Interpretacja indywidualna z dnia 13 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.325.2026.1.JO

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT, w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

A. NV jest spółką z siedzibą w Belgii, rezydentem podatkowym w Belgii, prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce od 2016 r. i nieprzerwanie zarejestrowanym dla celów podatku VAT w Polsce od grudnia 2016 r. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Spółka jest częścią koncernu B. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in. opracowanie oraz handel hurtowy produktami (...).

W ramach swojej działalności Spółka realizuje procesy związane z opracowaniem i przetwarzaniem swoich towarów (liofilizowanej trombiny). Procesy przetwarzania (kitting) mają miejsce w Polsce (i są dokonywane przez zewnętrzny podmiot). W tym zakresie Spółka m.in. dokonuje przemieszczenia towarów własnych z Belgii do Polski, jak również nabywa towary w ramach transakcji łańcuchowych od podmiotów z grupy, w wyniku których towary są dostarczane na terytorium Polski. Po zakończeniu procesu przetwarzania na terytorium Polski, towary są następnie wysyłane (z Polski) do Holandii w celu dalszej obróbki (sterylizacji), po czym towary wracają do Polski w celu weryfikacji/testów i ostatecznego wydania towarów do dystrybucji. Wnioskodawca pozostaje właścicielem towarów (produktów biologicznych) przez cały proces. Następnie, produkty powstałe w wyniku powyższego procesu są przewożone od centrum dystrybucji w Belgii, skąd w kolejnym kroku Wnioskodawca sprzedaje je innemu podmiotowi z grupy B., który z kolei dostarcza je do klientów końcowych. W związku z powyższymi transakcjami Spółka dokonała rejestracji dla celów VAT w Polsce i rozpoznaje dla celów VAT w Polsce odpowiednio wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (w tym towarów własnych) oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów własnych.

Na początku działalności w Polsce (w grudniu 2016 r.), w związku z reorganizacją procesów w grupie, Spółka dokonała zakupu towarów (liofilizowanej trombiny) od spółki z grupy, tj. C. GmbH. Nabyte towary zostały następnie poddane opisanym powyżej procesom przetwarzania, a dalej były przedmiotem sprzedaży Spółki z terytorium innego kraju UE. Przedmiotowe towary w momencie transakcji nabycia znajdowały się na terytorium Polski, z związku z czym transakcja podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce. Wystawiona na rzecz Spółki faktura obejmowała podatek VAT. Transakcja ta została prawidłowo uwzględniona w polskich rozliczeniach podatkowych VAT Spółki, a wynikający z niej podatek naliczony jest od tamtej pory nieprzerwanie przenoszony na kolejne okresy rozliczeniowe.

W okresie od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce do dnia dzisiejszego, Spółka prowadzi działalność gospodarczą w sposób nieprzerwany i składa polskie deklaracje VAT/pliki JPK_V7M, wykazując w nich ww. transakcje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (podlegających co do zasady opodatkowaniu VAT stawką 0%) oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. Jednocześnie Spółka w składanych deklaracjach VAT/plikach JPK_V7M w Polsce wskazuje kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wynikającego z ww. transakcji zakupu krajowego.

Do tej pory Spółka nie występowała o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Spółka planuje złożyć wniosek o zwrot tej nadwyżki, na rachunek bankowy, w bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M).

Pytanie

Czy Spółka ma prawo do zwrotu, na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M), w kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do zwrotu, na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M), w kwocie nadwyżki skumulowanej od momentu rozpoczęcia działalności Spółki w Polsce i przenoszonej na kolejny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.Przepisy ustawy o VAT

Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach ustawowych, może obniżyć kwotę podatku należnego o podatek naliczony w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych. Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia w terminach ustawowych, może to zrobić przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1)za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2)za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Natomiast art. 87 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Stosownie do art. 86 ust. 19 ustawy o VAT, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Dodatkowo, zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT podatnik, który w danym okresie nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, ma prawo do uzyskania zwrotu wykazanej nadwyżki podatku naliczonego.

