Interpretacja indywidualna z dnia 8 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.235.2026.2.KM

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo pismem z 8 czerwca 2026 r. (data wpływu tego samego dnia) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca (dalej: „Podatnik”, „Spółka”) jest spółką z ograniczona odpowiedzialnością wpisaną w KRS.

Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).

Przedmiotem przeważającej działalności Podatnika jest kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek. Spółka nabywa nieruchomości, które następnie remontuje i sprzedaje z zyskiem.

Dodatkowo, Spółka w celu zwiększenia swojego udziału w rynku zawiera z innymi spółkami umowy o wspólnym przedsięwzięciu (dalej: „Umowa”). Spółka pełni w tej umowie funkcję Partnera a druga strona jest Liderem.

Uczestnicy wspólnego przedsięwzięcia zawierają umowę w celu wspólnej realizacji Przedsięwzięcia, wskazując, że wymaga ono wspólnego działania, albowiem Partner posiada doświadczenie w czynnościach, które obejmuje Przedsięwzięcie, zaś Lider posiada stosowny kapitał. Uczestnicy Przedsięwzięcia zawierają Umowę celem podziału wiedzy i wykorzystania swoich umiejętności i kontaktów, z zamiarem realizacji wspólnego Przedsięwzięcia.

Przedsięwzięciem jest nabycie, wyremontowanie oraz zbycie nieruchomości.

Umowa jest zawarta na okres trwania Przedsięwzięcia.

Zgodnie z Umową Lider upoważnia Partnera do: reprezentowania Lidera we wszystkich sprawach dotyczących Przedsięwzięcia, podpisywania dokumentów w imieniu Lidera, pośrednictwa pomiędzy Liderem a wykonawcami robót budowlanych: dostawcami materiałów budowlanych: pośrednikami nieruchomości oraz innymi podmiotami wspomagającymi realizację Przedsięwzięcia.

Zgodnie z Umową każdy z uczestników przedsięwzięcia zobowiązuje się do: aktywnej współpracy w ramach Przedsięwzięcia w celu zapewnienia realizacji Przedsięwzięcia, zgodnie z podziałem zadań opisanym w Umowie; współpracy w toku czynności podejmowanych przez podmioty zewnętrzne w zakresie związanym z Przedsięwzięciem; działania w ramach Przedsięwzięcia z zachowaniem zasad należytej staranności, mając na celu nie narażanie na szkodę w równym stopniu siebie i pozostałych Uczestników; informowania pozostałych Uczestników Przedsięwzięcia o wszelkich sprawach istotnych dla należytego wykonania Umowy; dokonywania rozliczeń na zasadach wskazanych w § 5 Umowy; zachowania poufności i zasad konkurencji wskazanych w § 6 Umowy.

Do obowiązków Partnera, czyli Wnioskodawcy należy: dokonanie analizy rynku oraz wyszukania Nieruchomości, które stanowią w danych okolicznościach atrakcyjną inwestycję: nawiązywanie kontaktów z podmiotami zewnętrznymi w tym w negocjacje z potencjalnymi zbywcami Nieruchomości oraz wykonawcami robót budowlanych, sporządzenie i przedstawienie szacunkowego kosztorysu remontu lub modernizacji Nieruchomości, celem jego zatwierdzenia przez Lidera; zawarcie niezbędnych umów z dostawcami mediów do Nieruchomości - w imieniu Lidera, działając jako jego pełnomocnik; przedstawienia Liderowi podmiotu świadczącego usługi remontowo-budowlane, gotowego do wykonania niezbędnych dla inwestycji robót, celem zawarcia z nim przez Lidera stosownej umowy, nabycia za środki przekazane przez Lidera materiałów budowlanych i remontowych oraz innych sprzętów, niezbędnych do remontu lub modernizacji Nieruchomości (o ile ich dostarczenie nie leży po stronie podmiotu wykonującego remont lub modernizację) oraz każdorazowe przedkładanie dokumentów potwierdzających wysokość poniesionego kosztu ich nabycia; nadzorowanie przebiegu robót oraz reprezentowanie Lidera w relacjach z podmiotem, o którym mowa powyżej; dokonywania częściowych i końcowego odbioru robót; dokonania ostatecznego rozliczenia z otrzymanych od Lidera środków, o których mowa powyżej w tym zwrotu niewydanych środków; poszukiwania potencjalnych nabywców Nieruchomości, w szczególności poprzez: działania reklamowe i marketingowe na rynku obrotu nieruchomościami, dokonywanie prezentacji Nieruchomości, dokonywanie z potencjalnymi nabywcami uzgodnień warunków transakcji zbycia Nieruchomości, skontaktowania potencjalnych nabywców z Liderem; zapewnienie obsługi organizacyjnej transakcji zbycia Nieruchomości; opracowanie dokumentu obejmujące wyliczenie przewidywanych zysków z Przedsięwzięcia, przy czym celem usunięcia wątpliwości strony oświadczają, że dokument ten nie stanowi gwarancji uzyskania jakichkolwiek kwot przez Uczestników - Załącznik 2.

