Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.281.2026.2.GG
Dochody z umorzenia części zobowiązania kredytu hipotecznego zaciągniętego na cele mieszkaniowe mogą podlegać zaniechaniu poboru podatku, o ile odpowiadają celom mieszkaniowym z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o PIT. Część dotycząca innych celów podlega opodatkowaniu jako przychód z innych źródeł.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 22 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Dnia 28 lipca 2008 r. będąc w związku małżeńskim z A.A., zawarła Pani umowę nr… o kredyt hipoteczny z ... Bankiem Spółką Akcyjną z siedzibą w ..., , poprzednikiem prawnym Banku ... S.A. w ... na budowę domu w miejscowości ....
Dnia 3 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy VI Wydział Cywilny Rodzinny orzekł Pani rozwód – sygn. akt.. . .
18 stycznia 2024 r. wystąpiła Pani z mężem o unieważnienie umowy kredytowej do Sądu Okręgowego I Wydział Cywilny.
W wyroku z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I .. umowę kredytu nr .. unieważniono.
Sprawa w tej chwili oczekuje na rozpatrzenie w Sądzie Apelacyjnym sygn. akt I .. z powodu złożenia apelacji przez bank.
Bank ... S.A. w ... wystąpił z propozycją ugody.
W tej chwili w domu w …. mieszka A.A. i jest jedynym właścicielem.
Uzupełnienie wniosku
Kredyt został zaciągnięty na .. miesięcy (tj. 26 lat).
Podmiot, z którym zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego, jest/był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów.
Zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego indeksowanego kursem CHF co oznacza, że kwota kapitału kredytu została wskazana w umowie w PLN i przeliczona na walutę CHF po kursie kupna tej waluty z Tabeli Banku z obowiązkiem spłaty zadłużenia w walucie CHF.
Kredyt nie został zaciągnięty w ramach i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
Cel kredytu: Zgodnie z umową, kredyt w wysokości .. zł indeksowany kursem CHF składał się z postawionej do dyspozycji kredytobiorców kwoty w wysokości .. zł, kosztów z tytułu ubezpieczenia od ryzyka utraty pracy w wysokości .. zł, kosztów z tytułu ubezpieczenia na życie oraz na wypadek całkowitej niezdolności do pracy w wysokości … zł, opłaty z tytułu wyceny nieruchomości w wysokości …. zł oraz kosztów z tytułu opłaty sądowej należnej za wpis hipoteki i opłaty skarbowej za pełnomocnictwo pracowników Banku w wysokości .. zł. Kredyt został przeznaczony na pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego, na działce gruntu nr ewidencyjny.. , .. o pow. .. m2, położonego w miejscowości … woj. … - m.. , w kwocie .. zł oraz spłatę zobowiązań kredytobiorców: kredytu gotówkowego w … Banku S.A., karty kredytowej w ... Banku S.A. oraz kredytu bankowego w ... Banku S.A. Kredyt został wydatkowany na powyższy cel z tym, że razem z byłym mężem A.A. zrezygnowała Pani z wypłaty ostatniej transzy kredytu w wysokości …. zł i ostatecznie Bank wypłacił kredyt w wysokości .. zł.
Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592).
Kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie potrzeb jednego gospodarstwa domowego.
Na moment podpisania umowy kredytu hipotecznego była Pani współwłaścicielem kredytowanej nieruchomości.
Zgodnie z zawartą umową o kredyt, wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
Termin zawarcia ugody nie został uzgodniony z Bankiem, ponieważ decyzja o zawarciu ugody zależy od pozytywnej odpowiedzi KIS o podleganiu przez Panią pod zwolnienie z zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ ugoda zakłada umorzenie części kapitału kredytu pozostałego do spłaty, która to kwota będzie stanowiła Pani przychód. W przypadku pozytywnej odpowiedzi KIS ugoda zostanie zawarta w 2026 r. Zgodnie z treścią ugody, umowa kredytu hipotecznego pozostaje ważna, ale zmienia się jej treść. Ugoda zakłada przekształcenie kredytu z kredytu w CHF na kredyt w PLN, przeliczenie na PLN pozostałego do spłaty zadłużenia podanego w walucie CHF oraz jego umorzenie.
Umowa kredytu hipotecznego pozostaje ważna, ale zmienia się jej treść. Ugoda zakłada przekształcenie kredytu z kredytu w CHF na kredyt w PLN, przeliczenie na PLN pozostałego do spłaty zadłużenia podanego w walucie CHF oraz jego umorzenie, na postawie ugody kredyt zostanie wyzerowany. Nastąpi przewalutowanie kredytu z CHF na PLN.
Ugoda zawiera postanowienia dotyczące przewalutowania kredytu, umorzenia zobowiązania z tytułu kredytu, które dotyczą Pani i Pani byłego męża A.A.. Ponadto w ramach (z tytułu), pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z umowy kredytu hipotecznego, Bank zobowiązuje się ugodą do wypłaty na Pani rzecz kwoty, która przysługuje Pani z tytułu Pani spłaty kredytu w trakcie trwania wspólności ustawowej majątkowej. Ugoda zakłada zamknięcie kredytu (jego wyzerowanie) i nie nakłada na kredytobiorców obowiązku spłaty na przyszłość.
W związku z ugodą z Bankiem dotyczącą kredytu nastąpi „umorzenie” kredytobiorcom przez bank zadłużenia (zwolnienie z długu) wynikającego z zawartej umowy o kredyt.
Na kwotę zadłużenia, którą Bank ma umorzyć z tytułu zaciągniętego kredytu w związku z zawartą ugodą składa się:
a)kapitał kredytu pozostający do spłaty;
b)odsetki umowne od kapitału kredytu;
c)pozostałe odsetki, opłaty i koszty.
Ugoda nie zawiera informacji, o jakie konkretnie pozostałe odsetki, opłaty i koszty chodzi.
Umorzenie przez Bank zadłużenia z kredytu dotyczy wszystkich kredytobiorców i skutkuje wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług.
W związku z unieważnieniem umowy kredytu hipotecznego wyrokiem Sądu Okręgowego z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt …. nie ciąży na Pani żadne zobowiązanie, ale wyrok jest nieprawomocny i może zostać zmieniony wyrokiem Sądu Apelacyjnego po wniesionej przez Bank apelacji. W przypadku oddalenia powództwa będzie Pani zobowiązana do zapłaty pozostałego do spłaty zadłużenia solidarnie z byłym mężem.
Odpowiada Pani za spłatę kredytu razem z byłym mężem solidarnie. Po rozwodzie nie została Pani zwolniona z długu przez Bank z tytułu zawartej umowy kredytu hipotecznego. Spłatę przejął Pani były mąż ugodą sądową, ale gdyby on zaprzestał spłaty kredytu wówczas Bank mógłby zwrócić się do Pani o spłatę zadłużenia.
Pani były mąż nie spłacił jeszcze całego kredytu. Spłata została zawieszona sądownie do zakończenia procesu w sprawie z powództwa kredytobiorców (tj. Pani i Pani byłego męża) o ustalenie nieważności umowy kredytu hipotecznego. Obecnie, w wyniku złożonej przez Bank apelacji od wyroku Sądu Okręgowego z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I … sprawa toczy się przed Sądem Apelacyjnym pod sygn. akt I … i oczekuje na rozstrzygnięcie.
Do podziału majątku wspólnego doszło ugodą sądową zawartą przed Sądem Rejonowym I Wydział Cywilny w dniu 2 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I… . W ramach tej ugody Pani były mąż zobowiązał się do spłaty kredytu zaciągniętego na podstawie umowy kredytu hipotecznego, w zamian za co Pani zobowiązała się do przekazania na jego rzecz swojego udziału w kredytowanej nieruchomości.
Kredyt, o którym mowa we wniosku został zabezpieczony hipoteką umowną kaucyjną do kwoty .. zł na kredytowanej nieruchomości położonej w miejscowości …, działka nr ewidencyjny .. Z powodu zabezpieczenia hipotecznego Pani były mąż nie złożył jeszcze wniosku o wykreślenie Pani z księgi wieczystej jako współwłaściciela.
