Interpretacja indywidualna z dnia 5 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-3.4012.117.2026.1.AW

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 10 marca 2026 r., w zakresie ustalenia, czy zgodnie z art. 30a ust. 2a i 2b ustawy o VAT można ustalać podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług towaru HVO, nabywanego wewnątrzwspólnotowo, stosując ceny z Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów obowiązujące na dzień wprowadzenia paliw silnikowych do składu podatkowego, rozumianego jako moment rozładowania całości dostawy, w którym możliwe jest ostateczne ustalenie całkowitej ilości HVO, wpłynął 10 marca 2026 r.

Opis stanu faktycznego

Spółka w ramach prowadzonej działalności w zakresie logistyki paliw ma status prowadzącego skład podatkowy i przechowuje paliwa powierzone przez podmioty trzecie. Spółka obsługuje również swoich klientów w zakresie wewnątrzwspólnotowych nabyć paliw płynnych i biokomponentów przemieszczanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Zgodnie z przepisami akcyzowymi, w szczególności art. 48 ust. 9 ustawy z dnia z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2025 r., Poz. 126 z późn. zm. - dalej „ustawa o podatku akcyzowym”), Spółka jako podmiot prowadzący skład podatkowy przyjmuje w swoim składzie podatkowym produkty akcyzowe dostarczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy będące własnością podmiotu trzeciego i na jego rzecz. Oznacza to, że Spółka jako prowadzący skład podatkowy jest podmiotem odbierającym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o podatku akcyzowym, niemniej nie staje się na żadnym etapie właścicielem tych wyrobów, ani nie nabywa żadnego prawa do swobodnego rozporządzania tymi towarami. Spółka nie dokonuje zatem samoistnie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o jakim mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1 ustawy o VAT.

W sytuacji nabycia wewnątrzwspólnotowego typowych paliw ciekłych (benzyna lub olej napędowy), jakie wymienione są w art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT na rzecz podmiotu trzeciego, Spółka zgodnie z art. 17a ustawy o VAT działa jako płatnik podatku od towarów i usług powstałego w trybie, o którym mowa w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT. W związku z tym Spółka ustala podstawę opodatkowania, a następnie oblicza wysokość podatku, pobiera go od podatnika i odprowadza na właściwy rachunek organu podatkowego.

Z racji potrzeby dywersyfikowania możliwości w zakresie realizacji obowiązku dodawania biokomponentów do paliw ciekłych (realizacja wskaźnika NCW) w obrocie handlowym biokomponentów pojawił się nowy jego rodzaj w postaci hydrorafinowanych olejów roślinnych (dalej „HVO”), który kontrahenci Spółki zamierzają przywozić do Polski w ramach stałych dostaw i umieszczać w składzie podatkowym Spółki. Potencjalnie produkt ten może decyzją jego właściciela otrzymać również przeznaczenie jako samoistne paliwo.

Zgodnie z uzyskaną przez Spółkę interpretacją prawa podatkowego z 13 lutego 2026 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.1066.2025.2.SM należy uznać, że HVO objęte jest hipotezą normy wynikającej z art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, a tym samym nabycie wewnątrzwspólnotowe takiego wyrobu wiąże się z koniecznością wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT niezależnie od tego czy traktowany on jest jako biokomponent do paliw ciekłych (olejów napędowych) czy też samoistne paliwo ciekłe. W związku z powyższym, Spółka występuje jako płatnik podatku od towarów i usług w opisanej sytuacji i zobowiązana jest do ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i wpłacenia kwoty należnych podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia HVO, niezależnie, czy produkt ma status samoistnego paliwa, czy też biokomponentu wykorzystywanego do produkcji gotowych paliw ciekłych.

Pytanie

Czy zgodnie z art. 30a ust. 2a i 2b ustawy o VAT można ustalać podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług towaru HVO, nabywanego wewnątrzwspólnotowo, stosując ceny z Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów obowiązujące na dzień wprowadzenia paliw silnikowych do składu podatkowego, rozumianego jako moment rozładowania całości dostawy, w którym możliwe jest ostateczne ustalenie całkowitej ilości HVO?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług HVO nabywanego wewnątrzwspólnotowo, zgodnie z art. 30a ust. 2a i 2b ustawy o VAT, można ustalać stosując ceny z Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów obowiązujące na dzień wprowadzenia paliw silnikowych do składu podatkowego, rozumianego jako moment rozładowania całości dostawy w którym możliwe jest ostateczne ustalenie całkowitej ilości HVO.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z uzyskaną interpretacja prawa podatkowego z 13 lutego 2026 r. nr 0113-KDIPT1-2.4012.1066.2025.2.SM HVO stanowi towar podlegający obowiązkom zawartym w art. 103 ust. 5a pkt 2 ustawy o VAT.

