Interpretacja indywidualna z dnia 25 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-3.4012.224.2026.2.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłoweSzanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 10 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie:

- uznania realizowanej przez Pana transakcji za dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),

- nieuznania Pana za podmiot, o którym mowa w art. 7a ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),

- określenia miejsca opodatkowania dostaw towarów na rzecz Klientów (pytania oznaczone we wniosku nr 3 i 4),

- braku obowiązku rejestrowania sprzedaży na kasie rejestrującej (pytanie oznaczone we wniosku nr 5),

- prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług opodatkowanych na terytorium kraju, związanych ze sprzedażą towarów na rzecz Klientów opodatkowaną poza terytorium kraju (pytanie oznaczone we wniosku nr 6).

Uzupełnił go Pan pismem z 27 maja 2026 r. (wpływ 27 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pan „A” prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach działalności zajmuje się m.in. sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Aktualna oferta obejmuje sprzedaż różnego rodzaju asortymentu.

Działalność prowadzona w modelu dropshippingu charakteryzuje się tym, że oferta towarów podąża za trendami rynkowymi i może się dynamicznie zmieniać w zależności od popytu. W związku z tym Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o różnorodny, niezwiązany ze sobą asortyment.

Zgodnie z przyjętym modelem działania, sprzedaż realizowana jest za pośrednictwem własnych sklepów internetowych, gdzie oferowane są produkty pochodzące od zagranicznych dostawców z Chin. Odbiorcami oferowanych towarów są przede wszystkim konsumenci, czyli osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej: „Klienci”). Zdarza się również, że nabywcami są przedsiębiorcy. W przyszłości Klientami mogą być również Klienci z innych państw członkowskich Unii Europejskiej, jednakże przedmiotem złożonego wniosku jest sprzedaż skierowana do konsumentów zamieszkujących terytorium Polski.

Wnioskodawca w ich imieniu zawiera umowy kupna-sprzedaży z dostawcami, obsługuje płatności, a następnie przekazuje zamówienia do zagranicznego kontrahenta Sprzedawcy danego produktu po uprzednim potrąceniu swojej prowizji. W razie potrzeby zapewniana jest również pomoc dla Klientów, zarówno w zakresie zapytań dotyczących oferowanych produktów, jak i w toku ewentualnych postępowań reklamacyjnych prowadzonych z zagranicznym sprzedawcą.

Działalność Wnioskodawcy koncentruje się na organizowaniu zakupu towarów oferowanych przez Sprzedawców z państw trzecich (głównie z Chin; dalej jako: „Sprzedawcy”). Po zaksięgowaniu płatności towar jest wysyłany przez zagranicznego dostawcę bezpośrednio do Klienta, przy czym to właśnie sprzedawca odpowiada za realizację dostawy. Zatem, działalność polega na zamawianiu towarów oferowanych przez sprzedawców z krajów trzecich. Produkt nie trafia do Wnioskodawcy, zawsze kierowany jest bezpośrednio do odbiorcy końcowego. Wnioskodawca nie ma styczności z towarem i ogranicza się do roli pośrednika w sprzedaży artykułów należących do Sprzedawcy. Całość działalności opiera się na modelu, w którym obowiązki związane z logistyką pozostają po stronie sprzedawcy, a sprzedaż odbywa się za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę.

Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Wnioskodawcę, który przygotowuje opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów.

W sytuacji, gdy Klient złoży zamówienie za pośrednictwem sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę i dokona przedpłaty na jego rzecz, ten następnie składa zamówienie u chińskiego Sprzedawcy, przekazuje mu dane Klienta niezbędne do wysyłki oraz dokonuje płatności za towar. W praktyce oznacza to, że Klient przekazuje należność za towar na rachunek Wnioskodawcy, który następnie opłaca zamówienie u zagranicznego sprzedawcy.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi różnica pomiędzy kwotą wpłaconą przez Klienta a sumą przekazaną zagranicznemu Sprzedawcy tytułem zapłaty za zamówiony towar. Kwota ta stanowi prowizję należną Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie posiada podpisanej umowy o współpracy w zakresie pośrednictwa z chińskim Sprzedawcą. Pomimo braku formalnej umowy, po dokonaniu zakupu otrzymuje od tego dokument potwierdzający zakup.