Zgodnie z powyższymi przepisami, ustawodawca pozostawił podatnikom możliwość wyboru sposobu postępowania z nadwyżką podatku naliczonego poprzez możliwość jej przeniesienia na następny okres rozliczeniowy bądź wystąpienia o jej zwrot na rachunek bankowy.

Należy zauważyć, że o ile ustawa o VAT określa limit czasowy dla skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, które wcześniej nie zostało zrealizowane, to jednocześnie przepisy ustawy o VAT nie przewidują analogicznych regulacji dotyczących terminów przedawnienia/wygaśnięcia prawa do przenoszenia nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym na następne okresy rozliczeniowe. Nie ma również przepisów ograniczających czasowo możliwość uzyskania zwrotu takiej nadwyżki, jeśli jest ona wykazywana w tej samej kwocie w deklaracjach VAT przez ponad 5 lat licząc od początku roku, w którym po raz pierwszy powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia do na następny okres rozliczeniowy.

Mając na uwadze całokształt wskazanych powyżej przepisów, należy stwierdzić, że uregulowania ustawy o VAT nie przewidują ograniczenia możliwości zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym, przenoszonej na następne okresy rozliczeniowe. Pogląd taki znajduje odzwierciedlenie w doktrynie prawa podatkowego. Przykładowo, jak wskazuje Adam Bartosiewicz w komentarzu do ustawy o VAT: „Wprowadzona w polskiej ustawie zasada przenoszenia nadwyżki podatku na kolejne okresy rozliczeniowe nie wydaje się w żaden sposób ograniczona czasowo. W sytuacji występowania permanentnej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym możliwe jest stałe przenoszenie, praktycznie w nieskończoność, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym podlega przeniesieniu na kolejne okresy rozliczeniowe albo podlega zwrotowi podatnikowi, niezależnie od tego, z jakich powodów powstaje. (...)” (A. Bartosiewicz (w:) VAT. Komentarz, wyd. XVIII, WKP 2024, wersja elektroniczna LEX, kom. do art. 87 ustawy o VAT, Nb 11).

W ocenie Wnioskodawcy analiza przepisów ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że kwota wykazywana do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy nie jest kwotą podatku naliczonego, który ulega przedawnieniu, ale jest ona różnicą między wysokością podatku naliczonego i należnego, która wykazywana w następnym okresie rozliczeniowym staje się elementem bieżących rozliczeń podatnika.

W bieżącym okresie rozliczeniowym w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie mamy do czynienia z nadwyżką za poprzedni okres rozliczeniowy, lecz z nadwyżką powstałą w danym, bieżącym okresie rozliczeniowym, niezależnie, że na jej wysokość może mieć wpływ kwota nadwyżki z poprzedniego lub poprzednich okresów rozliczeniowych.

Spółka jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą w Polsce. Nadwyżka objęta zapytaniem z niniejszego wniosku jest nieprzerwanie przenoszona przez Spółkę na kolejne okresy rozliczeniowe aż do bieżącego okresu rozliczeniowego. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym należy traktować jako „kwotę zbiorczą” wynikłą wskutek bieżącego prowadzenia działalności. Innymi słowy, Spółka uważa, że nadwyżka będąca przedmiotem wniosku, przeniesiona do bieżącego okresu rozliczeniowego, ma charakter bieżący i Spółka może ubiegać się o jej zwrot na rachunek bankowy w ramach bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M).

2.Przepisy Ordynacji podatkowej

Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

W ocenie Spółki art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, nie może być podstawą do zakwestionowania jej prawa do zadysponowania nadwyżką podatku naliczonego nad należnym przez przeniesienie jej na następny okres rozliczeniowy. Tego rodzaju nadwyżki nie można rozpatrywać w kategorii zobowiązania czy nadpłaty podatku, ponieważ nie spełnia ona ich definicji. Z tego powodu, zdaniem Spółki, nie powinno mieć zastosowania do analizowanej sprawy stosowanie terminów przedawnienia dotyczących zobowiązań podatkowych czy terminów dotyczących złożenia wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty, o których stanowią przepisy Ordynacji podatkowej. Termin przedawnienia wskazany w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej może odnosić się bowiem jedynie do braku możliwości kwestionowania nadwyżki wykazanej w deklaracji zarówno przez Organ podatkowy jak i samego podatnika.

