Interpretacja indywidualna z dnia 7 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.250.2026.1.EJ
Interpretacja indywidualna
- stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego osób prawnych.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością NIP (…) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, posiada siedzibę i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce oraz jest podatnikiem czynnym w zakresie podatku od towarów i usług.
Przeważającym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (…)
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabywał towary i usługi od różnych podmiotów, zarejestrowanych na potrzeby podatku VAT w Polsce, jako podatnicy VAT czynni.
Jednym z takich podmiotów był Kontrahent (dalej jako: „Kontrahent”) z siedzibą w Polsce, czynny podatnik VAT, który dostarczał na rzecz Wnioskodawcy usługi - transakcje te były opodatkowane przez Kontrahenta i były dokumentowane fakturami. Wartość pojedynczych transakcji objętych niniejszym wnioskiem, realizowanych przez Wnioskodawcę z Kontrahentem przekraczała kwotę 15.000 zł.
W (…) r. Wnioskodawca dokonał płatności, dotyczących transakcji na rzecz Kontrahenta określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: „Ustawa o VAT”) w zakresie dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny oraz nie złożył zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, do Naczelnika Urzędu Skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.
Płatności wskutek błędu zostały dokonane na rachunek bankowy, który w momencie dokonania płatności nie znajdywał się w wykazie, o którym mowa w art. 96b ust. 1 Ustawy o VAT tzw. „Białej liście podatników VAT”. Wnioskodawca, co wyżej wskazano, na skutek braku świadomości dokonanego błędu, nie dokonał także zawiadomienia, a także nie została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ust. 1 Ustawy o VAT.
Aktualnie rachunek bankowy Kontrahenta, na który dokonywane były płatności za Faktury, znajduje się już w Wykazie podatników VAT.
Po zidentyfikowaniu nieprawidłowości Wnioskodawca wdrożył rozwiązanie mające na celu ich naprawienie i podjął z Kontrahentem następujące działania:
1) Kontrahent dokonał zwrotu płatności dokonanych przez Wnioskodawcę tytułem zapłaty za Faktury - tj. płatności, które pierwotnie zostały przez Wnioskodawcę zapłacone na rachunek bankowy Kontrahenta spoza Wykazu podatników VAT - na rachunek bankowy Wnioskodawcy,
2) po zwróceniu środków pieniężnych przez Kontrahenta Wnioskodawca dokonał w (...) r. ponownej zapłaty za Faktury na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący na dzień przelewu w Wykazie podatników VAT (za faktury wystawione w (...) roku).
Jednocześnie, Wnioskodawca wskazuje, że pierwotna zapłata na rzecz Kontrahenta była dokonana w (…) roku - w tym również roku podatkowym Wnioskodawca zaliczył wydatki dotyczące wynagrodzenia Kontrahenta do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast zwrot środków przez Kontrahenta oraz ponowna zapłata na rzecz Kontrahenta zostały dokonane w (…) r.
Wskazane powyżej wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę, związane z nabywaniem od Kontrahenta usług, dotyczą działalności gospodarczej Wnioskodawcy - w szczególności wydatki te mają/będą miały na celu osiągnięcie przez Wnioskodawcę przychodów. Tym samym, wydatki dotyczące wynagrodzeń Kontrahenta spełniają warunki zaliczenia ich przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).
Pytania
1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym po dokonaniu zwrotu środków przez Kontrahenta, w sytuacji gdy Wnioskodawca dokonał ponownej zapłaty za Faktury na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT, wydatki na rzecz Kontrahenta poniesione przez Wnioskodawcę tytułem zapłaty za Faktury nie będą podlegać ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów?
