Interpretacja indywidualna z dnia 6 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.141.2026.2.DM
Usługi kompleksowej organizacji wydarzeń artystycznych, takie jak koncerty i spektakle, świadczone przez Fundację nieosiągającą zysków w sposób systematyczny, są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT jako usługi kulturalne.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
1 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, usług polegających na kompleksowej organizacji Wydarzeń artystycznych, tj. koncertów i spektakli.
Uzupełnili go Państwo pismem z 2 kwietnia 2026 r. (wpływ 2 kwietnia 2026 r.) oraz – w odpowiedzi na wezwanie – z 6 maja 2026 r. (wpływ 6 maja 2026 r.).
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
I.Status prawny, ustrojowy i nadzorczy Wnioskodawcy
Wnioskodawca jest fundacją posiadającą osobowość prawną, wpisaną do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej (KRS: (…)).
Fundacja działa na podstawie ustawy o fundacjach oraz Statutu.
Choć na moment złożenia wniosku Wnioskodawca nie posiada statusu organizacji pożytku publicznego (OPP), prowadzi działalność w sferze zadań publicznych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, obejmującą kulturę, sztukę oraz ochronę dóbr kultury.
Nadzór merytoryczny nad Fundacją sprawuje X, co potwierdza jej rolę jako instytucjonalnego elementu systemu upowszechniania kultury w Polsce.
II.Charakterystyka merytoryczna „Wydarzeń Artystycznych”
Przedmiotem zapytania są usługi polegające na autorskim kreowaniu i kompleksowej realizacji Wydarzeń Artystycznych (koncerty, spektakle).
Cele edukacyjne i tożsamościowe: Wydarzenia mają na celu upowszechnianie kultury oraz tradycji narodowej, w tym dziedzictwa UNESCO (materialnego i niematerialnego). Programy są konstruowane tak, aby realizować misję edukacji kulturalnej, szczególnie wśród dzieci, młodzieży oraz środowisk polonijnych za granicą.
Wkład merytoryczny i techniczny: Fundacja podkreśla, że nie pełni roli agencji technicznej ani pośrednika w wynajmie sprzętu. Istotą usługi jest przekaz artystyczny i merytoryczna koordynacja widowiska. Czynności techniczne (nagłośnienie, oświetlenie) mają charakter całkowicie pomocniczy i są niezbędne jedynie do właściwego odbioru treści kulturalnej przez publiczność.
III.Koncepcja świadczenia złożonego
Usługi świadczone przez Fundację mają charakter kompleksowy (złożony). Wszystkie elementy składowe, takie jak logistyka artystów, zapewnienie zaplecza technicznego, przygotowanie materiałów programowych i edukacyjnych oraz sama prezentacja artystyczna, tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość. Z punktu widzenia nabywcy (np. samorządowej instytucji kultury) usługa ta jest niepodzielna – nabywca jest zainteresowany gotowym produktem kulturalnym o określonych walorach artystycznych, a nie poszczególnymi elementami logistycznymi. Rozdzielenie tych czynności dla celów podatkowych miałoby charakter sztuczny i przeczyłoby ekonomicznemu sensowi transakcji.
IV.Model finansowy i brak celu zarobkowego (art. 43 ust. 18 ustawy o VAT)
Działalność non-profit: Fundacja nie jest nastawiona na systematyczne osiąganie zysku. Kalkulacja wynagrodzenia (ryczałtowego honorarium od zlecającego) opiera się na pokryciu kosztów bezpośrednich realizacji projektu oraz kosztów stałych związanych z utrzymaniem potencjału twórczego Fundacji.
Reinwestycja nadwyżek: W przypadku wystąpienia nadwyżki przychodów nad kosztami, Fundacja, zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy o VAT oraz swoimi zapisami statutowymi, przeznacza ją w całości na kontynuację działalności kulturalnej, doposażenie artystyczne lub doskonalenie poziomu przyszłych widowisk.
Ochrona konkurencji: Działalność Fundacji nie zakłóca konkurencji, ponieważ oferuje ona unikalne programy o wysokim stopniu specjalizacji merytorycznej (dziedzictwo narodowe), które nie są dostępne w ofercie typowych podmiotów komercyjnych nastawionych na zysk.
V.Wyłączenia przedmiotowe (art. 43 ust. 19 ustawy o VAT)
Wnioskodawca kategorycznie wskazuje, że przedmiotem usług nie są: usługi związane z filmami i nagraniami na nośnikach, usługi wstępu na imprezy rekreacyjne (dyskoteki, wesołe miasteczka), usługi gastronomiczne, reklamowe, promocyjne, wydawnicze ani usługi agencji informacyjnych.
Usługa koncentruje się wyłącznie na merytorycznej warstwie kultury i sztuki.
Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego z 6 maja 2026 r. (wpływ 6 maja 2026 r.)
Wnioskodawca nie jest obecnie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
Fundacja korzysta ze zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż wartość jej sprzedaży w roku 2025 nie przekroczyła kwoty (...) zł, a przewidywana sprzedaż w roku 2026 nie przekroczy (...) zł.
Zapytanie dotyczy zdarzenia przyszłego po rejestracji jako podatnik czynny.
Oferowane przez Fundację koncerty to autorskie programy muzyczne, w których artyści prezentują utwory instrumentalne i wokalne. Natomiast Państwa spektakle to dzieła teatralne oparte na autorskich scenariuszach, wykorzystujące kostiumy, rekwizyty i grę aktorską do budowania narracji scenicznej.
W ramach organizacji koncertów fundacja opracowuje koncepcję i scenariusz, nabór i próby artystów, koordynację merytoryczną, przygotowanie warstwy dźwiękowej i wizualnej, logistykę oraz transport niezbędnego wyposażenia. Identyczne czynności wykonywane są w obszarze organizacji spektakli.
Celem organizowania koncertów i spektakli jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury.
Każdy koncert jest autorską kreacją merytoryczną, stanowiącą unikalne połączenie warstwy muzycznej i narracyjnej. Poprzez dobór repertuaru nawiązującego do tradycji narodowych, Fundacja upowszechnia wartości artystyczne wśród szerokiego grona odbiorców, w tym dzieci i młodzieży. Działania Fundacji służą ochronie dóbr kultury niematerialnej, takich jak tradycyjne pieśni, obrzędy i techniki wykonawcze, które dzięki prezentacji koncertowej są podtrzymywane w pamięci zbiorowej i przekazywane kolejnym pokoleniom.
Spektakle realizowane przez Fundację to złożone formy teatralne łączące grę aktorską, ruch i muzykę, co stanowi wyraz bezpośredniej twórczości artystycznej. Ich celem jest edukacja kulturalna odbiorcy oraz budowanie jego tożsamości poprzez żywy kontakt ze sztuką teatralną. Poprzez realizację spektakli opartych na polskich tradycjach oraz podaniach ludowych, Fundacja chroni dziedzictwo narodowe przed zapomnieniem, nadając mu nowoczesną formę sceniczną dostosowaną do współczesnego widza.
Będące przedmiotem wniosku usługi stanowią usługi kulturalne. Działalność kulturalna przejawia się w kreowaniu nowej jakości estetycznej i intelektualnej oraz udostępnianiu jej społeczeństwu, co wypełnia definicję z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
O kulturalnym charakterze koncertów i spektakli przesądza merytoryczny wkład twórczy, udział zawodowych artystów-wykonawców oraz fakt, że głównym celem jest edukacja estetyczna i kontakt widza ze sztuką.
Omawiane usługi przyczyniają się do rozwoju kultury poprzez ożywianie tradycji regionalnych, promowanie współczesnej twórczości polskiej oraz wyrównywanie dostępu do kultury w małych ośrodkach.
Głównymi odbiorcami są publiczne instytucje kultury (GOK-i, domy kultury), jednostki samorządu terytorialnego oraz placówki edukacyjne.
Świadczenie usług mieści się w sferze zadań publicznych określonych w art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o działalności pożytku publicznego.
Usługi nie należą do kategorii wyłączonych, wskazanych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy o VAT.
Usługą podstawową jest zawsze merytoryczne wydarzenie artystyczne: realizacja koncertu lub realizacja spektaklu. Czynności pomocnicze przy organizacji koncertów i spektakli to m.in. logistyka, nagłośnienie i oświetlenie.
Usługi związane z usługami podstawowymi są niezbędne. Bez nagłośnienia koncert/spektakl byłby niesłyszalny, a bez transportu artystów wydarzenie nie mogłoby się odbyć fizycznie w miejscu wskazanym przez klienta.
Efektem usługi podstawowej zarówno dla koncertu jak i spektaklu jest dostarczenie nabywcy gotowego programu artystycznego o wysokiej jakości merytorycznej, gotowego do zaprezentowania publiczności.
Wykonywane czynności związane usługą podstawową koncertu jak i spektaklu tworzą jedną całość. Nabywca jest zainteresowany wyłącznie kompletnym wydarzeniem. Istnieje ścisła zależność funkcjonalna – oświetlenie bez spektaklu nie posiada dla nabywcy wartości użytkowej.
Wszystkie elementy usługi realizują jeden cel: skuteczną i profesjonalną prezentację dzieła artystycznego (spektaklu lub koncertu). Są one ze sobą powiązane technicznie i merytorycznie.
Fundacja zawiera jedną umowę na realizację wydarzenia (koncertu lub spektaklu) i otrzymuje jedno ryczałtowe wynagrodzenie (honorarium) za realizację danej usługi.
