Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-1.4012.376.2026.3.AR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji przy zastosowaniu prewspółczynnika opartego na kryterium ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, w sumie ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i transakcji wewnętrznych na potrzeby własne Gminy, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT). Uzupełnili go Państwo pismem z 3 czerwca 2026 r. (wpływ 10 czerwca 2026 r.) oraz pismem z 19 czerwca 2026 r. (wpływ 26 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A (dalej: Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. (…) 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT, polegającym na wspólnym rozliczaniu VAT przez Urząd Miasta i Gminy wraz z pozostałymi samorządowymi jednostkami budżetowymi i od tej chwili traktowana jest jako jeden podatnik VAT. Wykonując zadania własne, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i na podstawie umów o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT.

Jednym z obszarów działania Gminy są zadania z zakresu wodociągów i kanalizacji.

Gmina jest właścicielem Infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (dalej: Infrastruktura), przy pomocy której Gmina prowadzi przede wszystkim działalność gospodarczą, polegającą na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz odbiorze i oczyszczaniu ścieków. Działalność w tym zakresie Gmina prowadzi samodzielnie poprzez wydzielony Referat Urzędu Gminy.

Wnioskodawca ponosi liczne wydatki bieżące związane z utrzymaniem i funkcjonowaniem infrastruktury, w tym na jej remonty i konserwacje, jak również wydatki inwestycyjne związane z modernizacją Infrastruktury i/lub budową nowych obiektów infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej.

Od ponoszonych w tym zakresie wydatków bieżących Gmina dokonuje odliczenia części podatku naliczonego za pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości wody dostarczonej oraz ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości wody dostarczonej oraz ścieków odprowadzonych i oczyszczonych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT jak i potrzeb własnych niepodlegających VAT).

W roku 2026 Gmina planuje przystąpić do realizacji inwestycji pn. „(...)” (dalej: Inwestycja).

Inwestycja ta zostanie dofinansowana z Programu: Rządowy Fundusz Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych. Obszar inwestycyjny: Infrastruktura wodno-kanalizacyjna.

Zakres Inwestycji obejmuje w szczególności:

Opis Inwestycji:

Istniejąca stacja uzdatniania wody w B składa się z następujących obiektów:

(…)

Przedmiotowa SUW została wybudowana (…) lat temu i od tego czasu funkcjonuje bez poważniejszych nakładów inwestycyjnych. Zwiększone zapotrzebowanie na wodę pitną przez gospodarstwa domowe oraz obecny stan techniczny SUW powodują, że w miesiącach letnich występują okresowe braki wody. Szczególne niedobory wody występują (…), gdzie mieszkańcy wyższych pięter w godzinach popołudniowych i wieczornych mają problem z dostępem do bieżącej wody. Powoduje to konieczność podjęcia przez Gminę pilnych działań mających na celu usprawnienie pracy SUW.

W ramach przedmiotowego zadania przewiduje się:

1.Modernizację ww. obiektów polegającą na:

(…)

2.Budowę nowych zbiorników na wodę:

(…)

3.Nadzór inwestorski. (…).

Infrastruktura powstała w efekcie Inwestycji będzie służyć Gminie przede wszystkim w prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie odpłatnego dostarczania wody. Czynności wykonywane przy pomocy tej infrastruktury, w przeważającej mierze, podlegać będą, tak jak w przypadku już funkcjonującej infrastruktury, na prowadzeniu działalności na rzecz odbiorców zewnętrznych, tj. m.in. mieszkańców Gminy, jak również lokalnych przedsiębiorców lub różnego rodzaju instytucji zewnętrznych, na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (dalej: transakcje zewnętrzne podlegające VAT). Gmina będzie dokonywać rozliczeń VAT należnego z tytułu świadczenia ww. usług.