2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca jest uprawniony do „pozostawienia” w kosztach uzyskania przychodów za rok (...) wydatków związanych z wynagrodzeniem wypłacanym na rzecz Kontrahenta tytułem zapłaty za Faktury, w sytuacji gdy pierwotna płatność miała miejsce w roku (…) r., zaś zwrot środków i ponowna zapłata na rzecz Kontrahenta - powodująca, iż wydatki na rzecz Kontrahenta ponoszone przez Wnioskodawcę nie podlegają ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów - miała miejsce w (…) r., tj. czy w przypadku naprawienia nieprawidłowości w sposób opisany w niniejszym wniosku - Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korygowania rozliczeń podatkowych w zakresie podatku CIT za (…) rok, w których pierwotnie dokonano zapłaty na rzecz Kontrahenta?
Państwa stanowisko w sprawie
Ad 1.
Zdaniem Wnioskodawcy, naprawienie błędu polegającego na zwrocie środków pieniężnych przez Kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy i ponowne dokonanie płatności, tym razem na rachunek widniejący na białej liście, spowoduje walidację tych wydatków jako kosztów stanowiących koszty uzyskania przychodu w (...) r., a zatem w okresie, kiedy faktycznie zostały poniesione i jednocześnie, są to wydatki stanowiące takie koszty zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w roku podatkowym (...) r.
Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Przywołany powyżej przepis określa warunki jakie należy spełnić łącznie, aby dany wydatek został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu. Warto wskazać, iż w orzecznictwie i w piśmiennictwie wskazuje się, że dany wydatek, aby mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące przesłanki:
- musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
- nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT, wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
- musi być należycie udokumentowany,
- powinien zostać poniesiony przez podatnika,
- powinien być definitywny (rzeczywisty),
- powinien pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.
W związku z powyższym należy zauważyć, iż kosztami uzyskania przychodów dla prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej będą racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów, ich zabezpieczenie lub zachowanie źródła tych przychodów, pod warunkiem, że nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów zgodnie z art. 16 ust. 1 Ustawy o CIT.
Natomiast związek przyczynowy poniesionego wydatku z osiągnięciem, zabezpieczeniem lub zachowaniem źródła przychodu należy każdorazowo rozstrzygać indywidualnie dla każdego wydatku. W analizowanym tu przypadku, nie ma zdaniem Wnioskodawcy wątpliwości, że wydatki poniesione z tytułu przedmiotowych faktur na rzecz Kontrahenta, miały związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością a ponadto nie podlegały wyłączeniu z negatywnego katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, zatem jako takie (mające związek z uzyskaniem przychodu) mogły być zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów u Wnioskodawcy.
Niezależnie od powyższego, w myśl art. 15 ust. 1 pkt 2 [winno być: art. 15d ust. 1 pkt 2 - przyp. organu] ustawy o CIT podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców: została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.
Zgodnie z art. 15d ust. 2 ustawy o CIT w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem ust. 1, podatnicy w tej części:
1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają przychody - w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.
Jak stanowi art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców, dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:
1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15.000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.
Jak stanowi art. 96b ust. 1 ustawy o VAT, Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz podmiotów:
1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;
2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako podatników VAT została przywrócona.
W myśl art. 15d ust. 4 ustawy o CIT, przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności dokonanej z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika:
1) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu lub
2) została dokonana przelewem na rachunek banku lub rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej:
a) służący do dokonywania rozliczeń z tytułu nabywanych przez ten bank lub tę kasę wierzytelności pieniężnych lub
b) wykorzystywany przez ten bank lub tę kasę do pobrania należności od nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub świadczenie usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części dostawcy towarów lub usługodawcy, lub
c) prowadzony przez ten bank lub tę kasę w ramach gospodarki własnej, niebędący rachunkiem rozliczeniowym
- jeżeli odpowiednio bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub podmiot będący wystawcą faktury, wraz z informacją o numerze rachunku do zapłaty, przekazali podatnikowi informację, że rachunek wskazany do zapłaty jest rachunkiem, o którym mowa w lit. a, b lub c, lub
3) została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ustawy o podatku od towarów i usług, lub
4) wynika z faktury dokumentującej czynności z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów, importu usług lub dostawy towarów rozliczanej przez nabywcę.