W przeszłości nie korzystała Pani z umorzenia wierzytelności z tytułu innego kredytu zabezpieczonego hipotecznie i zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, o którym mowa w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102 ze zm.).
Pytanie (po uzupełnieniu)
Czy w związku z zawarciem ugody z Bankiem, na podstawie której Bank przewalutuje umowę kredytu hipotecznego z CHF na PLN, umowa kredytu hipotecznego pozostanie ważna, Bank umorzy kapitał kredytu pozostały do spłaty po przewalutowaniu oraz odsetki umowne i pozostałe odsetki, opłaty i koszty - czy zostanie Pani zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonej przez Bank pozostałej do spłaty kwoty kapitału?
Pani stanowisko (po uzupełnieniu)
Przysługuje Pani zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych od umorzonej przez Bank kwoty kapitału pozostałej do spłaty, mimo że nie jest Pani współwłaścicielką kredytowanej nieruchomości, ponieważ ugodą sądową zawartą w sprawie o podział majątku wspólnego stron zobowiązała się Pani do przeniesienia swojego udziału na Pani byłego męża. Ponadto nigdy wcześniej nie miała Pani żadnego umorzenia w spłacie kredytu, a kredyt został zaciągnięty na zaspokojenie potrzeb jednego gospodarstwa domowego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;
pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze, czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
Źródła przychodów
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jegonajbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
W opisie sprawy wskazała Pani, że zamierza zawrzeć ugodę z bankiem dotyczącą umorzenia zadłużenia z tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego. Powzięła Pani wątpliwość, jakie będą dla Pani skutki podatkowe tej czynności.
Umorzenie wierzytelności w wyniku ugody
Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 917 ustawy Kodeks cywilny:
Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać.
Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
Skutki podatkowe z tytułu zwolnienia z długu
Instytucję zwolnienia z długu, jak wyżej wskazano reguluje art. 508 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje.
Z kolei w myśl art. 373 Kodeksu cywilnego:
Zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników solidarnych nie ma skutku względem współdłużników.
Z zacytowanych przepisów wynika zatem, że w przypadku zobowiązań solidarnych zwolnienie z długu jednego z dłużników nie powoduje wygaśnięcia zobowiązania. Zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności przez wierzyciela względem jednego z dłużników solidarnych nie ma więc skutku względem współdłużników. Regulacja ta oznacza, że mimo iż zwolnienie z długu lub zrzeczenie się solidarności odnoszą skutek wobec dłużnika, którego dotyczą, współdłużnicy ponoszą nadal solidarną odpowiedzialność wobec wierzyciela za cały dług, a dłużnik zwolniony z długu lub wobec którego wierzyciel zrzekł się solidarności jest nadal zobowiązany do pokrycia przypadającego nań udziału w długu wobec współdłużnika, który spełnił świadczenie.
Z powyższego wynika więc, że zobowiązanie solidarne trwa nadal, z tą tylko różnicą, że wierzyciel nie może domagać się jego wykonania od podmiotu, który został z tego zobowiązania zwolniony. Nie oznacza to jednak, że zobowiązanie takie nie może zostać wykonane. Stosunek zobowiązaniowy trwa bowiem nadal. Co więcej dłużnikom, którzy takie zobowiązanie spełnili przysługuje roszczenie o zwrot stosownej jego części od pozostałych współdłużników, w tym od tego, który został z zobowiązania takiego przez wierzyciela zwolniony. Tzw. roszczenie regresowe posiada bowiem odrębną, samodzielną podstawę prawną, tj. art. 376 § 1 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym:
Jeżeli jeden z dłużników solidarnych spełnił świadczenie, treść istniejącego między współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach może on żądać zwrotu od współdłużników. Jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych.
Zaniechanie poboru podatku
Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912):
1.Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
1)umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
a)kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
b)osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
2)otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2.Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
1)kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2)odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3)opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
3.W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4.W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
5.Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1)jednego gospodarstwa domowego albo
2)więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
6.Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7.W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
Natomiast w myśl § 3 ust. 1 komentowanego rozporządzenia:
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został:
1)udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
2)zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
3)zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z jego treścią:
Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:
a)nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
b)nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
c)nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
d)budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
e)rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Rozporządzenie odnosi się również do sytuacji, gdy:
kredyt tylko częściowo był zaciągnięty na cele mieszkaniowe (§ 1 ust. 3):
W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
kredyt mieszkaniowy został zastąpiony lub spłacony innym kredytem (§ 1 ust. 4):
W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
Rozporządzenie wskazuje również, że zaniechanie poboru podatku dotyczy kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na jedną inwestycję mieszkaniową (a więc kredytu, który finansował wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczące jednej inwestycji mieszkaniowej).
Pojęcie jednej inwestycji mieszkaniowej precyzją przepisy § 1 ust. 5-7 rozporządzenia:
5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
1) jednego gospodarstwa domowego albo
2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
Poza warunkami uznania kredytu za kredyt mieszkaniowy dotyczący jednej inwestycji mieszkaniowej, dla zaniechania poboru podatku istotne jest również, jakie wierzytelności związane z takim kredytem zostały umorzone. Zaniechaniem poboru podatku mogą być bowiem objęte wyłącznie rodzaje umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, które są wskazane w § 1 ust. 2 rozporządzenia:
1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
Dochody, od których zaniechano poboru podatku zgodnie z rozporządzeniem nie są wykazywane w zeznaniach rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
Opis Pani sytuacji
Z opisu sprawy wynika, że 28 lipca 2008 r. będąc w związku małżeńskim, zawarła Pani umowę o kredyt hipoteczny z … Bankiem Spółką Akcyjną z siedzibą w …, poprzednikiem prawnym Banku ... S.A. w … na budowę domu w miejscowości .... Kredyt został przeznaczony na pokrycie części kosztów budowy domu mieszkalnego oraz spłatę zobowiązań kredytobiorców, kredytu gotówkowego w ... Banku S.A., karty kredytowej w ... Banku S.A. oraz kredytu bankowego w ... Banku S.A. Kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dnia 3 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy VI Wydział Cywilny Rodzinny orzekł Pani rozwód.
18 stycznia 2024 r. wystąpiła Pani z mężem o unieważnienie umowy kredytowej do Sądu Okręgowego I Wydział Cywilny. W wyroku z 27 czerwca 2024 r. sygn. akt I .. umowę kredytu nr .. unieważniono. Sprawa w tej chwili oczekuje na rozpatrzenie w Sądzie Apelacyjnym sygn. akt I .. z powodu złożenia apelacji przez bank. Bank ... S.A. w …. wystąpił z propozycją ugody. Ugoda zostanie zawarta w 2026 r. Umowa kredytu hipotecznego pozostanie ważna, ale zmieni się jej treść. Ugoda zakłada przekształcenie kredytu z kredytu w CHF na kredyt w PLN, przeliczenie na PLN pozostałego do spłaty zadłużenia podanego w walucie CHF oraz jego umorzenie, na postawie ugody kredyt zostanie wyzerowany. Ugoda zawiera postanowienia dotyczące przewalutowania kredytu, umorzenia zobowiązania z tytułu kredytu, które dotyczą Pani i Pani byłego męża. Ponadto w ramach (z tytułu), pełnego i ostatecznego rozliczenia roszczeń stron wynikających z umowy kredytu hipotecznego, Bank zobowiązuje się ugodą do wypłaty na Pani rzecz kwoty, która przysługuje Pani z tytułu Pani spłaty kredytu w trakcie trwania wspólności ustawowej majątkowej. Ugoda zakłada zamknięcie kredytu (jego wyzerowanie) i mie nakłada na kredytobiorców obowiązku spłaty na przyszłość. W związku z ugodą z Bankiem dotyczącą kredytu nastąpi „umorzenie” kredytobiorcom przez bank zadłużenia (zwolnienie z długu) wynikającego z zawartej umowy o kredyt. Umorzenie przez Bank zadłużenia z kredytu dotyczy wszystkich kredytobiorców i skutkuje wygaśnięciem zobowiązania wobec banku po stronie każdego z kredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług. Na kwotę zadłużenia, którą Bank ma umorzyć z tytułu zaciągniętego kredytu w związku z zawartą ugodą składa się:
a)kapitał kredytu pozostający do spłaty;
b)odsetki umowne od kapitału kredytu;
c)pozostałe odsetki, opłaty i koszty (ugoda nie zawiera informacji, o jakie konkretnie pozostałe odsetki, opłaty i koszty chodzi).
Ponadto wyjaśniła Pani, że odpowiada Pani za spłatę kredytu razem z byłym mężem solidarnie. Po rozwodzie nie została Pani zwolniona z długu przez Bank z tytułu zawartej umowy kredytu hipotecznego. Do podziału majątku wspólnego doszło ugodą sądową zawartą przed Sądem Rejonowym I Wydział Cywilny w dniu 2 kwietnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I … . W ramach tej ugody Pani były mąż zobowiązał się do spłaty kredytu zaciągniętego na podstawie umowy kredytu hipotecznego, w zamian za co, Pani zobowiązała się do przekazania na jego rzecz Pani udziału w kredytowanej nieruchomości. Spłatę przejął były mąż ugodą sądową, ale gdyby on zaprzestał spłaty kredytu wówczas Bank mógłby zwrócić się do Pani o spłatę zadłużenia.
Ocena Pani sytuacji
W związku z tym, że w dalszym ciągu odpowiada Pani solidarnie za dług wynikający z umowy kredytu hipotecznego, ponieważ jak Pani wyjaśniła, po rozwodzie nie została Pani zwolniona z długu przez Bank oraz w sytuacji gdyby Pani były mąż zaprzestał spłaty kredytu wówczas Bank mógłby zwrócić się do Pani o spłatę zadłużenia, jak również wystąpiła Pani wspólnie z byłym mężem o unieważnienie umowy kredytowej i ugoda będzie dotyczyć także Pani, kwota umorzonego przez bank kredytu będzie stanowić dla Pani korzyść majątkową kosztem banku, która będzie Pani trwałym przysporzeniem w Pani majątku, spełniając w ten sposób definicję przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Niemniej jednak, należy mieć na uwadze rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. odwołujące się w swej treści do art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazując – że główną przesłanką do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w tym artykule.
Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. budowa budynku (domu) mieszkalnego.
Ww. rozporządzenie przewiduje zaniechanie poboru podatku dla wszystkich współkredytobiorców, niezależnie od tego, czy realizują własne cele mieszkaniowe, czy nie. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy, którego są współkredytobiorcami został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
Z przedstawionych przez Panią informacji wynika, że zaciągnęła Pani kredyt hipoteczny w części na budowę domu (budynku) mieszkalnego, tj. na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, został zaciągnięty na zaspokojenie potrzeb jednego gospodarstwa domowego, był zabezpieczony hipotecznie, ponadto nie korzystała Pani wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie.
W konsekwencji umorzone Pani zobowiązanie kredytowe (kapitał, odsetki) podlega zaniechaniu poboru podatku na mocy rozporządzenia w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego. Umorzone zobowiązanie w pozostałej części nie będzie podlegało zaniechaniu poboru podatku. Pani przychód z umorzenia zobowiązania kredytowego w tej części będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Ponadto, z literalnego brzmienia omawianego rozporządzenia jasno wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania poboru podatku są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
Z wniosku wynika, że na kwotę zadłużenia, którą bank ma umorzyć składają się także „pozostałe odsetki, opłaty i koszty” i ugoda nie zawiera informacji, o jakie konkretnie pozostałe odsetki, opłaty i koszty chodzi. Zatem, jeśli ww. „pozostałe odsetki, opłaty i koszty” nie były niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia nie będą mogły korzystać z zaniechania poboru podatku i będą stanowić Pani przychód z umorzenia zobowiązania kredytowego podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako przychód z innych źródeł (art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Pani stanowisko jest zatem nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym, niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Pani jako osoby występującej z wnioskiem, nie wywiera natomiast skutku prawnego dla innych osób (np. Pani męża).
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w… . . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