Dodatkowo, Wnioskodawca w marginalnym zakresie przy pomocy infrastruktury powstałej w ramach Inwestycji będzie wykonywał czynności polegające na dostarczaniu wody na potrzeby wewnętrzne, z tytułu których Gmina nie rozlicza VAT należnego, tj. w szczególności na potrzeby zużycia w Jednostkach, w budynku Urzędu Gminy (dalej: potrzeby własne niepodlegające VAT).

Inwestycja będzie zatem wykorzystywana przez Gminę do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT oraz – w marginalnym zakresie – do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Infrastruktura jaka powstanie w efekcie Inwestycji, w ramach działalności gospodarczej, nie będzie przy tym wykorzystywana przez Gminę do czynności zwolnionych z opodatkowania.

Jednocześnie, nie będzie możliwe przyporządkowania wydatków związanych z Inwestycją w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W Gminie jest kilka tysięcy odbiorców usług dostawy wody oraz odbioru i oczyszczania ścieków, na rzecz których Gmina wykonuje transakcje zewnętrzne podlegające opodatkowaniu VAT, a jedynie kilka Jednostek, do których dostarczana jest woda oraz z których odprowadzane i oczyszczane są ścieki na potrzeby własne, niepodlegające VAT.

Gmina pragnie w tym miejscu wskazać, iż niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy wydatków jakie Gmina poniesie na realizację Inwestycji.

W związku z realizacją Inwestycji Gmina będzie ponosiła wydatki dokumentowane wystawianymi na Wnioskodawcę przez wykonawców fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego – na fakturach będą wskazywane dane Gminy, w tym numer NIP Gminy.

Gmina pragnie zaznaczyć, iż jest w stanie określić ilości m³ dostarczonej wody oraz odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z terenów Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych, podlegających VAT) oraz ilości m³ dostarczonej wody oraz odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z tytułu tzw. transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb własnych, niepodlegających VAT).

Powyższemu służy specjalistyczna aparatura pomiarowa, przykładowo liczniki.

Gmina będzie dokonywać odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z budową stacji uzdatniania wody przy zastosowaniu proporcji wyliczonej na podstawie ilości m³ wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w ramach czynności opodatkowanych VAT, wykonanych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT do całkowitej ilości m³ wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych na terenie Gminy – zarówno w ramach czynności opodatkowanych VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu (na potrzeby własne) wg następującego wzoru:

X = (Z/(Z + W)) x 100%

gdzie:

X – prewspółczynnik,

Z – ilość wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w danym roku w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT (w m³),

W – ilość wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w danym roku na potrzeby własne niepodlegające VAT (w m³).

Otrzymaną w ten sposób proporcję, stosownie do art. 86 ust. 2g ustawy o VAT, Gmina zaokrągla w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Kryteria liczenia prewspółczynnika wodno-kanalizacyjnego mają charakter realny oraz mierzalny i najbardziej odzwierciedlają specyfikę prowadzonej przez Gminę samodzielnie działalności wodno-ściekowej i dokonywanych nabyć. Metodologia ta uwzględnia kryteria jedynie związane z działalnością wodociągowo-kanalizacyjną dzięki czemu otrzymany wynik jest bardziej miarodajny niż w przypadku wyliczenia prewspółczynnika z Rozporządzenia. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zaproponowana przez niego metodologia najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

W przypadku wydatków, dla których możliwe jest bardziej precyzyjne określenie ich związku z działalnością gospodarczą podatnika, ponieważ znane jest ich przyszłe zastosowanie i możliwe jest wskazanie metody, która odzwierciedli je w reprezentatywny sposób, w każdym przypadku, powinien być w opinii Gminy, stosowany art. 86 ust. 2h ustawy o VAT i opracowywany własny, indywidualny klucz podziału. Nie ma bowiem, zdaniem Gminy, logicznego uzasadnienia dla stosowania modelu umownego, kiedy obiektywnie istnieje możliwość dokonania bardziej precyzyjnych obliczeń.

Dopuszczalne jest, w ocenie Wnioskodawcy, stosowanie odrębnego prewspółczynnika VAT do działalności wodociągowo-kanalizacyjnej Gminy, gdyż jest to działalność, którą można wyodrębnić z ogólnej działalności Gminy w sensie merytorycznym i organizacyjnym.

Jednocześnie, z treści art. 86 ust. 2a ustawy o VAT wprost wynika, że zastosowany przez podatnika klucz powinien najbardziej odpowiadać nie tylko specyfice wykonywanej przez niego działalności, ale i dokonywanych przez niego nabyć.

Zdaniem Gminy, oznacza to, że ustawodawca przewidział możliwość uzależnienia klucza alokacji od rodzaju ponoszonego przez podatnika wydatku – rodzaj wydatku i jego specyfika również mają istotne znaczenie dla sposobu ustalenia proporcji, czyli ustalenia stopnia jego wykorzystania do działalności opodatkowanej, a w efekcie dla precyzyjnego określenia zakresu prawa do odliczenia podatnika w tym obszarze.

Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy

1.Wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji obiektywnie odzwierciedla część wydatków związanych z inwestycją pn. „(…)” przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towaru i usług (t. j. Dz. U. 2025 r. poz. 775 ze zm.).

2.Zaproponowany przez Gminę sposób obliczenia proporcji będzie zapewniać dokonanie w odniesieniu do ww. Inwestycji, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającą na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody/odprowadzania ścieków.

3.Sposób obliczenia proporcji na podstawie udziału liczby m³ wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w ramach transakcji zewnętrznych w liczbie m³ wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych ogółem zapewnia dokonanie w odniesieniu do wydatków związanych z Inwestycją, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającą na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody/odprowadzania ścieków.

4.Zdaniem Gminy, sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. jest mniej reprezentatywny dla wydatków związanych z Inwestycją wodno-kanalizacyjną niż metoda zaproponowana przez Gminę.

Proponowany przez Gminę prewspółczynnik ustalany jest jako udział ilości dostarczonej wody oraz odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu VAT w łącznej ilości dostarczonej wody oraz odebranych ścieków w ramach wszystkich transakcji realizowanych przy wykorzystaniu infrastruktury wodno­kanalizacyjnej.

Metoda ta pozostaje w bezpośrednim związku z przedmiotem Inwestycji oraz sposobem wykorzystania nabywanych towarów i usług. Wydatki objęte wnioskiem dotyczą bowiem infrastruktury służącej do dostarczania wody. Zakres wykorzystania tej infrastruktury może zostać precyzyjnie ustalony na podstawie obiektywnych i mierzalnych danych eksploatacyjnych dotyczących ilości wody dostarczanej oraz ścieków odbieranych od poszczególnych kategorii odbiorców.

Natomiast sposób określenia proporcji przewidziany w rozporządzeniu opiera się na danych finansowych dotyczących całokształtu działalności Gminy i uwzględnia m.in. dochody z podatków lokalnych, subwencji, dotacji, udziałów w podatkach dochodowych oraz innych źródeł finansowania, które nie pozostają w żadnym związku z funkcjonowaniem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. W rezultacie na wysokość prewspółczynnika wpływają zdarzenia i przepływy finansowe niemające związku z wykorzystaniem przedmiotowej Infrastruktury.

W konsekwencji metoda określona w rozporządzeniu nie odzwierciedla rzeczywistego stopnia wykorzystania Infrastruktury wodno-kanalizacyjnej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Powoduje ona bowiem, że zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego uzależniony jest od wielkości dochodów osiąganych przez Gminę w obszarach całkowicie niezwiązanych z gospodarką wodno-kanalizacyjną.

Z kolei metoda zaproponowana przez Gminę opiera się wyłącznie na danych dotyczących wykorzystania infrastruktury będącej przedmiotem Inwestycji. Uwzględnia ona rzeczywistą ilość wody dostarczanej oraz ścieków odbieranych w ramach czynności opodatkowanych VAT i odnosi ją do całkowitego wykorzystania Infrastruktury.

Dzięki temu pozwala na obiektywne, weryfikowalne i możliwie najdokładniejsze określenie zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej.

Przyjęta metoda eliminuje wpływ czynników niezwiązanych z eksploatacją infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, a tym samym lepiej realizuje zasadę neutralności podatku VAT. Pozwala ona na ustalenie proporcji w sposób najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności oraz specyfice dokonywanych nabyć, zgodnie z art. 86 ust. 2b i 2h ustawy o podatku od towarów i usług.

W ocenie Gminy, proponowany sposób określenia proporcji jest zatem bardziej reprezentatywny od sposobu wskazanego w rozporządzeniu Ministra Finansów, ponieważ opiera się na rzeczywistych parametrach wykorzystania infrastruktury wodociągowej, której dotyczą wydatki objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

5.Porównując obie metody należy zauważyć, że:

-metoda rozporządzeniowa opiera się na danych finansowych dotyczących wszystkich obszarów działalności Gminy, także całkowicie niezwiązanych z gospodarką wodno-kanalizacyjną,

-metoda ilościowa wykorzystuje wyłącznie dane dotyczące eksploatacji infrastruktury wodno-kanalizacyjnej,

-metoda rozporządzeniowa jest podatna na zmiany wysokości dochodów publicznoprawnych, które nie mają żadnego wpływu na sposób wykorzystania infrastruktury,

-metoda ilościowa bazuje na obiektywnych i mierzalnych parametrach technicznych ustalanych na podstawie urządzeń pomiarowych i ewidencji eksploatacyjnej,

-metoda rozporządzeniowa nie pozwala ustalić rzeczywistego zakresu wykorzystania infrastruktury do działalności gospodarczej,

-metoda ilościowa umożliwia bezpośrednie określenie udziału czynności opodatkowanych VAT w całkowitym wykorzystaniu infrastruktury.

W konsekwencji, sposób określenia proporcji oparty na ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków dokładniej odzwierciedla zakres wykorzystania wydatków związanych z inwestycją wodno-kanalizacyjną do działalności gospodarczej niż sposób wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów. Z tego względu należy uznać, że proponowana przez Gminę metoda jest bardziej reprezentatywna dla wydatków związanych z infrastrukturą wodno-kanalizacyjną i lepiej realizuje wymogi określone w art. 86 ust. 2b oraz art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.

6.Gmina będzie świadczyć usługi dostarczania wody/odprowadzania ścieków na rzecz odbiorców zewnętrznych na podstawie zawartych z tymi podmiotami umów cywilnoprawnych.

7.Każdy odbiór ścieków/dostarczenie wody będzie wliczany do kalkulacji proporcji według przyjętego przez Gminę sposobu przedstawionego we wniosku.

Jeżeli występują technicznie nieuniknione straty wody związane z funkcjonowaniem sieci wodociągowej (np. awarie, płukanie sieci, nieszczelności lub inne ubytki technologiczne), nie są one traktowane jako dostawa wody na rzecz jakiegokolwiek odbiorcy i nie stanowią odrębnego wykorzystania infrastruktury do celów innych niż działalność gospodarcza. Z tego względu nie są ujmowane jako odrębna kategoria w kalkulacji proporcji.

Przyjęta metoda obejmuje zatem całość mierzalnego wykorzystania infrastruktury wodno­ kanalizacyjnej i opiera się na obiektywnych danych eksploatacyjnych wynikających z urządzeń pomiarowych oraz prowadzonej ewidencji.

8.Każdy odbiorca będzie miał zamontowane urządzenie pomiarowe, umożliwiające dokładny pomiar dostarczanej wody/odprowadzonych ścieków do /od poszczególnych odbiorców.

Natomiast w przypadkach, w których brak jest możliwości dokonania odczytu na podstawie urządzeń pomiarowych lub odbiorca nie posiada takich urządzeń, zużycie ustalane jest w sposób przewidziany obowiązującymi przepisami prawa.

