Interpretacja indywidualna z dnia 10 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.117.2026.2.AK
Wycofanie majątku ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników, z zamiarem wniesienia do fundacji rodzinnej, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a więc podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie korzysta z wyłączenia z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
24 marca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji, który dotyczy ustalenia:
· czy wniesienie do Fundacji Rodzinnej przedmiotu transakcji stanowić będzie czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
· czy wycofanie majątku ze spółki cywilnej na rzecz wspólników spółki cywilnej i następnie wynajęcie majątku przez wspólników podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub obowiązkowi dokonania korekty wieloletniej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2);
· ustalenia, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, (tj. stwierdzenia przez Organ, że wniesienie do Fundacji Rodzinnej przedmiotu transakcji stanowi czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy), czy wycofanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do majątku wspólników będących czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług i następnie wniesienie przedmiotu transakcji będzie podlegało wyłączeniu z opodatkowania zarówno po stronie spółki cywilnej jak i wspólników będących zainteresowanymi niebędącymi stroną postępowania (pytanie oznaczone we wniosku nr 3);
Uzupełnili go Państwo pismem z 13 maja 2026 r. (wpływ 13 maja 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
1)X;
2)Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
·Y;
·Z.
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca prowadzi działalność w formie spółki cywilnej. Siedziba spółki znajduje się w Polsce. Wspólnicy spółki cywilnej są: Y i Z, którzy pozostają rezydentami podatkowymi w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spółka została utworzona (…). Spółka prowadzi działalność pod adresem: (…). Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności gospodarczej są:
25.53.Z obróbka mechaniczna elementów metalowych;
25.51.Z nakładanie powłok na metale;
25.11.Z produkcja konstrukcji metalowych i ich części;
25.12.Z produkcja drzwi i okien z metalu;
25.99.Z produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych, gdzie indziej niesklasyfikowanych;
27.33.Z produkcja sprzętu instalacyjnego.
Spółka w swoim majątku posiada:
·wózek widłowy używany (…);
·osuszacz chłodniczy;
·aplikator (…);
·prasa krawędziowa;
·aplikator (…);
·meble biurowe;
·prasa krawędziowa (…);
·obudowa stanowiska zrobotyzowanego;
·meble biurowe;
·samochód osobowy (…);
·prasa krawędziowa (…);
·prasa krawędziowa (…);
·samochód osobowy (…);
·prasa do elementów wciskanych;
·kontener;
·samochód ciężarowy (…);
·stół spawalniczy nożycowy;
·laptop (…);
·tokarko-frezarka (…);
·kontener socjalny;
·rower (…);
·regały paletowe;
·wykrawarka (…);
·wózek widłowy (…).
Natomiast Wnioskodawca zamierza wyprowadzić z działalności następujące składniki majątku:
·prasa krawędziowa;
·prasa krawędziowa (…);
·samochód osobowy (…)(czy wycofywać)?;
·prasa krawędziowa (…);
·(…);
·prasa (…);
·kontener;
·stół spawalniczy;
·tokarko-frezarka;
·kontener socjalny;
·wykrawarka (…);
·wózek widłowy (…);
·umowy, na podstawie których Wnioskodawca realizuje długoterminowe kontrakty, tj. umowa związana z wynajmem majątku. (dalej jako przedmiot transakcji).
Powyższe składniki majątku mają zostać wyprowadzone z działalności gospodarczej do wspólników w celu wydzierżawienia lub wniesienia do Fundacji rodzinnej. Wycofanie majątku nie spowoduje zmiany wielkości wkładów każdego ze wspólników. Wycofanie majątku nie spowoduje zmniejszenia udziałów w spółce.
Fundacja rodzinna również będzie podatnikiem podatku VAT.
Każdy ze wspólników w proporcji do posiadanego udziału zamierza wyprowadzić powyższy majątek i wnieść go do fundacji rodzinnej lub do majątku prywatnego. Fundacja rodzinna będzie wykorzystywała majątek w prowadzonej działalności. Fundacja rodzinna będzie mogła korzystać z majątku bez żadnych nakładów. Celem wniesienia majątku do fundacji rodzinnej jest odseparowanie majątku prywatnego od majątku firmowego, aby ograniczyć ewentualne ryzyko związane z zajęciem mienia w przypadku utraty płynności finansowej. Dodatkowym celem jest zapewnienie sukcesji posiadanego mienia, zgodnie z wolą wspólnika. Planowane działanie stanowią przemyślany model biznesowy, który pozwoli dodatkowo zabezpieczyć majątek, pozostawiając go w rękach wspólników, wykorzystując fundację rodzinną. Na obecnym etapie prowadzonej działalności planowana jest sukcesja zarówno biznesowa jak i majątkowa, dlatego Wnioskodawca zamierza przenieść wskazany majątek do fundacji rodzinnej. Wspólnicy Wnioskodawcy planują przeprowadzić proces sukcesyjny Przedmiotu Transakcji w celu uniknięcia w przyszłości sytuacji, w której ich spadkobiercy będą dzielić majątek i realizować jedynie własne plany co do przeznaczenia otrzymanego majątku, w tym także te niezwiązane z biznesem albo podyktowane sytuacjami losowymi. Zamiarem wspólników Wnioskodawcy jest umożliwienie dalszej integracji majątku i zarzadzania nim w sposób pozwalający na zachowanie aktywności w sferze gospodarczej i dostarczanie środków utrzymania przyszłym pokoleniom.
W związku z powyższym, wspólnicy Wnioskodawcy, zamierzają utworzyć fundację rodzinną (dalej: „Fundacja Rodzinna”) na podstawie przepisów z dnia 23 stycznia 2023 r. o Fundacji Rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326).
Założenie Fundacji Rodzinnej ma na celu stworzenie optymalnych warunków prawnych i gospodarczych do zachowania aktywów dla potrzeb rodziny wspólników Wnioskodawcy oraz materialnego wsparcia beneficjentów zgodnie z celami statutowymi Fundacji Rodzinnej.
Doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Wnioskodawcą jest spółką cywilną, której majątek stanowi majątek wspólny wspólników spółki cywilnej, objęty współwłasnością łączną.
Planowane zdarzenia przyszłe obejmują dwa alternatywne warianty:
Wariant 1 – wycofanie majątku do majątku prywatnego wspólników, a następnie wniesienie do fundacji rodzinnej.
1)Składniki majątku należące do majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej zostaną wycofane z działalności gospodarczej spółki cywilnej i staną się składnikami majątku osobistego wspólników.
2)Następnie każdy ze wspólników, w proporcji odpowiadającej jego udziałowi w zyskach i stratach spółki cywilnej, wniesie przysługującą mu część majątku do fundacji rodzinnej jako fundator.
Wariant 2 – wycofanie majątku do majątku prywatnego i następnie odpłatne oddanie w najem.
1)Składniki majątku zostaną wycofane z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątku osobistego wspólników.
2)Po wycofaniu, wspólnicy będą odpłatnie oddawali te składniki w najem lub dzierżawę, w szczególności:
·na rzecz dotychczasowej spółki cywilnej albo
·na rzecz innych podmiotów gospodarczych.
Pytania nr 1 i 3 wniosku odnoszą się do obu wskazanych wariantów, tj.:
·wycofania majątku ze spółki cywilnej,
·a następnie jego wniesienia do fundacji rodzinnej albo
·jego wynajmowania (dzierżawienia) w ramach najmu prywatnego.
Po wycofaniu składników majątku z majątku wspólnego spółki cywilnej, poszczególnym wspólnikom będzie przysługiwał udział w tych składnikach w częściach ułamkowych, odpowiadających ich udziałowi w zyskach i stratach spółki cywilnej.
Z działalności spółki planowane jest wycofanie:
·prasa krawędziowa;
·prasa krawędziowa (…);
·samochód osobowy (…);
·prasa krawędziowa (…);
·(…);
·prasa (…);
·kontener;
·stół spawalniczy;
·tokarko-frezarka;
·kontener socjalny;
·wykrawarka (…);
·wózek widłowy (…);
·umowy, na podstawie których Wnioskodawca realizuje długoterminowe kontrakty, tj. umowa związana z wynajmem majątku.
Składniki te nie obejmują:
·pracowników;
·części składników majątku będących zarówno środkami trwałymi jak i elementami wyposażenia;
·również know-how nie będzie podlegało wycofaniu.
Wycofane składniki majątku będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT – odpłatny najem lub dzierżawa nieruchomości przez fundację rodzinną lub przez wspólników. Fundacja rodzinna wykorzysta również wniesiony majątek do prowadzenia tak zwanej działalności dozwolonej, o której mowa w art. 5 ustawy o fundacji rodzinnej.
Spółka cywilna wykorzystywała wskazane składniki majątku wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT – związanej w prowadzoną działalnością spółki.
Przedmiotem najmu lub dzierżawy prywatnej będą konkretne składniki majątku, które zostały wyliczone szczegółowo we wniosku. Wnioskodawca zamierza wycofać i następnie wynajmować:
·prasa krawędziowa;
·prasa krawędziowa (…);
·samochód osobowy (…);
·prasa krawędziowa (…)
·(…);
·prasa (…);
·kontener;
·stół spawalniczy;
·tokarko-frezarka
·kontener socjalny;
·wykrawarka (…);
·wózek widłowy (…)
·umowy, na podstawie których Wnioskodawca realizuje długoterminowe kontrakty, tj. umowa związana z wynajmem majątku.
Te same składniki majątku mogą zostać wniesione do fundacji rodzinnej.
Wnioskodawca zamierza wycofać i następnie wynajmować:
·prasa krawędziowa;
·prasa krawędziowa (…);
·samochód osobowy (…);
·prasa krawędziowa (…);
·(…);
·prasa (…);
·kontener;
·stół spawalniczy;
·tokarko-frezarka;
·kontener socjalny;
·wykrawarka (…);
·wózek widłowy (…);
·umowy, na podstawie których Wnioskodawca realizuje długoterminowe kontrakty, tj. umowa związana z wynajmem majątku.
Wnioskodawca miał prawo od odliczenia podatku VAT od powyższych składników majątku. Wyjątkiem są umowy oraz kontrakty – czynność nie podlegająca opodatkowaniu VAT. Wnioskodawca korzystał z przysługującego prawa.
Zdaniem Wnioskodawcy składniki majątku będące przedmiotem planowanego wycofania z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.
Wyodrębnienie organizacyjne
Przekazywane składniki majątku są wyodrębnione organizacyjnie w strukturze prowadzonej działalności gospodarczej. Prowadzona przez spółkę cywilną działalność obejmuje odrębny obszar związany z zarządzaniem i wykorzystywaniem wskazanych nieruchomości, który funkcjonuje jako samodzielny segment operacyjny działalności gospodarczej.
Wyodrębnienie to ma charakter faktyczny i przejawia się w:
·odrębności funkcjonalnej tej części działalności,
·przypisaniu określonych składników majątkowych wyłącznie do tej działalności,
·odrębności procesów gospodarczych realizowanych przy wykorzystaniu tych składników.
Brak formalnego wyodrębnienia w postaci regulaminu lub statutu nie wyklucza organizacyjnego wyodrębnienia ZCP, gdyż wyodrębnienie to wynika z rzeczywistego sposobu prowadzenia działalności.
Wyodrębnienie finansowe
Przekazywane składniki majątku są wyodrębnione finansowo. W ramach prowadzonej ewidencji możliwe jest:
·przyporządkowanie przychodów generowanych przez tę część działalności;
·przyporządkowanie kosztów związanych z utrzymaniem i eksploatacją tych składników;
·ustalenie należności i zobowiązań związanych wyłącznie z tą częścią działalności;
·określenie wyniku finansowego tej części działalności.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, lecz możliwość identyfikacji strumieni finansowych, co w niniejszym przypadku jest spełnione.