Wg Umowy do obowiązków Lidera należy: udzielenie Partnerowi pełnomocnictw niezbędnych do realizowania zadań powierzonych w ramach Przedsięwzięcia; współdziałanie z Parterem celem prawidłowej realizacji Przedsięwzięcia; nabycie za własne środki Nieruchomości spośród przedstawionych przez Partnera ofert na podstawie odrębnej umowy; poniesienie wszelkich wydatków związanych z nabyciem Nieruchomości, w szczególności taksy notarialnej, podatku od czynności cywilnoprawnych, opłat administracyjnych i sądowych, itp.; powiadomienie Partnera e-mailem lub telefonicznie o nabyciu Nieruchomości w dniu zawarcia stosownej umowy, o ile ten nie był obecny przy jej zawieraniu; zapewnienie Partnerowi swobodnego dostępu do Nieruchomości poprzez wydanie jednego kompletu kluczy – nie później niż w terminie 2 tygodni od dnia nabycia Nieruchomości; zawarcie stosownych umów z dostawcami mediów (prąd, woda, gaz) lub dokonania cesji takich umów po poprzednim właścicielu Nieruchomości lub udzielenie stosownego pełnomocnictwa Partnerowi do jej zawarcia – nie później, niż w terminie 2 tygodni od dnia nabycia Nieruchomości; zawarcie z podmiotem wskazanym przez Partnera, stosownej umowy o wykonawstwo robót budowlanych, a także zapłaty takiemu podmiotowi należnego wynagrodzenia: bieżące finansowanie zakupu materiałów budowlanych i remontowych; poniesienie wszelkich wydatków związanych z remontem lub modernizacją Nieruchomości, w szczególności kosztu materiałów budowlanych i remontowych, wynagrodzenia podmiotów dokonujących remont lub modernizację, kosztu mediów zużytych w trakcie robót, itp.; współpraca z Partnerem, mającej na celu zbycie Nieruchomości, w szczególności, udzielania niezbędnych informacji, przedstawienia dokumentów, niezwłocznego informowania o każdej zmianie dotyczącej Nieruchomości (np. aktualnych opłat z nią związanych); powstrzymywanie się od zlecenia pośrednictwa sprzedaży nieruchomości jakiemukolwiek podmiotowi za wyjątkiem Partnera; przystąpienie do sporządzenia aktu notarialnego zbycia Nieruchomości w miejscu i czasie uprzednio ustalonym; poniesienie wszelkich wydatków związanych ze zbyciem Nieruchomości, w szczególności taksy notarialnej, opłat administracyjnych i sądowych, itp.; zawiadomienie Partnera o fakcie zbycia Nieruchomości, poprzez wręczenie mu kserokopii aktu notarialnego umowy będącej podstawą jej zbycia lub przestanie skanu tejże umowy; udzielenie Partnerowi pełnomocnictwa w formie aktu notarialnego, do przeprowadzenia kompleksowego procesu sprzedaży Nieruchomości (obejmującego znalezienie nabywcy Nieruchomości, prowadzenie negocjacji, oraz reprezentowanie Partnera przy sporządzaniu aktu notarialnego zbycia Nieruchomości) za kwotę nie mniejszą niż wspólnie ustalona.

Wg Umowy: Uczestnicy oświadczają, że każdy z nich partycypuje w równych częściach w zyskach ze wspólnego przedsięwzięcia i ponosi w równym stopniu ryzyko tego, że zysk ten będzie mniejszy od założonego albo że nie wystąpi w ogóle.