3.Praktyka sądów administracyjnych

Podejście, zgodnie z którym podatnik, przenosząc swoje rozliczenia w zakresie VAT na kolejne okresy rozliczeniowe, nie traci prawa do odliczenia VAT mimo upływu okresu przedawnienia w stosunku do okresów rozliczeniowych, w których po raz pierwszy powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, znalazło swój wyraz zarówno w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i interpretacjach podatkowych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej („Dyrektor KIS”).

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 28 sierpnia 2025 r. sygn. akt I SA/Go 152/25 „Brak unormowania przez ustawodawcę kwestii terminu na przenoszenie nadwyżek VAT na kolejne okresy rozliczeniowe przy jednoczesnym wykorzystaniu instytucji przedawnienia zobowiązań podatkowych na zasadzie jedynie analogii, jak w przedmiotowej sprawie robi to organ podatkowy, nie może pozbawiać podatnika prawa do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w sytuacji, gdy kwota ta konsekwentnie wykazywana była w kolejnych deklaracjach, a skuteczność przeniesienia nadwyżki w kolejnych okresach rozliczeniowych nie została, przed upływem terminu przedawnienia zakwestionowana przez organy podatkowe.”

Powyższe stanowisko zostało między innymi potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego („NSA”) z 24 lutego 2021 r. sygn. akt I FSK 126/20, w którym wskazano, że: „(...) nadwyżka VAT staje się, w wyniku przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy immanentnym składnikiem ewentualnego zobowiązania podatkowego w nowym okresie rozliczeniowym, pozwalając uczciwemu podatnikowi na odliczenie VAT, a tym samym na pełne zrealizowanie zasady neutralności VAT.” Dalej NSA zaznaczył, że: „Należy wyraźnie rozróżnić przedawnienie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia, rozumiane jako brak możliwości kwestionowania, zmiany takiej nadwyżki wykazanej w deklaracji, zarówno przez organ podatkowy jak i podatnika, od ograniczenia w czasie prawa do przenoszenia tej nadwyżki.”

NSA na koniec ww. wyroku stwierdził, „Podsumowując należy uznać, że art. 70 § 1 o.p. nie ogranicza prawa podatnika do wykazania w poszczególnych okresach rozliczeniowych nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, pozbawiając go tej nadwyżki, w sytuacji kiedy podatnik wykazuje systematycznie tę nadwyżkę za poszczególne okresy rozliczeniowe.”

Powyższe stanowisko zostało również poparte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 5 września 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 373/19 i następnie potwierdzone wyrokiem NSA w wyroku z 22 maja 2024 r. sygn. I FSK 1162/20 oraz przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 4 stycznia 2022 r. sygn. III SA/Wa 1153/21 i następnie potwierdzone wyrokiem NSA z 19 stycznia 2024 r. sygn. I FSK 883/22.

NSA w wyroku z 19 stycznia 2024 r. sygn. akt I FSK 883/22 uznał: „Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie dostrzega powodów, aby okresem przedawnienia zobowiązań podatkowych obejmować, na zasadzie analogii, oprócz prawa do weryfikacji wykazanej kolejnej nadwyżki VAT, także prawo do jej przenoszenia na kolejne okresy rozliczeniowe już po przedawnieniu tych okresów rozliczeniowych. (…) Brak unormowania przez ustawodawcę kwestii terminu na przenoszenie nadwyżek VAT na kolejne okresy rozliczeniowe przy jednoczesnym wykorzystaniu instytucji przedawnienia zobowiązań podatkowych na zasadzie jedynie analogii (…) nie może pozbawiać podatnika prawa do odliczenia VAT, w sytuacji, gdy doszło do czynności opodatkowanej, a skuteczność przeniesienia nadwyżki w kolejnych okresach rozliczeniowcy nie została w sposób należyty, przed upływem terminu przedawnienia zakwestionowana przez organy podatkowe.”