Wyodrębnienie funkcjonalne
Przekazywane składniki majątku są wyodrębnione funkcjonalnie, ponieważ są przeznaczone do realizacji określonego zadania gospodarczego i tworzą funkcjonalnie spójną całość.
Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmuje elementy niezbędne do:
·samodzielnego prowadzenia działalności polegającej na odpłatnym udostępnianiu nieruchomości;
·osiągania przychodów z tego tytułu;
·realizowania działalności bez konieczności angażowania innych składników majątku spółki cywilnej.
W konsekwencji zespół tych składników posiada potencjalną zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo, realizujące samodzielnie zadania gospodarcze.
Zdolność do samodzielnego prowadzenia działalności
Prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o przekazywane składniki majątku jest możliwe wyłącznie w oparciu o nie, bez konieczności angażowania innych składników majątku spółki cywilnej. Po ich przeniesieniu możliwe będzie:
·kontynuowanie działalności gospodarczej polegającej na najmie lub dzierżawie;
·uzyskiwanie przychodów;
·samodzielne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym.
Nie będzie konieczne podejmowanie dodatkowych działań faktycznych ani prawnych o charakterze kreującym nową działalność – działalność ta będzie kontynuowana.
Kontynuacja działalności po przeniesieniu
Po wniesieniu składników majątku:
• do fundacji rodzinnej albo
• do majątku prywatnego wspólników i ich dalszym wynajmowaniu,
działalność gospodarcza realizowana dotychczas w ramach tej części przedsiębiorstwa będzie kontynuowana, przy czym zmieni się jedynie podmiot ją wykonujący.
Pytania
1.Czy wniesienie do Fundacji Rodzinnej Przedmiotu Transakcji Wnioskodawcy stanowić będzie czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
2.Czy w przypadku wycofania majątku ze spółki cywilnej na rzecz wspólników spółki cywilnej i następnie wynajęcie majątku przez wspólników (w ramach najmu prywatnego) będzie neutralne podatkowo w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (VAT) i w konsekwencji Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania wycofanego majątku lub dokonania korekty wieloletniej w podatku VAT po wycofaniu majątku w celu dalszego najmu?
3.W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie oznaczone jako 1), czy wycofanie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do majątku wspólników będących czynnymi podatnikami VAT i następnie wniesienie przedmiotu transakcji będzie podlegało wyłączeniu z opodatkowania zarówno po stronie spółki cywilnej jak i wspólników będących stroną zainteresowaną?
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko do pytania nr 1
Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o VAT zawiera definicję legalną „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”, która na potrzeby opodatkowania podatkiem VAT oznacza „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.
Mając na uwadze przepisy prawa określające tę definicję, a także orzecznictwo sądów administracyjnych, wolno przyjąć, że konieczne jest zatem spełnienie następujących przesłanek, aby ustalić istnienie zorganizowanej części przedsiębiorstwa: (i) musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, (ii) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, (iii) składniki te muszą być przeznaczone do realizacji określonych zadań gospodarczych, (iv) zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze (w niniejszej sprawie jest to Działalność Zakładu Poligraficznego).
Tym samym, wskazać należy, iż – dla celów podatkowych – część składników przedsiębiorstwa, tj. ZCP składająca się na działalność spółki cywilnej, będzie mogła zostać uznana za jego zorganizowaną część pod warunkiem, że składniki ZCP będą mogły (lub mogłyby) stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służą w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.
W każdym natomiast przypadku do uznania składników zbywanego majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa dochodzi w sytuacji, kiedy na nabywcę przejdą składniki majątku konieczne do podjęcia przez tego nabywcę takiej działalności gospodarczej, jaką prowadził zbywca. Taki też pogląd utrwalony został m.in. w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 18 marca 2011 r. (sygn. akt III SA/Wa 1765/10), zorganizowana część przedsiębiorstwa musi charakteryzować się odpowiednim stopniem wyodrębnienia finansowego i organizacyjnego, gdzie przez wyodrębnienie organizacyjne należy rozumieć umieszczenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy przykładowo jako oddział, zakład lub dział spółki zajmujący się prowadzeniem określonego rodzaju działalności, ale także każdą inną formę wyodrębnienia organizacyjnego (nie musi ono mieć nawet sformalizowanego charakteru). Bardziej istotne jednak niż kryterium ilościowe, dot. przejścia wszystkich składników majątku na inny podmiot, jest zatem kryterium funkcjonalne wskazujące, że zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić część przedsiębiorstwa, prowadzonego przez podatnika, zdolną do samodzielnego działania. Natomiast wyodrębnienie finansowe nie musi koniecznie oznaczać, że zorganizowana część przedsiębiorstwa jest zobowiązana do samodzielnego sporządzania bilansu. Wystarczające jest wyodrębnienie danej części przedsiębiorstwa dla celów np. rachunkowości zarządczej, polegające w szczególności na odrębnym ewidencjonowaniu przychodów i kosztów związanych z prowadzeniem danej części przedsiębiorstwa, co – jak rozumie Wnioskodawca – nie musi oczywiście oznaczać takiej konieczności, zwłaszcza wobec braku formalnej możliwości odrębnych rozliczeń podatkowych dla kilku przedsięwzięć gospodarczych prowadzonych w ramach jednej, tzw. jednoosobowej działalności gospodarczej.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest przy tym jedynie sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość) (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 327/16).
Co więcej, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 lutego 2014 r. (sygn. akt II FSK 607/12) uznał, iż dopuszczalne jest nawet wyłączenie z transakcji zbycia przedsiębiorstwa pewnych elementów, także wymienionych wprost w art. 551 Kodeksu cywilnego, a mimo to czynność prawna może być uznana za mającą za przedmiot przedsiębiorstwo, a pogląd ten należy na zasadzie analogii zastosować dla zorganizowanej części przedsiębiorstwa. O ile istota przedsiębiorstwa zostanie zachowana to w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą nawet wchodzić wszelkie zobowiązania przedsiębiorstwa, bowiem z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników majątkowych niektórych zobowiązań, czego jednak Wnioskodawca nie zakłada, choć z ostrożności - taką możliwość dopuszcza z przyczyn od Wnioskodawcy niezależnych.
