Interpretacja indywidualna z dnia 30 czerwca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.527.2026.3.AC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 maja 2026 r., 30 maja 2026 r. i 2 czerwca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W 2008 r. dokonał Pan zakupu nieruchomości na cele mieszkaniowe nie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zakup został sfinansowany kredytem hipotecznym indeksowanym we frankach szwajcarskich udzielonym przez Bank w wysokości 326 354,69 zł. Z uwagi na trudności finansowe umowa kredytowa została rozwiązana, a kredyt nie został spłacony w całości. Obecnie w związku z postępowaniem upadłościowym banku otrzymał Pan propozycję zawarcia ugody z bankiem, polegającą na uznaniu kredytu za spłacony i zwolnienia Pana z długu wysokości 291 103,26 zł.

Nadmienił Pan, że warunkiem zawarcia wyżej wymienionej ugody jest wpłacenie na rzecz Syndyka kwoty 44 051,83 zł.

Na dzień zawarcia ugody zgodnie z zapisami Ksiąg Banku spłacił Pan kwotę 428 261,45 zł. Oświadczył Pan, że:

1.Zaciągnął Pan kredyt na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.

2.Nie korzystał Pan z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności w odniesieniu do której kredyt został umorzony.

3.Kredyt został zaciągnięty przed 15 stycznia 2015 r.

4.Kredyt został zabezpieczony w postaci Hipoteki ustanowionej na nieruchomości.

5.Zaciągnął Pan kredyt na wydatki mieszkaniowe o których mowa w art. 21 ust 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym z dnia 26 lipca 1991 r., które wyniosły 100% kredytu.

6.Nieruchomość nie była przeznaczona na cele związane z działalnością gospodarczą, jak również nie była wynajmowana.

7.Nieruchomość została przejęta od Państwa przez Bank na rzecz spłaty zadłużenia w 2015 r.

Uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Kredyt został zaciągnięty na zakup lokalu na cele mieszkaniowe niezwiązane z działalnością gospodarczą. Kredyt został zaciągnięty wspólnie z Pana małżonką A.A., z którą to solidarnie odpowiada Pan za spłatę do pełnej wysokości. Bank zwolni z długu również Pana żonę.

Kredyt został przyznany przez Bank, który podlega Komisji Nadzoru Finansowego.

Bank wypowiedział umowę z dniem 24 października 2014 r. Przejęcie nieruchomości przez Bank nastąpiło 27 kwietnia 2015 r. Nie posiadają Państwo dokumentów, w których jest podana data rozwiązania umowy. W wypowiedzeniu umowy jest zawarty 30-dniowy okres wypowiedzenia, stąd wniosek, że datą rozwiązania umowy jest 24 listopada 2014 r.

Kredyt został zabezpieczony hipoteką na nieruchomości, której dotyczył wyżej wymieniony kredyt hipoteczny.

Na kwotę umorzenia składają się kwoty kapitału i odsetek. Nie mają Państwo wiedzy, czy w skład umorzenia będą wchodziły kwoty odsetek karnych. Kwoty odsetek karnych według umowy kredytowej wynosiły dwukrotność oprocentowania w dniu przewalutowania wymaganego kapitału w kredytach udzielanych w polskich złotych. Nie mają Państwo wiedzy, czy w skład umorzonej kwoty wchodzą inne opłaty, tj. prowizje, ubezpieczenia itp.

Nie korzystali Państwo z innych umorzeń wierzytelności. Nie korzystali Państwo z umorzenia wierzytelności zabezpieczonych Hipoteką.

Ugodę planują Państwo podpisać w najbliższym możliwym terminie po otrzymaniu interpretacji podatkowej;.

Umowa kredytowa została podpisana 20 czerwca 2008 r., a nabycie nieruchomości nastąpiło 10 lipca 2008 r. Kredyt w całości został przeznaczony na pokrycie kosztów nabycia nieruchomości oraz kosztów budowy, o których mowa w artykule 21 ust 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym z dnia 26 lipca 1991 r., które wyniosły 100% kredytu.