Stosownie do przywołanych powyżej regulacji, w przypadku dokonania zapłaty należności na rzecz przedsiębiorcy z pominięciem rachunku wykazanego w Wykazie podatników VAT, gdy jednorazowa wartość transakcji przekracza 15.000 zł - podatnik jest obowiązany do wyłączenia wydatków odpowiadających tejże płatności z kosztów uzyskania przychodów, o ile nie są spełnione wyjątki przewidziane w przepisach ustawy o CIT.
Należy przy tym wskazać, iż negatywne konsekwencje w zakresie braku możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dotyczą wydatków związanych z dostawą towarów lub świadczeniem usług potwierdzonych fakturą i jednocześnie dokonanych przez podmiot zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
W sytuacji będącej przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji, w celu naprawienia zidentyfikowanych nieprawidłowości Kontrahent dokonał zwrotu płatności na rzecz Wnioskodawcy, które pierwotnie zostały przez Wnioskodawcę zapłacone na rachunek bankowy Kontrahenta spoza Wykazu podatników VAT. Po zwróceniu środków pieniężnych przez Kontrahenta Wnioskodawca dokonał w (...) r. ponownej zapłaty za Faktury na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący na dzień przelewu w Wykazie podatników VAT.
W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, we wskazanych sytuacjach zachowane są zasady określone w przywołanych powyżej regulacjach, umożliwiające uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z brakiem możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz Kontrahenta - gdyż ponowna płatność na rzecz Kontrahenta, którego rachunek już jest ujęty na tzw. białej liście podatników VAT, spowodowała walidację dotychczasowego błędu i tym samym Wnioskodawca ma prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wydatków z Faktur wystawionych przez Kontrahenta.
Tym samym, we wskazanych powyżej sytuacjach Wnioskodawca nie będzie obowiązany do wyłączania z kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz Kontrahenta, które pierwotnie zostały opłacone przelewem na rachunek bankowy niezamieszczony w Wykazie podatników VAT.
Powyższa kwestia była przedmiotem interpelacji poselskiej nr 2109 Pana posła Tomasza Rzymkowskiego „w sprawie ujmowania wydatków w kosztach podatkowych”. W odpowiedzi z 6 marca 2020 r. (sygn. DD6.054.2.2020) udzielonej przez Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów - Pana Jana Sarnowskiego:
1) na pytanie:
„Czy jeśli po dokonaniu wpłaty bez dochowania zasad zawartych w art. 15d ust. 1 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik otrzyma zwrot wpłaconych kwot, a następnie ponowi wpłatę z dochowaniem wymogów określonych wyżej przywoływanymi przepisami, to czy zachowa prawo do ujęcia wydatków odpowiadających komentowanym wpłatom w kosztach podatkowych?” udzielono następującej odpowiedzi:
„W świetle przedstawionego pytania pierwotne transakcje zapłaty zostały anulowane zarówno po stronie kupującego jak i sprzedającego. Następnie ponownie uregulowano należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 oraz 3 ustawy o CIT, co powinno skutkować zachowaniem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji jako koszty uzyskania przychodu”;
2) na pytanie:
„Czy zachowa prawo do kosztów podatkowych podatnik, który dokona wpłaty na rzecz czynnego podatnika VAT na rachunek bankowy niewidniejący w wykazie podatników VAT jeśli nie dochowa terminu do zgłoszenia wspomnianej wpłaty, a następnie otrzyma zwrot wpłaconych kwot, po czym ponowi wpłatę, którą zgłosi stosownym zawiadomieniem z dochowaniem terminu określonego w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej?” udzielono następującej odpowiedzi:
„W nawiązaniu do wcześniejszych wyjaśnień, zasadne wydaje się przyjęcie, że zawiadomienie, o którym mowa art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej (o zapłacie należności przelewem na rachunek inny niż wymagany przepisem), zgłoszone w wyznaczonym terminie (trzech dni od dnia zlecenia przelewu), w okolicznościach powtórzenia anulowanej wcześniej wpłaty na rzecz czynnego podatnika VAT, powinno skutkować zwolnieniem podatnika z solidarnej odpowiedzialności od tych wpłat, jak również uprawniać do uznania wydatkowanych kwot za koszty uzyskania przychodów”.