Biorąc też pod uwagę wyrażone wyżej stanowisko, że przedsiębiorstwo (jego zorganizowana część) nie jest zatem jedynie sumą poszczególnych składników, lecz zorganizowanym zespołem tych składników z punktu widzenia ich roli w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa, to nawet ewentualne wyłączenie danego składnika nie przekreśla statusu zespołu składników majątkowych jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, o ile zbycie obejmuje istotne i podstawowe elementy, które umożliwią nabywcy możliwość dalszego prowadzenia przedsiębiorstwa za pomocą tych składników, pozbawiając przy okazji zbywcę (Wnioskodawcę) takiej możliwości. Decydujące jest więc znaczenie funkcjonalne dla tożsamości i zdolności do dalszego działania zorganizowanej części przedsiębiorstwa, więc nawet w przypadku wniesienia aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa z pewnymi wyłączeniami, o ile zbywane ZCP nadal mogłoby funkcjonować jako przedsiębiorstwo i prowadzić niezależną działalność gospodarczą, należy uznać, że składniki te stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
O tym, czy w konkretnym przypadku mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, decydują zatem okoliczności faktyczne, szczegółowo opisane wyżej, które – zdaniem Wnioskodawcy – niewątpliwie świadczą o tym, że przedmiot analizowanej transakcji może stanowić i łącznie współtworzyć nawet niezależnie działające przedsiębiorstwo. Reasumując powyższe, organy podatkowe i sądy administracyjne powszechnie przyjmują stanowisko, że dla uznania zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, konieczne jest wydzielenie zespołu składników majątkowych w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
W uzasadnionym przekonaniu Wnioskodawcy, transakcja niewątpliwie obejmie zorganizowaną część przedsiębiorstwa jako zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym praw i obowiązków, którego przedmiotem będzie m.in. przedmiot transakcji, know-how, umowy, ruchomości, w tym środki trwałe, zobowiązania z tytułu np. umów najmu, tajemnice przedsiębiorstwa oraz inne szczegółowo opisane powyżej, zarządzane w istocie jako odrębne od pozostałej działalności gospodarczej Wnioskodawcy przedsiębiorstwo (o czym świadczy też wyodrębnienie finansowe i organizacyjne).
Opisana ZCP jest przy tym z pewnością zespołem kluczowych aktywów, składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, który został organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie i służyć może (i będzie) do realizacji określonych zadań gospodarczych nawet jako niezależne przedsiębiorstwo. Ewentualne zaś, opisane, możliwe wyłączenia nie są w żaden sposób niezbędne do prowadzenia takiej działalności i nie wpłynie istotnie na jego funkcjonowanie już w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie kwalifikacji podatkowej zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako przedmiotu aportu znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych w podobnych stanach faktycznych, np. (i) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 maja 2021 r. sygn. 0112-KDIL2- 2.4011.142.2021.2.MM, (ii) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 września 2020 r. sygn. 0114-KDIP4-3.4012.369.2020.1.DS, (iii) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 grudnia 2019 r. sygn. 0115-KDIT1-2.4012.477.2019.3.DM, (iv) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 listopada 2018 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.556.2018.1.JF.
Mając na uwadze powołane we wnioski interpretacje oraz orzecznictwo sądów administracyjnych Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowana czynność wycofania majątku z działalności spółki do majątku wspólników i ich wniesienie do fundacji rodzinnej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT zarówno po stronie spółki cywilnej, wspólników spółki cywilnej, jak i fundacji rodzinnej.
Stanowisko do pytania nr 2
Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle powyższych okoliczności, wycofanie ze spółki cywilnej przedmiotu transakcji, w odniesieniu do których przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku VAT przy nabyciu, nie skutkuje koniecznością naliczenia podatku należnego od wycofanego majątku, jak również Wnioskodawca nie będzie musiał korygować odliczonego wcześniej podatku VAT, w sytuacji, gdy dalszy najem będzie nadal czynnością opodatkowaną podatkiem VAT (wynajem przez wspólników).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej jako VAT), (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361). Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 VAT (…). Przy czym, w świetle art. 2 pkt 14a ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o wytworzeniu nieruchomości – rozumie się przez to wybudowanie budynku, budowli lub ich części, lub ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.
Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1.przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
2.wszelkie inne darowizny
– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Natomiast zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczania podatku naliczonego.
W myśl art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Jak stanowi z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 ze zm.) Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Zgodnie natomiast z art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego: Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. W konsekwencji najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem, oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.
Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.
Co istotne z powołanych wyżej przepisów, wynika, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. najem prywatny). Najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy wycofanie przedmiotu transakcji ze spółki cywilnej na rzecz wspólników spółki cywilnej i następnie ich wynajęcie przez wspólników spółki cywilnej do spółki z o.o., która powstanie w wyniku przekształcenia istniejącej spółki cywilnej (w ramach najmu prywatnego lub prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej) będzie neutralne podatkowo w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (VA.T) i w konsekwencji spółka cywilna nie będzie zobowiązana do dokonania korekty podatku VAT po wycofaniu nieruchomości do majątku prywatnego wspólników.
Jak wynika z okoliczności sprawy składniki przedmiotu transakcji są aktualnie wykorzystywane na potrzeby spółki cywilnej. Po ich wycofaniu z działalności gospodarczej spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników spółki, będą dalej wynajmowane na rzecz spółki z o.o., jednak wspólnicy nie wykluczają, że w przyszłości przedmiot transakcji będzie wynajmowany innym podmiotom w ramach najmu prywatnego lub prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, a więc nadal będą wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zdaniem Wnioskodawcy wycofanie przedmiotu transakcji ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników i ich dalszy najem do spółki z o.o. nie wypełnia przesłanek wynikających z art. 7 ust. 2 VAT, wycofanie nie następuje na cele osobiste wspólników, co w konsekwencji oznacza, że wycofanie nieruchomości nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy: po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego. W myśl art. 91 ust. 2 ustawy: w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy: korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Stosownie do art. 91 ust. 4 ustawy: w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty. Natomiast, jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy: w przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Na podstawie art. 91 ust. 6 ustawy: w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1)opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2)zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy: przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi. Jak stanowi art. 91 ust. 7a ustawy: w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Wnioskodawca uważa, mając na uwadze powyższe przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, że czynność wycofania przedmiotu transakcji do majątku prywatnego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będą mieli Państwo obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, w odniesieniu do składników majątkowych mających być przedmiotem wycofania gdyż:
1)przekazanie przedmiotu transakcji z działalności gospodarczej do majątku prywatnego wspólników spółki, celem ich wynajmu, nie będzie stanowiło zmiany w sposobie ich wykorzystania, w szczególności nie będzie stanowiło czynności zwolnionej od podatku;
2)przedmiotowe przedmioty transakcji nadal będą wykorzystywane do działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. wynajmu.