Teoretycznie możliwe jest wycenienie elementów usługi kompleksowej, ale w praktyce rynkowej i umownej nie występuje to, gdyż cena ryczałtowa wynika z obiektywnej nierozdzielności usługi.
Elementy pomocnicze (np. nagłośnienie) mogą być przedmiotem odrębnych umów z innymi firmami, ale w modelu biznesowym Fundacji tracą one sens bez elementu merytorycznego.
Zarówno w zakresie koncertów jak i spektakli, nabywca nie osiąga odrębnej korzyści z żadnego z elementu usługi kompleksowej. Brak realizacji występu czyni pozostałe elementy (zaplecze techniczne) bezużytecznymi.
Usługi techniczne są oferowane odrębnie przez firmy eventowe zarówno w odniesieniu do koncertów jak i spektakli, ale Fundacja nie jest firmą techniczną. Powierzenie elementów różnym podmiotom obniżyłoby funkcjonalność i spójność artystyczną widowiska.
W przypadku koncertu jak i spektaklu, niewykonanie jednego z omawianych wyżej elementów zamówienia powoduje bezprzedmiotowość pozostałych elementów zamówienia. Np. brak występu artystycznego czyni zamówienie transportu czy oświetlenia bezprzedmiotowym.
Głównym celem świadczonych przez Fundację usług ściśle związanych z usługą podstawową nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podmiotów komercyjnych. Działalność Fundacji ma charakter non-profit, a wszelkie podejmowane czynności są podporządkowane realizacji celów statutowych, a nie maksymalizacji zysku.
Poniższe argumenty stanowią podsumowanie merytorycznego i misyjnego charakteru Państwa wydarzeń.
Skoncentrowanie na najmłodszych odbiorcach: głównym adresatem Państwa działań są dzieci. Państwa wydarzenia są projektowane z myślą o ich specyficznych potrzebach rozwojowych, co wymaga unikalnego podejścia pedagogicznego i artystycznego, rzadko spotykanego w sektorze czysto komercyjnym.
Kultywowanie polskiej tradycji i dziedzictwa: istotna część Państwa spektakli i wydarzeń jest ściśle związana z polską tradycją narodową oraz niematerialnym dziedzictwem UNESCO. Poprzez żywy kontakt ze sztuką chronią Państwo te wartości przed zapomnieniem i budują tożsamość kulturową młodego pokolenia.
Edukacja i ważne tematy społeczne: realizują Państwo spektakle edukacyjne, które poruszają kluczowe współczesne wyzwania, w tym tematykę ekologiczną oraz istotne zagadnienia społeczne. Państwa celem jest kształtowanie postaw obywatelskich i wrażliwości u dzieci poprzez wysokiej jakości ofertę kulturalną.
Brak celu zarobkowego i ochrona konkurencji: Kalkulacja wynagrodzenia opiera się na pokryciu kosztów bezpośrednich i utrzymaniu potencjału twórczego, a nie na generowaniu marży rynkowej. Ewentualne nadwyżki finansowe są w całości reinwestowane zgodnie z celami statutowymi fundacji.
Unikalność oferty: Ze względu na wysoki stopień specjalizacji merytorycznej i artystycznej, działania Fundacji nie zakłócają konkurencji, ponieważ nie stanowią substytutu dla typowych usług rozrywkowych oferowanych przez podmioty nastawione na zysk.
Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 6 maja 2026 r. (wpływ 6 maja 2026 r.), doprecyzowali Państwo, że zakres Państwa pytania:
Zakres pytania przedstawionego we wniosku nie obejmuje kwestii wliczania wartości wpływów z działalności organizacji Wydarzeń Artystycznych do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Fundacja doprecyzowuje, że przedmiotem zapytania jest wyłącznie potwierdzenie, czy świadczone usługi (koncerty i spektakle) korzystają ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, po ewentualnej rejestracji jako podatnik VAT czynny lub po przekroczeniu limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, świadczone przez Fundację usługi, polegające na kompleksowej organizacji Wydarzeń artystycznych będą korzystały ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
W zakresie rodzaju usług (Koncerty i Spektakle): Zdaniem Wnioskodawcy, usługi polegające na autorskim kreowaniu i kompleksowej realizacji koncertów oraz spektakli stanowią usługi kulturalne zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy o VAT.
Fundacja jest instytucją o charakterze kulturalnym, realizującą zadania publiczne w sferze kultury pod nadzorem X.
Świadczenie ma charakter kompleksowy, gdzie elementy techniczne (nagłośnienie, oświetlenie) oraz logistyczne są niezbędne do wykonania usługi głównej i dzielą jej los podatkowy.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dla rozstrzygnięcia problemu opisanego we wniosku istotna jest wyłącznie wykładnia art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
Ponieważ Fundacja nie wnosi o interpretację przepisów dotyczących limitu zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1, kwestia ta pozostaje poza zakresem merytorycznym zapytania.
