Interpretacja indywidualna z dnia 27 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT2.4011.220.2026.2.ENB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe w zakresie braku konieczności stosowania metody unikania podwójnego opodatkowania w postaci wyłączenia z progresją w odniesieniu do emerytury policyjnej, oraz jest prawidłowe w pozostałym zakresie.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Odpowiadając na wezwanie uzupełnił go Pan 21 kwietnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

A.B. (dalej: Wnioskodawca) jest obywatelem Wielkiej Brytanii i aktualnie posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

Wnioskodawca w maju 2025 r. wnioskował o pozwolenie na pobyt czasowy w Polsce, lecz aktualnie jego wniosek nie został jeszcze rozpatrzony. Wnioskodawca od 12 listopada 2025 r. posiada polski numer PESEL (...) i jest zameldowany w Polsce, w miejscowości (...).

Wnioskodawca ma żonę posiadającą polskie obywatelstwo, która od lipca 2024 r. ma miejsce zamieszkania w Polsce (…). Wcześniej, żona Wnioskodawcy mieszkała wraz z nim w Anglii. Przed zameldowaniem w Polsce Wnioskodawca sporadycznie odwiedzał tu swoją żonę, lecz bez zamiaru stałego pobytu.

Wnioskodawca zamieszkał z żoną w Polsce z zamiarem stałego pobytu we wrześniu 2025 r. Wnioskodawca przed tym dniem, większość czasu spędzał w Anglii opiekując się chorą matką oraz siostrą. Wnioskodawca praktycznie całe swoje życie, tj. do września 2025 r. zamieszkiwał w Anglii.

Wnioskodawca, ostateczną decyzję o przeprowadzce do Polski podjął we wrześniu 2025 r. Dwa miesiące później, tj. w listopadzie 2025 r. wystąpił z wnioskiem o zameldowanie w Polsce oraz o numer PESEL. Przed tą datą nie było pewne czy Wnioskodawca przeprowadzi się do Polski i zamieszka z żoną, czy jednak zostanie przy matce i siostrze w Anglii z uwagi na ich niepewny stan zdrowia. Wnioskodawca ma również dorosłego syna, którego stałe miejsce pobytu znajduje się w Anglii.

Wnioskodawca aktualnie nie posiada w Anglii majątku. 19 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie celne w celu importu samochodu osobowego do Polski jako mienie przesiedlenia. Samochód został zarejestrowany w Polsce 21 stycznia 2026 r. Żona Wnioskodawcy posiada dom, w którym wspólnie zamierzają mieszkać.

Wnioskodawca podjął decyzję o zamieszkaniu w Polsce, lecz w dalszym ciągu zamierza sporadycznie odwiedzać rodzinę w Anglii. Powyższe uzasadnione jest sytuacją rodzinną Wnioskodawcy. Matka Wnioskodawcy ma demencję, natomiast siostra czeka na przeszczep nerki. Z tego też powodu do września 2025 r. nie było pewne czy Wnioskodawca będzie mógł zmienić miejsce zamieszkania na Polskę.

Wnioskodawca uzyskuje następujące przychody:

·Emerytura za pracę w policji, tj. (...) (dalej: Emerytura policyjna). Emerytura policyjna wypłacana jest ze środków rządowych.

·Emerytura za pracę w państwowej poczcie brytyjskiej, tj. royal mail statutory pension (dalej: Emerytura pocztowa). Emerytura pocztowa wypłacana jest ze środków rządowych.

·Emerytura państwowa ze składek ubezpieczeniowych, tj. national insurance (dalej: Emerytura rządowa). Emerytura rządowa wypłacana jest ze środków publicznych.

Emerytura policyjna przysługuje Wnioskodawcy z uwagi na 20 lat służby w policji. Wnioskodawca wykonywał obowiązki jako (...), tj. jako funkcjonariusz dochodzeniowo-śledczy w cywilu.

Emerytura pocztowa przysługuje Wnioskodawcy z uwagi na 9 lat pracy na poczcie i osiągnięcie wieku emerytalnego 55 lat.

Emerytura pocztowa wypłacana jest w ramach programu „Royal Mail Statutory Pension Scheme” (RMSPS), który został utworzony przez rząd w celu wypłacania emerytur pracownikom Royal Mail Group, którzy zgromadzili środki przed 1 kwietnia 2012 r. w ramach programu emerytalnego Royal Mail Pension Plan. Ponieważ nikt nie gromadzi już żadnych dalszych świadczeń w ramach programu RMSPS, nie są do niego wpłacane żadne składki. Zamiast tego rząd obiecał wypłacać świadczenia zgromadzone już przez członków programu, korzystając ze środków pochodzących z podatków ogólnych. Oznacza to, że program wykorzystuje środki rządowe do wypłacania świadczeń.

Emerytura rządowa przysługuje każdemu po osiągnięciu wieku emerytalnego i przepracowaniu odpowiedniej ilości lat. Emerytura rządowa nie jest jednorazową wypłatą w ramach systemu emerytalnego, lecz przysługuje cyklicznie (miesięcznie). Emerytura ta obejmuje cały okres pracy Wnioskodawcy, niezależnie czy pracował dla policji, poczty królewskiej czy w innym miejscu.

Wnioskodawca zatrudniony był także na umowie typu umowa o pracę w angielskim hotelu (dalej: Praca w hotelu). Wnioskodawca sporadycznie w 2025 r. wykonywał swoje obowiązki pracownicze na miejscu w hotelu w Anglii za co przysługiwało mu wynagrodzenie. Wnioskodawca nie otrzymywał stałego wynagrodzenia w tej samej wysokości. Wynagrodzenie Wnioskodawcy przysługiwało wyłącznie za dni, w których faktycznie znajdował się na terenie hotelu i wykonywał swoje obowiązki. Wnioskodawca zaprzestał Pracy w hotelu i zamierza utrzymywać się wyłącznie z emerytur, jednak nie wyklucza w pełni, że nie podejmie się jeszcze wykonywania obowiązków pracowniczych w hotelu. Aktualnie nie ma jednak zamiaru podejmowania dalszej Pracy w hotelu.

Wnioskodawca nie osiąga dochodów czy przychodów na terytorium Polski, które podlegałyby opodatkowaniu w Polsce jako państwie źródła

Wnioskodawca nie posiada polskiego obywatelstwa. Wnioskodawca dotychczas nie przebywał w Polsce dłużej niż 183 dni w roku.