Stanowisko do pytania nr 3
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wniesienie do Fundacji Rodzinnej Przedmiotu Transakcji, tj. przedsiębiorstwa Wnioskodawcy stanowić będzie czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Stosownie do treści art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W myśl art. 55 (1) Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności:
1)oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2)własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3)prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4)wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5)koncesje, licencje i zezwolenia;
6)patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7)majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8)tajemnice przedsiębiorstwa;
9)księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie do Fundacji Rodzinnej Przedmiotu Transakcji, tj. przedsiębiorstwa Wnioskodawcy stanowić będzie czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT, co wynika z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. W związku z tym należy odwołać się do definicji zawartej w Kodeksie cywilnym, tj. do art. 55 (1) k.c., zgodnie z którym przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, które obejmują w szczególności następujące składniki: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnioną cześć (nazwa przedsiębiorstwa), własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości, prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych, wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne, koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej, majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej kwestii jest ustalenia, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa kreuje istnienie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia.
Istotne jest także, że nabywca przedsiębiorstwa powinien mieć zamiar prowadzenia działalności nabytego przedsiębiorstwa lub jego części. Przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym.
Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów, których jedyna cecha wspólna jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami tak, ¿żeby przekazana masa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
Termin „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a wiec może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
Kontynuowanie działalności gospodarczej przy zbyciu przedsiębiorstwa należy rozumieć jako sytuacje, w której nabywca w związku z dokonanym nabyciem nadal prowadzi przedsiębiorstwo. Przy czym nie chodzi tu o prowadzenie jakiejkolwiek działalności z wykorzystaniem składników nabytego przedsiębiorstwa, a o prowadzenie nabytego przedsiębiorstwa. Fundacja Rodzinna będzie miała faktyczna możliwość kontynuowania działalności gospodarczej Wnioskodawcy w oparciu o wniesione składniki niematerialne i materialne, o których mowa w opisie zdarzenia przyszłego.
Wszystkie składniki przedsiębiorstwa, które maja zostać wniesione do Fundacji Rodzinnej, stanowią majątek wspólników Wnioskodawcy związany z prowadzeniem przez nich działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, stanowiący zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, zdolny do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie do fundacji rodzinnej wkładu niepieniężnego w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa pozostanie neutralne na gruncie podatku od towarów i usług, ponieważ planowana czynność będzie stanowiła transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”), a tym samym będzie wyłączona spod zakresu stosowania przepisów ustawy o VAT.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
Ustawodawca przewidział jednak wyłączenia od stosowania ustawy o VAT. W szczególności, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa („ZCP”).
Definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa została zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zgodnie z którym przez ZCP rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
W ocenie Wnioskodawcy, planowany aport do fundacji rodzinnej spełnia przesłanki uznania za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. W ramach wkładu do fundacji rodzinnej zostanie bowiem przeniesiony zorganizowany i funkcjonalnie powiązany zespół składników majątkowych oraz niemajątkowych, umożliwiających kontynuowanie działalności gospodarczej w niezmienionym zakresie. W szczególności przeniesieniu będą podlegały m.in. składniki majątkowe związane z prowadzoną działalnością, należności, zobowiązania, prawa i obowiązki wynikające z zawartych umów, know-how oraz pozostałe elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.
Jednocześnie fundacja rodzinna będzie kontynuowała działalność prowadzoną dotychczas przez Wnioskodawcę przy wykorzystaniu przenoszonych składników majątkowych. Oznacza to, że spełnione zostaną oba podstawowe kryteria wynikające zarówno z praktyki organów podatkowych, jak i orzecznictwa sądów administracyjnych oraz Trybunału Sprawiedliwości UE, tj.:
1.zamiar kontynuowania działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę;
2.faktyczna możliwość prowadzenia tej działalności w oparciu o przekazane składniki majątkowe.
W tym zakresie należy wskazać m.in. na wyrok NSA z 23 listopada 2017 r., sygn. I FSK 327/16, w którym Sąd podkreślił, że zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić taki zespół składników majątkowych, który już w momencie zbycia pozwala na samodzielne wykonywanie określonych zadań gospodarczych, bez konieczności jego uzupełniania o dodatkowe elementy majątkowe.
Podobnie NSA w wyroku z 20 kwietnia 2018 r., sygn. I FSK 1113/16 wskazał, że kluczowe znaczenie ma możliwość „harmonijnego” kontynuowania działalności przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki majątku.
Również Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku w sprawie C-444/10 oraz postanowieniu z 16 stycznia 2023 r., C-729/21 podkreślił, że wyłączenie z VAT ma zastosowanie w sytuacji, gdy przekazywany zespół składników umożliwia kontynuowanie samodzielnej działalności gospodarczej przez nabywcę.
Stanowisko to znajduje potwierdzenie również w praktyce interpretacyjnej organów podatkowych, m.in. w interpretacjach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z:
·27 lutego 2024 r., znak 0114-KDIP2-1.4010.685.2023.3;
·23 lutego 2024 r., znak 0111-KDIB1-1.4010.776.2023.3.SH;
·21 lutego 2024 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.701.2023.2.RK
w których wskazano, że warunkiem uznania zespołu składników za ZCP jest jego wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne oraz zdolność do samodzielnego wykonywania określonych zadań gospodarczych.
