Wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. II SAB/Gl 130/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi I. S. (S.) na bezczynność Wojewody Śląskiego w zakresie wydania zezwolenia na pobyt stały 1. zobowiązuje Wojewodę Śląskiego do wydania aktu w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem, 2. stwierdza, że Wojewoda Śląski dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12 lutego 2026 r. I. S. (dalej: Skarżący), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt stały, zarzucając organowi naruszenie: art. 210 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1079 z późn. zm.), art. 35 i art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 1691 z późn. zm., dalej: k.p.a.), naruszenie zasady szybkości i efektywności postępowania administracyjnego, oraz wnosząc o: stwierdzenie, że Wojewoda dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu podał, że w dniu 21 lipca 2025 r. złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały, zarejestrowany pod nr [...], który pomimo upływu terminu 6 miesięcy od dnia jego złożenia nie został rozpoznany, ponadto organ nie doręczył Skarżącemu zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. W dniu 27 stycznia 2026 r. Skarżący wniósł ponaglenie. W ocenie Skarżącego brak jakiejkolwiek reakcji organu po upływie ustawowego terminu, jak również po wniesieniu ponaglenia, stanowi oczywiste i rażące naruszenie prawa. Dodał, że bezczynność organu ma negatywny wpływ na sytuację życiową i zawodową Skarżącego, uniemożliwia swobodne przemieszczanie się, planowanie przyszłości zawodowej i długotrwałą niepewność co do statusu prawnego.