Interpretacja indywidualna z dnia 2 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDST2-2.4011.410.2026.1.AJZ

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zasadopodatkowania przychodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości.Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną i nie prowadzi działalności gospodarczej. Jest współwłaścicielką domu jednorodzinnego położonego w A przy ul. B1, który stanowi jej majątek prywatny. W budynku tym Wnioskodawczyni udostępnia odpłatnie pokoje osobom trzecim.

Udostępnianie pokoi ma charakter krótkoterminowy i następuje na okres jednego lub kilkunastu dni, w zależności od zapotrzebowania najemców. Pokoje udostępniane są zarówno osobom fizycznym w celach turystycznych, jak i firmom w celu zakwaterowania ich pracowników odbywających podróże służbowe. Wnioskodawczyni nie zawiera umów najmu długoterminowego oraz nie posiada stałych najemców. Wynajem ma charakter nieregularny i uzależniony jest od zainteresowania najemców.

Wnioskodawczyni udostępnia dwa pokoje znajdujące się w budynku stanowiącym jej własność.

Najem prowadzony jest w niewielkiej skali i ma charakter okazjonalny.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie wynajmu, nie zatrudnia pracowników oraz nie korzysta z usług podmiotów zajmujących się profesjonalnym zarządzaniem najmem ani usług marketingowych. Ogłoszenia dotyczące możliwości wynajmu pokoi zamieszcza samodzielnie w serwisie internetowym (...), a następnie samodzielnie kontaktuje się z osobami zainteresowanymi najmem, ustala terminy pobytu oraz przekazuje najemcom klucze do pokoi.

Z tytułu najmu Wnioskodawczyni „wystawia umowy najmu plus faktury podatnika zwolnionego z podatku VAT w przypadku firm”.

W trakcie pobytu najemców Wnioskodawczyni nie świadczy usług dodatkowych, charakterystycznych dla usług hotelowych lub zakwaterowania, w szczególności nie zapewnia wyżywienia, usług prania, sprzątania w trakcie pobytu, wymiany pościeli w trakcie pobytu ani obsługi recepcyjnej. Po zakończeniu pobytu Wnioskodawczyni sprząta pokój i przygotowuje go dla kolejnych najemców, co stanowi zwykłe utrzymanie nieruchomości w stanie przydatnym do używania.

Najemcy mają możliwość korzystania z wynajmowanego pokoju oraz z części wspólnych budynku, tj. kuchni, łazienki i WC.

Wynajem prowadzony jest samodzielnie przez Wnioskodawczynię i w sposób niezależny od działalności innych osób. W szczególności Wnioskodawczyni prowadzi najem we własnym zakresie, we własnym budynku i na własny rachunek oraz samodzielnie rozlicza uzyskiwane z tego tytułu przychody.

Wynajem pokoi prowadzony jest w niewielkiej skali i ma na celu przede wszystkim pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości, takich jak opłaty za media, utrzymanie budynku, spłata kredytu za nieruchomość oraz jego bieżące remonty. Uzyskiwane z tego tytułu przychody stanowią dodatkowe źródło dochodu Wnioskodawczyni. Przychody z tego tytułu za pierwszy kwartał 2026 r. wyniosły 12 780,00 zł.

Nieruchomość nie jest związana z działalnością gospodarczą i stanowi majątek prywatny Wnioskodawczyni, a podejmowane przez nią czynności związane z wynajmem mają charakter zwykłego zarządu własnym majątkiem. Wnioskodawczyni nie podejmuje działań w celu przekształcenia wynajmu w stałe i zorganizowane przedsięwzięcie nastawione na osiąganie zysku, a wynajem stanowi jedynie sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym i nie ma charakteru profesjonalnego, zorganizowanego i ciągłego przedsięwzięcia nastawionego na osiąganie zysku.

Pytanie

Czy przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z wynajmu pokoi w opisanym stanie faktycznym mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% (do kwoty 100 000 zł przychodu rocznie), zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody z wynajmu pokoi stanowią przychody z najmu prywatnego i mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł (12,5% od nadwyżki ponad 100 000 zł), zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o ryczałcie.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.), źródłem przychodów jest najem, podnajem, dzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Ponadto zgodnie z art. 9a ust. 6 tejże ustawy dochody osiągane z najmu prywatnego są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W ocenie Wnioskodawczyni, najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza lub jako odrębne źródło przychodów, określone w art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy podatkowej. Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zgodnie z którym, przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot najmu i czynsz.

Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej rzeczy w zamian za zapłatę czynszu. Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu. Tak więc najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą lub przedmiot działalności stanowi najem, wynajmowanie tego składnika zaliczane jest do źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W tym miejscu należy wskazać na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2021 r., sygn. II FPS 1/21, w której sąd stwierdził, że to podatnik decyduje, czy składniki swojego majątku powiązać z działalnością gospodarczą, czy pozostawić je w majątku prywatnym i oddać w najem. Oznacza to, że sam fakt wynajmu, nawet krótkoterminowego, nie oznacza automatycznie prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli najem stanowi zwykłe gospodarowanie majątkiem prywatnym.

Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a, ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 843) stawka ryczałtu wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad tę kwotę.

Wskazać należy, również że Wnioskodawczyni nie świadczy usług zakwaterowania (PKWiU 55), lecz zawiera umowy najmu. Jej czynności ograniczają się do udostępnienia pokoju oraz części wspólnych i nie obejmują usług charakterystycznych dla hotelarstwa, takich jak recepcja, sprzątanie w trakcie pobytu, wyżywienie, pranie, wymiana pościeli w trakcie pobytu czy obsługa gości.

Sprzątanie wykonywane po zakończeniu pobytu stanowi zwykłe przygotowanie lokalu dla kolejnego najemcy i nie stanowi usługi dodatkowej, lecz element utrzymania lokalu w stanie przydatnym do używania. W związku z powyższym przychody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię nie stanowią przychodów z usług związanych z zakwaterowaniem, lecz przychody z najmu.

Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w dotychczasowym orzecznictwie podatkowym, w którym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził prawo podatników do stosowania stawki ryczałtu 8,5% w podobnym stanie faktycznym.

W interpretacji z dnia 15 maja 2025 r., nr 0115-KDST2-1.4011.217.2025.1.AW, Dyrektor KIS wskazał, że wynajem pokoi w domu jednorodzinnym na krótkie okresy, prowadzony samodzielnie, bez świadczenia usług dodatkowych i bez zatrudniania pracowników, może stanowić najem prywatny, jeżeli nie jest prowadzony w sposób zorganizowany i ciągły.

Podobnie w interpretacji z dnia 19 czerwca 2024 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.323.2024.1.AA, podkreślił, że wynajem części domu prowadzony sporadycznie, w niewielkim zakresie, bez profesjonalnej obsługi i bez usług hotelowych mieści się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W interpretacji z dnia 13 lutego 2025 r., nr 0115-KDST2-1.4011.662.2024.1.KB, Dyrektor KIS wskazał, że najem krótkoterminowy może być traktowany jako najem prywatny, jeżeli ma na celu przede wszystkim pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości i prowadzony jest na niewielką skalę.

Również w interpretacji z dnia 13 marca 2026 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.207.2026.1.MG, organ podatkowy potwierdził, że najem krótkoterminowy o charakterze sporadycznym i nieregularnym, bez usług dodatkowych, może być opodatkowany ryczałtem według stawki 8,5%.

Ponadto potwierdzenie, że przychody z najmu prywatnego podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę wynika z interpretacji z dnia 12 stycznia 2026 r., nr 0112-KDIL2-2.4011.952.2025.1.MM.

W ocenie Wnioskodawczyni opisany najem stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności i formę gospodarowania majątkiem prywatnym, a nie prowadzenie działalności gospodarczej. Czynności takie jak zamieszczenie ogłoszenia, kontakt z najemcą, wydanie kluczy czy sprzątanie po zakończeniu najmu są naturalnymi czynnościami związanymi z wykonywaniem umowy najmu i dbaniem o własną nieruchomość i nie mogą być utożsamiane z profesjonalnym prowadzeniem działalności gospodarczej. Podkreślić należy, że krótkotrwały okres najmu nie zmienia charakteru prawnego umowy – nadal jest to umowa najmu, jeżeli jej istotą jest oddanie pokoju do używania za wynagrodzeniem, a nie świadczenie usług charakterystycznych dla hotelarstwa. Ponadto skala najmu, brak pracowników, brak profesjonalnej infrastruktury, brak usług dodatkowych oraz fakt, że najem ma na celu głównie pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości wskazują, że jest to najem prywatny, a nie działalność gospodarcza ani usługi zakwaterowania.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawczyni zakres podejmowanych czynności nie wykracza poza zwykłe czynności związane z wykonywaniem prawa własności, a uzyskiwane przychody stanowią typowe przychody z najmu prywatnego, nie stanowią przychodów z usług zakwaterowania, zatem mogą być opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, a właściwa stawka ryczałtu wynosi 8,5% do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:

Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłami przychodów są:

·pozarolnicza działalność gospodarcza;

·najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zgodnie z którym:

Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 przywoływanej ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe warunki:

·zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy, pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,

·nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz

·wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Oznacza to, że określenia wysokości przychodu z najmu zaliczanego do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc najmu niestanowiącego pozarolniczej działalności gospodarczej, należy dokonywać na podstawie postanowień wyżej powołanego art. 11 ww. ustawy.

Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim jest umowa najmu.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Uchwałą NSA z 24 maja 2021 r., II FPS 1/21 stwierdzono, że:

To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).

Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.

W myśl art. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne:

1)prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą;

2)osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 163, 340, 368, 620, 680), zwanej dalej „ustawa o podatku dochodowym”.

Stosownie do art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.

Zgodnie z przytoczonymi uregulowaniami prawnymi podstawą generowania przychodów z najmu jest fakt zawarcia stosownej umowy między stronami. Określona w umowie wysokość czynszu stanowi przysporzenie majątkowe wynajmującego, tym samym generuje przychód. Jednak, aby powstał przychód po stronie wynajmującego, muszą zaistnieć przesłanki określone w wyżej powołanym art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Wpłacane przez najemcę kwoty powinny zatem zostać otrzymane przez wynajmującego lub postawione do jego dyspozycji.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną i nie prowadzi działalności gospodarczej. Jest Pani współwłaścicielką domu jednorodzinnego położonego w A, który stanowi Pani majątek prywatny. W budynku tym udostępnia Pani odpłatnie 2 pokoje osobom fizycznym w celach turystycznych oraz firmom w celu zakwaterowania ich pracowników odbywających podróże służbowe. Udostępnianie pokoi ma charakter krótkoterminowy i następuje na okres jednego lub kilkunastu dni, w zależności od zapotrzebowania najemców. Nie zawiera Pani umów najmu długoterminowego oraz nie posiada stałych najemców. Najem stanowi jedynie sposób gospodarowania posiadanym majątkiem prywatnym i nie ma charakteru profesjonalnego, zorganizowanego i ciągłego przedsięwzięcia nastawionego na osiąganie zysku.

Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie wynajmu, nie zatrudnia pracowników oraz nie korzysta z usług podmiotów zajmujących się profesjonalnym zarządzaniem najmem ani usług marketingowych. Wynajem prowadzony jest samodzielnie przez Panią, w sposób niezależny od działalności innych osób. W szczególności prowadzi Pani najem we własnym zakresie, we własnym budynku i na własny rachunek oraz samodzielnie rozlicza uzyskiwane z tego tytułu przychody. Ogłoszenia dotyczące możliwości wynajmu pokoi zamieszcza Pani samodzielnie w serwisie internetowym (...), a następnie samodzielnie kontaktuje się z osobami zainteresowanymi najmem, ustala terminy pobytu oraz przekazuje najemcom klucze do pokoi.

W trakcie pobytu najemców nie świadczy Pani usług dodatkowych charakterystycznych dla usług hotelowych lub zakwaterowania, w szczególności nie zapewnia wyżywienia, usług prania, sprzątania w trakcie pobytu, wymiany pościeli w trakcie pobytu ani obsługi recepcyjnej.

Wynajem pokoi prowadzony jest w niewielkiej skali i ma na celu przede wszystkim pokrycie kosztów utrzymania nieruchomości, takich jak opłaty za media, utrzymanie budynku, spłata kredytu za nieruchomość oraz jego bieżące remonty. Uzyskiwane z tego tytułu przychody stanowią Pani dodatkowe źródło dochodu. Przychody z tego tytułu za pierwszy kwartał 2026 r. wyniosły 12 780,00 zł.

Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że przychody, które uzyskuje Pani z tytułu najmu krótkoterminowego dwóch pokoi, należy zaliczyć do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. W konsekwencji podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne na zasadach określonych w art. 6 ust. 1a ww. ustawy. Właściwą stawką ryczałtu dla przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu – jak słusznie Pani wskazała – jest stawka w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, natomiast od nadwyżki ponad tę kwotę w wysokości 12,5% przychodów, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążąca dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.