Wyrok WSA w Opolu z dnia 9 kwietnia 2026 r., sygn. I SA/Op 14/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Tomasz Judecki Asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi K. F. na decyzję Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Opolu z dnia 7 listopada 2025 r., nr HP.907.22.2025.MB w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę.

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez K. F. (zwanego dalej również skarżącym) jest decyzja Opolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (dalej w skrócie: OPWIS) z dnia 7 listopada 2025 r., nr HP.907.22.2025.MB, utrzymująca w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Namysłowie (dalej w skrócie: PPIS) z dnia 5 września 2025 r., nr HP.907.1.1.2025.MS, o stwierdzeniu u X.Y. choroby zawodowej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W związku z podejrzeniem choroby zawodowej w postaci boreliozy Zastępca Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Namysłowie w dniu 11 marca 2025 r. skierował X. Y. (zwanego dalej także: pracownikiem lub stroną) na badania do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Opolu z/s w K., zwanego dalej w skrócie WOMP lub jednostką orzeczniczą. Do skierowania dołączono Kartę oceny narażenia zawodowego w związku z podejrzeniem choroby zawodowej oraz protokół z oceny narażenia wraz załącznikami w postaci dokumentacji medycznej.

Po przeprowadzeniu badań, w tym konsultacji specjalisty chorób zakaźnych i chronometrażu stanowiska pracy oraz dokonaniu analizy dostępnej dokumentacji medycznej, w dniu 9 lipca 2025 r. WOMP wydał orzeczenie lekarskie nr [...], stwierdzające rozpoznanie u pracownika choroby zawodowej: choroby zakaźne lub pasożytnicze albo ich następstwa - borelioza, wymienionej w pozycji 26 wykazu chorób zawodowych określonego w przepisach w sprawie chorób zawodowych wydanych na podstawie art. 237 § 1 pkt 3-6 i § 1¹ ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy. W orzeczeniu, jako miejsce zatrudnienia lub wykonywania pracy, w którym wystąpiło narażenie zawodowe stanowiące przyczynę zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej, określono U., stanowisko - drwal motorniczy. Jako czynniki narażenia zawodowego stanowiące przyczynę choroby zawodowej, wskazano Borrelia burgdorferi. Ustalono też, że okres narażenia zawodowego trwał od [...] 2002 r. do [...] 2016 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano okresy zatrudnienia pracownika od [...] 1986 r., w tym ww. okres pracy u skarżącego na stanowisku drwal - motorniczy. WOMP podał, że pracownik zlekceważył pierwsze objawy pod postacią rumienia, które wystąpiły ok. 2012 r. W roku 2015 potwierdzono rozpoznanie choroby i wdrożono leczenie, ale bez poprawy. Natomiast w roku 2024 r. pracownik był hospitalizowany z tego powodu. Ponadto występowały bóle mięśniowo-stawowe. Po leczeniu szpitalnym nastąpiła częściowa poprawa. Badany w wywiadzie podał występujące nadal dolegliwości bólowe kończyn dolnych, barków oraz bóle głowy. Pracownik wskazał, że wystąpienie choroby wiąże z wykonywaną pracą. Stosownie do powyższego WOMP stwierdził, że w przypadku badanego do zakażenia boreliozą doszło w okresie zatrudnienia jako drwal - motorniczy w U w G. Praca w tym okresie była wykonywana w terenie leśnym, polegała na ścince drzew, podkrzesywaniu gałęzi, pielęgnacji upraw leśnych, wykaszaniu chwastów, traw i krzewów, zbiorze szyszek, nasion, pędów z drzew stojących, pozyskiwaniu żywicy. W ocenie WOMP praca była wykonywania na otwartej przestrzeni w narażeniu na ukłucie przez kleszcze, a zatem prawdopodobieństwo zawodowej etiologii stwierdzonej choroby zawodowej należy określić jako wysokie.