Dodatkowo analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez Ministerstwo Finansów w Objaśnieniach podatkowych z dnia 11 grudnia 2018 r. dotyczących opodatkowania VAT transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych, gdzie wskazano, że przy ocenie, czy dochodzi do zbycia przedsiębiorstwa lub ZCP, należy badać zarówno zamiar kontynuacji działalności przez nabywcę, jak i faktyczną możliwość jej prowadzenia przy wykorzystaniu przekazywanych składników majątku.
W konsekwencji, skoro przedmiotem wkładu do fundacji rodzinnej będzie zorganizowana część przedsiębiorstwa spełniająca przesłanki określone w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, planowana transakcja będzie objęta wyłączeniem przewidzianym w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym wniesienie ZCP do fundacji rodzinnej pozostanie neutralne na gruncie podatku VAT i nie będzie podlegało opodatkowaniu tym podatkiem.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2) wszelkie inne darowizny
– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 , rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 , w tym również:
1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Stosownie do zapisu art. 8 ust. 2 ustawy:
Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonywana przez podatnika.
Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że każdy kto dokonuje czynności dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany, co do zasady, za podatnika podatku do towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy:
Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.
Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.
Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:
1)istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
2)zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;
3)składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
4)zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące okoliczności:
·zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
·faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
Jednocześnie przy analizie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z punktu widzenia pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy uwzględnić art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE. L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.
W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever: wskazał, że:
Regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.
Aby mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wydzielenie w ramach przedsiębiorstwa powinno zachodzić łącznie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej, funkcjonalnej. Ponadto, wyodrębnienie to powinno istnieć na moment dokonania danej transakcji, nie zaś po jej dokonaniu. Brak spełnienia jednej z przesłanek wyklucza możliwość uznania, iż mamy do czynienia z dostawą zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z powołanym wyżej wyrokiem TSUE w sprawie C-444/10 dla uznania kontynuacji działalności istotne jest, aby zespół składników majątku, który podlega przeniesieniu, był wystarczający do prowadzenia działalności. Ponadto, w ww. wyroku TSUE wskazał, że w celu ustalenia, czy transakcja mieści się w pojęciu przekazania aktywów w rozumieniu szóstej dyrektywy, należy dokonać całościowej oceny okoliczności faktycznych, w jakich transakcja ta następuje. W ramach tej oceny szczególne znaczenie będzie mieć charakter działalności gospodarczej, o którą chodzi (zob. pkt 32).
Wskazać należy, że zgodnie z powołanym wyżej wyrokiem TSUE w sprawie C-444/10 dla uznania kontynuacji działalności istotne jest, aby zespół składników majątku, który podlega przeniesieniu, był wystarczający do prowadzenia działalności. Ponadto, w ww. wyroku TSUE wskazał, że w celu ustalenia, czy transakcja mieści się w pojęciu przekazania aktywów w rozumieniu szóstej dyrektywy, należy dokonać całościowej oceny okoliczności faktycznych, w jakich transakcja ta następuje. W ramach tej oceny szczególne znaczenie będzie mieć charakter działalności gospodarczej, o którą chodzi (zob. pkt 32).
Należy ponadto zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o fundacji rodzinnej:
Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia, zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.
Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i listą beneficjentów.
W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:
Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221 ) tylko w zakresie:
1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego zbycia;
2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz podmiotach;
4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw o podobnym charakterze;
5) udzielania pożyczek:
a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
c) beneficjentom;
6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu, użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;
8) gospodarki leśnej.
Stosownie do art. 17 ww. ustawy:
Fundator wnosi do fundacji rodzinnej mienie na pokrycie funduszu założycielskiego o wartości określonej w statucie, nie niższej niż 100 000 zł.
Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795):
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy przysługiwała niepodzielnie kilku osobom. Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Współwłaścicielom przysługują udziały we wspólnym prawie własności. Współwłasność przedstawia się zatem jako prawo własności składające się z zespolonych udziałów. W konsekwencji współwłasność nie cechuje się fizycznym rozgraniczeniem własności określonej rzeczy. Nie można przypisać jej określonego fizycznego składnika w rzeczy wspólnej. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawa własności.
Zgodnie z art. 196 ustawy Kodeks cywilny:
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela.
Zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Rozporządzenie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa. Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną prawa własności.
Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność w postaci spółki cywilnej. Państwa siedziba znajduje się w Polsce. Spółka została utworzona (…) r. Są Państwo czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem Państwa działalności są: obróbka mechaniczna elementów metalowych, nakładanie powłok na metale, produkcja konstrukcji metalowych i ich części, produkcja drzwi i okien z metalu, produkcja pozostałych gotowych wyrobów metalowych. Spółka w swoim majątku posiada: wózek widłowy używany (…), osuszacz chłodniczy, aplikator (…), prasa krawędziowa, aplikator (…), meble biurowe, prasa krawędziowa (…), obudowa stanowiska zrobotyzowanego, meble biurowe, samochód osobowy (…), prasa krawędziowa (…), prasa krawędziowa (…), samochód osobowy (…), prasa do elementów wciskanych, kontener, samochód ciężarowy (…), stół spawalniczy nożycowy, laptop (…), tokarko-frezarka (…), kontener socjalny, rower (…), regały paletowe, wykrawarka (…), wózek widłowy (…). Wyjaśnili Państwo, że zamierzają Państwo wycofać majątek do majątku prywatnego wspólników, a następnie wnieść go do fundacji rodzinnej. Wyjaśnili Państwo, że składniki majątku należące do majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej zostaną wycofane z działalności gospodarczej spółki cywilnej i staną się składnikami majątku osobistego wspólników. Wskazali Państwo, że następnie każdy ze wspólników, w proporcji odpowiadającej jego udziałowi w zyskach i stratach spółki cywilnej, wniesie przysługującą mu część majątku do fundacji rodzinnej jako fundator. Po wycofaniu składników majątku z majątku wspólnego spółki cywilnej, poszczególnym wspólnikom będzie przysługiwał udział w tych składnikach w częściach ułamkowych, odpowiadających ich udziałowi w zyskach i stratach spółki cywilnej. Zamierzają Państwo wyprowadzić z działalności następujące składniki majątku: prasa krawędziowa, prasa krawędziowa (…), samochód osobowy (…), prasa krawędziowa (…), prasa (…), kontener, stół spawalniczy, tokarko-frezarka, kontener socjalny, wykrawarka (…), wózek widłowy (…), umowy na podstawie których realizują Państwo długotrwałe kontrakty, tj. umowa związana z wynajmem majątku. Powyższe składniki majątku mają zostać wyprowadzone z działalności gospodarczej do wspólników w celu wniesienia do Fundacji. Składniki te nie obejmują pracowników, części składników majątku będących zarówno środkami trwałymi jak i elementami wyposażenia, również know-how nie będzie podlegało wycofaniu. Fundacja Rodzinna będzie mogła korzystać z majątku bez żadnych nakładów. Celem wniesienia majątku do Fundacji Rodzinnej jest odseparowanie majątku prywatnego od majątku firmowego, aby ograniczyć ewentualne ryzyko związane z zajęciem mienia w przypadku utraty płynności finansowej. Wskazali Państwo, że dodatkowym celem jest zapewnienie sukcesji posiadanego mienia, zgodnie z wolą wspólnika. Planowane działanie stanowi przemyślany model biznesowy, który pozwoli dodatkowo zabezpieczyć majątek, pozostawiając go w rękach wspólników, wykorzystując Fundację Rodzinną. Zamiarem wspólników jest umożliwienie dalszej integracji majątku i zarządzania nim w sposób pozwalający na zachowanie aktywności w sferze gospodarczej i dostarczania środków utrzymania przyszłym pokoleniom. Wspólnicy zamierzają utworzyć Fundację Rodzinną na podstawie przepisów z 23 stycznia 2003 r. o Fundacji Rodzinnej. Państwa zdaniem, składniki majątku będące przedmiotem planowanego wycofania z majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Przekazywane składniki majątku są wyodrębnione organizacyjnie w strukturze prowadzonej działalności gospodarczej. Prowadzona przez Państwa działalność obejmuje odrębny obszar związany z zarządzaniem i wykorzystywaniem nieruchomości, który funkcjonuje jako samodzielny segment operacyjny działalności gospodarczej. Wskazali Państwo, że wyodrębnienie ma charakter faktyczny i przejawia się m.in. w odrębności funkcjonalnej tej części działalności, przypisaniu określonych składników majątkowych wyłącznie do tej działalności, odrębności procesów gospodarczych realizowanych przy wykorzystaniu tych składników. Wskazali Państwo, że brak formalnego wyodrębnienia w postaci regulaminu lub statutu nie wyklucza organizacyjnego wyodrębnienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, gdyż wyodrębnienie to wynika z rzeczywistego sposobu prowadzenia działalności. Wyodrębnione składniki majątku są wyodrębnione finansowo. W ramach prowadzonej ewidencji możliwe jest przyporządkowanie przychodów generowanych przez tę część działalności, przyporządkowanie kosztów związanych z utrzymanie i eksploatacją tych składników, ustalenie należności i zobowiązań związanych wyłącznie z tą częścią działalności, określenie wyniku finansowego tej części działalności. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, lecz możliwość identyfikacji strumieniu finansowych, co w Państwa ocenie jest spełnione. Wskazali Państwo także, że przekazywane składniki majątku są wyodrębnione funkcjonalnie, ponieważ są przeznaczone do realizacji określonego zadania gospodarczego i tworzą funkcjonalnie spójna całość. Zespół składników materialnych i niematerialnych obejmuje elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działalności polegającej na odpłatnym udostępnianiu nieruchomości, osiągania przychodów z tego tytułu, realizowania działalności bez konieczności angażowania innych składników majątku spółki cywilnej. Wskazali Państwo, że w konsekwencji zespół tych składników posiada potencjalną zdolność do funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo, realizujące samodzielne zadania gospodarcze. Prowadzenie działalności w oparciu o przekazywane składniki majątku jest możliwe wyłącznie w oparciu o nie, bez konieczności angażowania innych składników majątku spółki cywilnej. Wskazali Państwo, że po ich przeniesieniu możliwe będzie kontynuowanie działalności gospodarczej polegającej na najmie lub dzierżawie, uzyskiwanie przychodów, samodzielne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Nie będzie konieczne podejmowanie dodatkowych działań faktycznych ani prawnych o charakterze kreującym nową działalność – działalność ta będzie kontynuowana. Wskazali Państwo, że po wniesieniu składników majątku do Fundacji Rodzinnej działalność gospodarcza realizowana dotychczas w ramach tej części przedsiębiorstwa będzie kontynuowana, przy czym zmieni się jedynie podmiot ją wykonujący.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wniesienie do Fundacji Rodzinnej przedmiotu transakcji stanowić będzie czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1).
Analiza sprawy oraz treści powołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że nie można zgodzić się z Państwem, że planowana czynność wycofania majątku z działalności spółki cywilnej do majątku wspólników i ich wniesienie do Fundacji Rodzinnej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a zatem będzie transakcją wyłączoną z opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
W przedmiotowej sprawie, dochodzi do dostawy udziałów na rzecz wspólników. Po wycofaniu składników majątku ze spółki cywilnej, poszczególnym wspólnikom, będzie przysługiwał udział w tych składnikach w częściach ułamkowych, odpowiadających ich udziałowi w zyskach i stratach spółki cywilnej. W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w składnikach majątku i względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela, którym może niezależnie rozporządzać. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa. W konsekwencji każdy z dwóch wspólników spółki otrzyma w rzeczywistości tylko część (ułamek), a nie całość składników, które mają stanowić potencjalnie zorganizowaną część przedsiębiorstwa (nie jest to współwłasność łączna).