4.Praktyka organów podatkowych

W wydawanych interpretacjach indywidualnych, Dyrektor KIS niejednokrotnie wskazywał, że przenoszona nadwyżka podatku naliczonego nad należnym nie jest nadwyżką z przeszłych okresów rozliczeniowych, a nadwyżką VAT wynikającą z poprzedniej deklaracji VAT.

Takie stanowisko przedstawił Dyrektor KIS np. w interpretacji indywidualnej z 3 października 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.517.2025.1.JO) wskazując, że: „kwota wykazana przez Spółkę do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy skumulowana od początku działalności Spółki (2017 r.), która wykazywana była przez Spółkę w każdym następnym okresie rozliczeniowym, stała się elementem bieżącego rozliczenia VAT Spółki, pomimo upływu ponad 5 lat od momentu, w którym nadwyżka podatku naliczonego nad należnym została wykazana przez Spółkę w deklaracji VAT i przeniesiona do rozliczenia na kolejne okresy rozliczeniowe, kwota ta w żaden sposób nie uległa przedawnieniu, Spółka jest zatem uprawniona do zwrotu powstałej nadwyżki na rachunek bankowy w ramach bieżącej deklaracji VAT.”

Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor KIS również w interpretacji indywidualnej z 6 maja 2025 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.91.2025.2.RM) wskazując, że: „bez znaczenia pozostaje fakt, że w analizowanej sprawie po raz pierwszy kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została wykazana w deklaracji podatkowej ponad 5 lat wcześniej, skoro od momentu wykazania po raz pierwszy kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy Spółka nieprzerwanie prowadziła działalność gospodarczą i wykazywała nadwyżkę podatku naliczonego. W składanych deklaracjach Spółka wykazywała podatek naliczony, który wynikał z faktur/faktur korygujących dokumentujących krajowe nabycia towarów przeznaczonych do dalszej odsprzedaży (przy czym występowały okresy, w których Spółka nie wykazywała zakupów ani sprzedaży) oraz nadwyżkę kumulowaną od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce do lipca 2022 r., którą przenosiła co miesiąc, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego. Zatem, skoro jak wynika z opisu sprawy, od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce w 2015 roku do lipca 2022 r. Wnioskodawca wykazywał w deklaracjach bieżące rozliczenia z tytułu krajowych zakupów towarów, sprzedaży krajowej towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów oraz kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji, w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za okres rozliczeniowy sprzed pięciu lat, tylko z kwotą nadwyżki wynikającą z poprzedniej deklaracji podatkowej (deklaracji składanej za okres rozliczeniowy poprzedzający bieżący okres rozliczeniowy). Tym samym, Wnioskodawca ma prawo, po spełnieniu warunków określonych w art. 87 ustawy, do zwrotu na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce do lipca 2022 r. i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.”

Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również w następujących interpretacjach indywidualnych:

• z 21 grudnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.513.2023.1.MKA),
• z 20 kwietnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.97.2023.2.MC),
• z 13 kwietnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.61.2023.3.MC),
• z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.93.2022.1.MC),
• z 18 grudnia 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.474.2020.1.HW),
• z 26 sierpnia 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.651.2020.1.ICZ),
• z 4 listopada 2019 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.619.2019.1.MM).

5.Podsumowanie

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT, w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce do grudnia 2021 r. i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.

W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości stanowiska przedstawionego na wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi:

Według art. 86 ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r.:

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:

Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025 r.:

Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:

Z powołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Natomiast powołany art. 86 ust. 8 ustawy zrównuje w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego sytuację podatników wykonujących czynności opodatkowane poza terytorium kraju z sytuacją podatników, którzy korzystają z tego prawa na zasadach ogólnych, dokonując transakcji opodatkowanych na terytorium kraju. Celem tej regulacji jest uwolnienie od ekonomicznego ciężaru podatku każdego podatnika, bez względu na miejsce opodatkowania czynności wykonywanych w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy:

Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.