Zamówienia są składane wyłącznie za pośrednictwem sklepów internetowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. W trakcie procesu składania zamówienia Klient ma możliwość zapoznania się z regulaminem oraz pozostałymi informacjami dotyczącymi zasad sprzedaży (w tym polityką prywatności, dostaw i zwrotów), a także zobowiązany jest do wprowadzenia danych niezbędnych do realizacji dostawy oraz dokonania płatności za zamówienie. Wskazane dane są następnie przekazywane do chińskiego kontrahenta w celu bezpośredniej wysyłki towaru do Klienta. Regulamin jednoznacznie określa zasady realizacji transakcji. W szczególności wskazuje on, że Klient jako odbiorca towaru na terytorium Unii Europejskiej jest importerem towaru w rozumieniu przepisów celnych i podatkowych. Po otrzymaniu zamówienia oraz zaksięgowaniu płatności od Klienta, Wnioskodawca składa zamówienie na zamówiony przez Klienta towar u Sprzedawcy. Wnioskodawca podaje dane adresowe Klienta jako finalnego odbiorcy i adresata przesyłki oraz dokonuje płatności ceny towaru na rzecz Sprzedawcy ze środków otrzymanych od Klienta (po potrąceniu swojej marży lub prowizji). W ten sposób Wnioskodawca nabywa od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, które następnie przenosi na Klienta. Sprzedawca, po otrzymaniu zamówienia i płatności od Wnioskodawcy, wysyła towar bezpośrednio na adres Klienta wskazany przez Wnioskodawcę. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy ani nie jest przez Niego magazynowany na terytorium Polski. Wszystkie formalności celne i obowiązki związane z importem towaru nie spoczywają na Wnioskodawcy. Wnioskodawca współpracuje i planuje współpracować z różnymi sprzedawcami przy czym nie ma pełnej, zweryfikowanej wiedzy ani praktycznej możliwości kontroli czy sprzedawcy są zarejestrowani w procedurze (...). Z tego względu Wnioskodawca nie może dla celów własnych rozliczeń podatkowych polegać na potencjalnym statusie podatkowym Sprzedawców w zakresie (...).

Obsługa płatności realizowana jest przy wykorzystaniu zewnętrznych operatorów, takich jak np. (…). Klienci przekazują środki pieniężne na rachunek operatora płatności, skąd po potrąceniu prowizji kwoty są transferowane na konto bankowe Wnioskodawcy.

Sprzedawcami są podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Jak wcześniej wskazano odbiorcami towarów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski. Wnioskodawca na żadnym etapie nie ma i nie będzie mieć fizycznego kontaktu z towarem.

Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe. Wnioskodawca dokonuje zapłaty na rzecz Sprzedawcy z wykorzystaniem środków finansowych uprzednio wpłaconych przez Klienta.

Podczas składania zamówienia u Sprzedawcy Wnioskodawca wskazuje dane Klienta jako odbiorcy nie posługuje się własnymi danymi adresowymi do wysyłki. Współpraca z chińskimi kontrahentami nie jest regulowana na podstawie pisemnych umów, współpraca ta opiera się na bieżącej realizacji zamówień bez formalnego zobowiązania umownego.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy wynika z relacji prawnej zawartej pomiędzy nim a Klientem. To właśnie z Klientem zawierany jest stosunek prawny, w ramach którego Wnioskodawca dokonuje zakupu towaru u Sprzedawcy.

Z chwilą złożenia zamówienia przez Wnioskodawcę u zagranicznego Sprzedawcy, Klient nabywa prawo do rozporządzania towarem. Wartość poszczególnych zamówień składanych przez Klientów nie przekracza równowartości 150 euro.

Zatem, model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

1. Wnioskodawca wyszukuje towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną Sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).

2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Wnioskodawcę stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych – wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Wnioskodawca będzie samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na stronie internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla klienta końcowego, uwzględniając koszt zakupu towaru od Sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.

3. Klient odwiedza stronę internetową Wnioskodawcy, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie oraz dokonuje płatności. Na etapie finalizacji zakupu, obejmującym wprowadzenie danych do wysyłki oraz wybór metody płatności, Klient ma zapewniony dostęp do regulaminu sklepu prowadzonego przez Wnioskodawcę, a także do polityk prywatności, zwrotów oraz dostaw, z którymi może się zapoznać przed ostatecznym złożeniem zamówienia.