Wnioskodawca oczekuje jedynie oceny dopuszczalności stosowania zwolnienia przedmiotowego dla wymienionych dwóch rodzajów usług.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z tak szeroko sformułowanej definicji pojęcia „świadczenie usług” wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Nie każda jednak czynność stanowiąca usługę w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem by była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły da celów zarobkowych.
Zatem ustawa definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.
Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a) podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b) indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Jednocześnie na podstawie art. 43 ust. 17 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:
1) nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2) ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.
W świetle art. 43 ust. 17a ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.
Jak wynika z treści art. 43 ust. 18 ustawy:
Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 31, 32 i 33 lit. a, stosuje się, pod warunkiem że podmioty wykonujące czynności, o których mowa w tych przepisach, nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
Z kolei na podstawie art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1)usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach;
2)wstępu:
a)na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b)do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c)do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym;
3)wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą;
4)usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach;
5)działalności agencji informacyjnych;
6)usług wydawniczych;
7)usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34;
8)usług ochrony praw.
Odnosząc się do zwolnienia od podatku wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy należy wskazać, że przepis ten stanowi odzwierciedlenie regulacji zawartych w art. 132 ust. 1 lit. n) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), który stanowi, że:
Państwa członkowskie zwalniają od podatku od towarów i usług świadczenie niektórych usług kulturalnych, a także dostawę towarów ściśle z nimi związanych, przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje kulturalne uznane przez dane państwo członkowskie.
Należy podkreślić, że ustawodawca zwalnia od podatku usługi kulturalne świadczone przez ściśle określone grupy podmiotów. Polski prawodawca określił te podmioty, wymieniając je w ww. przepisie, jako: podmioty prawa publicznego; podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym; podmioty wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej; indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów. Jeśli chodzi o drugą grupę podmiotów, tj. inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym należy podkreślić, że art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy nie odsyła do ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Czyni to jedynie w odniesieniu do grupy podmiotów wpisanych do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Zatem odrębne przepisy, które uznają dany podmiot za instytucje o charakterze kulturalnym, nie muszą być tożsame z wspomnianą wyżej ustawą.
Określając katalog podmiotów, które mogą na podstawie odrębnych przepisów zostać uznane za instytucje o charakterze kulturalnym, w rozumieniu cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, należy przywołać regulacje ustawy z 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 457), definiujące pojęcie działalności kulturalnej, jak i krąg podmiotów, które mogą tę działalność prowadzić.
Na podstawie art. 1 ust. 1 ww. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
W myśl art. 2. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.
Zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego może wspierać finansowo, w ramach mecenatu państwa, realizację planowanych na dany rok zadań związanych z polityką kulturalną państwa, prowadzonych przez instytucje kultury i inne podmioty nienależące do sektora finansów publicznych.
Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Działalność kulturalną mogą prowadzić osoby prawne, osoby fizyczne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.
Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
Osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, których podstawowym celem statutowym nie jest prowadzenie działalności kulturalnej, mogą prowadzić taką działalność w szczególności w formie klubów, świetlic, domów kultury i bibliotek.
Wskazać należy, że ww. ustawa o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dopuszcza świadczenie usług kulturalnych przez inne podmioty.
Mając to na uwadze uzasadnione jest przy określeniu katalogu ww. podmiotów również odwołanie się do treści ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 1338 ze zm.). W świetle bowiem art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 pkt 16 tej ustawy reguluje ona m.in. zasady prowadzenia działalności pożytku publicznego, gdzie działalnością pożytku publicznego jest działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie, co w szczególności obejmuje zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie:
Organizacjami pozarządowymi są:
1) niebędące jednostkami sektora finansów publicznych w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych lub przedsiębiorstwami, instytutami badawczymi, bankami i spółkami prawa handlowego będącymi państwowymi lub samorządowymi osobami prawnymi,
2) niedziałające w celu osiągnięcia zysku
– osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, którym odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, w tym fundacje i stowarzyszenia, z zastrzeżeniem ust. 4.
Uwzględniając charakter działalności pożytku publicznego (obejmujący m.in. zadania w zakresie kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego) oraz dookreślenie zakresu podmiotowego dla tego typu działalności należy uznać, że działalność określona w ww. ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie prowadzona przez takie podmioty wpisuje się w przesłanki art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, uprawniające do zwolnienia od podatku od towarów i usług.