9.W przypadku odbiorców, dla których nie są zamontowane urządzenia pomiarowe umożliwiające bezpośredni pomiar ilości dostarczonej wody lub odprowadzonych ścieków, Gmina ustala wielkość zużycia zgodnie z zasadami obowiązującymi przy rozliczaniu usług wodociągowo-kanalizacyjnych.

Co do zasady ilość dostarczonej wody oraz odprowadzonych ścieków ustalana jest na podstawie urządzeń pomiarowych. Natomiast w przypadkach, w których brak jest możliwości dokonania odczytu na podstawie urządzeń pomiarowych lub odbiorca nie posiada takich urządzeń, zużycie ustalane jest w sposób przewidziany obowiązującymi przepisami prawa.

W szczególności Gmina dokonuje ustalenia ilości zużytej wody lub odprowadzonych ścieków na podstawie przeciętnych norm zużycia wody określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody.

Tak ustalone wartości są uwzględniane w kalkulacji proporcji według tych samych zasad jak dane pochodzące z urządzeń pomiarowych. Oznacza to, ze kalkulacja obejmuje całość dostarczanej wody i odbieranych ścieków, niezależnie od sposobu ustalenia ich ilości.

Jednocześnie przypadki rozliczania na podstawie przeciętnych norm zużycia wody mają charakter incydentalny i dotyczą jedynie odbiorców nieposiadających urządzeń pomiarowych. Nie wpływa to na reprezentatywność przyjętej przez Gminę metody określenia proporcji, która nadal opiera się na rzeczywistych i obiektywnych danych dotyczących wykorzystania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej.

Pytanie

Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji przy zastosowaniu prewspółczynnika wodno-kanalizacyjnego opartego na kryterium ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu VAT, w sumie ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu VAT jak i potrzeb własnych niepodlegających VAT)?

Państwa stanowisko w sprawie

Państwa zdaniem, Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji przy zastosowaniu prewspółczynnika wodno-kanalizacyjnego opartego na kryterium ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu VAT, w sumie ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu VAT jak i potrzeb własnych niepodlegających VAT).

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Jako, że Gmina przy realizacji zadania pn. „(…)” nie jest w stanie bezpośrednio i jednoznacznie przyporządkować wydatków związanych z realizowaną Inwestycją do celów działalności gospodarczej i do celów związanych z działalnością jednostek budżetowych, Gmina wyraża stanowisko, że w związku z realizacją przedmiotowej Inwestycji będzie Jej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika wodno­kanalizacyjnego.

Wnioskodawca pragnie wskazać, iż nabywane przez niego towary i usługi w ramach realizacji Inwestycji będą wykorzystywane w prowadzonej przez niego działalności w zakresie dostarczania wody, z tytułu wykonywania której Gmina występuje w roli podatnika VAT.

Dodatkowo NSA wielokrotnie zaznaczał, że proponowany przez gminy prewspółczynnik „rzeczywisty” oparty o odczyty z liczników ma charakter realny oraz mierzalny i najbardziej odzwierciedla specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej gmin.

Gmina ma świadomość, iż w analizowanej sytuacji nie będzie Jej przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji w pełnym zakresie, jednakże z uwagi na zasadę neutralności VAT powinno przysługiwać Jej prawo do odliczenia w zakresie, w jakim powstała infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę do czynności opodatkowanych, a w przedmiotowym obszarze działalności zakres tego wykorzystania w sposób najbardziej precyzyjny Gmina może określić w oparciu o proporcję rzeczywistą dla działalności wodno-kanalizacyjnej (tj. proporcję kalkulowaną w oparciu o dane wynikające z działalności wodno-kanalizacyjnej).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:

Z art. 86 ust. 2d ustawy wynika, że:

Natomiast stosownie do art. 86 ust. 2e ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2f ustawy:

Zgodnie z art. 86 ust 2g ustawy:

W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:

Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:

Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.

Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).

W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.

W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:

Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.

Ww. rozporządzenie wprowadza wzory, według których są wyznaczane sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.

Zaproponowane metody mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.