Wskazany przepis stanowi, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w ust. 5aa, podatnik jest obowiązany, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego.

Przepis art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT wymienia następujące wyroby, do których stosuje się omawiany szczególny reżim pobierania podatku od towarów i usług przy ich nabyciu wewnątrzwspólnotowym:

1) benzyny lotnicze (CN 2710 12 31);

2) benzyny silnikowe (CN 2710 12 25 - z wyłączeniem benzyn lakowych i przemysłowych, CN 2710 12 41, CN 2710 12 45, CN 2710 12 49, CN 2710 12 50, CN 2710 12 90, CN 2207 20 00);

3) gaz płynny (LPG) - (CN 2711 12, CN 2711 13, CN 2711 14 00, CN 2711 19 00);

4) oleje napędowe (CN 2710 19 43, CN 2710 20 11);

5) oleje opałowe (CN 2710 19 62, CN 2710 19 66, CN 2710 19 67, CN 2710 20 32, CN 2710 20 38, CN 2710 20 90);

6) paliwa typu benzyny do silników odrzutowych (CN 2710 12 70);

7) paliwa typu nafty do silników odrzutowych (CN 2710 19 21);

8) pozostałe oleje napędowe (CN 2710 19 46, CN 2710 19 47, CN 2710 19 48, CN 2710 20 16, CN 2710 20 19);

9) paliwa ciekłe w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2023 r. poz. 846 i 1681), które nie zostały ujęte w pkt 1-4 i 6-8;

10) biopaliwa ciekłe w rozumieniu ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2024 r. poz. 20);

11) pozostałe towary, o których mowa w art. 86 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wymienionych w załączniku nr 1 do tej ustawy, bez względu na kod CN.

HVO, został uznany zgodnie z ww. interpretacją za towar wymieniony w powyższym katalogu z art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, niezależnie od jego przeznaczenia. Powoduje to, że w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia tego towaru, Spółka jako płatnik, jest obowiązana, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego, w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego. Z kolei art. 17a ustawy o VAT określa, że płatnikiem podatku od wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 103 ust. 5a pkt 2, jest podmiot prowadzący skład podatkowy, dokonujący na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 48 ust. 9 lub art. 59 ust. 8 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, wewnątrzwspólnotowego nabycia w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym.

Obecnie obowiązujące przepisy ustawy o VAT, w celu obliczenia i wpłacenia kwot podatku - w przypadku WNT towarów, o których mowa w art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, przewidują tzw. uproszczoną metodę ustalania podstawy opodatkowania VAT, co wynika z art. 30a ust. 2a ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, do określenia kwoty zapłaty, ceny nabycia lub kosztu wytworzenia można przyjąć ceny towarów udostępnione przez Ministra Finansów w Biuletynie Informacji Publicznej.

Wypada jednak zauważyć, że Spółka nie dokonuje zakupu przedmiotowego produktu, samodzielnie nie może więc dysponować tymi informacjami lub danymi. Ich dysponentem jest właściciel towaru, który może nie być skłonny, aby upowszechniać dane o cenie, po której kupił produkt. Wówczas Spółka jako płatnik podatku VAT, nie będzie w stanie wypełnić swoich obowiązków wynikających z funkcji płatnika. Zgodnie z art. 8 ordynacji podatkowej: „Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu”. Co ważne brak realizacji obowiązków przez płatnika zagrożony jest karami. W szczególności należy uwzględnić treść art. 78 ustawy z dnia z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (Dz.U z 2025 r., Poz. 633 z późn. zm. - dalej „kks”), który przewiduje karalność płatnika, który nie pobiera podatku lub pobiera go w kwocie niższej niż należna.

