przychód podatkowy, lecz korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 i pkt 53 ustawy o CIT.
Ad. 2
Czy odpisy amortyzacyjne od infrastruktury telekomunikacyjnej stanowią koszty podatkowe?
Zdaniem Wnioskodawcy, odpisy amortyzacyjne od infrastruktury telekomunikacyjnej wytworzonej w ramach realizacji przedsięwzięcia nie stanowią kosztów uzyskania przychodów w tej części, w jakiej środki trwałe zostały sfinansowane z otrzymanego wsparcia.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT, kosztem uzyskania przychodów są odpisy amortyzacyjne dokonywane zgodnie z przepisami dotyczącymi amortyzacji.
Jednakże art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części wartości początkowej środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, która została podatnikowi zwrócona w jakiejkolwiek formie lub została sfinansowana ze środków otrzymanych nieodpłatnie.
Oznacza to, że jeżeli dany środek trwały został w całości lub części sfinansowany ze środków pochodzących z dotacji, odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.
W analizowanej sprawie część wydatków na budowę infrastruktury telekomunikacyjnej została pokryta ze środków uzyskanych w ramach wsparcia KPO.
W konsekwencji odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która została sfinansowana z otrzymanej dotacji, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, natomiast odpisy amortyzacyjne od części sfinansowanej ze środków własnych Wnioskodawcy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
Ad. 3
Czy wydatki pośrednie związane z realizacją projektu stanowią koszty podatkowe?
Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone w związku z realizacją przedsięwzięcia, w szczególności wydatki na usługi prawne, doradcze oraz działania informacyjne i promocyjne związane z projektem, co do zasady mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, z wyjątkiem tej części, która została bezpośrednio sfinansowana ze środków otrzymanych w ramach dotacji.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Koszty związane z obsługą prawną projektu, jego przygotowaniem, realizacją oraz obowiązkami informacyjnymi wynikającymi z umowy o dofinansowanie pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy i służą osiąganiu przychodów z działalności telekomunikacyjnej.
Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), które są zwolnione od podatku dochodowego.
Oznacza to, że w przypadku gdy określone wydatki zostały pokryte ze środków pochodzących z dotacji korzystającej ze zwolnienia podatkowego, wydatki te nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
W konsekwencji wydatki pośrednie poniesione przez Wnioskodawcę mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jednak nie w tej części, w jakiej zostały bezpośrednio sfinansowane ze środków otrzymanych w ramach wsparcia.
W ocenie Wnioskodawcy, istotne znaczenie dla prawidłowej oceny skutków podatkowych otrzymanego wsparcia ma sposób jego rozliczania, tj. zastosowanie stawek jednostkowych.
Jak wynika z dokumentacji programu, stawka jednostkowa stanowi uśrednioną zapłatę za osiągnięcie określonego rezultatu projektu, polegającego na objęciu zasięgiem sieci szerokopasmowego Internetu danego punktu adresowego oraz utrzymaniu infrastruktury przez okres trzech lat.
Jednocześnie w systemie tym wysokość wsparcia przypisana do danego punktu adresowego nie jest powiązana z faktycznie poniesionymi kosztami, beneficjent nie ma obowiązku dokumentowania rzeczywistych wydatków, podstawą rozliczenia jest osiągnięcie wskaźnika produktu, tj. objęcie zasięgiem określonej liczby punktów adresowych.
W praktyce oznacza to, że kwota wsparcia może być wyższa lub niższa od faktycznie poniesionych wydatków, wsparcie ma charakter zryczałtowanej płatności za rezultat, a nie refundacji konkretnych kosztów inwestycyjnych. Wnioskodawca wskazuje, że w świetle konstrukcji programu wsparcie ma charakter płatności za realizację określonego rezultatu publicznego, jakim jest zapewnienie dostępu do szerokopasmowego Internetu na obszarach białych plam.
Jest to zatem forma finansowania infrastruktury publicznej o charakterze systemowym, a nie refundacja konkretnych nakładów inwestycyjnych ponoszonych przez beneficjenta.
W konsekwencji otrzymane środki należy traktować jako wsparcie związane z realizacją celu publicznego, a nie jako dotację inwestycyjną przeznaczoną na sfinansowanie konkretnego środka trwałego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie
Ad. 1.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”)
przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Wskazać należy, że ustawa o CIT nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „otrzymane” oznacza, że momentem powstania przychodu pieniężnego jest moment otrzymania, czyli wpływu bezpośrednio do majątku podatnika, względnie na jego rachunek, wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwości dysponowania tymi środkami. W obrocie bezgotówkowym będzie to dzień uznania rachunku bankowego podatnika jako rachunku wierzyciela. Co do zasady więc, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, a więc takie którymi podmiot może rozporządzać jak właściciel.
Przychodem są bowiem przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego.