W konsekwencji przedmiotem przekazania nie będzie przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa, lecz udziały w poszczególnych jego składnikach. Wynika to z faktu, że udział nie posiada cechy fizycznej, samodzielności, jest to ułamek prawa własności przynależny każdemu składnikowi przedsiębiorstwa. Wyodrębniony ułamek (w każdym z tych składników) nie umożliwia samodzielnej realizacji zadań gospodarczych.
Podsumowując stwierdzam, że wniesienie do Fundacji Rodzinnej przedmiotu transakcji opisanej we wniosku, nie będzie stanowić czynności wyłączonej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest nieprawidłowe.
Z opisu sprawy wynika, że w wariancie nr II Państwa zdarzenia przyszłego nastąpi wycofanie majątku wspólnego wspólników spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników. Po wycofaniu wspólnicy będą odpłatnie oddawali te składniki w najem lub dzierżawę w szczególności na rzecz dotychczasowej spółki cywilnej albo na rzecz innych podmiotów gospodarczych. Po wycofaniu składników majątku z majątku wspólnego spółki cywilnej, poszczególnym wspólnikom będzie przysługiwał udział w tych składnikach w częściach ułamkowych, odpowiadających ich udziałowi w zyskach i stratach spółki cywilnej. Zamierzają Państwo wyprowadzić z działalności następujące składniki majątku: prasa krawędziowa, prasa krawędziowa (…), samochód osobowy (…), prasa krawędziowa (…),prasa (…), kontener, stół spawalniczy, tokarko-frezarka, kontener socjalny, wykrawarka (…), wózek widłowy (…), umowy na podstawie których realizują Państwo długoterminowe kontrakty tj. umowa związana z wynajmem majątku. Wycofane składniki majątku będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT. Wykorzystywali Państwo wskazane składniki majątku wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT – związanej z prowadzoną działalnością spółki. Mieli Państwo prawo do odliczenia podatku VAT od powyższych składników majątku. Wyjątkiem są umowy oraz kontrakty – czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT. Wskazali Państwo, że korzystali Państwo z przysługującego Państwu prawa w tym zakresie.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy wycofanie majątku ze spółki cywilnej na rzecz wspólników spółki cywilnej i następnie wynajęcie majątku przez wspólników podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług lub obowiązkowi dokonania korekty wieloletniej (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że sposób wykorzystywania przez Wspólników, wycofanych składników majątku, nie będzie miał wpływu na opodatkowanie czynności wycofania z działalności majątku spółki do majątku Wspólników. Podkreślić bowiem należy, że najem ten jest związany z odrębną działalnością gospodarczą każdego ze wspólników spółki, a nie samej spółki. Wykorzystanie przekazanego majątku do działalności gospodarczej nie powoduje, że mamy do czynienia z tożsamością podmiotów, bowiem przed przekazaniem ww. składniki majątku były wykorzystywane do działalności gospodarczej przez spółkę cywilną, natomiast po przekazaniu będą wykorzystywane przez każdego z Wspólników do prowadzonej działalności gospodarczej, tj. najmu. W konsekwencji wycofanie majątku ze spółki cywilnej do majątku prywatnego wspólników będzie stanowiło czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z art. 7 ust. 2 ustawy.
Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 , jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c -10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12 , dla zakończonego roku podatkowego.
Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy.
Zgodnie z art. 91 ust. 3 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:
W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14 , uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy:
W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:
Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
W myśl art. 91 ust. 7b ustawy:
W przypadku towarów i usług innych niż wymienione w ust. 7a, wykorzystywanych przez podatnika do działalności gospodarczej, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 1, ust. 2 zdanie trzecie i ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 7c.
Zgodnie z art. 91 ust. 7c ustawy:
Jeżeli zmiana prawa do obniżenia podatku należnego wynika z przeznaczenia towarów lub usług, o których mowa w ust. 7b, wyłącznie do wykonywania czynności, w stosunku do których nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego, lub wyłącznie do czynności, w stosunku do których takie prawo przysługuje - korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym wystąpiła ta zmiana. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli od końca okresu rozliczeniowego, w którym wydano towary lub usługi do użytkowania, upłynęło 12 miesięcy.
W myśl art. 91 ust. 7d ustawy:
W przypadku zmiany prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od towarów i usług, innych niż wymienione w ust. 7a i 7b, w szczególności towarów handlowych lub surowców i materiałów, nabytych z zamiarem wykorzystania ich do czynności, w stosunku do których przysługuje pełne prawo do obniżenia podatku należnego lub do czynności, w stosunku do których prawo do obniżenia podatku należnego nie przysługuje, i niewykorzystanych zgodnie z takim zamiarem do dnia tej zmiany, korekty podatku naliczonego dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za okresy rozliczeniowe, w których wystąpiła ta zmiana.
Zgodnie z art. 91 ust. 8 ustawy:
Korekty, o której mowa w ust. 5-7, dokonuje się również, jeżeli towary i usługi nabyte do wytworzenia towaru, o którym mowa w ust. 2, zostały zbyte lub zmieniono ich przeznaczenie przed oddaniem tego towaru do użytkowania.
Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź niedoliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.
Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat). Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.
Podsumowując, stwierdzam, że wycofanie majątku ze spółki cywilnej na rzecz wspólników tej spółki cywilnej jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym samym Wnioskodawca będzie zobowiązany uwzględnić przepisy dotyczące korekt w przypadku zmiany przeznaczenia przekazywanych składników majątku.
Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest nieprawidłowe.
Jednocześnie wskazać należy, że nie udziela się odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 3, gdyż jak wynika ze sformułowanego pytania, oczekują Państwo na nie odpowiedzi w przypadku pozytywnej odpowiedzi przez Organ na pytanie oznaczone we wniosku nr 1, tj. uznania, że wniesienie do Fundacji Rodzinnej przedmiotu transakcji opisanej we wniosku stanowi czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego i informacjach w nim zawartych. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (pytań). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądów administracyjnych wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnej sprawy i co do zasady wiążą one stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
Odnośnie natomiast powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania
X (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.