Uzupełniając wniosek Wnioskodawca wyjaśnił, że zamieszkuje w Polsce wraz żoną z zamiarem stałego pobytu od 30 września 2025 r. Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy i zgodnie z informacjami udzielonymi mu przez brytyjski urząd skarbowy, przed 30 września 2025 r., zgodnie z wewnętrznym prawem Wielkiej Brytanii miał on miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawca od lipca 2024 r. do 30 września 2025 r. miał miejsce zamieszkania w Wielkiej Brytanii. W tym okresie, Wnioskodawca nie podjął jeszcze decyzji o przeprowadzce do Polski z uwagi na stan zdrowia matki i siostry Wnioskodawcy

Wnioskodawca w ostatnim czasie (od 2023 r.) w Wielkiej Brytanii mieszkał w lokalu zapewnionym przez pracodawcę, w którym pracował jako zarządca hotelu mieszkający na miejscu. Żona Wnioskodawcy mieszkała tam razem z nim zanim wyprowadziła się do Polski w lipcu 2024 r. Wnioskodawca nie posiada w Wielkiej Brytanii nieruchomości na własność. Wnioskodawca posiada samochód, który w okresie od lipca 2024 r. do 30 września 2025 r. był w Wielkiej Brytanii. Dopiero 19 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie celne w celu importu samochodu do Polski. Wnioskodawca posiada konto bankowe w Wielkiej Brytanii oraz konto bankowe w Polsce. Dochody Wnioskodawcy wpływają na brytyjskie konto bankowe. We wskazanym okresie Wnioskodawca przebywał głównie w Wielkiej Brytanii i jedynie sporadycznie odwiedzał swoją żonę w Polsce. Wnioskodawca posiada w Wielkiej Brytanii rodzinę (m.in. matkę, siostrę i syna) oraz przyjaciół. W Polsce znajduje się rodzina żony Wnioskodawcy. We wskazanym okresie powiązanie społeczne, polityczne czy obywatelskie Wnioskodawca miał wyłącznie z Wielką Brytanią.

Mając na uwadze poprawę stanu zdrowia najbliższych członków rodziny Wnioskodawcy, dopiero 30 września 2025 r. podjął decyzję o przeprowadzce na stałe do Polski. Wnioskodawca nie posiada w Polsce nieruchomości. Od 30 września 2025 r. zamieszkuje w domu swojej żony.

Wnioskodawca prosi o ocenę jego rezydencji podatkowej na podstawie wszystkich opisanych okoliczności, a więc m.in. dokonania kwalifikacji przedstawionych związków osobistych i majątkowych (ośrodka powiązań osobistych). Wnioskodawca nie ma kompetencji do odpowiedzi na pytanie dotyczące ogniska domowego w rozumieniu Komentarza do Modelowej Konwencji OECD, gdyż właśnie niepewność dotycząca tej oceny jest podstawą do wystąpienia z pytaniem nr 1 i 2 zadanym we wniosku o interpretację. Wnioskodawca nie posiada kompetencji żeby samemu odpowiedzieć sobie na pytanie 1 i 2 zadane we wniosku o interpretację podatkową. Organ interpretacyjny nie może przerzucać ciężaru interpretacyjnego na podatnika i jest uprawniony do żądania jedynie takich danych, bez których ocena prawidłowości stanowiska zainteresowanego nie jest możliwa (np. wyrok WSA w Olsztynie z 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/OI 569/22; wyrok WSA w Krakowie z 22 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1210/22).

Od lipca 2024 r. do 30 września 2025 r. Wnioskodawca prowadził życie rodzinne, społeczne i zawodowe w Wielkiej Brytanii. Do Polski przyjeżdżał sporadycznie, aby odwiedzić żonę.

Wnioskodawca posiada konto bankowe w Wielkiej Brytanii i w Polsce. Jedyne źródła dochodów Wnioskodawcy pochodziły w tym okresie z Wielkiej Brytanii (emerytury oraz wynagrodzenie za pracę w hotelu w Wielkiej Brytanii) i wszystkie wpływają na brytyjskie konto bankowe.

Wnioskodawca od 2023 r. nie posiada ani nie wynajmuje nieruchomości w Wielkiej Brytanii. Wraz z żoną mieszkał w lokalu zapewnionym przez pracodawcę jako menadżer hotelu mieszkający na miejscu. Następnie, żona Wnioskodawcy wyprowadziła się do Polski podczas gdy Wnioskodawca, w tym okresie od lipca 2024 r. do 30 września 2025 r., dalej posiadał tam swoje miejsce zamieszkania.

Wnioskodawca nie osiąga i nie osiągał we wskazanym okresie żadnych przychodów czy dochodów na terytorium Polski, które podlegałyby opodatkowaniu w Polsce na zasadach państwa źródła (wszystkie jego dochody pochodzą z Anglii).

Wnioskodawca nie posiada w Polsce nieruchomości. Żona Wnioskodawcy posiada dom, w którym wspólnie od 30 września 2025 r. zamieszkują.

Oszczędności Wnioskodawcy znajdują się na koncie bankowym założonym w Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawca posiada samochód osobowy, który we wskazanym okresie był używany na terytorium Wielkiej Brytanii. 19 stycznia 2026 r. Wnioskodawca złożył zgłoszenie celne w celu importu samochodu osobowego do Polski jako mienie przesiedlenia. Samochód został zarejestrowany w Polsce 21 stycznia 2026 r.

Wnioskodawca, od lipca 2024 r. do 30 września 2025 r. prowadził gospodarstwo domowe w Wielkiej Brytanii, gdzie opiekował się również swoją chorą siostrą i matką.

Wnioskodawca we wskazanym okresie:

·prowadził aktywność społeczną, polityczną, obywatelską i przynależał do organizacji/klubów wyłącznie w Wielkiej Brytanii. Życie socjalne Wnioskodawcy miało miejsce w tym okresie wyłącznie w Wielkiej Brytanii, gdzie też znajduje się rodzina Wnioskodawcy i gdzie pełnił on w przeszłości służbę w Policji.

·przebywał zazwyczaj w Wielkiej Brytanii,

·posiadał głównie majątek niematerialny (środki pieniężne) oraz samochód osobowy,

·zarządzał swoim majątkiem z Wielkiej Brytanii,

·korzystał z opieki zdrowotnej w Wielkiej Brytanii.

Wnioskodawca od 30 września 2025 r. ma miejsce zamieszkania w Polsce i zamierza tu przebywać na stałe. Mieszka wraz ze swoją żoną na wsi A., w domu, który stanowi własność jego żony. W tym okresie, Wnioskodawca podjął decyzję o przeprowadzce do Polski z uwagi na poprawę stanu zdrowia matki i siostry. Wnioskodawca nie posiada w Wielkiej Brytanii ani w Polsce nieruchomości na własność. Wnioskodawca posiada samochód osobowy, w zakresie którego 19 stycznia 2026 r. złożono zgłoszenie celne w celu importu samochodu do Polski. Wnioskodawca posiada konto bankowe w Anglii oraz w Polsce. Na brytyjskie konto bankowe wpływają dochody Wnioskodawcy.