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 166 ze zm.):
Fundacja może być ustanowiona dla realizacji zgodnych z podstawowymi interesami Rzeczypospolitej Polskiej celów społecznie lub gospodarczo użytecznych, w szczególności takich, jak: ochrona zdrowia, rozwój gospodarki i nauki, oświata i wychowanie, kultura i sztuka, opieka i pomoc społeczna, ochrona środowiska oraz opieka nad zabytkami.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. ustawy:
Fundacje mogą ustanawiać osoby fizyczne niezależnie od ich obywatelstwa i miejsca zamieszkania bądź osoby prawne mające siedziby w Polsce lub za granicą.
Jak wynika z powołanych przepisów, pod pojęciem innych podmiotów uznanych na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy uznaje się również fundacje oraz podmioty wymienione w art. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie prowadzące działalność pożytku publicznego, tj. działalność w sferze zadań publicznych mieszczących się w pojęciu usług kulturalnych pod warunkiem, że podmioty te nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczane w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług.
Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy, usług polegających na kompleksowej organizacji Wydarzeń artystycznych, tj. koncertów i spektakli.
Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy w zakresie usług kulturalnych zauważyć należy, że warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym dotyczącej rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo fundacją posiadającą osobowość prawną, wpisaną do rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Państwa Fundacja działa na podstawie ustawy o fundacjach oraz Statutu. Prowadzą Państwo działalność w sferze zadań publicznych zdefiniowanych w art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, obejmującą kulturę, sztukę oraz ochronę dóbr kultury. Nadzór merytoryczny nad Państwa Fundacją sprawuje X. Nie są Państwo obecnie zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, jak również nie pełnią Państwo roli agencji technicznej ani pośrednika w wynajmie sprzętu. Istotą Państwa usług jest przekaz artystyczny i merytoryczna koordynacja widowiska. Usługi świadczone przez Państwa Fundację mają charakter kompleksowy (złożony). Wskazali Państwo, że wszystkie elementy składowe, takie jak logistyka artystów, zapewnienie zaplecza technicznego, przygotowanie materiałów programowych i edukacyjnych oraz sama prezentacja artystyczna, tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość. Czynności techniczne (nagłośnienie, oświetlenie) mają charakter całkowicie pomocniczy i są niezbędne jedynie do właściwego odbioru treści kulturalnej przez publiczność. Państwa Fundacja nie jest nastawiona na systematyczne osiąganie zysku. Kalkulacja wynagrodzenia (ryczałtowego honorarium od zlecającego) opiera się na pokryciu kosztów bezpośrednich realizacji projektu oraz kosztów stałych związanych z utrzymaniem potencjału twórczego Fundacji. W przypadku wystąpienia nadwyżki przychodów nad kosztami, Państwa Fundacja, zgodnie z art. 43 ust. 18 ustawy oraz swoimi zapisami statutowymi, przeznacza ją w całości na kontynuację działalności kulturalnej, doposażenie artystyczne lub doskonalenie poziomu przyszłych widowisk. Wskazali Państwo, że przedmiotem usług nie są: usługi związane z filmami i nagraniami na nośnikach, usługi wstępu na imprezy rekreacyjne (dyskoteki, wesołe miasteczka), usługi gastronomiczne, reklamowe, promocyjne, wydawnicze ani usługi agencji informacyjnych. Państwa usługi koncentrują się wyłącznie na merytorycznej warstwie kultury i sztuki.
Zatem mając na względzie całokształt okoliczności sprawy stwierdzić należy, że są Państwo podmiotem uznanym na podstawie odrębnych przepisów za instytucję o charakterze kulturalnym, a więc w analizowanym przypadku spełniona będzie przesłanka podmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy w związku z art. 132 ust. 1 lit. n Dyrektywy.