Jak już wcześniej wspomniano, wśród wymienionych w rozporządzeniu podmiotów, Minister Finansów wskazał m.in. jednostki samorządu terytorialnego, jednostki budżetowe oraz zakłady budżetowe.

Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:

Stosownie do § 3 ust. 2 rozporządzenia:

Według § 2 pkt 4 rozporządzenia:

W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:

Na mocy § 2 pkt 10 rozporządzenia:

Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyżej przedstawionego stanu prawnego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

•podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz

•podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662):

Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

Wskazali Państwo, że:

·Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

·(…) 2017 r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT, polegającym na wspólnym rozliczaniu VAT przez Urząd Miasta i Gminy wraz z pozostałymi samorządowymi jednostkami budżetowymi i od tej chwili traktowana jest jako jeden podatnik VAT.

·Wykonując zadania własne, Gmina działa zarówno w charakterze organu władzy publicznej, jak i na podstawie umów o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy.

·Gmina jest właścicielem Infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, przy pomocy której Gmina prowadzi przede wszystkim działalność gospodarczą, polegającą na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz odbiorze i oczyszczaniu ścieków. Działalność w tym zakresie Gmina prowadzi samodzielnie poprzez wydzielony Referat Urzędu Gminy.

·W roku 2026 Gmina planuje przystąpić do realizacji Inwestycji, w ramach której przewiduje się:

-remont budynku Stacji Uzdatniania Wody (…);

-budowę nowych zbiorników na wodę (…)

-nadzór inwestorski. (…).

·Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy wydatków, jakie Gmina poniesie na realizację Inwestycji.

·Powstała w ramach Inwestycji infrastruktura będzie wykorzystywana przez Gminę do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy – w zakresie odpłatnego dostarczania wody m.in. mieszkańcom i przedsiębiorcom (transakcje zewnętrzne opodatkowane podatkiem VAT) oraz – w marginalnym zakresie – do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (potrzeby własne Gminy niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, tj. w szczególności na potrzeby zużycia w Jednostkach, w budynku Urzędu Gminy). Infrastruktura nie będzie przy tym wykorzystywana przez Gminę do czynności zwolnionych z opodatkowania.

·Gmina nie będzie miała możliwości przyporządkowania wydatków związanych z Inwestycją w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

·W związku z realizacją Inwestycji Gmina będzie ponosiła wydatki dokumentowane wystawianymi na Gminę fakturami, z wykazanymi na nich kwotami VAT naliczonego – na fakturach będą wskazywane dane Gminy, w tym numer NIP Gminy.

·Gmina jest w stanie określić ilości m³ dostarczonej wody oraz odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z terenów Gminy na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych, podlegających VAT) oraz ilości m³ dostarczonej wody oraz odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z tytułu tzw. transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb własnych, niepodlegających VAT). Powyższemu służy specjalistyczna aparatura pomiarowa, przykładowo liczniki.

·Każdy odbiór ścieków/dostarczenie wody będzie wliczany do kalkulacji proporcji według przyjętego przez Gminę sposobu przedstawionego we wniosku.

·Co do zasady ilość dostarczonej wody oraz odprowadzonych ścieków ustalana jest na podstawie urządzeń pomiarowych. Natomiast w przypadkach, w których brak jest możliwości dokonania odczytu na podstawie urządzeń pomiarowych lub odbiorca nie posiada takich urządzeń, zużycie ustalane jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody.

·Zaproponowany przez Gminę sposób obliczenia proporcji będzie zapewniać dokonanie w odniesieniu do ww. Inwestycji, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającą na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody/odprowadzania ścieków.

·Sposób obliczenia proporcji na podstawie udziału liczby m³ wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych w ramach transakcji zewnętrznych w liczbie m³ wody dostarczonej/ścieków odprowadzonych ogółem zapewnia dokonanie w odniesieniu do wydatków związanych z Inwestycją, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającą na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody/odprowadzania ścieków

·Zaproponowana przez Gminę opiera się wyłącznie na danych dotyczących wykorzystania infrastruktury będącej przedmiotem Inwestycji. Uwzględnia ona rzeczywistą ilość wody dostarczanej oraz ścieków odbieranych w ramach czynności opodatkowanych VAT i odnosi ją do całkowitego wykorzystania infrastruktury. Dzięki temu pozwala na obiektywne, weryfikowalne i możliwie najdokładniejsze określenie zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług do działalności gospodarczej.