Dodatkowo, powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej - przykładowo w interpretacjach:
- z 22 grudnia 2020 r. znak: 0111-KDIB2-1.4010.400.2020.1.PB,
- z 4 grudnia 2020 r. znak: 0114-KDIP2-2.4010.307.2020.1.JG,
- z 10 lutego 2021 r. znak: 0114-KDIP3-1.4011.694.2020.2.EC,
- z 6 grudnia 2021 r. znak: 0115-KDIT1.4011.692.1.2021.MT,
- z 22 czerwca 2022 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.198.2022.1.SG.
Również w aktualnie wydawanych interpretacjach wskazuje się wyraźnie, że ponowne uregulowane należności, skutkuje zachowaniem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji jako kosztu uzyskania przychodu - vide: pismo z (...) 2023 r. znak: 0115-KDIT3.4011.679.2023.2.DP; pismo z (...) 2024 r. znak: 0113-KDIPT2-1.4011.71.2024.1.MAP.
Dodatkowo, w chwili obecnej procedowana jest nowelizacja ustawy (projekt ustawy z dnia (...) 2026 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy - Kodeks karny skarbowy) znosząca sankcje w postaci braku prawa do zaliczenia w koszty uzyskania przychodów wydatku spozabiałej listy. Przepisy deregulacje o których mowa w ww. projekcie ustawy będą obowiązywały od 1 stycznia 2027 r. Deregulacja ta, wskazuje zatem na intencję ustawodawcy zmierzającą w kierunku korzystnym dla podatników i zachowania prawa do zaliczenia takiego wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów.
Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, przedstawione przez niego stanowisko jest prawidłowe.
Ad 2.
W ocenie Wnioskodawcy, jest on uprawniony do „pozostawienia” w kosztach uzyskania przychodów za rok (...) wydatków związanych z wynagrodzeniem wypłacanym na rzecz Kontrahenta tytułem zapłaty za Faktury, w sytuacji gdy pierwotna płatność miała miejsce w roku (...) , zaś zwrot środków i ponowna zapłata na rzecz Kontrahenta - powodująca, iż wydatki na rzecz Kontrahenta ponoszone przez Wnioskodawcę nie podlegają ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów - miała miejsce w (...) r., tj. w przypadku naprawienia nieprawidłowości w sposób opisany w niniejszym wniosku - Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korygowania rozliczeń podatkowych w zakresie podatku CIT za (...) r., w których pierwotnie dokonano zapłaty na rzecz Kontrahenta.
Ustawa o CIT nie zawiera szczególnych regulacji dotyczących zasad rozpoznawania „w czasie” kosztów podatkowych, które związane są z opisanymi powyżej transakcjami (rozliczeniami) realizowanymi przez Wnioskodawcę z Kontrahentem.
W odniesieniu do zasad związanych z ich rozliczaniem w danym czasie zastosowanie znajdują ogólne zasady w zakresie rozpoznawania kosztów określone w ustawie o CIT, które uzależniają moment ich rozpoznania od tego, czy są one powiązane z osiąganymi przez podatnika przychodami w sposób bezpośredni czy też pośredni.
W praktyce, za koszty bezpośrednie uważa się wydatki, które są ściśle/bezpośrednio związane z konkretnymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy w związku z charakterem prowadzonej działalności, tj. są to konkretne koszty, do których można przypisać konkretne przychody.
Z kolei, pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie można przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Takie koszty, chociaż niewątpliwie związane są z przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami, a tym samym nie można ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z (...) r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 . Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że koszt:
- musi być poniesiony przez podatnika,
- musi być definitywny,
- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,
- nie może być wymieniony w negatywnym katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
- musi być właściwie udokumentowany.
Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów - w okresie ponoszenia kosztów lub w przyszłości.
Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków zawarty w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.
W myśl art. 15d ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców:
1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub
2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub
3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej ustawy.