Od 30 września 2025 r. Wnioskodawca przebywa w Polsce z zamiarem stałego pobytu. Wnioskodawca przewiduje, że większość czasu będzie przebywał w Polsce. Wnioskodawca wraz z żoną zakupili w Polsce psa, którym będą się opiekować w domu w Polsce.

Wnioskodawca posiada w Anglii rodzinę (m.in. matkę, siostrę i syna) oraz przyjaciół. W Polsce znajduje się rodzina żony Wnioskodawcy, z którą również Wnioskodawca utrzymuje kontakt Wnioskodawca po 30 września 2025 r. odwiedzał i będzie odwiedzał swoją rodzinę w Anglii jedynie sporadycznie.

Po 30 września 2025 r. centrum interesów osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy znajduje się w Polsce. Mieszka on z żoną w Polsce z zamiarem stałego pobytu. Sporadycznie zamierza odwiedzać rodzinę w Anglii.

Urząd skarbowy w Wielkiej Brytanii został poinformowany, że Wnioskodawca po 30 września 2025 r. mieszka w Polsce wraz z żoną i zamierza tu przebywać na stałe. Urząd skarbowy w Wielkiej Brytanii oczekuje jeszcze na oficjalne potwierdzenie z polskiego urzędu skarbowego w zakresie rezydencji podatkowej Wnioskodawcy. Poinformowano Wnioskodawcę, że w przypadku potwierdzenia rezydencji podatkowej w Polsce, w Wielkiej Brytanii nie będzie traktowany jako osoba mająca miejsce zamieszkanie dla celów podatkowych w tym kraju. Wskazano, że w dalszym ciągu w Wielkiej Brytanii opodatkowana będzie emerytura policyjna Wnioskodawcy, lecz nie emerytura pocztowa i państwowa.

Służba na rzecz Policji jest w rozumieniu przepisów prawnych Wielkiej Brytanii traktowana jako pełnienie funkcji publicznych.

Wskazanie, że emerytura policyjna jest wypłacana ze środków rządowych oznacza, że jest ona wypłacana lub pochodzi z funduszy utworzonych przez Wielką Brytanię (lub jej jednostkę terytorialną albo organ lokalny) z tytułu wykonywania pracy na jej rzecz lub jej jednostki terytorialnej lub organu lokalnego.

Emerytura państwowa jest w pełni niezależna od charakteru i rodzaju wykonywanej pracy oraz od ewentualnego faktu pełnienia funkcji w danym państwie.

Emerytura pocztowa Wnioskodawcy dotyczy okresu pracy Wnioskodawcy przed 2012 r. Jest więc wypłacana z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez Wielką Brytanię, jej jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Pytanie zadane we wniosku dotyczy pracy wykonywanej po 30 września 2025 r. Wnioskodawca pracował w Anglii kilka dni w październiku 2025 r. Aktualnie Wnioskodawca nie ma zamiaru podejmowania dalszej pracy w hotelu i zamierza utrzymywać się wyłącznie z brytyjskich emerytur.

Wnioskodawca wskazuje, że w 2025 r. przebywał w Wielkiej Brytanii przez okres przekraczający 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w 2025 r.

Wnioskodawca wskazuje, że w 2026 r. zamierza przebywać w Wielkiej Brytanii przez okres lub okresy nieprzekraczające 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w 2026 r.

Pracodawca Wnioskodawcy ma siedzibę w Wielkiej Brytanii.

Pytania

1)Czy Wnioskodawca ma rację, że aktualnie jest polskim rezydentem podatkowym, tj. ma w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a do zmiany rezydencji doszło we wrześniu 2025 r.?

2)Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy do pytania 1 jest nieprawidłowe w zakresie momentu zmiany rezydencji podatkowej, to jaki moment Wnioskodawca powinien uznać za moment zmiany rezydencji podatkowej?

Kolejne pytania dotyczą wyłącznie sytuacji, w której stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ma on w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy zostanie uznane za prawidłowe. Wnioskodawca prosi jednak o odniesienie się do poniższych pytań także w sytuacji potwierdzenia posiadania w Polsce nieograniczonego obowiązku podatkowego, lecz wskazania innego momentu zmiany rezydencji podatkowej, niż ten wskazany przez Wnioskodawcę.

3)Czy dochód z Emerytury rządowej uzyskiwany przez Wnioskodawcę od momentu zmiany rezydencji podatkowej na polską powinien być opodatkowany zgodnie z art. 17 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. Nr 250, poz. 1840, dalej: UPO), tj. wyłącznie w Polsce i bez zastosowania metody o unikaniu podwójnego opodatkowania?

4)Czy dochód z Emerytury policyjnej uzyskiwany przez Wnioskodawcę od momentu zmiany rezydencji podatkowej na polską i do momentu uzyskania polskiego obywatelstwa powinien być opodatkowany zgodnie z art. 18 ust. 2 UPO. tj. wyłącznie w Anglii oraz nie ma on wpływu na ustalenie stawki podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

5)Czy dochód z Emerytury pocztowej uzyskiwany przez Wnioskodawcę od momentu zmiany rezydencji podatkowej na polską powinien być opodatkowany zgodnie z art. 17 UPO, tj. wyłącznie w Polsce i bez zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania?

6)Czy dochody z wynagrodzenia za Pracę w hotelu powinny być opodatkowane zgodnie z art. 14 ust. 1 UPO, tj. mogą być opodatkowane zarówno w Polsce, jak i w Anglii, podczas gdy w Polsce, zgodnie z art. 22 ust. 2 UPO w związku z art. 5 ust. 6 Wielostronnej konwencji wykonawczej w sprawie środków związanych z umowami podatkowymi, mających na celu przeciwdziałanie erozji bazy podatkowej i przenoszeniu zysków, sporządzonej w Paryżu w dniu 24 listopada 2016 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej: konwencja MLI), zastosowanie ma metoda proporcjonalnego odliczenia jako metoda uniknięcia podwójnego opodatkowania?