·Kryteria liczenia prewspółczynnika zaproponowanego przez Gminę mają charakter realny oraz mierzalny i najbardziej odzwierciedlają specyfikę prowadzonej przez Gminę samodzielnie działalności wodno- ściekowej i dokonywanych nabyć.

Jak wynika z okoliczności sprawy usługi i towary nabywane w związku z realizacją Inwestycji będą wykorzystywane do działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy oraz do celów poza zakresem ustawy, czyli na potrzeby własne Gminy (potrzeby zużycia w Jednostkach, w budynku Urzędu Gminy).

Należy wskazać, że w przypadku gdy nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli sposób ten:

-zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych VAT) oraz

-obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że Wnioskodawca zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto nadmienić, że zastosowana przez Wnioskodawcę metoda, czy też sposób, na podstawie którego dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Wnioskodawcy.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18:

Podkreślić należy, że ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny.

Zatem Wnioskodawca może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji, należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez jednostkę.

Należy zauważyć, że NSA wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z tytułu infrastruktury wodnokanalizacyjnej wskazuje, że cechy konstrukcyjne systemu VAT uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h ustawy, która dopuszcza możliwość określenia proporcji odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną gminę.

W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach.

Po pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie podejmują działania opodatkowane.

Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-kanalizacyjnej mamy do czynienia z sytuacją zasadniczo odmienną od powyżej zakładanej. Specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT – System Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.

Jak wskazała Gmina, każda dostawa wody oraz odbiór ścieków jest mierzona i wliczana do kalkulacji prewspółczynnika. Przyjęta metoda kalkulacji opiera się na kryterium ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków do odbiorców zewnętrznych oraz odbiorców wewnętrznych, co pozostaje w bezpośrednim związku z zakresem wykorzystania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT oraz czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej.

Ponadto, Gmina wskazała, że dokonuje pomiaru ilości dostarczanej wody i odebranych ścieków przy użyciu specjalistycznych urządzeń pomiarowych. Natomiast w przypadkach, w których brak jest możliwości dokonania odczytu na podstawie urządzeń pomiarowych lub odbiorca nie posiada takich urządzeń, zużycie ustalane jest w sposób przewidziany obowiązującymi przepisami prawa. W szczególności Gmina dokonuje ustalenia ilości zużytej wody lub odprowadzonych ścieków na podstawie przeciętnych norm zużycia wody określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, tj. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody. W rozporządzeniu tym ustalone zostały przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku wodomierza głównego (§ 1 Rozporządzenia).

Infrastruktura powstała w trakcie realizacji Inwestycji wykorzystywana będzie niemal wyłącznie do świadczenia odpłatnych usług dostawy wody i odbioru ścieków na rzecz odbiorców zewnętrznych, natomiast wykorzystanie jej na potrzeby odbiorców wewnętrznych będzie miało charakter marginalny.

W konsekwencji metoda oparta na rzeczywistych danych dotyczących ilości dostarczonej wody i odebranych ścieków pozwala w sposób najbardziej precyzyjny i miarodajny ustalić zakres wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda ta opiera się na obiektywnych i weryfikowalnych danych technicznych wynikających z odczytów urządzeń pomiarowych oraz prowadzonej przez Gminę ewidencji zużycia wody/odebranych ścieków na podstawie przeciętnych norm zużycia wody określonych w rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Jednocześnie wskazana metoda – jak Państwo wskazali – lepiej odzwierciedla rzeczywisty stopień wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej niż prewspółczynnik określony w rozporządzeniu Ministra Finansów, który – z uwagi na specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej – nie oddaje faktycznego zakresu wykorzystania infrastruktury do czynności opodatkowanych VAT. Metoda zaproponowana we wniosku – Państwa zdaniem – bardziej reprezentatywna i najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