Natomiast, stosownie do art. 15d ust. 2 ustawy o CIT:
W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem ust. 1, podatnicy w tej części:
1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo
2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów - zwiększają przychody
-w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności.
Z kolei w myśl art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.):
Dokonywanie lub przyjmowanie płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą następuje za pośrednictwem rachunku płatniczego przedsiębiorcy, w każdym przypadku gdy:
1) stroną transakcji, z której wynika płatność, jest inny przedsiębiorca oraz
2) jednorazowa wartość transakcji, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza 15 000 zł lub równowartość tej kwoty, przy czym transakcje w walutach obcych przelicza się na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień dokonania transakcji.
Dodatkowo, art. 15d ust. 4 ustawy o CIT stanowi, że:
Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy płatności dokonanej z naruszeniem ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika:
1) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu lub
2) została dokonana przelewem na rachunek banku lub rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej:
a) służący do dokonywania rozliczeń z tytułu nabywanych przez ten bank lub tę kasę wierzytelności pieniężnych lub
b) wykorzystywany przez ten bank lub tę kasę do pobrania należności od nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub świadczenie usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części dostawcy towarów lub usługodawcy, lub
c) prowadzony przez ten bank lub tę kasę w ramach gospodarki własnej, niebędący rachunkiem rozliczeniowym
- jeżeli odpowiednio bank, spółdzielcza kasa oszczędnościowo-kredytowa lub podmiot będący wystawcą faktury, wraz z informacją o numerze rachunku do zapłaty, przekazali podatnikowi informację, że rachunek wskazany do zapłaty jest rachunkiem, o którym mowa w lit. a, b lub c, lub
3) została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności, o którym mowa w art. 108a ustawy o podatku od towarów i usług, lub
4) wynika z faktury dokumentującej czynności z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, importu towarów, importu usług lub dostawy towarów rozliczanej przez nabywcę.
Zgodnie z art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: „ustawa VAT”):
Szef Krajowej Administracji Skarbowej prowadzi w postaci elektronicznej wykaz podmiotów:
1) w odniesieniu do których naczelnik urzędu skarbowego nie dokonał rejestracji albo które wykreślił z rejestru jako podatników VAT;
2) zarejestrowanych jako podatnicy VAT, w tym podmiotów, których rejestracja jako podatników VAT została przywrócona.
Na podstawie art. 96b ust. 2 ustawy VAT:
Wykaz jest udostępniany w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw finansów publicznych w sposób umożliwiający sprawdzenie, w tym automatycznie, czy podmiot znajduje się w wykazie na wybrany dzień, przypadający nie wcześniej niż w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym podmiot jest sprawdzany. Dane tego podmiotu są udostępniane według stanu na wybrany dzień, z wyjątkiem danych, o których mowa w ust. 3 pkt 1-3, które są udostępniane według stanu na dzień sprawdzenia.
Stosownie do wyżej powołanych przepisów stwierdzić należy, że przy transakcjach, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15.000 zł dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej wskazanej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego jeżeli podatnik chce uniknąć konsekwencji w postaci utraty możliwości zaliczenia w podatku dochodowym od osób prawnych wydatku do kosztów uzyskania przychodów.
Natomiast, przepisy art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dotyczą sankcji w postaci utraty możliwości zaliczenia do kosztów wydatków przez podatników, którzy dokonają zapłaty (powyżej 15.000 zł) na rachunek spoza wykazu w sytuacji, gdy dostawa towarów lub świadczenie usług są potwierdzone fakturą i zostały dokonane przez podatników VAT czynnych.