7)Czy Wnioskodawca, zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 1 i 2 Ustawy o PIT obowiązany jest bez wezwania wpłacać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 44 ust. 3a ustawy o PIT, przy czym zgodnie z art. 31c ust. 2 w zw. z art. 44 ust. 3ab Ustawy o PIT jeżeli Wnioskodawca przewiduje, że uzyskane przez niego dochody podlegające opodatkowaniu nie przekroczą 30 000 zł to może nie płacić zaliczek w danym roku?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 1 – aktualnie jest polskim rezydentem podatkowym, tj. ma w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a do zmiany rezydencji doszło we wrześniu 2025 r.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 2 – do zmiany rezydencji podatkowej na polską doszło zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w stanowisku do pytania nr 1.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 3 – dochód z Emerytury rządowej uzyskiwany przez Wnioskodawcę od momentu zmiany rezydencji podatkowej na polską powinien być opodatkowany zgodnie z art. 17 UPO, tj. wyłącznie w Polsce i bez zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 4 – dochód z Emerytury policyjnej uzyskiwany przez Wnioskodawcę od momentu zmiany rezydencji podatkowej na polską i do momentu uzyskania polskiego obywatelstwa powinien być opodatkowany zgodnie z art. 18 ust. 2 UPO wyłącznie w Anglii oraz nie ma on wpływu na ustalenie stawki podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 8 ustawy o PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 5 – dochód z Emerytury pocztowej uzyskiwany przez Wnioskodawcę od momentu zmiany rezydencji podatkowej na polską powinien być opodatkowany zgodnie z art. 17 UPO, tj. wyłącznie w Polsce i bez zastosowania metody o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 6 – dochody z wynagrodzenia za Pracę w hotelu powinny być opodatkowane zgodnie z art. 14 ust. 1 UPO, tj. mogą być opodatkowane zarówno w Polsce, jak i w Anglii, podczas gdy w Polsce, zgodnie z art. 22 ust. 2 UPO w związku z art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, zastosowanie ma metoda proporcjonalnego odliczenia jako metoda uniknięcia podwójnego opodatkowania.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania Nr 7 – zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 1 i 2 Ustawy o PIT, obowiązany jest on bez wezwania wpłacać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy zgodnie z art. 44 ust. 3a ustawy o PIT, przy czym zgodnie z art. 31c ust. 2 w zw. z art. 44 ust. 3ab ustawy o PIT jeżeli Wnioskodawca przewiduje, że uzyskane przez niego dochody podlegające opodatkowaniu nie przekroczą 30 000 zł to może nie płacić zaliczek w danym roku.

Uzasadnienie

Ad. 1 i 2

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o PIT za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Art. 4a ustawy o PIT przewiduje, że przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie'” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 UPO jeżeli osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)jeżeli nie można ustalić, w którym państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, w którym zwykle przebywa;

c)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym państwie, którego jest obywatelem;

d)jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Jak słusznie wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji podatkowej z 20 maja 2020 r., znak 0114-KDIP3-2.4011.274.2020.1.JK3, dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji.

Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym Umowa zawarta między Polską i Stanami Zjednoczonymi Ameryki.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych dokonując oceny, w którym z państw znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne, towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność, miejsce wykonywania działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, a także miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II FSK 2692/19 lub wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 10 sierpnia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 579/23).

Wnioskodawca od września 2025 r. podjął decyzję o stałym zamieszkaniu wraz z żoną w Polsce. Analizując stopień powiązań osobistych i gospodarczych Wnioskodawcy od momentu podjęcia decyzji o zamieszkaniu w Polsce, w świetle art. 3 ust. 1, 1a ustawy o PIT w związku z art. 4 UPO, stwierdzić należy, Wnioskodawca posiada miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.

Należy jednak zauważyć, że zmiana rezydencji Wnioskodawcy nastąpiła dopiero we wrześniu 2025 r. kiedy to Wnioskodawca podjął ostatecznie decyzję o przeprowadzce do Polski. Następnie w listopadzie 2025 r. wystąpił o numer PESEL oraz zameldował się pod obecnym adresem zamieszkania w Polsce. Wcześniej, z uwagi na jego powiązania osobiste, tj. sytuację rodzinną, posiadał miejsce zamieszkania w Anglii, gdzie opiekował się chorą matką i siostrą, a w Polsce przebywał jedynie sporadycznie w celu odwiedzenia żony.

Ad. 3

Zgodnie z art. 17 ust. 1 UPO z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ust. 2 UPO, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Zgodnie z ust. 2 art. 17 UPO bez względu na postanowienia ust. 1, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym umawiającym się państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym państwie.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 UPO:

Jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

Zgodnie z art. 18 ust. 3 UPO postanowienia artykułów 14, 15, 16 i 17 UPO mają zastosowanie do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń oraz do emerytur wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Wobec powyższego, emerytura wypłacana przez Wielką Brytanię (lub pochodząca z jej funduszy) za usługi świadczone na rzecz Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii, chyba, że osoba ma miejsce zamieszkania oraz obywatelstwo w innym kraju. Należy jednak zauważyć, że samo posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce nie wystarczy do opodatkowania emerytury o której mowa w art. 18 ust. 2 UPO w Polsce. Konieczne jest również posiadanie polskiego obywatelstwa, wobec czego warunki te muszą być spełnione łącznie.

„National Insurance” to powszechne świadczenie emerytalne zapewniane przez rząd Wielkiej Brytanii, po osiągnięciu wieku emerytalnego i przepracowaniu określonej ilości lat. Świadczenie obejmowałoby Wnioskodawcę niezależnie od miejsca wykonywania pracy i nie jest jednorazowe. W ocenie Wnioskodawcy, dla opodatkowania tego świadczenia nie ma znaczenia fakt, że wykonywał on służbę w policji.

Zgodnie z powyższymi regulacjami, taka emerytura przy miejscu zamieszkania w Polsce, powinna być opodatkowana wyłącznie w Polsce. Nie znajdzie również zastosowania żadna metoda unikania podwójnego opodatkowania, ponieważ taka emerytura wcale nie powinna być opodatkowana w Wielkiej Brytanii.

Powyższe znajduje potwierdzenie w indywidualnej interpretacji podatkowej z 13 listopada 2023 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.671.2023.2.JK, gdzie wskazano: „Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności, w szczególności zaś fakt, że rzeczona emerytura Państwowa (tzw. State pension) nie będzie wypłacana lub nie będzie pochodzić z funduszy utworzonych przez Wielką Brytanię, lub jej jednostkę terytorialną albo organ lokalny, z tytułu świadczenia usług na rzecz Wielkiej Brytanii lub jednostki terytorialnej lub organu lokalnego tego państwa, uznać należy że świadczenia te będą podlegały opodatkowaniu na podstawie art. 17 ust. 1 ww. Konwencji tylko w Pani miejscu zamieszkania, czyli Polsce.”

Ad. 4

W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku Emerytury policyjnej zastosowanie znajdzie art. 18 ust. 2 lit. a) UPO zgodnie z którym jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 lit. b) UPO bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

Powyższy przepis dotyczy więc emerytur wypłacanych z tytułu uprzednio wykonywanej pracy, jednakże nie każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego je państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Nadmienić należy, że wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). Przepisy podatkowe nie definiują "funkcji publicznych", zatem w znaczeniu potocznym funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji publicznej, nie pełniąca funkcji wyłącznie usługowych (np. sędzia), a także osoba korzystająca z ochrony prawnej z mocy przepisu szczególnego (np. poseł, senator, radny).

