Interpretacja indywidualna z dnia 22 maja 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.200.2026.4.MŻA

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2026 r. wpłynął Pana wniosek 10 lutego 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług warsztatów artystycznych (szklarskich). Uzupełnił Pan wniosek – w odpowiedzi na wezwanie pismem z 26 kwietnia 2026 r. (data wpływu 4 maja 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest tworzenie i sprzedaż wyrobów ze szkła unikatowego PKD 90.03.z. Wnioskodawca jest absolwentem (…). Wykonywane przez niego wyroby mają charakter autorskich dzieł – są projektowane i wykonywane samodzielnie, w ograniczonych ilościach, nie są powielane seryjnie. Prace są sprzedawane głównie firmom i instytucjom w Polsce. Wnioskodawca posiada tytuł Magistra Sztuki a tworzone wyroby mają indywidualny i twórczy charakter.

Ponadto Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie PKD 85.52.Z – pozaszkolne formy edukacji artystycznej. Mając uprawnienia pedagogiczne - organizuje warsztaty i zajęcia plastyczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, podczas których uczestnicy uczą się podstaw projektowania i tworzenia artystycznych form, np. ze szkła. Warsztaty mają charakter edukacyjny i rozwijający umiejętności artystyczne uczestników. Zajęcia prowadzone są osobiście przez Wnioskodawcę na jego własny rachunek.

Zajęcia prowadzone przez Wnioskodawcę wpisują się w podstawę programową przedmiotu plastyka, a także odpowiadają kształceniu na uczelniach artystycznych. Wnioskodawca dostosowuje poziom nauczania do wieku i umiejętności ucznia. W szczególności na zajęciach dla dzieci uczeń interpretuje obserwowane przedmioty, motywy i zjawiska, stosując środki wyrazu zgodnie z własnym odczuciem, wyraża w pracach plastycznych uczucia i emocje wobec rzeczywistości, a także płynące z inspiracji muzycznych czy literackich (impresja i ekspresja); rysuje, maluje, ilustruje zjawiska i wydarzenia realne i wyobrażone (także w korelacji z innymi przedmiotami); modeluje bryły, konstruuje samodzielnie małe rzeźbiarskie formy przestrzenne i bryły architektoniczne, projektuje graficzne formy użytkowe (zaproszenie, okładka, plakat); kształtuje przestrzenne formy dekoracyjne i scenograficzne – indywidualnie i w zespole; stosuje różnorodne techniki plastyczne (proste techniki graficzne, rzeźbiarskie, malarskie; podejmuje działania z zakresu estetycznego kształtowania otoczenia; projektuje i realizuje formy dekoracyjne, podnoszące estetykę otoczenia. Zajęcia zamawiane są przez uczniów osobiście lub podmioty publiczne, w tym szkoły, biblioteki, jednostki samorządu terytorialnego.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2)

Nie działa Pan jako jednostka objęta systemem oświaty.

Warsztaty artystyczne będą się odbywały niezależnie od poziomu wykształcenia.

Umowy na prowadzenie usług będzie Pan zawierał z osobami prywatnymi i z podmiotami publicznymi.

Warsztaty artystyczne nie mają na celu kształcenia oraz nauki zawodu. Są to praktyczne zajęcia twórcze, podczas których uczestnicy poznają techniki obróbki szkła i tworzą własne, unikalne przedmioty dekoracyjne lub użytkowe często opierające się na arteterapii.

Świadczenie to będzie finansowanie z różnych źródeł w zależności na zapotrzebowanie.

Zajęcia nie są nauką zawodu, bardziej zainteresowaniem sztuką i spotkaniem z twórcą w jego pracowni.

To świadczenie nie jest prowadzone na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Nie jest objęte akredytacją w rozumieniu przepisów prawa oświatowego.

Świadczenie może być częściowo finansowane ze środków publicznych. Do tej pory robił Pan warsztaty dla dzieci, młodzieży i dorosłych organizowane przez domy kultury, biblioteki, DPS-y i itp. lecz nie wie Pan w jakim procencie i z jakich środków były finansowane.

Pytanie (oznaczone we wniosku nr 2)

Czy działalność Wnioskodawcy w zakresie PKD 85.52.Z – pozaszkolne formy edukacji artystycznej, polegająca na prowadzeniu warsztatów artystycznych (szklarskich) dla dzieci, młodzieży i dorosłych, może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, jako usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli?

Pana stanowisko w sprawie

Wnioskodawca ma uprawnienia do wykonywania zawodu nauczyciela i jednocześnie świadczy prywatnie usługi polegające na kształceniu, którego zakres wpisuje się w zakres podstawy programowej przedmiotu „Plastyka”. Działalność edukacyjna w zakresie PKD 85.52.Z – pozaszkolne formy edukacji artystycznej powinna korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. Wnioskodawca powinien stosować zwolnienie bez względu na podmiot, który zamawia usługę, a także bez względu na rzecz kogo usługa jest realizowana.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Z kolei w art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, że:

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy:

Powyższe przepisy są odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji, ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń, czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach oświatowych.

Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu C‑473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano także, że:

Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał wskazał, że:

Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów, pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.

W tym miejscu należy przywołać wyrok TSUE z 21 października 2021 r. w sprawie C-373/19 Dubrovin & Tröger GbR – Aquatics, w którym Trybunał rozpatrywał kwestię, czy pojęcie „kształcenia powszechnego lub wyższego” w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) dyrektywy 2006/112 należy interpretować w ten sposób, że obejmuje ono udzielanie lekcji pływania przez szkołę pływania.

Jak wskazał TSUE:

W konsekwencji TSUE orzekł:

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że jest Pan absolwentem Akademii Sztuk Pięknych. Posiada Pan tytuł Magistra Sztuki. Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest tworzenie i sprzedaż wyrobów ze szkła unikatowego. Ponadto prowadzi Pan działalność w zakresie PKD 85.52.Z – pozaszkolne formy edukacji artystycznej. Mając uprawnienia pedagogiczne - organizuje Pan warsztaty i zajęcia plastyczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, podczas których uczestnicy uczą się podstaw projektowania i tworzenia artystycznych form np. ze szkła. Warsztaty mają charakter edukacyjny i rozwijający umiejętności artystyczne uczestników. Zajęcia prowadzone są osobiście przez Pana na Pana własny rachunek. Zajęcia prowadzone przez Pana wpisują się w podstawę programową przedmiotu plastyka, a także odpowiadają kształceniu na uczelniach artystycznych. Dostosowuje Pan poziom nauczania do wieku i umiejętności ucznia. W szczególności na zajęciach dla dzieci uczeń interpretuje obserwowane przedmioty, motywy i zjawiska, stosując środki wyrazu zgodnie z własnym odczuciem, wyraża w pracach plastycznych uczucia i emocje wobec rzeczywistości, a także płynące z inspiracji muzycznych czy literackich (impresja i ekspresja); rysuje, maluje, ilustruje zjawiska i wydarzenia realne i wyobrażone (także w korelacji z innymi przedmiotami); modeluje bryły, konstruuje samodzielnie małe rzeźbiarskie formy przestrzenne i bryły architektoniczne, projektuje graficzne formy użytkowe (zaproszenie, okładka, plakat); kształtuje przestrzenne formy dekoracyjne i scenograficzne – indywidualnie i w zespole; stosuje różnorodne techniki plastyczne (proste techniki graficzne, rzeźbiarskie, malarskie; podejmuje działania z zakresu estetycznego kształtowania otoczenia; projektuje i realizuje formy dekoracyjne, podnoszące estetykę otoczenia. Zajęcia zamawiane są przez uczniów osobiście lub podmioty publiczne, w tym szkoły, biblioteki, jednostki samorządu terytorialnego. Nie działa Pan jako jednostka objęta systemem oświaty. Warsztaty artystyczne będą się odbywały niezależnie od poziomu wykształcenia. Umowy na prowadzenie usług będzie Pan zawierał z osobami prywatnymi i z podmiotami publicznymi.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Pana działalność w zakresie PKD 85.52.Z – pozaszkolne formy edukacji artystycznej, polegająca na prowadzeniu warsztatów artystycznych (szklarskich) dla dzieci, młodzieży i dorosłych, może korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, jako usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.

Odnosząc się do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności należy zauważyć, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

·przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji oraz

·przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być nauczycielem.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma zastosowania.

W odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod pojęciem nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności, przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła zorganizowany przez Polski Związek Szachowy kurs instruktora szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje, doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla celów podatku VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania szkolnego lub uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub uniwersytecki, które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie jest w przypadku nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez nauczyciela wiedzy i kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje jakość świadczonych przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni.

Innymi słowy przesłanka podmiotowa odwołuje się do kwestii wiedzy osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru w jakim dana osoba ją zdobywa - uczy się).

Wskazał Pan w opisie sprawy, że jest Pan absolwentem (…). Posiada Pan tytuł Magistra Sztuki.