Wskazać zatem należy, że sytuacja wymieniona w art. 15d ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stanowi odrębną kategorię niż te wymienione w pkt 2 tych przepisów. Jak wskazano powyżej sytuacja wymieniona w pkt 2 skierowana jest do płatności dokonywanych na rzecz dostawcy lub usługodawcy będącym podatnikiem VAT czynnym. W takim przypadku płatność powinna być zawsze dokonana na rachunek zawarty w wykazie. Dokonanie płatności w tej sytuacji na rachunek płatniczy, który nie jest zawarty w wykazie będzie traktowane jako działanie niezgodne z wprowadzonymi przepisami i oznaczać będzie zastosowanie przewidzianych sankcji. Podsumowując powyższe, stwierdzić należy, że przepis art. 15d ustawy o CIT od 1 stycznia 2020 r. został rozszerzony i zgodnie z art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, nie każda płatność przekraczająca kwotę 15.000 zł dokonana przelewem na rachunek bankowy będzie stanowić koszt uzyskania przychodów.
W ramach transakcji, w których stronami są przedsiębiorcy, obowiązuje limit 15 000 zł dla płatności gotówkowych, a transakcje powyżej tej kwoty muszą być dokonywane za pośrednictwem rachunku płatniczego. Od dnia 1 stycznia 2020 r. przy transakcjach powyżej 15 000 zł podatnicy chcąc uniknąć negatywnych konsekwencji podatkowych przewidzianych w art. 15d ustawy o CIT w przypadku, gdy dokonują płatności przelewem dostawcy towarów lub usługodawcy, będącemu podatnikiem VAT czynnym, za zakupy potwierdzone fakturą powinni dokonywać tej płatności na ich rachunki rozliczeniowe prowadzone przez banki lub imienne rachunki w SKOK zamieszczone w Wykazie podatników VAT. Powyższe nie wyłącza możliwości, aby przedsiębiorca dokonywał zapłaty przelewem na rachunek zamieszczony w tym Wykazie również w sytuacji dokonywania płatności przelewem poniżej limitu transakcji dla płatności gotówkowych określonego w ustawie.
Dokonanie płatności należności wynikającej z otrzymanej faktury wystawionej przez podatnika VAT czynnego dotyczącej transakcji na kwotę powyżej 15 000 zł na inny rachunek niż zamieszczony w Wykazie podatników VAT naraża podatnika na negatywne konsekwencje podatkowe w postaci:
- braku możliwości zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu lub konieczność zwiększenia przychodów w podatkach PIT i CIT,
- odpowiedzialności solidarnej w podatku VAT.
Możliwość uniknięcia negatywnych konsekwencji podatkowych w przypadku dokonania zapłaty na rachunek spoza Wykazu podatników VAT przewiduje przepis art. art. 117ba § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z (...) r. poz. 622 ze zm.):
Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli zapłata należności przez podatnika została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył przy pierwszej zapłacie należności przelewem na ten rachunek zawiadomienie o zapłacie należności na ten rachunek do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonał zapłaty należności, w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu.
Aby uniknąć negatywnych skutków podatkach wystarczy, że podatnik w ustawowym terminie zawiadomi o zapłacie należności na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w Wykazie podatników VAT właściwego naczelnika urzędu skarbowego w formie określonego przepisami ustawy Ordynacja podatkowa zawiadomienia (ZAW-NR).
Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
- bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód - potrącane na podstawie art. 15 ust. 4, ust. 4b-4c ustawy o CIT),
- inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie - potrącane na podstawie art. 15 ust. 4d-4e ustawy o CIT).
Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
W myśl art. 15 ust. 4b ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:
1) sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2) złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego
- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.
Z kolei w myśl art. 15 ust. 4c ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 4b pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie.
Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT:
Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Z kolei w myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT:
Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Państwa wątpliwość w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczące ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym po dokonaniu zwrotu środków przez Kontrahenta, w sytuacji gdy Wnioskodawca dokonał ponownej zapłaty za Faktury na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT, wydatki na rzecz Kontrahenta poniesione przez Wnioskodawcę tytułem zapłaty za Faktury nie będą podlegać ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
W tym miejscu należy zauważyć, że w sytuacji opisanej we wniosku po zidentyfikowaniu nieprawidłowości wdrożyli Państwo rozwiązanie mające na celu ich naprawienie i podjęli Państwo z Kontrahentem następujące działania:
1) Kontrahent dokonał zwrotu płatności dokonanych przez Wnioskodawcę tytułem zapłaty za Faktury - tj. płatności, które pierwotnie zostały przez Wnioskodawcę zapłacone na rachunek bankowy Kontrahenta spoza Wykazu podatników VAT - na rachunek bankowy Wnioskodawcy,
2) po zwróceniu środków pieniężnych przez Kontrahenta Wnioskodawca dokonał w (...) r. ponownej zapłaty za Faktury na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący na dzień przelewu w Wykazie podatników VAT (za faktury wystawione w (...) roku).
Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy stwierdzić należy, że nie znajdzie zastosowania wyłączenie z kosztów na podstawie art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wydatków na rzecz Kontrahenta, które pierwotnie zostały opłacone przelewem na rachunek bankowy niezamieszczony w Wykazie podatników VAT, a następnie doszło do zwrotu płatnościprzez Kontrahenta i ponownego uregulowania przez Państwa należności, która została dokonywana na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący w Wykazie podatników VAT.
W konsekwencji należy się z Państwem zgodzić, że we wskazanej sytuacji zachowane są zasady określone w przywołanych powyżej regulacjach, umożliwiające uniknięcie negatywnych konsekwencji związanych z brakiem możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz Kontrahenta - gdyż ponowna płatność na rzecz Kontrahenta, którego rachunek jest ujęty na tzw. białej liście podatników VAT, spowodowała walidację dotychczasowego błędu i tym samym Wnioskodawca ma prawo do ujęcia w kosztach uzyskania przychodów wydatków z Faktur wystawionych przez Kontrahenta.
Tym samym, w opisanej we wniosku sytuacji Wnioskodawca nie będzie obowiązany do wyłączania z kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz Kontrahenta, które pierwotnie zostały opłacone przelewem na rachunek bankowy niezamieszczony w Wykazie podatników VAT, a następnie zwrócone Wnioskodawcy przez Kontrahenta i ponownie zapłacone w (...) r. na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący na dzień przelewu w Wykazie podatników VAT (za faktury wystawione w (...) r.).
Wobec powyższego Państwa stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Kolejna Państwa wątpliwość w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczy kwestii ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Wnioskodawca jest uprawniony do „pozostawienia” w kosztach uzyskania przychodów za rok (...) wydatków związanych z wynagrodzeniem wypłacanym na rzecz Kontrahenta tytułem zapłaty za Faktury, w sytuacji gdy pierwotna płatność miała miejsce w roku (...) r., zaś zwrot środków i ponowna zapłata na rzecz Kontrahenta - powodująca, iż wydatki na rzecz Kontrahenta ponoszone przez Wnioskodawcę nie podlegają ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów - miała miejsce w (...) r., tj. czy w przypadku naprawienia nieprawidłowości w sposób opisany w niniejszym wniosku - Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korygowania rozliczeń podatkowych w zakresie podatku CIT za (...) r., w których pierwotnie dokonano zapłaty na rzecz Kontrahenta.
Jak wynika z opisu sprawy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nabywają Państwo towary i usługi od różnych podmiotów, zarejestrowanych na potrzeby podatku VAT w Polsce jako podatnicy VAT czynni. Wartość pojedynczych transakcji objętych niniejszym wnioskiem, realizowanych przez Państwa z Kontrahentem najczęściej przekracza wartość 15.000 zł.
W (...) r. dokonali Państwo płatności, dotyczących transakcji na rzecz Kontrahenta określonej w art. 19 ustawy Prawo przedsiębiorców, przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny oraz nie złożył zawiadomienia do Naczelnika Urzędu Skarbowego właściwego dla podatnika, który dokonali Państwo zapłaty należności w terminie 7 dni od dnia zlecenia przelewu, a także płatność nie została dokonana z zastosowaniem mechanizmu podzielonej płatności
Po zidentyfikowaniu nieprawidłowości Wnioskodawca wdrożył rozwiązanie mające na celu ich naprawienie i podjął z Kontrahentem następujące działania:
1) Kontrahent dokonał zwrotu płatności dokonanych przez Wnioskodawcę tytułem zapłaty za Faktury - tj. płatności, które pierwotnie zostały przez Wnioskodawcę zapłacone na rachunek bankowy Kontrahenta spoza Wykazu podatników VAT - na rachunek bankowy Wnioskodawcy,
2) po zwróceniu środków pieniężnych przez Kontrahenta Wnioskodawca dokonał w (...) r. ponownej zapłaty za Faktury na rachunek bankowy Kontrahenta, zgłoszony i widniejący na dzień przelewu w Wykazie podatników VAT (za faktury wystawione w (...) roku).