Zatem ten przepis ma zastosowanie do emerytur związanych z wykonywaniem funkcji publicznych i dotyczy pracowników państwowych i osób otrzymujących emerytury z tytułu wykonywanej w przeszłości pracy najemnej dla państwa.

Postanowienia art. 18 ust. 2 lit. b) umowy stanowią o łącznym spełnieniu obydwu przesłanek, tj. posiadania miejsca zamieszkania w drugim państwie oraz obywatelstwa tego państwa.

W analizowanej sprawie przepis art. 18 ust. 2 lit. b) umowy nie znajduje zastosowania, z uwagi na niespełnienie łącznie obydwu przesłanek, a mianowicie Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania w Polsce, natomiast jest obywatelem brytyjskim.

Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy, należy uznać, że otrzymywana przez Wnioskodawcę Emerytura policyjna wypłacana z uwagi na 20 lat służby w policji na stanowisku funkcjonariusza dochodzeniowo-śledczego w cywilu, jest wypłacana z tytułu świadczenia usług na rzecz państwa oraz pochodzi z funduszy rządowych.

Wobec powyższego, dopóki Wnioskodawca nie posiada polskiego obywatelstwa, Emerytura policyjna, powinna być opodatkowana zgodnie z art. 18 ust. 2 UPO, tj. wyłącznie w Anglii. Jeżeli Wnioskodawca uzyska polskie obywatelstwo i jednocześnie będzie miał miejsce zamieszkania w Polsce, to dopiero wtedy taka emerytura będzie opodatkowana wyłącznie w Polsce. Dodatkowo, skoro dochód ten w ogóle nie podlega opodatkowaniu w Polsce, to w ocenie Wnioskodawcy nie ma on również wpływu na ustalenie stawki podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 w zw. z art. 27 ust. 8 Ustawy o PIT. Dochodów z Emerytury policyjnej w ogóle nie należy wykazywać w zeznaniu podatkowym.

Powyższe znajduje potwierdzenie w indywidualnej interpretacji podatkowej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 maja 2021 r., znak: 0114-KDIP3-2.4011.299.2021.1.JK2.

Ad. 5

Z punktu widzenia Emerytury pocztowej istotny jest natomiast art. 18 ust. 3 UPO zgodnie, z którym do emerytur wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez umawiające się państwo stosuje się opodatkowanie na zasadzie art. 17 UPO, tj. zgodnie z miejscem zamieszkania osoby fizycznej.

W ocenie Wnioskodawcy Emerytura pocztowa wypłacana za pracę w poczcie królewskiej, nie jest emeryturą związaną ze świadczeniem usług na rzecz Wielkiej Brytanii, lecz jest to emerytura związana z działalnością pocztową Wielkiej Brytanii. Wobec tego, pomimo, że jest wypłacana ze środków rządowych, powinna być opodatkowana zgodnie z miejscem zamieszkania Wnioskodawcy.

Wobec powyższego, Emerytura pocztowa powinna być opodatkowana zgodnie z art. 17 UPO, tj. wyłącznie w Polsce gdzie jest miejsce zamieszkania Wnioskodawcy. Nie znajdzie również zastosowania żadna metoda unikania podwójnego opodatkowania, ponieważ taka emerytura wcale nie powinna być opodatkowana w Wielkiej Brytanii.

Ad. 6

Zgodnie z art. 14 ust. 1 UPO z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Wobec powyższego, wynagrodzenie za Pracę w hotelu może być opodatkowane zarówno w Polsce jako miejscu zamieszkania, jak i w Anglii jako państwie źródła.

Zgodnie z art. 22 ust. 2 UPO w przypadku Polski, podwójnego opodatkowania unika się w następujący sposób:

a)Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji podlega opodatkowaniu w Zjednoczonym Królestwie, Polska zwolni taki dochód z opodatkowania, z zastrzeżeniem postanowień punktu b) niniejszego ustępu.

b)Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 lub 13 niniejszej Konwencji, mogą być opodatkowane w Zjednoczonym Królestwie. Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Zjednoczonym Królestwie. Jednakże, takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na dochód lub zyski majątkowe uzyskane w Zjednoczonym Królestwie.

c)Jeżeli zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

Powyższy przepis został jednak zmieniony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, zgodnie z którym:

W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na:

i)odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji;

ii)odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji. Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dochód uzyskany lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji jest zwolniony z opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, wówczas ta Umawiającą się Jurysdykcja może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.

Wobec powyższego Wynagrodzenie za Pracę w hotelu, może być opodatkowane zarówno w Polsce, jak i w Anglii, przy czym w Polsce Wnioskodawca może zastosować metodę proporcjonalnego odliczenia jako metodę unikania podwójnego opodatkowania i odliczyć odpowiednio ustaloną część podatku zapłaconą w Anglii od podatku do zapłaty w Polsce.

Ad. 7

Zgodnie z art. 44 ust. 1a pkt 1 i 2 Ustawy o PIT, podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy lub z emerytur i rent z zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Zgodnie z art. 44 ust. 3a Ustawy o PIT podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 Ustawy o PIT. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zgodnie z art. 44 ust. 3b Ustawy o PIT zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3a podatnik może pomniejszyć o kwotę stanowiącą nie więcej niż 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, przy czym przepisy art. 31b i art. 31c stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 31c ust. 2 podatnik może złożyć wniosek o niepobieranie zaliczek w danym roku podatkowym, jeżeli przewiduje, że uzyskane przez niego dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 nie przekroczą w roku podatkowym kwoty 30 000 zł.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 Ustawy o PIT podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według odpowiedniej skali podatkowej. Dla podstawy obliczenia podatku do 120 000 zł podatek wynosi 12% minus kwota zmniejszająca podatek 3600 zł, natomiast dla podstawy powyżej 120 000 zł podatek wynosi 10 800 zł + 32% nadwyżki ponad 120 000 zł.

Wobec powyższego, Wnioskodawca do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, powinien wpłacać zaliczki miesięczne stosując do dochodu z Emerytury pocztowej, Emerytury rządowej oraz Pracy w hotelu (o ile taka wystąpi) stawkę 12%. Dodatkowo, obliczoną zaliczkę Wnioskodawca w każdym miesiącu może pomniejszyć o 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, tj. o 300 zł.