Należy uznać, że prawodawca uwzględnił opisane wyżej ryzyko i aby umożliwić płatnikom prawidłowe wypełnianie obowiązków wprowadził art. 30a ust. 2a i 2b ustawy o VAT, zgodnie z którym, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o których mowa w art. 103 ust. 5aa, do określenia kwoty zapłaty, ceny nabycia lub kosztu wytworzenia można przyjąć ceny towarów udostępnione przez Ministra Finansów w Biuletynie Informacji Publicznej. Skoro zatem zgodnie z powołaną interpretacją nr 0113-KDIPT1-2.4012.1066.2025.2.SM, HVO powinno być zaliczone do towarów, o których mowa w art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, konsekwentnie należałoby dopuścić stosowanie podstawy opodatkowania VAT opartej na hurtowych cenach towarów opublikowanych w BIP Ministerstwa Finansów. Wówczas można będzie przyjąć podaną tam aktualną cenę za 1000 l oleju napędowego, który ma ten sam kod CN jak HVO, a więc CN 2710 19 43 (według klasyfikacji obowiązującej do końca 2024 r.) i przemnożyć ją przez ilość, którą Spółka zna, bowiem przyjmując HVO do swoich zbiorników, zawsze dokonuje pomiaru przyjętej ilości.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe informacje, należy stwierdzić, że wszelkie niezbędne przesłanki umożliwiające stosowanie metody uproszczonej do określenia podstawy opodatkowania dla towaru HVO są spełnione. Tym samym w ocenie Spółki, ma ona prawo ustalać podstawę opodatkowania dla celów podatku od towarów i usług według normy przepisanej w art. 30a ust 2a. w zw. z art. 30a ust. 2aa ustawy o VAT.

Z powyższych względów Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego we wniosku, tj. podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług HVO nabywanego wewnątrzwspólnotowo, zgodnie z art. 30a ust. 2a i 2b ustawy o VAT, można ustalać stosując ceny z Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów obowiązujące na dzień wprowadzenia paliw silnikowych do składu podatkowego, rozumianego jako moment rozładowania całości dostawy w którym możliwe jest ostateczne ustalenie całkowitej ilości HVO.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775, ze zm.; dalej jako: „ustawa” lub „ustawa o VAT”):

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy:

W rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy:

W myśl art. 2 pkt 3 ustawy:

Według art. 2 pkt 4 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 9 ustawy:

1. Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

2. Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1) nabywcą towarów jest:

a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,

b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a

- z zastrzeżeniem art. 10;

2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

3. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku, gdy:

1) nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,

2) dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2

- jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 17a ustawy:

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111; ze zm.):

Stosowanie do art. 20 ust. 5 ustawy o VAT:

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT:

Stosownie do art. 29a ust. 6 ustawy o VAT:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

 1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

 2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Jak stanowi art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

 1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

 2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

 3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

W świetle art. 30a ust. 1 ustawy:

W myśl art. 30a ust. 2a ustawy:

Zgodnie z art. 30a ust. 2b ustawy:

Stosowanie do art. 99 ust. 11a ustawy:

Jak wskazano w art. 103 ust. 5a ustawy:

Jak stanowi art. 103 ust. 5aa ustawy:

Zgodnie z art. 103 ust. 5ac ustawy:

Na podstawie art. 103 ust. 5c ustawy:

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że co do zasady, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wymienionych w art. 103 ust. 5aa ustawy, m.in. płatnicy obowiązani są na podstawie art. 103 ust. 5a pkt 2 w zw. z art. 17a ustawy do obliczania i wpłacania kwot podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego w terminie 5 dni od dnia wprowadzenia tych towarów z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do składu podatkowego.

Podmioty zobowiązane do obliczania i wpłacania podatku z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów wymienionych w art. 103 ust. 5aa ustawy, co do zasady, określają podstawę opodatkowania na zasadach ogólnych przewidzianych dla wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w art. 30a ust. 1 ustawy.