4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, Wnioskodawca zamawia towar u Sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe takie jak np. (...)), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie Wnioskodawca opłaca zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Wnioskodawcy pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy.

5. Po opłaceniu zamówienia przez Wnioskodawcę, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.

Przed dokonaniem zakupu Klient jest informowany o przewidywanym czasie dostawy. Stosowne informacje są udostępniane na stronie internetowej Wnioskodawcy, w szczególności w regulaminie sklepu internetowego, politykach wysyłki oraz w opisie produktu dostępnym na stronie sklepu. Klient otrzymuje również link oraz numer umożliwiający śledzenie przesyłki. W przypadku pytań lub wątpliwości dotyczących dostawy, Klient może kontaktować się z Wnioskodawcą, który pozostaje w stałym kontakcie z chińskim Sprzedawcą oraz posiada bieżący dostęp do informacji o statusie przesyłki. Wnioskodawca odpowiada na zapytania Klientów drogą mailową i udostępnia dane do śledzenia przesyłki na żądanie.

W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Klient zwraca towar do Wnioskodawcy lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił za zamówienie od Wnioskodawcy.

Sprzedawca z Chin odpowiada za: przygotowanie zamówienia, jego spakowanie, przekazanie przewoźnikowi oraz organizację transportu. Zatem pełna odpowiedzialność za proces logistyczny od momentu skompletowania zamówienia do jego nadania spoczywa na zagranicznym Sprzedawcy.

Transport towaru rozpoczyna się na terytorium Chin, a jego import może przebiegać według jednego z następujących wariantów:

1.Import w Polsce – towary są importowane bezpośrednio na terytorium Polski, a następnie dostarczane do Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce.

2.Import w innym państwie członkowskim UE – towary są importowane w innym kraju Unii Europejskiej, po czym dostarczane do Klienta na terytorium Polski.

W każdej z powyższych konfiguracji towar nie trafia fizycznie do Wnioskodawcy. Z tego względu Wnioskodawca nie pełni roli importera. Status importera posiada Klient końcowy, niezależnie od tego, czy import odbywa się na terytorium Polski czy innego państwa członkowskiego UE.

Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta w rozumieniu przepisów celnych ani w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, ani pośredniego. Wnioskodawca nie jest i nie będzie importerem towaru ani na terytorium Polski, ani też na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowany w procedurze Import One-Stop Shop (IOSS) i nie planuje takiej rejestracji. Zgodnie z informacjami widniejącymi na zagranicznych platformach sprzedażowych, część oferowanych tam towarów może być objęta systemem IOSS. Wnioskodawca nie ma jednak wpływu na sposób rozliczania podatku VAT z tytułu importu informacje te pochodzą wyłącznie z treści zamieszczonych na platformach sprzedażowych i nie są weryfikowane przez Wnioskodawcę.

Obecnie Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT-czynny. Jednakże w związku ze wskazanym modelem sprzedaży, Wnioskodawca powziął w wątpliwość, czy realizowane przez Niego transakcje faktycznie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce czy też powinny stanowić dostawę towarów poza terytorium kraju.

Z tego powodu Wnioskodawca złożył wniosek.

Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

1. W odpowiedzi na pytanie: „Co oznacza/jak należy rozumieć, że: „Cena opłacana przez Klienta obejmuje wartość samego towaru, koszty transportu oraz ewentualne należności podatkowe”, z czym należy identyfikować należności podatkowe i który podmiot jest zobowiązany do rozliczenia tych należności podatkowych?”,

wskazał Pan:

2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w związku ze sprzedażą towarów za pośrednictwem strony internetowej prowadzi/będzie prowadził Pan ewidencję otrzymanych zapłat oraz czy z ewidencji tej wynika/będzie wynikać jakiej dostawy dotyczyła konkretna zapłata i na czyją rzecz została dokonana dostawa?”,

wskazał Pan:

3. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w prowadzonej obecnie przez Pana działalności gospodarczej jest/będzie Pan zobowiązany do stosowania kasy rejestrującej? Jeśli tak, to proszę wskazać z jakiego tytułu?”,

wskazał Pan:

4. W odpowiedzi na pytanie: „Czy wydatki poniesione w związku ze sprzedażą, o której mowa w zadanym przez Pana pytaniu oznaczonym nr 6, od których chce Pan odliczyć podatek są dokumentowane fakturami z wykazanym podatkiem VAT, tj. czy miejscem opodatkowania nabywanych towarów i usług jest Polska?”,

wskazał Pan:

5. W odpowiedzi na pytanie: „Od wydatków związanych z nabyciem jakiego rodzaju towarów i usług chce Pan odliczyć podatek VAT?”,

wskazał Pan:

6. W odpowiedzi na pytanie: „Czy jest Pan w posiadaniu dokumentów, z których wynika związek odliczonego podatku z dokonywanymi przez Pana dostawami towarów opodatkowanymi poza terytorium kraju?”,

wskazał Pan:

Pytania

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów czy też za odpłatne świadczenie usług?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca realizując sprzedaż towarów poprzez własne sklepy internetowe w opisanym modelu, nie będzie uznany za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT?

3. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest Polska - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

4. W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za odpłatną dostawę towarów, w sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE - czy miejscem opodatkowania dostawy na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce będzie terytorium poza UE, tj. Chiny?

5. Czy w przypadku odpowiedzi pozytywnej na pytanie nr 3 lub 4 Wnioskodawca będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży za pośrednictwem kasy fiskalnej?

6. Czy w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 3 lub 4, czyli uznania dostawy na rzecz Klientów jako dostawy opodatkowanej poza terytorium Polski, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z taką sprzedażą posiadając status czynnego podatnika podatku VAT?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem:

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności dokonywane na rzecz Klientów wypełniają znamiona handlu towarem. Efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientowi (ostatecznemu nabywcy). Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu. W chwili złożenia zamówienia u sprzedawcy, na Klienta zostaje przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel.

Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy, należy zatem stwierdzić, że w przypadku, w którym Wnioskodawca dokonuje zamówienia towaru na rzecz Klientów, dochodzi do dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym modelu nie będzie On podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy o VAT.

Fikcja prawna z tego artykułu dotyczy podmiotów (interfejsów elektronicznych), które ułatwiają transakcję SOTI (do 150 euro) bezpośrednio pomiędzy dostawcą bazowym a konsumentem.

Wnioskodawca natomiast sam uczestniczy w łańcuchu dostaw jako podmiot nabywający (prawo do rozporządzania) towar od Sprzedawcy (B2B) i dokonujący następnie jego dostawy na rzecz Klienta (B2C). Nie jest więc jedynie platformą łączącą strony w rozumieniu art. 7a ust. 1 w zw. z art. 5b rozporządzenia 282/2011.

Ad 3, 4.

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa towarów dokonywana na rzecz Klienta nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce.

W związku z tym, że Wnioskodawca nie jest podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a oraz nie jest i nie będzie zarejestrowany w procedurze IOSS, nie są spełnione warunki do zastosowania szczególnych zasad ustalania miejsca opodatkowania dla SOTI określonych w art. 22 ust. 1 pkt 1b i 1c ustawy o VAT.

W przypadku uznania czynności dokonywanych przez Wnioskodawcę za dostawę towarów, dojdzie do tzw. transakcji łańcuchowej. W takim przypadku, na gruncie podatku VAT, dojdzie do dwóch dostaw:

1.Dostawy dokonanej przez kontrahenta z Chin na rzecz Wnioskodawcy;

2.Dostawy dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Klienta.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest, w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów, w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych, jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

2. W przypadku, gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.

2a.W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.

2b.W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.

2c.W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.

2d.Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:

1)pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;

2)ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę towarów, która:

1)poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;

2)następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa członkowskiego importu lub zaimportowania tych towarów.

Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów.

Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT, powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium państwa członkowskiego UE, opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy |do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie, w myśl art. 26a ust. 1 ustawy, miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.

Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński dostawca, Wnioskodawca oraz ostateczny Klient. W ramach omawianej transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego do Polski (państwo importu) lub z kraju trzeciego na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE (państwo importu) skąd dalej trafia bezpośrednio do Klienta. W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta, który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca dokonuje sprzedaży towarów na rzecz Klienta ostatecznego, istotna jest wskazana przez Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient. W takiej sytuacji transakcja dokonana przez chińskiego dostawcę na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie opodatkowaniu poza terytorium UE.