Wg Umowy:

 1. Rozliczenie Przedsięwzięcia polegać będzie na podziale zysku pochodzącego z Przedsięwzięcia, rozumianego jako różnica pomiędzy kwotą brutto ceny zbycia Nieruchomości, wynikającą z aktu notarialnego, a wszystkimi udokumentowanymi wydatkami poniesionymi przez Lidera w bezpośrednim związku z wykonaniem Przedsięwzięcia, obejmującymi w szczególności koszt nabycia Nieruchomości i związane z tym wydatki (prowizje pośredników, koszty notarialne etc.), koszt jej wyremontowania lub modernizacji oraz jej zbycia.

 2. Wyliczenia zysku dokonuje Partner, w oparciu o wszelkie posiadane przez siebie oraz przesłane przez Lidera dokumenty związane z wydatkami na rzecz inwestycji. Pisemne wyliczenie zysku zostanie przesłane Liderowi, celem zapoznania się z nim.

 3. Każdemu z Uczestników Przedsięwzięcia przysługuje równy udział w zysku z Przedsięwzięcia z tym zastrzeżeniem, że Partnerowi przysługuje dodatkowo od Lidera zwrot kwot wydatkowanych w związku z wykonaniem umowy.

 4. Wypłata zysków odbywać się będzie na podstawie stosownych not księgowych, po ostatecznym ustaleniu należnych Uczestnikom kwot, w terminie 14 dni roboczych od dnia zbycia Nieruchomości. Lider przekaże stosowną kwotę odpowiadającą 50% zysku ustalonego na zasadach wskazanych w Umowie przelewem, na podany w nocie rachunek bankowy Partnera, jednocześnie zachowując należną mu część zysku.

 5. W przypadku wystąpienia straty. Uczestnicy nie są zobowiązani do ich wzajemnego pokrycia z tym zastrzeżeniem, że Liderowi będzie w takim wypadku należny zwrot kwot wydatkowanych przez niego w związku z wykonaniem Przedsięwzięcia.

 6. Każdy z Uczestników odpowiada jak za działania własne za działania podwykonawców, za pomocą których wykonuje obowiązki wynikające z realizacji Przedsięwzięcia.

Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Lidera żadnych usług ani Lider nie świadczy na rzecz Wnioskodawcy żadnych usług. Stronom Umowy nie przysługuje Wynagrodzenie za dokonanie czynności. Wszystkie czynności dokonane czynności służą wykonaniu Umowy, której jedynym celem jest realizacja przedsięwzięcia, czyli kupno, remont i sprzedaż nieruchomości.

Sprzedaż nieruchomości przez Lidera jest dokonywana w formie aktu notarialnego i w zależności od statusu nieruchomości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług albo jest zwolniona od opodatkowania tym podatkiem.

Po dokonaniu sprzedaży przez Lidera (po zakończeniu Przedsięwzięcia) Wnioskodawca wystawia Liderowi notę księgową, w której wskazany jest przychód z Przedsięwzięcia przypadający na Lidera oraz wskazane są koszty Przedsięwzięcia przypadające na Lidera.

Po akceptacji noty księgowej (rozliczenia Przedsięwzięcia) przez Lidera dokonywane są wzajemne rozliczenia finansowe pomiędzy stronami Umowy.

Czasem zdarza się, że strony Umowy zmieniają w trakcie jej realizacji udział w zysku we wspólnym przedsięwzięciu, tj. np. z udziału równego na np. 60% dla jednej ze stron i 40% dla drugiej strony. Powodem takiej zmiany jest zazwyczaj znacząca zmiana nakładów pracy i zaangażowanych aktywów jednej ze stron w stosunku do nakładu pracy i zaangażowanych aktywów drugiej strony albo znacząco różny od przewidywanego zysk ze wspólnego przedsięwzięcia.

W takim przypadku strony rozliczają przychody i koszty wg zmienionego w aneksie udziału w zysku ze wspólnego przedsięwzięcia.