Jednocześnie, wskazali Państwo, że pierwotna zapłata na rzecz Kontrahenta była dokonana w (...) r. - w tym również roku podatkowym zaliczyli Państwo wydatki dotyczące wynagrodzenia Kontrahenta do kosztów uzyskania przychodów. Natomiast zwrot środków przez Kontrahenta oraz ponowna zapłata na rzecz Kontrahenta zostały dokonane w (...) r.
W związku z powyższym schemat działania wobec Kontrahenta stanowi swoistą „korektę” pierwotnej, błędnej płatności zrealizowanej z pominięciem rachunku bankowego zawartego w Wykazie lub braku złożenia Zawiadomienia, o którym mowa w art. 117ba Ordynacji podatkowej we właściwym terminie i zakłada ponowny przelew kwoty wykazanej na otrzymanej od Kontrahenta fakturze na właściwy rachunek bankowy zawarty w Wykazie.
Zatem ponownie uregulowane należności z zachowaniem zasad określonych w art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, skutkuje zachowaniem prawa do uznania wydatków z tak przeprowadzonych transakcji jako koszty uzyskania przychodu.
Zaliczenie do kosztów możliwe będzie natomiast w dacie dokonania prawidłowych płatności na właściwy rachunek bankowy.
Bowiem z przepisu art. 15d ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT wynika, że opłacenie faktur dokonane przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, uniemożliwia zaliczenie do kosztów wydatków z takich faktur.
Z kolei w przypadku ich wcześniejszego zaliczenia do kosztów, na podstawie art. 15d ust. 2 ustawy o CIT, koszty powinny zostać zmniejszone (albo zwiększone przychody), w miesiącu dokonania płatności z pominięciem rachunku zamieszczonego w Wykazie.
Z opisu sprawy wynika, że opisane we wniosku faktury zostały opłacone przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz nie zostało złożone Zawiadomienie we właściwym terminie, co uniemożliwia ich zaliczenie do kosztów w danym roku podatkowym (tj. (...) r.).
Mając na uwadze powyższe, Spółka ma prawo zaliczyć w (...) r. (tj. w roku, w którym dokonała ponownej płatność za faktury na właściwy rachunek widniejący w Wykazie lub zostało złożone Zawiadomienie we właściwym terminie) wydatki do kosztów uzyskania przychodów z tytułu faktur, które początkowo zostały błędnie opłacone, a w następnej kolejności, błąd został naprawiony.
Zatem, nie sposób się z Państwem zgodzić, że Spółka jest uprawniona do „pozostawienia” w kosztach uzyskania przychodów za rok (...) wydatków związanych z wynagrodzeniem wypłacanym na rzecz Kontrahenta tytułem zapłaty za Faktury, w sytuacji gdy pierwotna płatność miała miejsce w roku (...) , zaś zwrot środków i ponowna zapłata na rzecz Kontrahenta - powodująca, iż wydatki na rzecz Kontrahenta ponoszone przez Wnioskodawcę nie podlegają ograniczeniu w zakresie zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów - miała miejsce w (...) r., tj. w przypadku naprawienia nieprawidłowości w sposób opisany we wniosku - Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korygowania rozliczeń podatkowych w zakresie podatku CIT za (...) r., w których pierwotnie dokonano zapłaty na rzecz Kontrahenta.
Wobec powyższego Państwa stanowisko odnośnie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z (...) r. poz. 622 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z (...) r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.


