Interpretacja indywidualna z dnia 24 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.225.2026.2.PRM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 24 marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży pojazdu używanego w systemie VAT marża oraz ewentualnych korekt plików JPK i korekt rozliczeń podatku VAT. Uzupełniła go Pani pismem z 27 kwietnia 2026 r. (wpływ 29 kwietnia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami używanymi.

Zarówno zakup, jak i sprzedaż pojazdów realizuje Pani z zastosowaniem procedury VAT marża.

Nabywa Pani pojazdy m.in. za pośrednictwem internetowej platformy aukcyjnej prowadzonej przez firmę A. (dalej: „A.”), której siedziba znajduje się w Niemczech, a oddziały w innych państwach UE. Samodzielnie dokonuje Pani zakupu pojazdów znajdujących się we Francji, Belgii, Holandii oraz Niemczech.

Proces zakupu jest powtarzalny i wygląda następująco: po wygraniu licytacji otrzymuje Pani fakturę proforma wystawioną przez oddział firmy A. w kraju, w którym znajduje się dany pojazd (np. w Holandii). Występuje na niej łączna kwota wynikająca z wylicytowanej ceny, obejmująca również opłatę aukcyjną, obsługę pojazdu i dokumentów. Po uregulowaniu kwoty z proformy otrzymuje Pani drogą elektroniczną dwie faktury:

1.fakturę VAT marża wystawioną przez oddział firmy A. za sam pojazd,

2.fakturę VAT wystawioną przez centralę A. w Niemczech za obsługę dokumentów, obsługę pojazdu oraz opłatę aukcyjną.

Obie faktury dotyczą tego samego pojazdu, zawierają identyczny numer zamówienia oraz numer VIN nabytego samochodu. Łączna wartość wynikająca z tych faktur odpowiada kwocie z faktury proforma i jest równa wylicytowanej cenie pojazdu.

Jednocześnie, wraz z fakturą proforma obejmującą zakup pojazdu, otrzymuje Pani fakturę proforma dotyczącą transportu tego samochodu do Pani firmy w Polsce. Dokument ten wystawia siedziba A. w Niemczech, a po zapłacie wystawiana jest również faktura za usługę transportu (zawierająca dane pojazdu i numer VIN).

Istotne jest to, że wszystkie płatności dokonuje Pani jednym przelewem na jedno konto bankowe firmy A. w Niemczech, tj. do tego samego podmiotu. Nie dokonuje Pani oddzielnych płatności wobec różnych kontrahentów. Zainteresowanym jest zawsze ten sam podmiot – A. niezależnie od miejsca, w którym znajduje się pojazd.

W praktyce cała kwota wynikająca z faktur (pojazd + opłaty + transport) jest ceną faktycznie zapłaconą temu samemu sprzedawcy, w ramach jednego procesu zakupowego i w oparciu o konkretne zamówienie z wygranej aukcji. Faktury jednostkowe pojawiają się dopiero po dokonaniu zapłaty.

Przykład: cena wylicytowana wyniosła 4 943 euro, zaś koszt transportu 356 euro. Całkowity koszt nabycia pojazdu, obejmujący wszystkie ww. płatności, wyniósł 5 299 euro, tj. ok. 24 900 zł. Pojazd został następnie sprzedany w Polsce w systemie VAT marża za 27 500 zł. W koszt nabycia ujęta została jedynie faktura za pojazd na kwotę 4 056 euro, co spowodowało obowiązek zapłaty podatku VAT od różnicy między ceną sprzedaży a ceną zakupu (ok. 1 600 zł).

W Pani ocenie prawidłową kwotą nabycia powinna być łączna suma wydatków poniesionych przy zakupie pojazdu, czyli wartość wynikająca z faktury proforma, zapłacona jednemu sprzedawcy. W tej sytuacji podstawą opodatkowania VAT powinna być różnica pomiędzy ceną sprzedaży a całością wydatków faktycznie poniesionych na nabycie pojazdu.

Wskazuje Pani, że analogiczny stan faktyczny był przedmiotem interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wydanej w 2019 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.240.2019.2.MK.

Doprecyzowanie i uzupełnienie stanu faktycznego

Prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami używanymi i jest Pani zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT od pierwszego dnia prowadzenia działalności tj. od 1 lutego 2024 r.

Pytania

1.Czy przy ustalaniu podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży towaru używanego (pojazdu), rozliczanego według procedury VAT marża, do ceny nabycia może Pani zaliczyć łącznie kwoty wynikające z dwóch faktur: VAT marża za sam pojazd oraz faktury za obsługę dokumentów i opłatę aukcyjną?

2.Czy przy sprzedaży towaru używanego (pojazdu) opodatkowanego w procedurze VAT marża, do wartości nabycia może Pani także doliczyć koszt transportu pojazdu udokumentowany fakturą VAT marża wystawioną przez firmę A.?