Niemniej jednak z uwagi na możliwe trudności z określeniem wszystkich elementów wchodzących w skład podstawy opodatkowania przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów określonych w art. 103 ust. 5aa ustawy, a jednocześnie konieczność obliczenia i wpłacenia podatku na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego w terminach przewidzianych w art. 103 ust. 5a ustawy, ustawodawca przewidział w art. 30a ust. 2a i 2b ustawy szczególny sposób ustalania podstawy opodatkowania z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów określonych w art. 103 ust. 5aa ustawy, który ma charakter fakultatywny. Metoda ustalania podstawy opodatkowania określona w art. 30a ust. 2a ustawy stanowi alternatywną (opcjonalną) metodę do metody podstawowej, która została określona w art. 30a ust. 1 ustawy. Przy tym uproszczona podstawa opodatkowania ma zastosowanie wyłącznie do obliczenia i wpłacenia kwot należnych podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (paliw silnikowych) na rachunek urzędu skarbowego właściwego w zakresie wpłat podatku akcyzowego w terminach przewidzianych w art. 103 ust. 5a ustawy. Natomiast ostatecznego rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów określonych w art. 103 ust. 5aa - przez podatnika w odpowiedniej w jego przypadku deklaracji dla podatku od towarów i usług - dokonuje się w oparciu o wyliczenie podstawy opodatkowania zgodnie z zasadami ogólnymi, czyli z uwzględnieniem faktycznych elementów transakcji, takich jak kwota zapłaty, koszty dodatkowe, czy podatki (inne niż podatek VAT) i opłaty.

Jak wskazano, zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy, do ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (w tym paliw silnikowych) stosuje się odpowiednio przepisy art. 29a ust. 1-1b, 6, 7, 10, 11 i 17.

Jednocześnie mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy wskazać, że dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zastosowanie znajduje art. 20 ust. 5 ustawy, który stanowi, że obowiązek podatkowy przy wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca będący płatnikiem podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności w zakresie logistyki paliw ma status prowadzącego skład podatkowy i przechowuje paliwa powierzone przez podmioty trzecie. Spółka obsługuje również swoich klientów w zakresie wewnątrzwspólnotowych nabyć paliw płynnych i biokomponentów przemieszczanych z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy. Zgodnie z przepisami akcyzowymi, Spółka jako podmiot prowadzący skład podatkowy przyjmuje w swoim składzie podatkowym produkty akcyzowe dostarczane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy będące własnością podmiotu trzeciego i na jego rzecz. Oznacza to, że Spółka jako prowadzący skład podatkowy jest podmiotem odbierającym w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o podatku akcyzowym, niemniej nie staje się na żadnym etapie właścicielem tych wyrobów, ani nie nabywa żadnego prawa do swobodnego rozporządzania tymi towarami. Spółka nie dokonuje zatem samoistnie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o jakim mowa w art. 9 ust. 1 lub art. 11 ust. 1 ustawy o VAT.

Z racji potrzeby dywersyfikowania możliwości w zakresie realizacji obowiązku dodawania biokomponentów do paliw ciekłych w obrocie handlowym biokomponentów pojawił się nowy jego rodzaj w postaci hydrorafinowanych olejów roślinnych (HVO), który kontrahenci Spółki zamierzają przywozić do Polski w ramach stałych dostaw i umieszczać w składzie podatkowym Spółki. Potencjalnie produkt ten może decyzją jego właściciela otrzymać również przeznaczenie jako samoistne paliwo.

Jak wynika z opisu sprawy, towar HVO objęty jest hipotezą normy wynikającej z art. 103 ust. 5aa ustawy o VAT, a tym samym, jak wskazuje Spółka, nabycie wewnątrzwspólnotowe takiego wyrobu wiąże się z koniecznością wypełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 103 ust. 5a ustawy o VAT. W związku z powyższym, Spółka występuje jako płatnik podatku od towarów i usług w opisanej sytuacji i zobowiązana jest do ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i wpłacenia kwoty należnych podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia HVO, niezależnie, czy produkt ma status samoistnego paliwa, czy też biokomponentu wykorzystywanego do produkcji gotowych paliw ciekłych.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy, zgodnie z art. 30a ust. 2a i 2b ustawy o VAT można ustalać podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług towaru HVO, nabywanego wewnątrzwspólnotowo, stosując ceny z Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Finansów obowiązujące na dzień wprowadzenia paliw silnikowych do składu podatkowego, rozumianego jako moment rozładowania całości dostawy, w którym możliwe jest ostateczne ustalenie całkowitej ilości HVO.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy, należy przede wszystkim wskazać, że art. 30a ust. 2a nie tworzy nowej, alternatywnej podstawy opodatkowania WNT, lecz pozwala - tylko w jednym, bardzo wąskim celu - użyć cen z BIP MF wyłącznie do obliczenia i wpłacenia kwoty podatku, którą trzeba wpłacić w trybie art. 103 ust. 5a. Ustawodawca dał więc podatnikom i płatnikom narzędzie techniczne, aby mogli zapłacić podatek VAT na czas, nie znając jeszcze pełnych danych.