Następnie – w kontekście zastosowania ww. zwolnienia – należy ustalić, czy świadczone przez Państwa usługi, polegające na autorskim kreowaniu i kompleksowej realizacji Wydarzeń Artystycznych (koncerty, spektakle), wypełniają przesłankę przedmiotową dotyczącą rodzaju świadczonych usług.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że wydarzenia mają na celu upowszechnianie kultury oraz tradycji narodowej, w tym dziedzictwa UNESCO (materialnego i niematerialnego). Programy są konstruowane tak, aby realizować misję edukacji kulturalnej, szczególnie wśród dzieci, młodzieży oraz środowisk polonijnych za granicą. Oferowane przez Państwa Fundację koncerty to autorskie programy muzyczne, w których artyści prezentują utwory instrumentalne i wokalne. Natomiast Państwa spektakle to dzieła teatralne oparte na autorskich scenariuszach, wykorzystujące kostiumy, rekwizyty i grę aktorską do budowania narracji scenicznej. W ramach organizacji koncertów Państwa Fundacja opracowuje koncepcję i scenariusz, nabór i próby artystów, koordynację merytoryczną, przygotowanie warstwy dźwiękowej i wizualnej, logistykę oraz transport niezbędnego wyposażenia. Identyczne czynności wykonywane są w obszarze organizacji spektakli. Celem organizowania koncertów i spektakli jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury. Każdy koncert jest autorską kreacją merytoryczną, stanowiącą unikalne połączenie warstwy muzycznej i narracyjnej. Poprzez dobór repertuaru nawiązującego do tradycji narodowych. Państwa Fundacja upowszechnia wartości artystyczne wśród szerokiego grona odbiorców, w tym dzieci i młodzieży. Działania Państwa Fundacji służą ochronie dóbr kultury niematerialnej, takich jak tradycyjne pieśni, obrzędy i techniki wykonawcze, które dzięki prezentacji koncertowej są podtrzymywane w pamięci zbiorowej i przekazywane kolejnym pokoleniom. Spektakle realizowane przez Państwa Fundację to złożone formy teatralne łączące grę aktorską, ruch i muzykę, co stanowi wyraz bezpośredniej twórczości artystycznej. Ich celem jest edukacja kulturalna odbiorcy oraz budowanie jego tożsamości poprzez żywy kontakt ze sztuką teatralną. Poprzez realizację spektakli opartych na polskich tradycjach oraz podaniach ludowych, Państwa Fundacja chroni dziedzictwo narodowe przed zapomnieniem, nadając mu nowoczesną formę sceniczną dostosowaną do współczesnego widza. Wskazali Państwo, że działalność kulturalna przejawia się w kreowaniu nowej jakości estetycznej i intelektualnej oraz udostępnianiu jej społeczeństwu, co wypełnia definicję z art. 1 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. O kulturalnym charakterze koncertów i spektakli przesądza merytoryczny wkład twórczy, udział zawodowych artystów-wykonawców oraz fakt, że głównym celem jest edukacja estetyczna i kontakt widza ze sztuką. Omawiane usługi przyczyniają się do rozwoju kultury poprzez ożywianie tradycji regionalnych, promowanie współczesnej twórczości polskiej oraz wyrównywanie dostępu do kultury w małych ośrodkach. Głównymi odbiorcami są publiczne instytucje kultury (GOK-i, domy kultury), jednostki samorządu terytorialnego oraz placówki edukacyjne. Świadczenie usług mieści się w sferze zadań publicznych określonych w art. 4 ust. 1 pkt 16 ustawy o działalności pożytku publicznego. Usługi nie należą do kategorii wyłączonych, wskazanych w art. 43 ust. 19 pkt 1-8 ustawy. Usługą podstawową jest zawsze merytoryczne wydarzenie artystyczne: realizacja koncertu lub realizacja spektaklu. Czynności pomocnicze przy organizacji koncertów i spektakli to m.in. logistyka, nagłośnienie i oświetlenie. Państwa Fundacja zawiera jedną umowę na realizację wydarzenia (koncertu lub spektaklu) i otrzymuje jedno ryczałtowe wynagrodzenie (honorarium) za realizację danej usługi. Kalkulacja wynagrodzenia opiera się na pokryciu kosztów bezpośrednich i utrzymaniu potencjału twórczego, a nie na generowaniu marży rynkowej. Ewentualne nadwyżki finansowe są w całości reinwestowane zgodnie z celami statutowymi fundacji. Wskazali Państwo, że teoretycznie możliwe jest wycenienie elementów usługi kompleksowej, ale w praktyce rynkowej i umownej nie występuje to, gdyż cena ryczałtowa wynika z obiektywnej nierozdzielności usługi. Elementy pomocnicze (np. nagłośnienie) mogą być przedmiotem odrębnych umów z innymi firmami, ale w modelu biznesowym Państwa Fundacji tracą one sens bez elementu merytorycznego. Zarówno w zakresie koncertów jak i spektakli, nabywca nie osiąga odrębnej korzyści z żadnego z elementu usługi kompleksowej. Brak realizacji występu czyni pozostałe elementy (zaplecze techniczne) bezużytecznymi. Usługi techniczne są oferowane odrębnie przez firmy eventowe zarówno w odniesieniu do koncertów jak i spektakli, ale Państwa Fundacja nie jest firmą techniczną. Powierzenie elementów różnym podmiotom obniżyłoby funkcjonalność i spójność artystyczną widowiska. W przypadku koncertu jak i spektaklu, niewykonanie jednego z omawianych wyżej elementów zamówienia powoduje bezprzedmiotowość pozostałych elementów zamówienia. Np. brak występu artystycznego czyni zamówienie transportu czy oświetlenia bezprzedmiotowym. Głównym celem świadczonych przez Państwa Fundację usług ściśle związanych z usługą podstawową nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podmiotów komercyjnych. Działalność Państwa Fundacji ma charakter non-profit, a wszelkie podejmowane czynności są podporządkowane realizacji celów statutowych, a nie maksymalizacji zysku. Głównym adresatem Państwa działań są dzieci.