Powyższe oznacza, że wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na Państwa konto, co do zasady, bez względu na źródło ich pochodzenia, stanowią przychód w rozumieniu omawianej ustawy. Zatem, otrzymana przez Państwa dotacja, o której mowa we wniosku, również stanowi przychód dla celów podatku dochodowego od osób prawnych.
Nie wszystkie przychody rozpoznawane przez podatnika wpływają na podstawę opodatkowania.
Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy CIT:
Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
Katalog przychodów zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zawarty został w art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
Z wniosku wynika, że uzyskujecie Państwo wsparcie ze środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności.
Zgodnie z powołanym przez Państwa art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy o CIT:
Wolne od podatku są płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyłączeniem płatności otrzymanych przez wykonawców.
Powyższym zwolnieniem ustawodawca objął dochody podatników pochodzące z płatności na realizację projektów w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, otrzymane z Banku Gospodarstwa Krajowego, z wyjątkiem jednej kategorii – płatności otrzymanych przez wykonawców.
Zatem, art. 17 ust. 1 pkt 52 ustawy o CIT nie znajdzie zastosowania w Państwa sprawie.
Jak stanowi natomiast art. 17 ust. 1 pkt 53 ww. ustawy,
Wolne od podatku środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Rozważając charakter środków finansowych, które otrzymujecie Państwo w ramach wskazanego we wniosku przedsięwzięcia należy odnieść się do art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 198 ze zm.), zgodnie z którym:
Sposób zapewnienia wieloletniego finansowania programu operacyjnego ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych określają przepisy o finansach publicznych.
Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1483 ze zm.) określa, że:
Środkami publicznymi są środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA).
Stosownie do art. 2 pkt 5 ww. ustawy,
Ilekroć w ustawie jest mowa o środkach europejskich - rozumie się przez to środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2, 4 i 5a-5d.
W myśl art. 5 ust. 3 pkt 5d przywołanej ustawy,
Do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, przeznaczone na wsparcie o charakterze bezzwrotnym, o którym mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/241 z dnia 12 lutego 2021 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. e.
Zgodnie z art. 111 pkt 16 ustawy o finansach publicznych:
Dochodami podatkowymi i niepodatkowymi budżetu państwa są środki europejskie i środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b, na realizację projektów pomocy technicznej oraz środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. c i d i pkt 6 oraz w art. 4 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 549), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 1306/2013”, a także środki, o których mowa w art. 5 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 (Dz. Urz. UE L 435 z 06.12.2021, str. 187, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 2021/2116”, po ich przekazaniu na rachunek dochodów budżetu państwa.
Z kolei, na mocy art. 112 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
Wydatki budżetu państwa są przeznaczone w szczególności na wkład krajowy na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich lub środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 3, 5 i 6.
Szczegółowy sposób wydatkowania budżetu środków europejskich uregulowany został w art. 184- 195 ustawy o finansach publicznych.
W myśl art. 124 ust. 1 ustawy o finansach publicznych:
Wydatki budżetu państwa dzielą się na następujące grupy wydatków:
1) transfery bieżące;
2) świadczenia na rzecz osób fizycznych;
3) wydatki bieżące;
4) wydatki majątkowe;
5) transfery majątkowe.
Na podstawie art. 124 ust. 2 ww. ustawy:
W ramach grup, o których mowa w ust. 1, wyodrębnia się wydatki na realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 , nieujęte w budżecie środków europejskich.
Jak stanowi art. 126 ww. ustawy:
Dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.
Z kolei w myśl art. 127 ust. 2 pkt 5 ustawy o CIT:
Dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich
Zgodnie z art. 186 ustawy o finansach publicznych:
Wydatki na realizację programów i projektów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, mogą być przeznaczone na:
1) realizację projektów przez jednostki budżetowe;
2) płatności w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
3) dotacje celowe dla beneficjentów;
4) realizację projektów finansowanych w ramach Programu Środki Przejściowe;
5) realizację wspólnej polityki rolnej zgodnie z odrębnymi ustawami;
6) realizację planu rozwojowego, o którym mowa w art. 5 pkt 7aa ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Zauważyć należy, że przepis z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT, wyraźnie odwołuje się do art. 5 ust. 3 pkt 5d ustawy o finansach publicznych, w którym wymienione są środki pochodzące z Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności.
Środki finansowe otrzymane przez Państwa w ramach wsparcia udzielonego na podstawie umowy o objęcie przedsięwzięcia wsparciem w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, rozliczanego w formie stawek jednostkowych przypisanych do punktów adresowych, stanowią dla Państwa przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ustawy o CIT.
Zatem, w przedstawionych we wniosku okolicznościach, spełnione zostały przesłanki do zastosowania zwolnienia z opodatkowania w stosunku do otrzymanych przez Państwa środków, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT.