Jak już wcześniej wskazano, metoda ustalania podstawy opodatkowania określona w art. 30a ust. 2a ustawy stanowi alternatywną (opcjonalną) metodę do metody podstawowej, która została określona w art. 30a ust. 1 ustawy. Przy tym uproszczona podstawa opodatkowania ma zastosowanie wyłącznie do obliczenia i wpłacenia kwot należnych podatku VAT z tytułu WNT. Natomiast ostatecznego rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (paliw) - przez podatnika w odpowiedniej w jego przypadku deklaracji dla podatku od towarów i usług - dokonuje się w oparciu o wyliczenie podstawy opodatkowania zgodnie z zasadami ogólnymi, czyli z uwzględnieniem faktycznych elementów transakcji, takich jak kwota zapłaty, koszty dodatkowe, czy podatki (inne niż podatek VAT) i opłaty.

Biorąc pod uwagę całość powołanych przepisów oraz odnosząc je do sytuacji Wnioskodawcy, należy podkreślić, że uproszczona podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 30a ust. 2a ustawy, może być stosowana wyłącznie na potrzeby technicznego obliczenia i wpłacenia podatku w trybie art. 103 ust. 5a ustawy, a więc jedynie w celu zapewnienia terminowej wpłaty podatku w ciągu 5 dni od wprowadzenia towarów do składu podatkowego. Uproszczenie to nie zastępuje podstawy opodatkowania właściwej dla ostatecznego rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, które musi zostać dokonane zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy, na podstawie rzeczywistych danych transakcyjnych. Kluczowe znaczenie ma w tym zakresie art. 20 ust. 5 ustawy o VAT, który określa moment powstania obowiązku podatkowego przy WNT. Przepis ten wiąże powstanie obowiązku podatkowego z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, a jeżeli faktura nie zostanie wystawiona w terminie, najpóźniej z piętnastym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Konstrukcja ta wynika z zasady, że obowiązek podatkowy w WNT ma odzwierciedlać moment, w którym po stronie nabywcy powstaje możliwość rozporządzania towarem jak właściciel, a nie moment fizycznych czynności logistycznych. Dlatego też sam moment rozładowania towaru w składzie podatkowym, choć istotny dla obowiązku zapłaty podatku wynikającego z art. 103 ust. 5a, nie ma żadnego wpływu na moment powstania obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 20 ust. 5. Obowiązek podatkowy może zatem powstać wcześniej (np. w dniu wystawienia faktury), jak i później (np. piętnastego dnia następnego miesiąca), niezależnie od tego, kiedy nastąpiło wprowadzenie towaru do składu podatkowego. W konsekwencji podatnik może być zobowiązany do zapłaty podatku jeszcze przed powstaniem obowiązku podatkowego albo odwrotnie, obowiązek podatkowy może powstać przed terminem zapłaty podatku. W sytuacji, gdy faktura nie została jeszcze wystawiona, a podatnik musi dokonać wpłaty podatku w terminie 5 dni, dopuszczalne jest przyjęcie podstawy opodatkowania ustalonej na dzień dokonania zapłaty, jednak wyłącznie na potrzeby tej technicznej wpłaty. Ostateczne rozliczenie WNT musi nastąpić na podstawie faktycznych danych wynikających z transakcji, a nie na podstawie cen publikowanych w BIP MF, które mogą być stosowane jedynie pomocniczo i tymczasowo.

Oznacza to, że podatnik może posłużyć się cenami z BIP MF, ale wyłącznie w celu terminowej zapłaty podatku, natomiast ostateczna podstawa opodatkowania musi zostać ustalona zgodnie z art. 30a ust. 1, na podstawie rzeczywistych danych transakcyjnych.

Zatem nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że podstawę opodatkowania WNT dla towaru HVO ustala się (w tym również na potrzeby rozliczenia ostatecznego) według cen publikowanych w BIP MF obowiązujących na dzień wprowadzenia paliw do składu podatkowego, rozumianego jako moment rozładowania całości dostawy. Ceny te mogą być stosowane pomocniczo, ale wyłącznie na potrzeby obliczenia i wpłaty podatku zgodnie z art. 103 ust. 5a ustawy.

W przedstawionej sytuacji podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru HVO Wnioskodawca powinien ustalać zgodnie z art. 30a ust. 1 ustawy o VAT, a więc na zasadach ogólnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy wskazać, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określone odmienny stan faktyczny, to interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.