W kontekście powyższego należy w pierwszej kolejności wskazać, że w obrocie gospodarczym występują świadczenia natury kompleksowej, czyli takie, które nie dają się w prosty sposób zaklasyfikować do danej kategorii, gdyż składają się z kilku pojedynczych świadczeń. Aby móc określić, że dana czynność jest czynnością kompleksową (jednolitą/złożoną), powinna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na czynność złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania czynności zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element czynności kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez usługi pomocniczej.
Co do zasady, każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.
Podstawowym kryterium pozwalającym uznać zbiór określonych czynności za usługę kompleksową (złożoną) jest określenie wzajemnych relacji pomiędzy usługami wchodzącymi w skład usługi złożonej w zakresie celów, które usługi te realizują. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Podstawowym celem usługi pomocniczej tworzącej razem z usługą główną – usługę kompleksową – jest lepsze wykorzystanie przez klienta usługi głównej. Aby dana usługa pomocnicza mogła być uznana za element usługi kompleksowej winna służyć bezpośrednio realizacji usługi głównej. W celu ustalenia, czy dana usługa może być uznana za usługę złożoną, konieczne jest zbadanie przebiegu konkretnej transakcji z uwzględnieniem wszystkich ekonomicznych aspektów tej transakcji.
Należy podkreślić, zgodnie z powyższym wyjaśnieniem, że jedynie te usługi można uznać za jedną usługę kompleksową, które są ze sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez siebie.
Koncepcję opodatkowania świadczeń kompleksowych wypracował Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w wydanych orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388/EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
W szczególności w wyroku w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd., Trybunał uznał, że każde świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej.
Na uwagę zasługuje również wyrok z 11 czerwca 2009 r. w sprawie C-572/07, w którym stwierdzono, że: „każde świadczenie powinno być zwykle uznawane za odrębne i niezależne” (również wyrok z 21 lutego 2008 r. w sprawie C-425/06). Wyrok ten sformułował kryteria przesądzające o tym, kiedy występuje świadczenie złożone. Ma ono zatem miejsce w sytuacji, gdy:
•świadczenie pomocnicze nie stanowi celu samego w sobie, lecz stanowi środek do korzystania na jak najlepszych warunkach z usługi podstawowej,
•poszczególne czynności są ze sobą tak ściśle związane, że ich rozdzielenie miałoby charakter sztuczny,
•kiedy nie istnieje możliwość nabywania danego świadczenia od podmiotów zewnętrznych,
•kiedy nie istnieje możliwość odrębnego fakturowania za daną czynność.
Odnosząc się do opisanych przez Państwa usług należy mieć na uwadze, że – jak Państwo wskazali – z punktu widzenia nabywcy (np. samorządowej instytucji kultury) usługa ta jest niepodzielna – nabywca jest zainteresowany gotowym produktem kulturalnym o określonych walorach artystycznych, a nie poszczególnymi elementami logistycznymi. Rozdzielenie tych czynności dla celów podatkowych miałoby charakter sztuczny i przeczyłoby ekonomicznemu sensowi transakcji. Usługi związane z usługami podstawowymi są niezbędne. Bez nagłośnienia koncert/spektakl byłby niesłyszalny, a bez transportu artystów wydarzenie nie mogłoby się odbyć fizycznie w miejscu wskazanym przez klienta. Efektem usługi podstawowej zarówno dla koncertu jak i spektaklu jest dostarczenie nabywcy gotowego programu artystycznego o wysokiej jakości merytorycznej, gotowego do zaprezentowania publiczności. Wykonywane czynności związane usługą podstawową koncertu jak i spektaklu tworzą jedną całość. Nabywca jest zainteresowany wyłącznie kompletnym wydarzeniem. Istnieje ścisła zależność funkcjonalna – oświetlenie bez spektaklu nie posiada dla nabywcy wartości użytkowej. Wszystkie elementy usługi realizują jeden cel: skuteczną i profesjonalną prezentację dzieła artystycznego (spektaklu lub koncertu). Są one ze sobą powiązane technicznie i merytorycznie. Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że czynności wykonywane przez Państwa w ramach usług Realizacji Wydarzeń (koncertów oraz spektakli) są ze sobą ściśle powiązane i tworzą jedną całość. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki do podziału realizowanych przez Państwa świadczeń na poszczególne czynności, gdyż podział taki byłby sztuczny i nieuzasadniony.
Opisane czynności wskazują na funkcjonalny związek zachodzący między nimi, tj. poczynając od opracowania, przygotowania, aż po obsługę i ich realizację.