Tym samym, została spełniona przesłanka podmiotowa do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Zatem dla realizowanych przez Pana warsztatów artystycznych (szklarskich) należy przeanalizować, czy stanowią one usługi prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-373/19 należy uznać, że usługi w zakresie warsztatów artystycznych (szklarskich) świadczonych przez Pana na rzecz dzieci i młodzieży nie są usługami obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym. Nauczanie to nie ma w świetle ww. orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz rozwojem.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej C-373/19 jednoznacznie wynika, że udzielanie lekcji pływania, ma pewne znaczenie i realizuje cel leżący w interesie ogólnym, to jednak jest ono nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie jest samo w sobie równoważne z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianiem oraz ich rozwojem, co jest charakterystyczne dla kształcenia powszechnego lub wyższego, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Analiza ww. orzeczenia prowadzi do wniosku, że ma ono również zastosowanie w odniesieniu do innych usług prywatnego nauczania, które są nauczaniem specjalistycznym, świadczonym – tak jak ww. lekcje pływania - w sposób doraźny i które nie spełniają przesłanek do uznania ich za kształcenie powszechne lub wyższe, w rozumieniu art. 132 ust. 1 lit. i) i j) Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Świadczone przez Pana usługi warsztatów artystycznych (szklarskich), nie wypełniają przesłanki przedmiotowej, której spełnienie jest warunkiem do zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, gdyż nie są to usługi kształcenia na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym lub wyższym.

Co prawda wskazał Pan w opisie sprawy, że prowadzone przez Pana zajęcia wpisują się w podstawę programową przedmiotu plastyka, a także odpowiadają kształceniu na uczelniach artystycznych.

Jednakże należy stwierdzić, że opisane przez Pana warsztaty artystyczne (szklarskie) są nauczaniem specjalistycznym, świadczonym w sposób doraźny, które nie stanowi przekazywania wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju. W efekcie wykonywanych przez Pana usług, osoby uczestniczące w nich będą nabywać wiedzę oraz doskonalić umiejętności w zakresie podstaw projektowania i tworzenia artystycznych form, np. ze szkła. W świetle ww. orzeczenia TSUE C‑373/19, takich usług nie można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne – na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.

Nauczanie to nie ma, w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju.

Biorąc pod uwagę cele świadczonych przez Pana usług obejmujących warsztaty artystyczne (szklarskie) należy stwierdzić, że przeważającym celem tych usług jest nauczanie specjalistyczne, świadczone w sposób doraźny, a nie kształcenie powszechne lub wyższe rozumiane jako przekazywanie wiedzy i kompetencji dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębianie oraz rozwój.

Ponadto w opisie sprawy wskazał Pan, że zajęcia zamawiane są przez uczniów osobiście lub podmioty publiczne, w tym szkoły, biblioteki, jednostki samorządu terytorialnego. Umowy na prowadzenie usług będzie Pan zawierał z osobami prywatnymi i z podmiotami publicznymi.

Należy ponownie wskazać, że zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe. Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.

W odniesieniu do analizowanych warsztatów artystycznych (szklarskich), zamawianych przez podmioty publiczne, w tym szkoły, biblioteki, jednostki samorządu terytorialnego należy wskazać, że w przypadku gdy umowy zawiera Pan bezpośrednio z podmiotami publicznymi, występuje sytuacja, w której nie łączy Pana bezpośrednia relacja umowna z rodzicami bądź opiekunami prawnymi uczniów (nabywcami usług) dzieci uczestniczących w zajęciach plastycznych, co wyklucza zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

W konsekwencji, dla świadczonych przez Pana usług w postaci warsztatów artystycznych (szklarskich), nie ma możliwości zastosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.

Jednocześnie w opisie sprawy wskazał Pan, że uczestnikami zajęć będą osoby dorosłe.

W związku z tym należy przeanalizować, czy spełnione zostaną przesłanki warunkujące prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Aby przedmiotowe usługi mogły korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy, muszą być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz spełniać jeden ze wskazanych poniżej warunków, tj.:

a)formy i zasady tych szkoleń muszą wynikać z odrębnych od podatkowych uregulowań prawnych,

b)na świadczone szkolenia uzyskano akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,

c)szkolenia muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że warsztaty artystyczne nie mają na celu kształcenia oraz nauki zawodu. Są to praktyczne zajęcia twórcze, podczas których uczestnicy poznają techniki obróbki szkła i tworzą własne, unikalne przedmioty dekoracyjne lub użytkowe często opierające się na arteterapii. Świadczenie to będzie finansowanie z różnych źródeł w zależności na zapotrzebowanie. Zajęcia nie są nauką zawodu, bardziej zainteresowaniem sztuką i spotkaniem z twórcą w jego pracowni. To świadczenie nie jest prowadzone na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Nie jest objęte akredytacją w rozumieniu przepisów prawa oświatowego. Świadczenie może być częściowo finansowane ze środków publicznych. Do tej pory robił Pan warsztaty dla dzieci, młodzieży i dorosłych organizowane przez domy kultury, biblioteki, DPS-y i itp. lecz nie wie Pan w jakim procencie i z jakich środków były finansowane.

Zatem zajęcia z warsztatów artystycznych dla osób dorosłych nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a, b, c ustawy.

W konsekwencji Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2. W pozostałym zakresie zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.