3.W przypadku gdy organ podatkowy uzna przedstawione przez Panią stanowisko za prawidłowe, czy będzie dopuszczalne dokonanie stosownych korekt rozliczeń podatku VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, w których przy obliczaniu podstawy opodatkowania w procedurze VAT marża uwzględniła Pani jedynie kwotę zapłaconą za pojazd, bez pozostałych poniesionych kosztów związanych z jego nabyciem i zapłaconych łącznie jednym przelewem na rzecz tej samej firmy?

4.Mając na uwadze obowiązek wykazywania w pliku JPK elementów kosztowych związanych z transakcją rozliczaną w procedurze VAT marża, czy prawidłowe będzie ujęcie w tym zakresie wszystkich trzech faktur dotyczących danego pojazdu, nawet jeśli zostały wystawione przez różne oddziały tego samego podmiotu i zawierają odmienne numery identyfikacyjne VAT (NIP) wystawców?

Pani stanowisko w sprawie doprecyzowane ostatecznie w uzupełnieniu do wniosku

W Pani ocenie, skoro zakup pojazdu wraz z opłatami aukcyjnymi, obsługą dokumentów i transportem stanowi jedno zdarzenie gospodarcze dotyczące nabycia towaru używanego, a wszystkie płatności są dokonywane jednym przelewem do tego samego podmiotu (A.), to całość tych kosztów powinna zostać zaliczona do ceny nabycia w rozumieniu art. 120 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług (VAT), art. 120 ust. 1 pkt. 4-8, przy sprzedaży towarów używanych (np. samochodów) opodatkowanie następuje w formie marży — podstawą opodatkowania jest różnica między całkowitą kwotą należną od nabywcy a kwotą nabycia, po pomniejszeniu o podatek. Przepis ten posługuje się określeniem „kwota nabycia”, jednak ustawa VAT ani przepisy wykonawcze nie zawierają definicji, co wchodzi w jej skład. W orzecznictwie i interpretacjach uznaje się, że należy sięgnąć do pojęcia analogicznego — ceny nabycia lub wynagrodzenia zapłaconego sprzedawcy.

W wyżej opisanym przypadku przedmiotem zakupu jest pojazd, a jego cena jest kwotą faktycznie zapłaconą sprzedawcy. W sytuacji, gdy cena obejmuje zarówno wartość pojazdu, jak i opłaty dodatkowe oraz transport, łączna wartość stanowi cenę zapłaconą za nabywany towar. Koszty te są ponoszone jednocześnie i zapłacone jednemu podmiotowi — firmie A. — jednym przelewem, na podstawie jednej faktury proforma. Dopiero po zapłacie wystawiane są odrębne faktury.

Zatem zgodnie z przyjętą interpretacją „kwota nabycia” w procedurze VAT marża powinna obejmować całość zapłaconej kwoty — nie tylko koszt zakupu auta, ale również opłaty i transport. Pominięcie tych składników prowadzi do nieuzasadnionego i sztucznego pomniejszenia kwoty nabycia i zawyżenia marży podlegającej opodatkowaniu, marża podatkowa staje się nieproporcjonalna do rzeczywistego kosztu zakupu, co jest sprzeczne z duchem przepisu i praktyką interpretacyjną.

Podsumowując:

·wszystkie płatności związane ze sprowadzeniem pojazdu — zakup, opłaty aukcyjne / dokumentacyjne i transport — były regulowane jednym przelewem z Pani rachunku firmowego na rzecz firmy A. w Niemczech,

·w momencie wykonywania przelewu istniała tylko jedna faktura proforma, obejmująca wszystkie te elementy; faktura VAT marża za zakup auta i faktury za pozostałe opłaty oraz transportu — zostały wystawione dopiero po otrzymaniu przelewu,

·w związku z tym z punktu widzenia realiów gospodarczych i księgowych poniesiony wydatek stanowi jednorazowy, zintegrowany koszt zakupu samochodu używanego, poniesiony wobec jednego dostawcy, w ramach jednej transakcji,

·nie istnieje trwałe rozdzielenie poszczególnych kosztów — ich podział na odrębne faktury wynika jedynie z wewnętrznej struktury firmy A.

Pani zdaniem z Pani perspektywy nabycie towaru (pojazdu) było jednorazowe i całościowe.

W związku z powyższym wnosi Pani o potwierdzenie stanowiska, że do kwoty nabycia przy sprzedaży pojazdu używanego w procedurze VAT marża należy zaliczyć całość wydatków faktycznie poniesionych przy zakupie: cenę wylicytowaną (zakup pojazdu), opłaty dokumentacyjne i aukcyjne oraz koszt transportu, jeżeli wszystkie te opłaty zostały uregulowane jednym przelewem na rzecz tego samego sprzedawcy - A.