Zgodnie z art. 87 ust. 5 ustawy:

Podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2 zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi art. 87 ust. 5a ustawy:

W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8 pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na sporządzony na piśmie wniosek podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje się odpowiednio.

W myśl art. 86 ust. 19 ustawy:

Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.

Cytowane przepisy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady określonej w powołanym art. 87 ust. 1 ustawy.

W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, przy czym zwrot różnicy następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jednocześnie z ww. regulacji wynika, że 60-cio dniowego terminu zwrotu nie można zastosować, co do zasady, do tych podatników, którzy w okresie rozliczeniowym nie dokonali czynności opodatkowanych. W takim przypadku termin na dokonanie zwrotu wynosi 180 dni.

Natomiast z art. 87 ust. 5a ustawy wynika, że ustawodawca pozwala podatnikom, którzy w danym okresie w ogóle nie dokonywali żadnych czynności opodatkowanych, na uzyskanie zwrotu bezpośredniego. Zwrot ten będzie następował na umotywowany wniosek podatnika.

Zatem ww. termin może zostać skrócony do 60 dni na sporządzony na piśmie wniosek podatnika i pod warunkiem, że podatnik złoży zabezpieczenie majątkowe w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Istotnym jest, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, kwota zwrotu różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 99 ust. 12 ustawy, kształtuje się za dany okres rozliczeniowy w następstwie zestawienia w deklaracji, kwot podatku należnego i podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.), zwanej dalej „Ordynacja podatkową”:

Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.

Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej jest to, że na skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie podatkowe bowiem przestaje istnieć. Zatem, termin początkowy i końcowy przedawnienia zobowiązania podatkowego wyznacza termin płatności zobowiązania podatkowego (z zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na końcowy termin przedawnienia).

W odniesieniu do podatku VAT, w orzecznictwie sądowym jednolicie przyjęty jest podgląd, że instytucja przedawnienia ma zastosowanie do każdego z osobna rozliczenia w podatku od towarów i usług - niezależnie od jego wyniku (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 marca 2013 r., sygn. I FSK 744/12, podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 29 czerwca 2009 r., sygn. I FPS 9/08), tj. zarówno do rozliczeń, w których obowiązek podatkowy w podatku VAT przekształcił się w zobowiązanie podatkowe, jak i w kwotę zwrotu różnicy podatku lub nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, która może być zadeklarowana przez podatnika do przeniesienia na następny miesiąc.

Pojęcie zobowiązania podatkowego obejmuje zatem wszystkie zdarzenia rodzące obowiązek podatkowy w ramach tego okresu rozliczeniowego, których suma wyznacza podatek należny, stanowiący nierozerwalną (składową) część tego zobowiązania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 500/13). Innymi słowy, w podatku VAT zobowiązanie podatkowe za dany okres rozliczeniowy kształtuje się w następstwie zestawienia w ramach deklaracji kwot podatku należnego i podatku naliczonego.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka w ramach swojej działalności realizuje procesy związane z opracowaniem i przetwarzaniem swoich towarów (liofilizowanej trombiny). Spółka prowadzi działalność gospodarczą w Polsce od 2016 r. i jest podmiotem zarejestrowanym dla celów podatku VAT w Polsce od grudnia 2016 r. Od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce do dnia dzisiejszego, Spółka prowadzi działalność gospodarczą w sposób nieprzerwany i składa polskie deklaracje VAT/pliki JPK_V7M. W składanych deklaracjach VAT/plikach JPK_V7M w Polsce wskazuje kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wynikającego z transakcji zakupu krajowego w grudniu 2016 r., a wynikający z niej podatek naliczony jest od tamtej pory nieprzerwanie przenoszony na kolejne okresy rozliczeniowe. Do tej pory Spółka nie występowała o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, natomiast Spółka planuje złożyć wniosek o zwrot tej nadwyżki, na rachunek bankowy, w bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M).