W ocenie Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji obiektywnie odzwierciedla część wydatków związanych z Inwestycją przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. Metoda zaproponowana we wniosku pozostaje – Państwa zdaniem – bardziej reprezentatywna i odpowiada specyfice działalności wodociągowo-kanalizacyjnej prowadzonej przez Gminę.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle zacytowanych przepisów prawa, należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć.

Mając bowiem na uwadze Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia prewspółczynnika dotyczącego wydatków związanych z infrastrukturą wodno-kanalizacyjną, należy stwierdzić, że będzie on zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane. Zaprezentowany przez Państwa sposób obliczenia prewspółczynnika pozwala na obiektywne ustalenie proporcji między wykonywaną działalnością gospodarczą i czynnościami wykonywanymi w działalności innej niż gospodarcza.

Metoda wskazana przez Państwa daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj działalności, do wykonywania której infrastruktura wodociągowa i kanalizacyjna będzie wykorzystywana. W świetle powyższych okoliczności oraz Państwa wyjaśnień proponowany przez Państwa sposób wyliczenia prewspółczynnika może być – w ocenie Organu – uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w związku z wykorzystaniem przez Państwa infrastruktury wodno-kanalizacyjnej do działalności gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza oraz ponoszeniem wydatków objętych Inwestycją pn. „(...)”, co do których nie mają Państwo możliwości przyporządkowania wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, przysługuje Państwu prawo do odliczenia części podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a ustawy. W takim przypadku prawidłowym jest zastosowanie odliczenia wyliczonego według przedstawionego indywidualnego sposobu określenia proporcji, skoro przedstawiona przez Państwa metoda stanowi bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji (najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej działalności), niż sposób wskazany w rozporządzeniu.

Podsumowanie

Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Inwestycji przy zastosowaniu prewspółczynnika opartego na kryterium ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, w sumie ilości wody dostarczonej i ścieków odebranych i oczyszczonych w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i transakcji wewnętrznych na potrzeby własne Gminy, niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT).

W konsekwencji, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Interpretację wydałem w oparciu o Państwa wskazanie, że: „Kryteria liczenia prewspółczynnika wodno-kanalizacyjnego mają charakter realny oraz mierzalny i najbardziej odzwierciedlają specyfikę prowadzonej przez Gminę samodzielnie działalności wodno- ściekowej i dokonywanych nabyć”; „Każdy odbiór ścieków/dostarczenie wody będzie wliczany do kalkulacji proporcji według przyjętego przez Gminę sposobu przedstawionego we wniosku”; „Wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji obiektywnie odzwierciedla część wydatków związanych z inwestycją pn. „(...)” przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza”; „Zaproponowany przez Gminę sposób obliczenia proporcji będzie zapewniać dokonanie w odniesieniu do ww. Inwestycji, obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie o część kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającą na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane w zakresie dostarczania wody/odprowadzania ścieków”; „(…) proponowany sposób określenia proporcji jest zatem bardziej reprezentatywny od sposobu wskazanego w rozporządzeniu Ministra Finansów, ponieważ opiera się na rzeczywistych parametrach wykorzystania infrastruktury wodociągowej, której dotyczą wydatki objęte wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej”; „Metoda ta pozostaje w bezpośrednim związku z przedmiotem inwestycji oraz sposobem wykorzystania nabywanych towarów i usług. Wydatki objęte wnioskiem dotyczą bowiem infrastruktury służącej do dostarczania wody. Zakres wykorzystania tej infrastruktury może zostać precyzyjnie ustalony na podstawie obiektywnych i mierzalnych danych eksploatacyjnych dotyczących ilości wody dostarczanej oraz ścieków odbieranych od poszczególnych kategorii odbiorców”. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.