Stanowisko w zakresie pytania nr 3

W Pani ocenie, w przypadku uznania przedstawionego stanowiska za prawidłowe, zasadne i dopuszczalne będzie dokonanie korekt rozliczeń podatku VAT za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.

Wynika to z faktu, że pierwotne rozliczenia zostały dokonane w oparciu o niepełne ustalenie kwoty nabycia, tj. z pominięciem części kosztów faktycznie poniesionych na rzecz tego samego sprzedawcy i zapłaconych jednym przelewem. W konsekwencji podstawa opodatkowania została zawyżona, a podatek VAT został wykazany w wysokości wyższej niż wynikająca z prawidłowego zastosowania przepisów.

Interpretacja indywidualna nie tworzy nowego stanu prawnego, lecz potwierdza prawidłowy sposób rozumienia i stosowania obowiązujących przepisów. Oznacza to, że w przypadku potwierdzenia Pani stanowiska, właściwe rozliczenie podatku powinno być odniesione również do stanów faktycznych zaistniałych w przeszłości.

W tej sytuacji korekty deklaracji VAT będą służyły doprowadzeniu rozliczeń do stanu zgodnego z przepisami prawa, poprzez prawidłowe określenie podstawy opodatkowania, uwzględniającej pełną kwotę nabycia towaru używanego.

Stanowisko w zakresie pytania nr 4

W Pani ocenie, przy wykazywaniu kosztu nabycia w pliku JPK_VAT w odniesieniu do transakcji rozliczanej w procedurze VAT marża, prawidłowe będzie ujęcie każdej z faktur dokumentujących poszczególne elementy transakcji odrębnie.

Pomimo że zakup pojazdu wraz z kosztami dodatkowymi (obsługa, opłata aukcyjna, transport) stanowi jedno zdarzenie gospodarcze i jest realizowany w ramach jednego zamówienia oraz opłacany jednym przelewem na rzecz jednego podmiotu (A.), to jednak poszczególne świadczenia są dokumentowane fakturami wystawionymi przez różne podmioty (oddziały), posiadające odrębne numery identyfikacji podatkowej.

W konsekwencji:

• każda faktura powinna zostać wykazana odrębnie w ewidencji JPK_VAT,
• dane kontrahenta powinny odpowiadać danym widniejącym na danej fakturze. 

Takie podejście, Pani zdaniem, zapewnia zgodność ewidencji z rzeczywistym obiegiem dokumentów oraz wymogami formalnymi raportowania podatkowego. Jednocześnie, w Pani opinii, nie wyklucza to traktowania tych wydatków jako elementów jednej transakcji dla celów ustalenia podstawy opodatkowania w procedurze VAT marża, o ile spełnione są przesłanki uznania ich za element kwoty nabycia.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi z art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:

Definicję towarów, w stosunku do których mają zastosowanie szczególne procedury VAT-marża zawiera art. 120 ust. 1 ustawy.

Według z art. 120 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Natomiast art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy stanowi, że:

Powyższe regulacje wskazują więc, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika. Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone dostawcy towaru.

Stosownie do art. 120 ust. 4 ustawy:

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:

Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym ich użyciu).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku. Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

Należy zaznaczyć, że opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów oraz istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:

Powyższe regulacje wskazują, że dla potrzeb zastosowania procedury marży, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy).

Należy zauważyć, iż formułując w art. 120 ustawy, szczególne procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca, określając w ust. 4 tego artykułu podstawę opodatkowania, posłużył się sformułowaniem „kwota nabycia”.

Pani wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia podstawy opodatkowania z tytułu sprzedaży samochodu używanego, rozliczanego w procedurze VAT-marża.

Jak wskazano powyżej, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika (nabywcy). Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie sprzedawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa powyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone i nie są należne sprzedawcy towaru.

Z opisu sprawy wynika, że nabywa Pani – jako czynny podatnik podatku VAT - samochody używane m.in. za pośrednictwem internetowej platformy aukcyjnej prowadzonej przez firmę A., której siedziba znajduje się w Niemczech, a oddziały w innych państwach UE.

Po wygranej licytacji otrzymuje Pani fakturę proforma wystawioną przez oddział firmy A. w kraju, w którym znajduje się dany samochód, na łączną kwotę wynikającą z wylicytowanej ceny samochodu oraz opłaty aukcyjnej, obsługi pojazdu oraz dokumentów. Po zapłaceniu ww. kwoty otrzymuje Pani drogą elektroniczną dwie faktury dotyczące tego samego pojazdu, zawierające ten sam nr zamówienia oraz nr VIN pojazdu, tj.:

1.fakturę VAT marżą wystawioną przez oddział firmy A. za pojazd,

2.fakturę VAT wystawioną przez centralę firmy A. za obsługę dokumentów, obsługę pojazdu oraz opłatę aukcyjną.