Jeżeli Wnioskodawca przewiduje, że jego dochody nie przekroczą 30 000 zł, może nie wpłacać zaliczek na podatek w danym roku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe w zakresie braku konieczności stosowania metody unikania podwójnego opodatkowania w postaci wyłączenia z progresją w odniesieniu do emerytury policyjnej, oraz jest prawidłowe w pozostałym zakresie.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ustawy:

Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustalenie Pana miejsca zamieszkania dla celów podatkowych

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

Jednak co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem przesłanek wynikających z art. 3 ust. 1a tej ustawy. Rezydencja podatkowa – jak wynika z ww. Objaśnień podatkowych nie ma bowiem charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Wobec powyższego, od momentu przeniesienia się Pana małżonki do Polski spełnia Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wyjaśniłem powyżej zamieszkiwanie w Polsce małżonka wskazuje w świetle Objaśnień podatkowych na posiadanie ścisłych powiązań osobistych z Polską. W Objaśnieniach tych wskazano, że przy ocenie tego aspektu w praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

Jednakże – co istotne w Pana sytuacji – ustalenie, że osoba fizyczna spełnia przesłanki pozwalające uznać ją za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ocena, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Mając na uwadze, że do momentu przeprowadzki na stałe do Polski miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii należy odnieść się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, sporządzonej w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840, dalej: Konwencja polsko-brytyjska), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (Dz. U. z 2018 poz. 1369, dalej: Konwencja MLI).

Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:

W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.

W myśl natomiast art. 4 ust. 2 tej Konwencji:

Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:

a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

b)jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa;

c)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem;

d)jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisów należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD. Głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Zgodnie z ww. Komentarzem do Konwencji Modelowej – kryterium, na podstawie którego organ dokonuje rozstrzygnięcia nie powinno pozostawiać wątpliwości, że wnioskodawca spełnia wymagane warunki tylko w jednym państwie.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że skoro do momentu przeprowadzenia się do Polski z zamiarem stałego pobytu we wrześniu 2025 r.:

·zamieszkiwał i zwykle przebywał Pan w Wielkiej Brytanii a do Polski przyjeżdżał Pan sporadycznie,

·centrum interesów gospodarczych miał Pan w Wielkiej Brytanii, skąd uzyskiwał Pan dochody z tytułu emerytur i gdzie wykonywał Pan pracę,

·nie miał Pan w Polsce żadnych dochodów i nieruchomości,

·w Wielkiej Brytanii miał Pan powiązanie społeczne, polityczne, obywatelskie,

·prowadził Pan gospodarstwo domowe w Wielkiej Brytanii, skąd też zarządzał Pan swoim majątkiem i gdzie korzystał Pan z opieki zdrowotnej

to w tym okresie Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych ustalonym w oparciu o ww. regulacje Konwencji polsko-brytyjskiej była Wielka Brytania. Oznacza to, że do momentu przyjazdu do Polski we wrześniu 2025 r. z zamiarem stałego pobytu, podlegał Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tzn. podlegał Pan w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce podlegał Pan zatem dopiero od momentu przeprowadzki do Polski, która miała miejsce we wrześniu 2025 r.

Jak Pan bowiem wyjaśnił we wniosku, po 30 września 2025 r. zarówno centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych znajduje się w Polsce, gdzie mieszka Pan z żoną z zamiarem stałego pobytu, a ponadto w przypadku potwierdzenia rezydencji podatkowej w Polsce, w Wielkiej Brytanii nie będzie traktowany jako osoba mająca miejsce zamieszkanie dla celów podatkowych w tym kraju.

Opodatkowanie emerytur otrzymywanych z Wielkiej Brytanii

Przechodząc do opodatkowania wskazanych przez Pana świadczeń należy zauważyć, że na podstawie art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 18 ustęp 2 niniejszej Konwencji, emerytury, renty i inne podobne wynagrodzenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

W myśl natomiast art. 17 ust. 2 tej Konwencji:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, jednorazowe wypłaty w ramach systemu emerytalnego utworzonego w jednym Umawiającym się Państwie i wypłacane na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie.

Natomiast na podstawie art. 18 ust. 2 pkt a) Konwencji polsko-brytyjskiej:

Jakakolwiek emerytura wypłacana lub pochodząca z funduszy utworzonych przez Umawiające się Państwo, lub jego jednostkę terytorialną albo organ lokalny, osobie fizycznej z tytułu świadczenia usług na rzecz tego Państwa lub jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego, podlega opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Stosownie do art. 18 ust. 2 pkt b) tej Konwencji:

Bez względu na postanowienia punktu a) niniejszego ustępu, taka emerytura podlega opodatkowaniu tylko w drugim Umawiającym się Państwie, jeśli osoba ma miejsce zamieszkania w tym Państwie i jest obywatelem tego Państwa.

W myśl natomiast art. 18 ust. 3 tej Konwencji:

Postanowienia artykułów 14, 15, 16 i 17 niniejszej Konwencji mają zastosowanie do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń oraz do emerytur wypłacanych z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez Umawiające się Państwo, jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Zauważyć trzeba, że art. 18 ust. 2 ww. Konwencji dotyczy emerytur wypłacanych z tytułu uprzednio wykonywanej pracy, jednakże nie każdej emerytury, a wyłącznie związanej z usługami na rzecz wypłacającego je państwa, jego jednostki terytorialnej lub organu lokalnego. Nadmienić należy, że wspomniane przepisy dotyczą osób piastujących funkcje publiczne w ramach administracji publicznej (tj. państwowej czy samorządowej). Przepisy podatkowe nie definiują "funkcji publicznych", zatem w znaczeniu potocznym funkcjonariuszem publicznym jest osoba będąca pracownikiem administracji publicznej, nie pełniąca funkcji wyłącznie usługowych (np. sędzia), a także osoba korzystająca z ochrony prawnej z mocy przepisu szczególnego (np. poseł, senator, radny).

Zatem ten przepis ma zastosowanie do emerytur związanych z wykonywaniem funkcji publicznych i dotyczy pracowników państwowych i osób otrzymujących emerytury z tytułu wykonywanej w przeszłości pracy najemnej dla państwa.

Potwierdza to Komentarz do art. 19 Konwencji Modelowej OECD, który wskazuje że artykuł ten ma zastosowanie do pensji, płac i innych podobnych wynagrodzeń oraz do emerytur związanych ze służbą państwową. Podobne postanowienia dawnych dwustronnych konwencji były sformułowane zgodnie z zasadami kurtuazji międzynarodowej i wzajemnego poszanowania suwerennych państw. Lecz znaczenie i zakres stosowania artykułu 19 poważnie się zwiększyły z uwagi na to, że w wyniku wzrostu sektora państwowego poszerzyła się znacznie działalność sektora państwowego za granicą (...).