Jak wcześniej wskazano, Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie występuje jako przedstawiciel Klienta (bezpośredni lub pośredni). A zatem w sytuacji, gdy importerem nie jest Wnioskodawca, a – jak przedstawiono w stanie faktycznym – ostateczny Klient, to dostawa między Wnioskodawca a Klientem (B2C) nie będzie podlegała opodatkowaniu ani w Polsce (w przypadku importu bezpośrednio do Polski) ani też w innym państwie członkowskim UE (w przypadku importu w innym państwie członkowskim UE).

W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz Klienta, będącego jednocześnie importerem towaru, należy uznać – stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa trzeciego. Oznacza to, że dokonywane przez Wnioskodawcę dostawy towarów wysyłanych z terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce oraz innych państwach członkowskich UE, niezależnie od państwa importu - nie będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego, w tym przypadku Chin.

Reasumując, sprzedaż towarów przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce ani na terytorium innego państwa członkowskiego UE, tylko na terytorium państwa trzeciego (Chiny).

Ad 5.

Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do ewidencji sprzedaży przy użyciu kasy fiskalnej.

Zgodnie z art. 111 ustawy o VAT, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Stosowanie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zatem, skoro czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią odpłatną dostawę towarów poza terytorium kraju, to nie mieszczą się pod pojęciem sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlegają ewidencji na kasie fiskalnej.

Ad 6.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku posiadania statusu podatnika VAT czynnego, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z dokonywaną dostawą poza terytorium kraju, na przykład od kosztów reklamy, kosztów księgowości i innych związanych z tymi dostawami. Powyższe wynika z konstrukcji artykułu 86 ust. 8 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:

1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w artykule 113b ust. 1 jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.

2) uchylony.

3) dostawy towarów, o której mowa w artykule 43 ust. 1 pkt 16.

Zatem podatnik zachowuje prawo do odliczenia w przypadku nabycia towarów i usług, które dotyczą dostaw towarów dokonanych poza terytorium kraju (ust. 1 pkt 1), gdyby te kwoty mogły być odliczone, gdyby czynności były dokonane na terytorium kraju.

Przedmiotem dostaw dokonywanych przez Wnioskodawcę są towary, których dostawa w Polsce podlegałaby opodatkowaniu stawką 23%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:

Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu, czy stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,

Natomiast, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak stanowi art. 5a rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 77 z 23 marca 2011, s. 1, ze zm.; dalej jako: „rozporządzenie 282/2011”):

Jak wynika z art. 7a ustawy:

W art. 7a ust. 1 i 2 ustawy zaimplementowano swego rodzaju fikcję prawną, która w istocie prowadzi do przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązanie VAT z tytułu określonych dostaw towarów na podatników prowadzących działalność gospodarczą związaną z posiadaniem, prowadzeniem czy zarządzaniem interfejsami elektronicznymi. Regulacje obejmują swoim zakresem operatorów interfejsów elektronicznych, którzy ułatwiają dokonywanie określonych dostaw towarów, niezależnie od tego czy posiadają oni siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium UE, czy na terytorium państwa trzeciego.

Powyższy przepis wprowadza fikcję prawną (wyłącznie na potrzeby podatku VAT), polegającą na przyjęciu, że podatnik ułatwiający za pomocą interfejsu elektronicznego wyżej wskazane dostawy towarów na rzecz konsumentów, dokonywane przez tzw. dostawców bazowych:

· samodzielnie otrzymał (nabył) te towary (fikcja prawna w postaci przyjęcia, że ma miejsce dostawa towarów B2B pomiędzy dostawcą bazowym a operatorem interfejsu elektronicznego) oraz

· dokonał dostawy tych towarów (fikcja prawna polegająca na przyjęciu, że dochodzi do dostawy towarów B2C pomiędzy operatorem interfejsu elektronicznego a ostatecznym nabywcą tych towarów, tj. konsumentem, który faktycznie nabywa te towary).

Jak wskazano w art. 5b rozporządzenia 282/2011:

Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności zajmuje się Pan m.in. sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Pana model sprzedażowy można przedstawić następującym schematem:

1. Wyszukuje Pan towary oferowane przez Sprzedawców, obecnie głównie za pośrednictwem zagranicznych platform sprzedażowych, kierując się m.in. jakością oferowanych produktów oraz oceną ogólną sprzedawcy (bazującą na opiniach kupujących).