Spółka powzięła wątpliwość, czy ma prawo do zwrotu na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji (pliku JPK_V7M), w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w Polsce od 2016 r. i jest zarejestrowana dla celów VAT. Od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej, w tym rejestracji jako podatnik VAT w Polsce (od grudnia 2016 r.) do dnia dzisiejszego, Spółka prowadzi działalność gospodarczą w sposób nieprzerwany Polsce, realizując procesy przetwarzania (kittingu), które mają miejsce w Polsce (i są dokonywane przez zewnętrzny podmiot). W tym zakresie Spółka m.in. dokonuje przemieszczenia towarów własnych z Belgii do Polski, jak również nabywa towary w ramach transakcji łańcuchowych od podmiotów z grupy, w wyniku których towary są dostarczane na terytorium Polski. Po zakończeniu procesu przetwarzania na terytorium Polski, towary są następnie wysyłane (z Polski) do Holandii w celu dalszej obróbki (sterylizacji), po czym towary wracają do Polski w celu weryfikacji/testów i ostatecznego wydania towarów do dystrybucji. Spółka pozostaje właścicielem towarów (produktów biologicznych) przez cały proces. Następnie, produkty powstałe w wyniku powyższego procesu są przewożone od centrum dystrybucji w Belgii, skąd w kolejnym kroku Spółka sprzedaje je innemu podmiotowi z grupy B., który z kolei dostarcza je do klientów końcowych. W związku z powyższymi transakcjami Spółka dokonała rejestracji dla celów VAT w Polsce i rozpoznaje dla celów VAT w Polsce odpowiednio wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (w tym towarów własnych) oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów własnych. W okresie, którego dotyczą wątpliwości przedstawione we wniosku, tj. od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w 2016 r. Spółka wykazywała w deklaracjach ww. transakcje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (podlegających co do zasady opodatkowaniu VAT stawką 0%) oraz wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, jak również uwzględniła transakcję zakupu krajowego towarów (liofilizowanej trombiny) od spółki z grupy nabytej w grudniu 2016 r. Jednocześnie Spółka w składanych deklaracjach wykazuje kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającego z ww. transakcji zakupu krajowego, który jest nieprzerwanie przenoszony na kolejne okresy rozliczeniowe. Nabyte towary na terytorium Polski zostały poddane procesom przetwarzania, a następnie były przedmiotem sprzedaży Spółki z terytorium innego państwa UE.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Spółka ma prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji, w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego. W analizowanym przypadku w odniesieniu do nadwyżki podatku naliczonego wykazywanej przez Spółkę w kolejnych okresach rozliczeniowych od momentu rozpoczęcia działalności nie znajduje zastosowania art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.

Należy bowiem uznać, że bez znaczenia pozostaje fakt, że w analizowanej sprawie po raz pierwszy kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została wykazana w deklaracji podatkowej ponad 5 lat wcześniej, skoro od momentu wykazania po raz pierwszy kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy Spółka nieprzerwanie prowadzi działalność gospodarczą i wykazuje nadwyżkę podatku naliczonego. W składanych deklaracjach Spółka wykazywała transakcje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, krajowe nabycie towarów (liofilizowanej trombiny) przeznaczonych do dalszej odsprzedaży oraz nadwyżkę kumulowaną od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce którą przenosiła co miesiąc, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.

Zatem, skoro jak wynika z opisu sprawy, od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce w 2016 r. Spółka wykazywała w deklaracjach bieżące rozliczenia z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, oraz kwotę nadwyżki z poprzedniej deklaracji, w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za okres rozliczeniowy sprzed pięciu lat, tylko z kwotą nadwyżki wynikającą z poprzedniej deklaracji podatkowej (deklaracji składanej za okres rozliczeniowy poprzedzający bieżący okres rozliczeniowy).

Tym samym, Spółka ma prawo, po spełnieniu warunków określonych w art. 87 ustawy, do zwrotu na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce w 2016 r. i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.

Zatem Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

• zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
• zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.