Na dzień podpisania ugody będzie Pan rezydentem podatkowym w Niemczech - adres: (…).

Pytanie

Czy wobec ww. faktów zostanie zastosowane wobec Pana rozporządzenie MF z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe w brzmieniu uwzględniającym zmiany wprowadzone przez rozporządzenie MF z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. 2024 poz. 1912)?

Pana stanowisko w sprawie

Według Pana, spełnia Pan warunki do zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu przychodu uzyskanego w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zawarte w rozporządzeniu MF z 11 marca 2022 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:

W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w ww. art. 3 ust. 2b ustawy, nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe, najczęściej podejmowane czynności służące uzyskaniu przychodu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Główna zasada dotycząca ograniczonego obowiązku podatkowego wyrażona jest w art. 3 ust. 2a ww. ustawy, natomiast ust. 2b podaje tylko przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.

Ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Polski. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów cudzoziemca znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Cytowany wcześniej art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że opodatkowaniu podlega dochód (przychód) osiągnięty na terytorium Polski.

Jest to generalna zasada, według której ustala się, jaki dochód podlega opodatkowaniu w Polsce. Decyduje o tym miejsce osiągania dochodów, nie zaś miejsce świadczenia usługi. O źródle dochodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy takie źródło dochodów trwale związane jest z terytorium Polski lub gdy źródłem dochodu są polscy rezydenci eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów.

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Jak stanowi art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z informacji przedstawionych przez Pana wynika, że:

1.nabył Pan nieruchomość 10 lipca 2008 r. Zakup został sfinansowany kredytem hipotecznym z 20 czerwca 2008 r. indeksowanym we frankach szwajcarskich udzielonym przez Bank;

2.otrzymał Pan propozycję zawarcia ugody z Bankiem, polegającą na uznaniu kredytu za spłacony i zwolnienia Pana z długu;

3.na dzień podpisania ugody będzie Pan rezydentem podatkowym w Niemczech.

Umorzenie wierzytelności w świetle Konwencji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania

Z uwagi na fakt, że na moment podpisania ugody będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania w Niemczech, kwestie opodatkowania dochodów uzyskanych w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu, o którym mowa we wniosku należy rozpatrywać z uwzględnieniem Umowy z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku (Dz. U. z 2005 r. Nr 12 poz. 90).

Stosownie do art. 4 ust. 1 tej Umowy:

Ww. Konwencja w swej treści nie zawiera przepisu, który regulowałby sposób opodatkowania dochodów w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu, zatem zastosowanie znajdzie art. 22 tej Konwencji dotyczący opodatkowania tzw. „innych dochodów”.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 Umowy polsko-niemieckiej:

W myśl art. 22 ust. 2 Umowy:

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w związku z tym, że na moment podpisania ugody z bankiem będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania w Niemczech (tj. nieograniczony obowiązek podatkowy i rezydencję podatkową w Niemczech), to przychód jaki uzyska Pan z tytułu umorzenia wierzytelności, stosownie do treści art. 22 ust. 1 umowy polsko-niemieckiej, podlegał będzie opodatkowaniu tylko w tym państwie, tj. w Niemczech. Tym samym nie będzie ciążył na Panu obowiązek zapłaty podatku dochodowego z ww. tytułu w Polsce oraz złożenia zeznania podatkowego.

W konsekwencji, zaniechanie poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, nie będzie miało zastosowania do umorzonej Panu wierzytelności.

Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, opłata za wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega zwrotowi - w odpowiedniej części - wyłącznie w przypadku uiszczenia jej w kwocie wyższej od należnej. Nienależna opłata w wysokości 40 zł wpłacona przez Pana dodatkowo dnia 21 maja 2026 r., zostanie Panu zwrócona - stosownie do art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej – na rachunek bankowy, z którego dokonał Pan opłaty.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.