2. Informacje dotyczące towarów oferowanych przez Sprzedawców (treść ofert) są pobierane, modyfikowane i prezentowane na prowadzonej przez Pana stronie internetowej. Modyfikacja ta obejmuje m.in. tłumaczenie na język polski, tworzenie spersonalizowanych opisów, edycję graficzną zdjęć produktowych, a to wszystko w celu dostosowania oferty do potrzeb polskiego odbiorcy. Będzie Pan samodzielnie i autonomicznie decydował o asortymencie oferowanym na Stronie internetowej oraz ustalał ostateczną cenę sprzedaży towaru dla Klienta końcowego, uwzględniając koszt zakupu towaru od Sprzedawcy oraz własną marżę/narzut.

3. Klient odwiedza Pana stronę internetową, wybiera interesujący go towar, składa zamówienie oraz dokonuje płatności. Na etapie finalizacji zakupu, obejmującym wprowadzenie danych do wysyłki oraz wybór metody płatności, Klient ma zapewniony dostęp do regulaminu sklepu prowadzonego przez Pana, a także do polityk prywatności, zwrotów oraz dostaw, z którymi może się zapoznać przed ostatecznym złożeniem zamówienia.

4. Po otrzymaniu zamówienia i dokonaniu płatności przez Klienta, zamawia Pan towar u Sprzedawcy w Chinach (np. poprzez różne platformy sprzedażowe takie jak np. (...)), przekazując wszystkie dane niezbędne do wysyłki bezpośrednio na adres Klienta. Jednocześnie opłaca Pan zamówienie, potrącając swoją prowizję. W efekcie, u Pana pozostaje kwota odpowiadająca różnicy między ceną zapłaconą przez Klienta a kwotą przekazaną Sprzedawcy.

5. Po opłaceniu zamówienia przez Pana, Sprzedawca z Chin wysyła towar bezpośrednio do Klienta w Polsce. Towar nie trafia fizycznie do Pana, wysyłka odbywa się bezpośrednio od Sprzedawcy do Klienta.

Przy czym należy wskazać, że sprzedawcamisą podmioty z Chin, a dostawy towarów do Klientów realizowane są z państw trzecich, tj. spoza obszaru Unii Europejskiej (głównie z terytorium Chin). Odbiorcami towarów są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, zamieszkujące na terytorium Polski.

Pana wątpliwości w analizowanej sprawie w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów należy uznać za odpłatną dostawę towarów, czy też za odpłatne świadczenie usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).

Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący pojęcie „dostawa towarów”, nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we władaniu towarem.

Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Czynności wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej działalności wypełniają znamiona handlu towarami. Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez Klientów są konkretne towary oferowane na Pana stronie internetowej, zatem posiada Pan władztwo ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak właściciel. Ponadto, wskazał Pan, że nabywa Pan od Sprzedawcy prawo do rozporządzania towarem jak właściciel, które następnie przenosi Pan na Klienta. Sklepy internetowe są w pełni zarządzane przez Pana, i to Pan przygotowuje opisy produktów w języku polskim, a także dokonuje ich modyfikacji zarówno tekstowych, jak i graficznych w celu lepszego dopasowania prezentacji towarów do oczekiwań i potrzeb Klientów. Co także istotne, Klient po zakupie wpłaca pieniądze na Pana konto. Nie ma Pan również podpisanej umowy pośrednictwa ze sprzedawcą z Chin. Dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą. W przypadku, gdy Klient decyduje się na zwrot towaru po jego zakupie, Klient zwraca towar do Pana lub bezpośrednio do Sprzedawcy z Chin. W takiej sytuacji Klient otrzymuje zwrot pełnej kwoty, którą uprzednio zapłacił Panu za zamówienie.

Zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo nad sprzedawanymi na swojej stronie internetowej towarami.

Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy, w tym fakt, że efektem wykonanych czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio klientom (ostatecznym nabywcom), a Pan w ramach transakcji przenosi na Klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel – świadczenie stanowi dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów. Czynności podejmowane przez Pana w celu zrealizowania zamówienia nie stanowią dla Klientów celu samego w sobie, Klient jest zainteresowany nabyciem konkretnego produktu prezentowanego na Pana stronie internetowej.