Otrzymuje Pani dodatkowo fakturę proforma dotyczącą transportu wylicytowanego samochodu do Pani firmy w Polsce. Po dokonanej zapłacie otrzymuje Pani fakturę za ww. transport wystawioną przez centralę A.

Płatności za całość dokonuje Pani jednym przelewem na jedno konto bankowe firmy A.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę na wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 marca 2006 r. w sprawie C-210/04. W orzeczeniu tym Trybunał stwierdził, że stały zakład mający siedzibę w innym państwie członkowskim, niebędący pod względem prawnym odrębnym od spółki, do której należy, nie może być uznany za podatnika ze względu na obciążenie go kosztami z tytułu świadczenia tych usług. W związku z powyższym Trybunał stwierdził, że oddział spółki będącej nierezydentem pozbawiony jest niezależności i stanowi jedynie część składową spółki. Zatem zarówno spółkę jak i jej oddział należy uznać za jednego i tego samego podatnika w rozumieniu art. 4 ust. 1 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz. U. L 145, str. 1).

Oznacza to, że „centrala” oraz jej zagraniczny oddział stanowią dwie jednostki organizacyjne tego samego podmiotu. Działalność gospodarczą prowadzi osoba prawna i ona jest podatnikiem. „Centrala” oraz oddział zlokalizowany w innym państwie tworzą – z podatkowego punktu widzenia – jednorodny podmiot. Z powyższego wynika, że otrzymane przez Państwa faktury (dokumentujące nabycie samochodu, opłatę aukcyjną, opłatę za obsługę dokumentów oraz transport) wystawione przez centralę sprzedawcy w Niemczech jak i przez oddział zagraniczny pochodzą od jednego podmiotu.

W opisanych okolicznościach centralę firmy jak i jej odziały należy uznać za jeden podmiot. Zatem przy określeniu kwoty nabycia samochodu w celu zastosowania procedury VAT marża przy ich odsprzedaży, jest Pani uprawniona do uwzględnienia oprócz kwoty nabycia samochodu, również dodatkowe opłaty związane z nabyciem auta, tj. opłaty za obsługę dokumentów, obsługę pojazdu, opłatę aukcyjną oraz usługę transportową.

Biorąc pod uwagę ww. przepisy oraz powyższe orzeczenie TSUE należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania (marżę) powinna Pani wyliczyć różnicę między całkowitą kwotą, którą otrzyma Pani od nabywcy towaru, a kwotą nabycia (zapłaconą przez Panią pierwotnemu sprzedawcy), pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług. Jednocześnie, ustalając wartość nabycia samochodu powinna Pani uwzględnić kwotę nabycia samochodu oraz koszty związane z transakcją zakupu samochodu, tj. obsługę dokumentów, obsługę auta i opłatę aukcyjną oraz transport auta, zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 uznaję za prawidłowe.

Pani wątpliwości dotyczą również dokonania korekt rozliczeń podatku VAT oraz obowiązku wykazania w pliku JPK faktur dotyczących obsługi dokumentów, obsługi pojazdu, opłaty aukcyjnej oraz usługi transportu.

Stosownie natomiast do art. 99 ust. 1 ustawy:

Według art. 109 ust. 3 ustawy:

Wskazać należy, że elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Stosownie do treści § 11 ust. 1 pkt 4 ww. rozporządzenia:

W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zwanej dalej Ordynacją podatkową:

Na mocy art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Ponadto, w myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej:

Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy poprzednim jej sporządzeniu. Może ona dotyczyć każdej pozycji deklaracji, np.: określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości kwoty zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji – o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Skorygowanie deklaracji polega na ponownym – poprawnym już – wypełnieniu jej formularza, z zaznaczeniem, iż w tym przypadku mamy do czynienia z korektą uprzednio złożonej już deklaracji.

Jak już wyżej stwierdzono, ustalając wartość nabycia samochodu, o której mowa w art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy, powinna Pani uwzględnić kwotę nabycia samochodu oraz koszty związane z transakcją zakupu samochodu, tj. obsługę dokumentów, obsługę auta i opłatę aukcyjną oraz transport auta.

Zatem, ma Pani prawo do dokonania korekty pliku JPK_VAT z deklaracją. W części deklaracyjnej za wcześniejsze okresy rozliczeniowe wykaże Pani wyższą kwotę nabycia aut używanych zakupionych na warunkach opisanych we wniosku. Natomiast w części ewidencyjnej ma Pani prawo ujęcia opisanych faktur związanych z nabyciem samochodu.

Zatem Pani stanowisko w zakresie pytań nr 3 i 4 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto, należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).

Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.