Przechodząc więc do oceny, czy w przedstawionej sytuacji spełniona została przesłanka przedmiotowa wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy należy zauważyć, że ustawa nie podaje definicji pojęcia „usług kulturalnych”. Jego znaczenie należy zatem ustalić na podstawie dostępnej metody wykładni. W prawie podatkowym pierwszorzędne znaczenie ma wykładnia językowa. Zatem zgodnie z jej regułami, odnosząc się do znaczenia terminu „usługi kulturalne” w języku potocznym, można stwierdzić, że pod pojęciem tym kryją się usługi odnoszące się do kultury, w zakresie kultury itp. Natomiast kultura to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości, a także ogół wartości, zasad i norm współżycia przyjętych przez dane zbiorowości; wszystko to, co powstaje dzięki pracy człowieka, co jest wytworem jego myśli i działalności. Kultura dzieli się na: materialną, której zakres pokrywa się z pojęciem cywilizacja i duchową – ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, nauki, moralności funkcjonujących w postaci dzieł artystycznych, wierzeń, obyczajów, a także uznanych wartości, takich jak: prawda, sprawiedliwość, wolność, równość, itp.” (Roman Smolski, Marek Smolski, Elżbieta Helena Stadtmüller „Słownik Encyklopedyczny Edukacja Obywatelska” Wydawnictwo Europa, Warszawa 1999). Encyklopedia Popularna w haśle „kultura” podaje, że jest to „całokształt materialnego i duchowego dorobku ludzkości gromadzony, utrwalany i wzbogacany w ciągu jej dziejów, przekazywany z pokolenia na pokolenie; w skład tak pojętej kultury wchodzą nie tylko wytwory materialne i instytucje społeczne, ale także zasady współżycia społecznego, sposoby postępowania, wzory, kryteria ocen estetycznych i moralnych przyjęte w danej zbiorowości i wyznaczające obowiązujące zachowania” (Encyklopedia Popularna PWN, Wydanie XV, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1982).
Przez potoczne rozumienie pojęcia „kultura” możemy zatem uznać całokształt wytworów materialnych i umysłowych społeczności. Takie rozumienie pojęcia „kultura” ma jednak niewielkie znaczenie praktyczne, a już w szczególności nie spełni swojej funkcji w procesie interpretacji prawa podatkowego.
Zgodnie zatem z regułami wykładni prawa, w sytuacji, gdy wykładnia językowa nie przynosi oczekiwanych rezultatów, wskazanym jest sięgnięcie do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej. Wykładnia systemowa pozwala nam na ustalenie zakresu rozumienia pojęcia w znaczeniu, w jakim posługują się nim inne akty prawne należące do systemu prawa (wykładnia systemowa zewnętrzna). W tym celu należy sięgnąć do ustawy wprost lub pośrednio odnoszącej się do działalności prowadzonej w sferze kulturalnej, tj. ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Co prawda definicja działalności kulturalnej w języku prawnym, skonstruowana w oparciu o powyższy akt prawny nie będzie pełna, jednak pozwoli na sprecyzowanie terminów „kultura” oraz „usługi kulturalne” na potrzeby tej interpretacji.
Jak wynika z powołanych przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, działalność kulturalna polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury. Właściwym więc wydaje się przyjęcie, że kultura to ogół wytworów i osiągnięć z dziedziny sztuki, funkcjonujących w postaci np. dzieł artystycznych, związanych z twórczością artystyczną (np. o charakterze literackim, naukowym, plastycznym, muzycznym).
Reasumując, za usługi kulturalne możemy uznać usługi polegające na upowszechnianiu i ochronie kultury, przez którą należy rozumieć naturalne i kulturalne dziedzictwo ludzkości o charakterze materialnym i niematerialnym, w szczególności w zakresie historii, nauki i sztuki.
W kontekście powyższego, stwierdzić należy, że opisane we wniosku czynności, polegające na autorskim kreowaniu i kompleksowej realizacji Wydarzeń Artystycznych (koncerty, spektakle), wiążą się bezpośrednio z prowadzoną przez Państwa działalnością kulturalną. Ich głównym celem bowiem jest upowszechnianie i ochrona kultury. Tym samym świadczone przez Państwa usługi stanowią usługi kulturalne.
Przy czym, z opisu sprawy wynika, że ewentualne nadwyżki finansowe są w całości reinwestowane zgodnie z celami statutowymi fundacji. Jednocześnie, jak wskazali Państwo we wniosku, ww. usługi, nie będą należały do żadnej z czynności wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.
Podsumowując, z uwagi na spełnienie przez Państwa zarówno przesłanki podmiotowej, jak i przedmiotowej, świadczone przez Państwa usługi kulturalne, polegające na kompleksowej organizacji Wydarzeń artystycznych, tj. koncertów i spektakli, będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. a ustawy.
W konsekwencji Państwa stanowisko, w zakresie zadanego pytania, należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