Jednocześnie należy zauważyć, że we własnym stanowisku w sprawie odnoszą się Państwo do art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, zgodnie z którym:
do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
Cytowany przepis odnosi się wyłącznie do poniesionych i zwróconych podatnikowi wydatków niezaliczonych z mocy art. 16 tej ustawy do kosztów uzyskania przychodów. Aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „innych wydatków”, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, konieczne jest, by „wydatek ten nie został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów” w rozumieniu przepisu art. 16 tej ustawy oraz by wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie zwrócony podatnikowi. Przy czym wydatek poniesiony powinien być odpowiednikiem wydatku zwróconego. Tak więc „wydatek zwrócony” to ten sam, a nie taki sam wydatek, który został poniesiony.
Państwa zdaniem, art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, będzie miał zastosowanie do środków otrzymanych przez Państwa w ramach programu w części przeznaczonej na finansowanie środków trwałych, bowiem, Państwa zdaniem, środki te nie stanowią przychodu podatkowego.
Z takim stanowiskiem nie mogę się zgodzić.
Zauważyć należy, że środków otrzymanych przez Państwa w ramach programu nie można uznać za pożytek, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, ponieważ nie stanowią one zwrotu wydatków poniesionych przez Państwa niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.
Jak sami Państwo wskazali: „Wysokość wsparcia przypisana do danego punktu adresowego nie jest bezpośrednio powiązana z rzeczywiście poniesionymi przez beneficjenta wydatkami.”
Wobec braku spełnienia przesłanek z art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 6a updop, zatem środki otrzymane przez Państwa w ramach programu w części przeznaczonej na finansowanie środków trwałych stanowić będą również przychód podatkowy.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 uznaję za nieprawidłowe.
Ad. 2 i 3.
Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących rozliczenia kosztów podatkowych objętych wskazanym wyżej dofinansowaniem, zauważyć należy, że zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:
·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
·poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
·został właściwie udokumentowany,
·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ww. ustawy:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Istotą amortyzacji jest rozłożenie w czasie jednorazowego wydatku poniesionego na zakup, czy wytworzenie danego środka trwałego.
Podstawę odpisów amortyzacyjnych stanowi wartość początkowa, a wysokość tych odpisów uzależniona jest m.in. od przewidywanego okresu użytkowania danego środka trwałego.
Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
W myśl art. 16a ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o CIT:
Amortyzacji podlegają również, z zastrzeżeniem art. 16c, niezależnie od przewidywanego okresu używania:
1) przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych, zwane dalej „inwestycjami w obcych środkach trwałych”,
2) budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie.
Zgodnie z art. 16d ust. 2 ustawy o CIT:
Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.
Państwa wątpliwości budzi kwestia ustalenia, czy odpisy amortyzacyjne od infrastruktury telekomunikacyjnej (w szczególności przyłączy światłowodowych) wytworzonej w ramach realizacji przedsięwzięcia finansowanego częściowo ze środków KPO mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy w całości, czy też powinny zostać wyłączone z kosztów podatkowych w części odpowiadającej otrzymanemu dofinansowaniu.
W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 16a-16m, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Skoro zatem część wydatków poniesionych na infrastrukturę telekomunikacyjną została sfinansowana dotacją, to nie będą mogli Państwo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisów amortyzacyjnych od tej części środków trwałych wytworzonych w ramach inwestycji, w jakiej inwestycja ta została sfinansowana z dotacji.
Tym samym, zgadzam się z Państwem, że odpisy amortyzacyjne od tej części wartości początkowej środka trwałego, która została sfinansowana ze środków KPO, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, natomiast odpisy amortyzacyjne od części sfinansowanej ze środków własnych Państwa Spółki mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 uznaję za prawidłowe.
Odnosząc się z kolei do Państwa wątpliwości dotyczących zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z realizacją przedsięwzięcia, tj. wydatków na usługi prawne, doradcze oraz działania informacyjne i promocyjne dotyczące projektu finansowanego ze środków KPO, zauważyć należy, że jak stanowi zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 14a, 23, 24, 42, 47, 48, 52, 53, 54a, 56, 56b-56m i 59.
Z treści powyższego przepisu wynika, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o CIT, który to przepis stanowi podstawę zwolnienia od opodatkowania otrzymanych przez Państwa środków.
W rezultacie, wskazane przez Państwa wydatki ponoszone w związku z realizacją przedsięwzięcia, które zostaną sfinansowane ze środków KPO, nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
Natomiast, przedstawione we wniosku wydatki, które zostaną sfinansowane ze środków własnych Spółki, spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za koszty uzyskania przychodu, wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatki te nie zostały wymienione w negatywnym katalogu kosztów zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mają związek z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą, zostaną w całości poniesione przez Państwa Spółkę i nie zostaną Państwu zwrócone.
Zatem, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że wydatki ponoszone w związku z realizacją przedsięwzięcia, tj. wydatki na usługi prawne, doradcze oraz działania informacyjne i promocyjne związane z projektem, co do zasady, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, z wyjątkiem tej części, która została bezpośrednio sfinansowana ze środków KPO.
Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.