Jak już powyżej wskazałem, pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Zatem, skoro to Pan decyduje jakie towary są oferowane na stronie internetowej, tworzy Pan ofertę poprzez modyfikację ofert Sprzedawców chińskich decyduje, za jaką cenę towary zostaną zaoferowane do sprzedaży na stronie internetowej i zapłata za towar trafia na Pana konto bankowe, a dodatkowo udziela Pan również odpowiedzi Klientom na pytania związane z dostawą i przyjmuje zwroty towarów – to realizowane świadczenie należy uznać za dostawę towarów dokonaną przez Pana na rzecz Klientów. Z opisu sprawy wynika, że ma Pan możliwość dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonuje Pan sprzedaży (przenosi prawo do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz Klientów końcowych.

Zatem, w przedstawionym stanie faktycznym czynności wykonywane przez Pana na rzecz Klientów stanowią odpłatną dostawę towarów.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest prawidłowe.

Kolejne Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy w przedstawionych okolicznościach sprawy należy uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).

Transakcja dostawy od sprzedawcy z krajów trzecich do Pana ma charakter relacji właściwej dla podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, który sprzedaje na rzecz innego podatnika (B2B), a stroną transakcji jest Pan, a nie Pana Klient. Zamówienie towarów u sprzedawcy z krajów trzecich składa Pan, a nie Klient Pana firmy. Zatem te wzajemne relacje nie pozwalają uznać Pana za podmiot ułatwiający sprzedaż, tylko za podmiot, który dokonuje sprzedaży w myśl art. 7 ust. 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze zawarte w interpretacji wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcie w zakresie zadanego przez Pana pytania nr 1, zauważyć należy, że w przedstawionym stanie faktycznym nie znajdą zastosowania przepisy wynikające z art. 7a ustawy. Zatem nie można uznać Pana za podmiot ułatwiający dostawę towarów poprzez użycie interfejsu elektronicznego, w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w przedstawionych okolicznościach sprawy nie jest Pan podmiotem ułatwiającym dostawę w rozumieniu art. 7a ust. 1 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.

Ponadto Pana wątpliwości dotyczą wskazania miejsca opodatkowania dostaw w sytuacji gdy:

-państwem importu jest Polska, a Klient posiada miejsca zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 3),

-państwem importu jest inne państwo członkowskie UE, a Klient posiada miejsce zamieszkania w Polsce (pytanie oznaczone we wniosku nr 4).

Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez Pana transakcji należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Jednocześnie na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:

Z kolei, jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:

W świetle art. 22 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:

Według art. 22 ust. 3b ustawy:

Stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 22 ust. 4 ustawy, w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca import towarów – to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.

Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu), ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).

Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak wynika z opisu sprawy, Klienci (osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, posiadające miejsce zamieszkania na terytorium Polski) zamawiają od Pana towar. Jednak w chwili przyjęcia zamówienia nie posiada Pan danego towaru i zamawia go u Sprzedawców z Chin. Dokonuje więc Pan zamówienia u chińskiego Sprzedawcy i zleca też temu Sprzedawcy wysłanie towaru bezpośrednio na adres Klienta.

Zatem należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane są trzy następujące podmioty: chiński Sprzedawca sprzedający towary przez platformę sprzedażową, Pan jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz ostateczni Klienci (konsumenci). Zamawia Pan towar u dostawcy poprzez platformę sprzedażową, a towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego od chińskiego Sprzedawcy do ostatecznego Klienta w łańcuchu sprzedaży.

W opisanym przypadku mamy do czynienia z transakcją, w której można mówić o relacji chińskiego Sprzedawcy (dostawcy) dokonującego sprzedaży na rzecz Pana (B2B), następnie Panem dokonującym sprzedaży na rzecz ostatecznego Klienta (B2C), a więc jest to relacja B2B2C.

W takiej sytuacji nie można traktować platformy sprzedażowej jako podmiotu zobowiązanego do rozliczenia podatku VAT w procedurze IOSS. IOSS (Import One Stop Shop) to system elektroniczny umożliwiający podatnikom dokonującym dostawy towarów wysyłanych z państw trzecich na rzecz konsumentów (co do zasady osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) zadeklarowanie i zapłacenie podatku VAT. W opisanym we wniosku zdarzeniu Pan, jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą, a nie jako konsument, nabywa towary od podmiotów chińskich, celem ich odsprzedaży na rzecz konsumentów, a zatem dla rozliczenia podatku VAT nie ma znaczenia, że dostawcy chińscy sprzedają towar poprzez platformę sprzedażową.

Ponadto wskazał Pan we wniosku, że nie pełni Pan roli importera. Importerem jest ostateczny Klient. A zatem w sytuacji, gdy w stanie faktycznym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów – jak sam Pan wskazał – będzie ostateczny odbiorca nabywający od Pana towar to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego Klienta, zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy, jest miejsce rozpoczęcia wysyłki, tj. terytorium kraju trzeciego. Oznacza to, że dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

Podsumowując:

Ad 3.

W sytuacji, gdy państwem importu jest Polska, a dostawy realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.

Ad 4.

W sytuacji, gdy państwem importu jest inne państwo członkowskie UE, a dostawy realizowane są na rzecz Klienta posiadającego miejsce zamieszkania w Polsce, miejscem opodatkowania tych dostaw towarów jest – zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy – terytorium państwa trzeciego, tj. Chiny.

W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 3 i 4 jest prawidłowe.

Ponadto, Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy nie ma Pan obowiązku ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 5).

W myśl art. 111 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 111 ust. 3a ustawy:

Cytowany przepis art. 111 ust. 1 ustawy określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonego w nim kręgu odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

W analizowanej sytuacji, mimo że dokonuje Pan transakcji na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, to czynności opisane we wniosku nie będą podlegały rejestracji za pomocą kas rejestrujących. Powyższe wynika z faktu, że miejscem świadczenia (opodatkowania) dokonywanych dostaw nie jest terytorium Polski, tylko kraj trzeci. Przez sprzedaż, jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższym, w przypadku transakcji opisanych we wniosku wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, gdzie miejscem świadczenia tych dostaw nie jest terytorium Polski, nie jest Pan zobowiązany do ewidencjonowania tych czynności za pomocą kas rejestrujących.

Podsumowując, nie ma Pan obowiązku ewidencjonowania ww. sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej zgodnie z art. 111 ustawy.

Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 jest prawidłowe.

Przedmiotem Pana wątpliwości jest także ustalenie, czy posiadając status czynnego podatnika podatku VAT, ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku ze sprzedażą towarów na rzecz Klientów, która jest opodatkowana poza terytorium kraju.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 4 lit. a ustawy:

Z treści art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przy czym na mocy art. 86 ust. 10 ustawy:

Na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 3 ustawy:

W przypadku importu usług, warunkiem skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest uwzględnienie przez podatnika kwoty podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek. Zatem, dla obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu importu usług istotne jest uwzględnienie kwoty podatku należnego we właściwej deklaracji podatkowej (tj. tej, w której powinno nastąpić rozliczenie podatku należnego z tytułu importu usług z uwzględnieniem terminu powstania obowiązku podatkowego).

Podkreślić należy, że warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:

Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju, podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

Zauważyć również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i w ramach działalności zajmuje się Pan sprzedażą towarów w modelu biznesowym określanym powszechnie jako dropshipping. Przy czym, jak powyżej ustaliłem, dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz Klientów nie podlega opodatkowaniu na terytorium Polski. Z okoliczności sprawy wynika, że w związku z ww. dostawą towarów opodatkowaną poza terytorium kraju, ponosi Pan wydatki takie jak:

-usługi księgowe i doradcze nabywane od podmiotów krajowych,

-koszty reklamy i marketingu związane z prowadzeniem sklepu internetowego, w tym import usług reklamowych od podmiotów zagranicznych,

-inne usługi i towary niezbędne do prowadzenia działalności handlowej online.

Wszystkie wskazane wydatki pozostają w bezpośrednim związku z Pana działalnością gospodarczą i sprzedażą realizowaną poza terytorium kraju.

Wskazać należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla dostaw towarów, o których mowa we wniosku. W związku z czym, takie dostawy towarów nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT i tym samym, w przypadku gdyby były realizowane na terytorium kraju, mieściłyby się w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania VAT.

Zatem, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy stwierdzić, że w analizowanej sprawie zastosowanie znajdzie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Odliczeniu podlega podatek VAT naliczony związany z zakupem towarów i usług wykorzystywanych następnie do czynności dostawy towarów na rzecz Klientów, której – jak wskazałem wcześniej – miejscem świadczenia jest terytorium kraju trzeciego, pod warunkiem, że będzie Pan posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.

W związku z powyższym, ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług opodatkowanych na terytorium kraju, które będą związane z realizowaną sprzedażą towarów opodatkowaną poza terytorium kraju, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy.

W konsekwencji, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.