Zgodnie z Umową, zmiany Umowy mogą zostać dokonane wyłącznie w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

W uzupełnieniu wniosku z 8 czerwca 2026 r. wskazali Państwo m.in., że:

W części wniosku ORD-IN zostały przedstawione wszystkie zapisy umowy o wspólnym przedsięwzięciu, którą zawiera Wnioskodawca. Zakwalifikowanie w/w umowy do odpowiedniej kategorii, szczególnie że powołany w piśmie artykuł ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji wspólnego przedsięwzięcia, należy do organu wydającego interpretację indywidualną. Innymi słowy, Wnioskodawca opisuje stan faktyczny, a organ odnosi się do tego, opisanego stanu faktycznego. Jednocześnie, wobec jednolitego orzecznictwa sądów w tym Sądu Najwyższego, np. wyrok Sn z 25 listopada 2010 r. (sygn. akt I CSK 703/09), ocena charakteru łączącego strony stosunku prawnego zależy nie od nazwy umowy, ale od rzeczywistej treści oraz celu i zgodnego zamiaru. Umowa, którą zawiera Wnioskodawca nazywa się „Umową o wspólnym przedsięwzięciu”, ale tego właśnie Spółka oczekuje od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, żeby zakwalifikował ją na podstawie zapisów umowy lub nie do umowy o wspólnym przedsięwzięciu określonej w art. 5 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (winno być: ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) i na podstawie tego odpowiedział na zadane pytania.

Odnośne zapisy umowy zostały przedstawione w ORD-IN część G. poz. 82. w punktach: 13. i 14.3) oraz 19 i 20. Czyli umowa nie zawiera zapisów (nie będzie zawierała) zapisów „odnośnie partycypowania w kosztach i przychodach uczestników biorących udział w przedsięwzięciu”, ale zawiera (będzie zawierała) udział w zysku każdego z uczestników przedsięwzięcia. Co do zasady udział w zysku partnerów jest równy. Czasem, już w trakcie trwania umowy o wspólnym przedsięwzięciu, ale przed jej zakończeniem udział w zysku jest zmieniony na np. 40% do 60%.

Pytania

 1. Czy Wnioskodawca powinien rozpoznać przychody proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku, tak jak został ten zysk przypisany w umowie o wspólnym przedsięwzięciu?

 2. Czy Wnioskodawca powinien rozpoznać koszty proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku, tak jak został ten zysk przypisany w umowie o wspólnym przedsięwzięciu?

 3. Czy w przypadku zmiany prawa Wnioskodawcy do udziału w zysku jego przychody i koszty powinien rozpoznać wg prawa do udziału w zysku po zmianie?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy:

1. Wnioskodawca powinien rozpoznać przychody proporcjonalne do prawa do udziału w zysku, tak jak został ten zysk przypisany w umowie o wspólnym przedsięwzięciu.

2. Wnioskodawca powinien rozpoznać koszty proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku, tak jak został ten zysk przypisany w umowie o wspólnym przedsięwzięciu.

3. W przypadku zmiany prawa Wnioskodawcy do udziału w zysku jego przychody i koszty powinien rozpoznać wg prawa do udziału w zysku po zmianie.

Uzasadnienie:

Na wstępie należy zaznaczyć, że rozliczenia przychodów i kosztów pomiędzy partnerami w zależności od ustaleń wynikających z zawartych umów, porozumień w ramach Umowy, mogą mieć miejsce na zasadzie procentowej, lub zadaniowej Wnioskodawca i Lider zawarli umowę, na podstawie której poszczególnym stronom zostały przydzielone określone zadania i j jednocześnie uzgodniono, że każdy z uczestników Umowy partycypuje w równych częściach w zyskach ze wspólnego przedsięwzięcia. W związku z powyższym przyjęto, ze rozliczenia przychodów i kosztów odbywają się na zasadzie procentowej.

Umowa o wspólnym przedsięwzięciu jest umową gospodarczą co najmniej dwóch przedsiębiorców zawarta w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy solidarnym ponoszeniu ryzyka Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze nie ma na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie istniejących stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, ze dwóch lub więcej wspólników przedsięwzięcia jest związanych ustaleniami umownymi oraz, ze owe ustalenia umowne ustanawiają sprawowanie współkontroli. Działalność wykonywana w ramach wspólnego przedsięwzięcia może być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, jednakże do uznania takiej działalności za wspólne przedsięwzięcie wystarczy jednokrotne jej wykonanie, nie musi to być więc działalność nastawiona na wykonanie w sposób powtarzający się.