Zgodnie z artykułem 19 Projektu konwencji z 1963 r. usługi świadczone na rzecz państwa, jego jednostki administracyjnej lub organu lokalnego musiały być świadczone "w związku z wypełnianiem funkcji o charakterze rządowym". To sformułowanie zostało wykreślone w Modelowej konwencji z 1997 r. Jednakże niektóre państwa członkowskie OECD uważały, że takie wyłączenie doprowadzi do rozszerzenia zakresu tego artykułu. Umawiające się państwa wyrażające taki pogląd i sądzące, że takie rozszerzenie nie jest pożądane, mogą w dalszym ciągu stosować, a nawet preferować, w swych dwustronnych konwencjach sformułowanie „w związku z wypełnianiem funkcji o charakterze rządowym” (...).

Pozostałe emerytury, niezwiązane z pełnieniem funkcji publicznych podlegają opodatkowaniu na podstawie ww. art. 17 Konwencji polsko-brytyjskiej. Na postawie tego przepisu podlegają również opodatkowaniu emerytury wypłacane z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez Wielką Brytanię.

W opisie zdarzenia wskazał Pan, że otrzymuje z Wielkiej Brytanii emeryturę za pracę w państwowej poczcie brytyjskiej, tj. royal mail statutory pension, która wypłacana jest ze środków rządowych oraz emeryturę państwową ze składek ubezpieczeniowych, tj. national insurance wypłacaną ze środków publicznych.

Emerytura pocztowa przysługuje Panu z uwagi na 9 lat pracy na poczcie i osiągnięcie wieku emerytalnego 55 lat.

Emerytura pocztowa wypłacana jest w ramach programu „Royal Mail Statutory Pension Scheme” (RMSPS), który został utworzony przez rząd w celu wypłacania emerytur pracownikom Royal Mail Group, którzy zgromadzili środki przed 1 kwietnia 2012 r. w ramach programu emerytalnego Royal Mail Pension Plan. Ponieważ nikt nie gromadzi już żadnych dalszych świadczeń w ramach programu RMSPS, nie są do niego wpłacane żadne składki. Zamiast tego rząd obiecał wypłacać świadczenia zgromadzone już przez członków programu, korzystając ze środków pochodzących z podatków ogólnych. Oznacza to, że program wykorzystuje środki rządowe do wypłacania świadczeń. Emerytura pocztowa dotyczy okresu Pana pracy przed 2012 r. Jest więc wypłacana z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez Wielką Brytanię, jej jednostkę terytorialną lub organ lokalny.

Emerytura rządowa przysługuje każdemu po osiągnięciu wieku emerytalnego i przepracowaniu odpowiedniej ilości lat. Emerytura rządowa nie jest jednorazową wypłatą w ramach systemu emerytalnego, lecz przysługuje cyklicznie (miesięcznie). Emerytura ta obejmuje cały okres Pana pracy, niezależnie czy pracował dla policji, poczty królewskiej czy w innym miejscu. Emerytura państwowa jest w pełni niezależna od charakteru i rodzaju wykonywanej pracy oraz od ewentualnego faktu pełnienia funkcji w danym państwie.

Wobec powyższego emerytura państwowa, która jak Pan wskazał jest w pełni niezależna od charakteru i rodzaju wykonywanej pracy oraz od ewentualnego faktu pełnienia funkcji w danym państwie, jak też emerytura pocztowa z tytułu świadczenia usług pozostających w związku z działalnością prowadzoną przez Wielką Brytanię, jej jednostkę terytorialną lub organ lokalny podlegają opodatkowaniu w myśl art. 17 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej, tj. wyłącznie w Polsce, bez zastosowania metody unikania podwójnego opodatkowania.

Ponadto z wniosku wynika, że otrzymuje Pan z Wielkiej Brytanii emeryturę za pracę w policji, tj. (...), która wypłacana jest ze środków rządowych. Emerytura policyjna przysługuje Panu z uwagi na 20 lat służby w policji. Wykonywał Pan obowiązki jako (...), tj. jako funkcjonariusz dochodzeniowo-śledczy w cywilu. Służba na rzecz Policji jest w rozumieniu przepisów prawnych Wielkiej Brytanii traktowana jako pełnienie funkcji publicznych.

Wskazanie, że emerytura policyjna jest wypłacana ze środków rządowych oznacza, że jest ona wypłacana lub pochodzi z funduszy utworzonych przez Wielką Brytanię (lub jej jednostkę terytorialną albo organ lokalny) z tytułu wykonywania pracy na jej rzecz lub jej jednostki terytorialnej lub organu lokalnego.

Wobec powyższego zgodzić się z Panem należy, że emerytura policyjna, związana z uprzednio pełnioną służbą na rzecz Wielkiej Brytanii podlega dyspozycji art. 18 ust. 2 pkt a) Konwencji polsko – brytyjskiej, i podlega opodatkowaniu tylko w Wielkiej Brytanii. Zapis taki oznacza, że emerytura policyjna jest zwolniona w Polsce z opodatkowania, jednakże ma ona wpływ na ustalenie stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce wg. skali podatkowej.

W kontekście powyższego wyjaśniam, że art. 22 ust. 2 pkt a) Konwencji polsko-brytyjskiej został zastąpiony przez art. 5 ust. 6 Konwencji MLI.

Zgodnie z tym przepisem:

W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się Jurysdykcję (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona Umawiająca się Jurysdykcja zezwoli na:

i)odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji;

ii)odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.

Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.

Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Umowy Podatkowej, do której ma zastosowanie niniejsza Konwencja, dochód uzyskany lub majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji jest zwolniony z opodatkowania przez tę Umawiającą się Jurysdykcję, wówczas ta Umawiająca się Jurysdykcja może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub majątek.

Zatem, jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem Konwencji polsko-brytyjskiej, dochód lub zyski majątkowe uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce są zwolnione z opodatkowania w Polsce, wówczas Polska może przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby uwzględnić zwolniony dochód lub zyski majątkowe.

Ponadto w myśl art. 22 ust. 2 pkt c) Konwencji polsko-brytyjskiej:

Jeżeli zgodnie z postanowieniami niniejszej Konwencji dochód uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce jest zwolniony z opodatkowania w Polsce, Polska może, przy obliczaniu kwoty podatku od pozostałego dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, uwzględnić zwolniony dochód.

W konsekwencji do emerytury policyjnej otrzymywanej z Wielkiej Brytanii w Polsce ma zastosowanie regulacja zawarta w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób:

1)do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1;

2)ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów;

3)ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W konsekwencji zwolnioną w Polsce z podatku emeryturę policyjną powinien Pan uwzględnić na potrzeby ustalenia stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodów, które są w Polsce opodatkowane.

Opodatkowanie dochodów z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii

W opisie zdarzenia wskazał Pan również, że pracował w Wielkiej Brytanii przez kilka dni w październiku 2025 r. Aktualnie nie ma Pan zamiaru podejmowania dalszej pracy w hotelu i zamierza utrzymywać się wyłącznie z brytyjskich emerytur. W 2025 r. przebywał Pan w Wielkiej Brytanii przez okres przekraczający 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w 2025 r. Pana pracodawca ma siedzibę w Wielkiej Brytanii.

Wobec powyższego, do opodatkowania dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii, w okresie, w którym podlegał Pan już w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu zastosowanie znajduje art. 14 Konwencji polsko-brytyjskiej.

Na podstawie art. 14 ust. 1 tej Konwencji:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17, 18 i 19 niniejszej Konwencji, pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 tej Konwencji:

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu, wynagrodzenie, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie otrzymuje za pracę najemną, wykonywaną w drugim Umawiającym się Państwie, podlega opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli:

a)odbiorca przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w okresie dwunastu miesięcy rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i

b)wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, i

c)wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim Państwie.

Stosownie do art. 14 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej, wynagrodzenia z tytułu pracy najemnej osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że są to świadczenia osiągane z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii. Jeżeli praca najemna jest tak wykonywana, to otrzymywane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim państwie, tj. w Wielkiej Brytanii.

Użycie w art. 14 ust. 1 Konwencji zwrotu „może być opodatkowane w tym drugim Państwie” oznacza brak wyłączności do opodatkowania tego dochodu przez państwo, w którym podatnik ma miejsce zamieszkania.

Zatem dochód osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce z tytułu pracy wykonywanej uprzednio w Wielkiej Brytanii, może być opodatkowany zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w państwie rezydencji tj. w Polsce.

Jednakże w sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 14 ust. 2 ww. Konwencji polsko-brytyjskiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej wykonywanej na terytorium Wielkiej Brytanii podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza, że zgodnie z art. 14 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania podatnika oraz w państwie, w którym praca jest wykonywana.

Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że nie zostały spełnione łącznie przesłanki wynikające z art. 14 ust. 2 Konwencji polsko-brytyjskiej, bowiem siedziba pracodawcy znajduje się na terytorium Wielkiej Brytanii. Oznacza to, że wynagrodzenie otrzymane za pracę wykonywaną w październiku 2025 r., podlegało opodatkowaniu stosownie do art. 14 ust. 1 Konwencji polsko-brytyjskiej, tj. zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i w Polsce – stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W takiej sytuacji w Polsce należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Z powyżej wskazanego art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, wynika, że w przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami Konwencji, mogą być opodatkowane w Zjednoczonym Królestwie (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Zjednoczone Królestwo wyłącznie z powodu, że dany dochód lub zyski majątkowe są także dochodem lub zyskami majątkowymi uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Zjednoczonego Królestwa), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, kwoty równej podatkowi od dochodu lub zysków majątkowych zapłaconemu w Zjednoczonym Królestwie. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być opodatkowany w Zjednoczonym Królestwie.

Wobec powyższego do dochodów uzyskanych z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii podlegających opodatkowaniu w obydwu państwach, w Polsce znajduje zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia. Metoda ta została odzwierciedlona w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

Stosownie do art. 27 ust. 9a ww. ustawy:

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z metodą odliczenia proporcjonalnego, podatnik, który osiąga dochody z pracy najemnej za granicą jest zobowiązany do wykazania łącznych dochodów (zarówno krajowych, jak i zagranicznych) w zeznaniu, a od podatku dochodowego obliczonego według skali podatkowej ma prawo odliczyć podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.

Obowiązek samodzielnej wpłaty zaliczek

Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali podatkowej:

(...)

W myśl art. 44 ust. 1a pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników:

1)ze stosunku pracy z zagranicy,

2)z emerytur i rent z zagranicy,

–są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Stosownie do art. 44 ust. 3a ustawy:

Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 . Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a . Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do art. 44 ust. 3ab ustawy:

Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 3a podatnik może pomniejszyć o kwotę stanowiącą nie więcej niż 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, przy czym przepisy art. 31b i art. 31c stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 31c ust. 2 ustawy:

Podatnik może złożyć wniosek o niepobieranie zaliczek w danym roku podatkowym, jeżeli przewiduje, że uzyskane przez niego dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 nie przekroczą w roku podatkowym kwoty 30 000 zł.

Wobec powyższego, w przedstawionej we wniosku sytuacji jest Pan zobowiązany do samodzielnego obliczenia i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od emerytury pocztowej i rządowej, oraz wynagrodzeń za pracę wykonywaną w Wielkiej Brytanii w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - przed upływem terminu określonego na złożenie zeznania.

Kwotę w walucie obcej, w myśl art. 11a ust. 1 ustawy, powinien Pan przeliczać na złote według kursu średniego waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

Do uzyskanego dochodu stosuje się co do zasady najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, tj. 12%. Niemniej jednak przy obliczaniu zaliczki podatnik może zastosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 w wysokości 32%.

Zaliczkę obliczoną w sposób określony w art. 44 ust. 3a może Pan pomniejszyć o kwotę stanowiącą nie więcej niż 1/12 kwoty zmniejszającej podatek. Kwota zmniejszająca podatek wynosi 3 600 zł. Obecnie bowiem kwota wolna od podatku wynosi 30 000 zł, i ma ona zastosowanie łącznie do wszystkich uzyskanych przez Pana dochodów opodatkowanych według skali podatkowej.

Jeśli przewiduje Pan, że dochody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 nie przekroczą w roku podatkowym kwoty 30 000 zł może Pan odstąpić od wpłacania zaliczek.

Natomiast po zakończeniu roku podatkowego, zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma Pan obowiązek złożenia zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) wraz z informacją o wysokości dochodów / przychodów z zagranicy i zapłaconym podatku PIT/ZG.

Podsumowując, otrzymywana przez Pana emerytura za pracę w państwowej poczcie brytyjskiej i emerytura państwowa ze składek ubezpieczeniowych podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Dochody z pracy wykonywanej w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu w Polsce z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia. Natomiast emerytura policyjna jest zwolniona w Polsce z opodatkowania, jednakże ma ona wpływ na ustalenie stopy procentowej mającej zastosowanie do dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce wg skali podatkowej.

Powyższe ustalenia dotyczące opodatkowania ww. emerytur i ewentualnych dochodów z pracy najemnej wykonywanej w Wielkiej Brytanii będą miały również zastosowanie do dochodów uzyskanych w latach następnych, o ile nie ulegnie zmianie stan faktyczny i prawny.

Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych i wyroków sądów informuję, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.