Celem zawarcia umowy o wspólnym przedsięwzięciu jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy, logistyczny, techniczny lub organizacyjny przekracza możliwości jednego podmiotu. Ponieważ prawo nie wyszczególnia takiej umowy należy ona do tzw. umów nienazwanych. Podmioty zawierające umowę o wspólne przedsięwzięcie są niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli działaniach nie związanych z wykonaniem umowy), a w działaniach związanych z wykonaniem umowy realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem.

Zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 353¹ ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1610 z poźn. zm.; winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Strony umowy o wspólne przedsięwzięcie korzystając z powyższej zasady swobody umów mogą dowolnie ułożyć swój stosunek zobowiązaniowy, tzn. mogą dowolnie określać wzajemne prawa i obowiązki, i o ile nie jest to sprzeczne z właściwością stosunku zobowiązaniowego, z zasadami współżycia społecznego.

Na podstawie umowy o wspólnym przedsięwzięciu zostaje powołany związek do zaoferowania podmiotom trzecim wspólnego wykonania zadania, z jasno określonym podziałem obowiązków w zakresie realizacji tego zadania, z których poszczególni uczestnicy wywiązują się na własny koszt. Takie działanie nie wymaga własnej księgowości, a jego działalność jest sumą działań jego uczestników, które to działania a więc uzyskiwane przychody, ponoszone koszty, podejmowane zobowiązania, itp. rejestrowane są w ich księgach i sprawozdaniach finansowych.

Należy zauważyć, że umowa o wspólnym przedsięwzięciu stanowi określony w umowie sposób uregulowania rozliczeń pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum oraz wprowadza zasady, którymi strony powinny kierować się w swoich kontaktach, zwłaszcza z zamawiającym. Przedsiębiorcy działający w ramach umowy powinni dokonywać podziału kosztów, czy przychodów zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia między uczestnikami konsorcjum, np. według zawartej umowy. Rozliczenia pomiędzy partnerami są sprawą wewnętrzną i pozostają poza sferą rozliczeń z zamawiającym.

Należy jednakże mieć na względzie, że rozliczenia pomiędzy podmiotami (fakturowanie, refakturowanie. wystawianie not księgowych) powinny być dokonywane w sposób umożliwiający właściwe i niebudzące wątpliwości określenie kosztów i przychodów podatkowych dla poszczególnych firm realizujących projekt.

Wskazać należy, że ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm.; winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej również: „ustawa o CIT”) nie definiuje wspólnego przedsięwzięcia. Określa jedynie sposób rozliczania przychodów i kosztów uczestników wspólnego przedsięwzięcia, np. w formie konsorcjum.

I tak, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, ze prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Z kolei w myśl art. 5 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Powyższe przepisy ustalają jednak nadrzędne zasady rozliczeń podatkowych dokonywanych między podmiotami biorącymi udział we wspólnym przedsięwzięciu.

Podkreślić należy, że przepis art. 5 ustawy o CIT określa sposób podziału i opodatkowania przychodu ze źródeł przychodów będących źródłami wspólnymi dla więcej niż jednego podatnika, z wyjątkiem przychodów z udziału w spółce będącej osobą prawną. Ponieważ identyczne reguły dotyczą rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnień i ulg podatkowych, komentowany przepis w istocie ustanawia zasadę obliczania dochodu ze wspólnych źródeł przychodów oraz, wymiaru podatku od tego dochodu. Przychody ze źródeł wspólnych opodatkowuje się osobno u każdego z podatników. Przychód z omawianych źródeł stanowi taką część przychodu wspólników ze wspólnego przedsięwzięcia, jaka odpowiada udziałowi podatnika. Ustalona w powyższy sposób suma przychodu podlega łączeniu z innymi, podlegającymi opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przychodami podatnika.

Cytowane przepisy wskazują, że określając wysokość przychodów podatkowych przypadających na danego podatnika, jak również wysokość kosztów, podstawę opodatkowania i wysokość zobowiązania podatkowego, należy w pierwszym rzędzie kierować się zapisami umowy o wspólnym przedsięwzięciu i zawartymi w niej uregulowaniami w zakresie podziału zysku. Zatem, skoro Konsorcjanci ustalili w Umowie Konsorcjum zasady podziału zysku i kosztów, to powyższe postanowienie jest wiążące przy ustalaniu udziału każdego z Konsorcjantów w przychodach i kosztach Konsorcjum dla potrzeb art. 5 ustawy o CIT. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera również definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. I tak np. zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.

Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Z kolei, art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z tymi uregulowaniami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągnięcia lub zachowania przychodu.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

- wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku został pokryty z zasobów majątkowych podatnika,

- wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

- wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

- wydatek poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

- wydatek został właściwie udokumentowany,

- wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że:

- wszystkie osiągnięte przychody oraz poniesione koszty są związane wyłącznie z realizacją wspólnego przedsięwzięcia inwestycyjnego związanego z nabyciem, wyremontowaniem oraz zbyciem nieruchomości.

- w Umowie, określone zostało, iż poszczególnym stronom przydzielone zostały określone zadania.

- Umowa przewiduje rolę Wnioskodawcy odpowiedzialnego m.in. za reprezentowanie partnerów w relacjach zewnętrznych.

- Każdy z Konsorcjantów poniesie takie koszty, jakie będą niezbędne do zrealizowania jego zadań wynikających z Umowy Konsorcjum.

- Umowa przewiduje, że rozliczenie przedsięwzięcia polegać będzie na podziale zysku pochodzącego z przedsięwzięcia rozumianego jako różnica pomiędzy kwotą brutto ceny zbycia Nieruchomości, wynikająca z aktu notarialnego, a wszystkimi udokumentowanymi wydatkami poniesionymi przez Lidera w bezpośrednim związku z wykonaniem Przedsięwzięcia.

- Umowa przewiduje, że każdemu z uczestników przysługuje równy udział w zysku z Przedsięwzięcia, z zastrzeżeniem, że Wnioskodawcy przysługuje dodatkowo od Lidera zwrot kwot wydatkowanych w związku z wykonaniem Umowy.

Z powołanego powyżej art. 5 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że przychody ze wspólnego przedsięwzięcia łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równie.

W związku z powyższym przychody Wnioskodawcy powinny być rozpoznawane tak jak został ten zysk przypisany w Umowie, tj. procentowo w równych częściach, czyli po 50% dla każdego z uczestników umowy, czyli zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie pierwsze.

Odnosząc się z kolei do kwestii rozliczania kosztów wskazać należy, że z powołanego powyżej art. 5 ust. 2 ustawy o CIT wynika, iż zasady wyrażone w art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, a więc zasada przypisywania określonego przychodu każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku, stosuje się odpowiednio m.in. do rozliczania kosztów uzyskania przychodów.

Z powyższego wynika, że zasada podziału przychodów, jaką uczestnicy Umowy przyjęli w Umowie o wspólnym przedsięwzięciu będzie miała również zastosowanie do rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Biorąc pod uwagę powyżej wskazane przepisy, podział kosztów zarówno po stronie Wnioskodawcy powinien nastąpić na tej samej zasadzie jaka została ustalona do podziału przychodów ze wspólnego przedsięwzięcia, czyli zgodnie ze stanowiskiem Wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytanie drugie.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że zdarza się, że w umowie o wspólnym przedsięwzięciu zostaje zmienione prawo do zysku stron umowy, w tym Wnioskodawcy we wspólnym przedsięwzięciu. Jak wspomniano wcześniej zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 353¹ ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz.U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.; winno być: t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Nie ma wątpliwości, że strony umowy mogą zmienić jej postanowienia, szczególnie, że dopuściły taką możliwość określając jedynie formę pisemną takiej zmiany.

Ponieważ art. 5 ustawy o CIT nic nie mówi o umiejscowieniu w czasie prawa do udziału w zysku, to należy przyjąć, że wielkość tego prawa należy przyjąć w wysokości ostatecznej, czyli w takiej, jaką ostatecznie zastosują uczestnicy umowy o wspólnym przedsięwzięciu.

W związku z tym zmiana procentowego prawa do udziału w zysku z Przedsięwzięcia będzie pociągała (za sobą – przypis Organu) dla Wnioskodawcy konieczność rozpoznania przez Wnioskodawcę przychodów i kosztów w jego udziale w prawie do zysku po zmianie umowy, co było przedmiotem pytania trzeciego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

 - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym: