Interpretacja indywidualna z dnia 22 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.545.2026.4.JK2

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 5 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 czerwca 2026 r. (data wpływu 22 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pan osobą fizyczną, obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej, który poczynając od 2024 r. większość czasu (tj. więcej niż 183 dni) przebywa poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

W Zjednoczonych Emiratach Arabskich prowadzi Pan spółkę będącą odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wykonuje działalność gospodarczą przy pomocy tej spółki.

Od marca 2025 r. jest Pan właścicielem mieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przed nabyciem mieszkania dokonywał Pan najmu mieszkania. Oprócz tego jest Pan właścicielem samochodu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, posiada lokalne prawo jazdy, a także zawarł umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z Internetu, gazu oraz wody.

W 2024 r. oraz 2025 r. przebywał Pan ponad 183 dni w roku w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, natomiast w Polsce ponad 100 dni (ale mniej niż 183 dni). W 2026 r. również planuje Pan przebywać w Zjednoczonych Emiratach Arabskich ponad 183 dni, w Polsce natomiast ponad 100 dni (mniej jednak, niż 183 dni).

Na moment złożenia niniejszego wniosku nie posiada Pan w Polsce żony, ani dzieci.

Nie korzysta Pan z rachunków bankowych prowadzonych przez polskie instytucje bankowe, natomiast ma Pan konta bankowe prowadzone przez banki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Nie jest Pan zameldowany w Polsce pod żadnym adresem, nie jest Pan właścicielem nieruchomości w Polsce, a także nie jest Pan właścicielem środków transportu w Polsce.

Ze względu na Pana pochodzenie, a także zamieszkiwanie Pana rodziny w Polsce, nie można uznać, że całkowicie zanikły Pana więzi z Polską, jednak jak zostało wspomniane, większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest tam aktywny gospodarczo. Mimo tego, dokłada Pan starań, aby osoby bliskie (brat, siostra, mama) odwiedzały Pana w Dubaju, a co ważne, w latach 2024 i 2025, spędził Pan Święta Bożego Narodzenia z rodziną w Dubaju i planuje w 2026 r. analogicznie spędzić okres świąteczny z rodziną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W ten sposób utrzymuje Pan więzi rodzinne nie koniecznie znajdując się w Polsce.

Przebywając w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, ma Pan zamiar nabyć dwa samochody do używania. Nabył Pan samochód, którego cena w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w przeliczeniu na polskie złote wyniosła ok. (…) tyś. zł. Także planuje Pan zakup samochodu sportowego, którego cena w Zjednoczonych Emiratach Arabskich w przeliczeniu na polskie złote wyniesie ok. (…) zł. Drugi samochód będzie Pan używać m.in. do jazdy rekreacyjnej, w tym do udziału w wydarzeniach poświęconych tematyce motoryzacyjnej.

Samochody, o których mowa wyżej, zostaną dopuszczone do ruchu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W bliżej nieokreślonym terminie, jednak co najmniej po upływie 6 miesięcy od zakupu ostatniego z samochodów, planuje Pan przeprowadzić się do Polski.

Przed zmianą miejsca zamieszkania, przebywając w Zjednoczonych Emiratach Arabskich będzie Pan posiadał ww. samochody oraz zamierza korzystać z zakupionych samochodów przez co najmniej 6 miesięcy w ten sposób, że w szczególności:

• będą one służyć Panu jako środek umożliwiający dojazd do miejsca Pana aktywności zawodowej;
• będą one umożliwiać wyjazdy na zakupy, wizyty prywatne, rekreacyjne oraz podróże, w tym w dni wolne od pracy, weekendy lub święta;
• nie będzie Pan ewidencjonował przebiegu pojazdów;
• będzie Pan parkować samochody w pobliżu miejsca zamieszkania lub w miejscu wyznaczonym;
• będzie dokonywać serwisowania samochodów finansując to ze środków własnych;
• będzie dokonywać zakupu paliwa za środków własnych, a także opłacać przejazd drogą płatną lub płatny parking ze środków własnych;
• samochody będą dostępne do Pana dyspozycji bez ograniczenia czasowego oraz kontroli ograniczającej używanie samochodów przez Pana;
• zamierza Pan wykorzystywać samochody także do przewozu osób bliskich, znajomych lub osób towarzyszących w podróży;
• korzystanie z samochodów nie będzie objęte żadnym regulaminem lub procedurą lub innym dokumentem ustalającym zasady korzystania z samochodów;
• ryzyko utraty lub uszkodzenia samochodów będzie obciążać Pana.

Przed zmianą miejsca zamieszkania i powrotem do Polski, zamierza Pan ponad 183 dni w roku (w dwunastomiesięcznym okresie) przebywać w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, natomiast powyżej 100 dni (ale mniej niż 183 dni) w Polsce.

Po przeprowadzeniu się do Polski, planuje Pan przetransportować ww. samochody do Polski oraz używać je w Polsce w ten sam sposób co w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, odpowiednio do powyższego opisu czynności korzystania z samochodów.

W kraju, planuje Pan dokonać czynności mających na celu zorganizowanie miejsca zamieszkania w Polsce, w szczególności:

• otworzyć rachunek płatniczy w polskiej instytucji bankowej;
• zapewnić lokal lub budynek na cele mieszkaniowe;
• regularnie dokonywać regulowania opłat i zobowiązań związanych z korzystaniem z lokalu/ budynku;
• zapewnić dostęp do mediów (prąd, woda, ogrzewanie);
• korzystać z usług lokalnego dostawcy Internetu oraz lokalnego operatora sieci telefonicznej;
• wyposażyć miejsce zamieszkania w podstawowe sprzęty i meble lub dokonać ich dostosowania do korzystania;
• dokonać zaopatrzenia w podstawowe artykuły (żywność, środki czystości);
• brać udział w lokalnych wydarzeniach oraz nawiązywać kontakty z lokalną społecznością;
• powiązać miejsce zamieszkania z aktywnością gospodarczą i społeczną;
• korzystać z lokalnych usług i instytucji.

Po przybyciu do Polski, planuje Pan złożyć w oddziale celnym/urzędzie celno-skarbowym w Polsce zgłoszenie celne o dopuszczenie ww. samochodów do obrotu ze zwolnieniem z cła. Z czasem dokona Pan rejestracji samochodów w Polsce oraz dopełni Pan formalności związane z dopuszczeniem pojazdów do ruchu na terytorium Polski.

Dokona Pan przetransportowania samochodów do Polski w ciągu 12 miesięcy od daty przeniesienia się przez Pana do Polski.

W momencie złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji, nie planuje Pan późniejszej zmiany miejsca pobytu oraz będzie Pan przebywać w Polsce co najmniej przez okres 24 miesięcy od momentu powrotu (podał Pan ten okres jedynie jako wskazówkę dla tut. Organu do wydania interpretacji i nie ma w planach konkretnego terminu, ani nie podjął Pan żadnej decyzji w tym zakresie). Jednak nie można wykluczyć wariantu, że po jakimś czasie zmieni Pan swoje miejsce pobytu i przeprowadzi się do innego kraju.

Nie planuje Pan przenosić własności tych samochodów, pożyczać je, oddawać w zastaw, wynajmować lub odstępować, odpłatnie lub nieodpłatnie, a także oddawać je we władztwo osób trzecich na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, na podstawie której samochód oddany jest do używania lub korzystania innemu podmiotowi przez okres co najmniej 12 miesięcy od dnia ich objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu w Polsce.

W okresie 12 miesięcy od dnia zgłoszenia do procedury dopuszczenia do obrotu samochodów nie planuje Pan je oddawać jako zabezpieczenie, sprzedawać, wynajmować, użyczać, wydzierżawiać lub w inny sposób odstępować odpłatnie lub nieodpłatnie.

Uzupełnienie stanu faktycznego

Przedmiotem zapytania jest okres od 2024 r. do momentu złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Z zamiarem dłuższego pobytu wyjechał Pan do Zjednoczonych Emiratów Arabskich 1 kwietnia 2024 r., chociaż sporadyczne wyjazdy zdarzały się także przed tą datą.

Do Zjednoczonych Emiratów Arabskich wyjechał Pan mając zamiar stałego osiedlenia się w tym kraju.

Przed wyjazdem do Zjednoczonych Emiratów Arabskich miał Pan stałe miejsce zamieszkania na terytorium Polski.

W okresie objętym przedmiotem zapytania zamierza Pan przeprowadzić się na stałe do Polski, natomiast obecnie zamieszkuje Pan na stałe w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, przy czym ze względu na istotny wpływ powyższego zagadnienia na rozstrzygnięcie analizowanej sprawy, pomimo udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie, wnosi Pan, aby dokonanie kwalifikacji prawnej w zakresie ustalenia „stałego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych” na potrzeby analizy podatkowej, odbywało się na skutek oceny Organu podatkowego w odniesieniu do opisu okoliczności faktycznych, a nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez Pana, żeby wydane stanowisko Organu podatkowego miało dla Pana walor ochronny, w sytuacji gdy dostosuje się Pan do przedmiotowej interpretacji indywidualnej. Zatem poprosił Pan, aby wydane stanowisko w tym zakresie zostało wydane po analizie opisu okoliczności faktycznych, które starał się Pan przedstawić zgodnie z jego najlepszą wiedzą.

W odpowiedzi na pytanie czy w okresie będącym przedmiotem zapytania jest/będzie Pan traktowany przez Zjednoczone Emiraty Arabskie jako rezydent podatkowy tego kraju wskazał Pan, że nie posiada takiej wiedzy, gdyż nie zwracał się do organów Zjednoczonych Emiratów Arabskich o takie informacje.

W okresie będącym przedmiotem zapytania przebywał/zamieszkiwał Pan i będzie Pan przebywał/zamieszkiwał w Polsce w domu rodzinnym.

W okresie będącym przedmiotem zapytania charakter Pana pobytu na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich jest stały w tym znaczeniu, że więcej niż połowę roku (ponad 183 dni) od 2024 r. spędza w ZEA, przy czym ze względu na istotny wpływ powyższego zagadnienia na rozstrzygnięcie analizowanej sprawy, pomimo udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie, wnosi Pan, aby dokonanie kwalifikacji prawnej w zakresie ustalenia „charakteru pobytu Wnioskodawcy w Zjednoczonych Emiratach Arabskich” na potrzeby analizy podatkowej, odbywało się na skutek oceny Organu podatkowego w odniesieniu do opisu okoliczności faktycznych, a nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez Pana, żeby wydane stanowisko Organu podatkowego miało dla Pana walor ochronny, w sytuacji gdy dostosuje się Pan do przedmiotowej interpretacji indywidualnej.

W okresie będącym przedmiotem zapytania charakter Pana pobytu na terytorium Polski będzie stały w tym znaczeniu, że będzie Pan przebywać w Polsce z zamiarem stałego pobytu (o czym świadczy dokonanie czynności mających na celu zorganizowanie miejsca zamieszkania w Polsce), przy czym ze względu na istotny wpływ powyższego zagadnienia na rozstrzygnięcie analizowanej sprawy, pomimo udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie, aby dokonanie kwalifikacji prawnej w zakresie ustalenia „charakteru pobytu Wnioskodawcy w Polsce” na potrzeby analizy podatkowej, odbywało się na skutek oceny Organu podatkowego w odniesieniu do opisu okoliczności faktycznych, a nie było wynikiem rozstrzygnięcia przez Pana, żeby wydane stanowisko Organu podatkowego miało dla Pana walor ochronny, w sytuacji gdy dostosuje się Pan do przedmiotowej interpretacji indywidualnej.

Nie posiada Pan w Zjednoczonych Emiratach Arabskich rodziny, żony, dzieci, partnerki.

Przebywał/będzie Pan przebywał w Polsce w okresie będącym przedmiotem zapytania zazwyczaj z uwagi na wysokie temperatury w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, podczas gdy w Polsce w tych okresach klimat jest bardziej łagodny, co ma na celu lepsze Pana samopoczucie.

Jest Pan mało aktywny społecznie, politycznie, kulturalnie, obywatelsko, zazwyczaj angażuje się sporadycznie w inicjatywy społeczne, gospodarcze i kulturalne w miejscu gdzie fizycznie przebywa.

Pytania

1.Czy na podstawie art. 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w momencie złożenia niniejszego wniosku nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (na terytorium kraju) w rozumieniu tych przepisów?

2.Czy w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, na moment złożenia niniejszego wniosku po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że nie podlega Pan obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów?

3.Czy w oparciu o opis okoliczności zdarzenia przyszłego w Pana sytuacji wystąpią przesłanki zwolnienia od podatku od towarów i usług z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z art. 81 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług wobec importu do Polski samochodów z terytorium państwa trzeciego oraz nie wystąpią w tym przypadku negatywne przesłanki zwolnienia z art. 47 ust. 2 tejże ustawy?

4.Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie mógł Pan skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, gdy dojdzie do spełnienia warunków zwolnienia w sposób opisany we własnym Pana stanowisku?

5.Czy sprowadzenie samochodów w sposób o którym mowa w treści wniosku, zostanie uznane za import „rzeczy osobistego użytku” w rozumieniu art. 46 pkt. 3 w zw. z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

6.Czy po upływie okresu 12 miesięcy od dnia zgłoszenia samochodów do procedury dopuszczenia do obrotu w Polsce, będzie mógł Pan swobodnie dysponować przedmiotowymi samochodami, w tym oddawać je jako zabezpieczenie, sprzedać, wynajmować, użyczać, wydzierżawić lub w inny sposób odstąpić odpłatnie lub nieodpłatnie bez wcześniejszego poinformowania o tym organu celnego, co nie zostanie uznane za naruszenie warunków zwolnienia z VAT z art. 47 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w związku z przemieszczeniem samochodów ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich do Polski?

Przedmiotem interpretacji są pytania Nr 1 i 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w zakresie pytań Nr 3-6 dotyczących podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pana stanowisko w sprawie

Pana własne stanowisko w zakresie pytania Nr 1:

W Pana ocenie, na podstawie art. 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Odpowiednio do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).”

Na podstawie art. 3 ust. 1a tejże ustawy: „Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.”

Odpowiednio do art. 4a ustawy o PIT: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”

W opisie okoliczności faktycznych wskazał Pan, że większość czasu przebywa poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Odpowiednio do artykułu 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu

Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.: „W rozumieniu niniejszej umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza:

a) w przypadku Polski, osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również Polskę, jej jednostki terytorialne lub organy lokalne,

b) w przypadku Zjednoczonych Emiratów Arabskich:

(i) osobę fizyczną, która ma miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest obywatelem Zjednoczonych Emiratów Arabskich oraz

(ii) spółkę, która została utworzona w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i ma tam miejsce faktycznego zarządu, pod warunkiem, że spółka może przedstawić dowód na to, że wyłącznym właścicielem jej kapitału są Zjednoczone Emiraty Arabskie i/lub instytucja rządowa Zjednoczonych Emiratów Arabskich i/lub federalny lub lokalny rząd i/lub osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i spółka jest kontrolowana przez powyżej wymienione osoby mające miejsce zamieszkania lub faktyczny zarząd w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Odpowiednio do ust. 3 artykułu 4 tejże umowy: „Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna może być uznana za mającą miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad:

i) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania. Jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona silniejsze powiązania osobiste lub gospodarcze (ośrodek interesów życiowych);

ii) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;

iii) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, którego jest obywatelem;

iv) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.

W nawiązaniu do ust. 4 artykułu 4 tejże umowy: „Jeżeli stosownie do postanowień ustępu pierwszego osoba nie będąca osobą fizyczną ma siedzibę w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą siedzibę w tym Państwie, w którym znajduje się miejsce jej faktycznego zarządu.”

W Pana ocenie, w oparciu o powyższe regulacje, wobec faktu, że poczynając od 2024 r. większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest tam Pan aktywny gospodarczo, a z opisu okoliczności faktycznych w Pana ocenie wynika, że posiada Pan centrum interesów życiowych poza Polską, nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Przesłanka posiadania centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika "lub" w sformułowaniu "centrum interesów osobistych lub gospodarczych" dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Jednocześnie jednak, uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza ostatecznie o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ustawy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jak zostało wskazane w opisie okoliczności faktycznych, od marca 2025 r. jest Pan właścicielem mieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przed nabyciem mieszkania dokonywał Pan najmu mieszkania. Oprócz tego jest Pan właścicielem samochodu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, posiada Pan lokalne prawo jazdy, a także zawarł Pan umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z Internetu, gazu oraz wody.

Także nie korzysta Pan z rachunków bankowych prowadzonych przez polskie instytucje bankowe, natomiast ma konta bankowe prowadzone przez banki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Nie jest Pan zameldowany w Polsce pod żadnym adresem, nie jest Pan właścicielem nieruchomości w Polsce, a także nie jest Pan właścicielem środków transportu w Polsce.

Prowadzi Pan spółkę w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i jest tam aktywny gospodarczo.

Powyższe, w Pana ocenie, świadczy o tym, że jego powiązania ekonomiczne znajdują się poza Polską. Jest Pan aktywny gospodarczo w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, posiada Pan związki ekonomiczne z danym państwem i jest to miejsce wykonywania działalności zarobkowej. Dodatkowo, poza Polską znajdują się główne Pana źródła dochodów, posiadany majątek nieruchomy i ruchomy, a zarządzenie Pana majątkiem odbywa się z terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Jeśli chodzi o powiązania osobiste, wobec zamieszkiwania Pana rodziny w Polsce, nie można uznać, że całkowicie zanikły więzi Pana z Polską, jednak jak zostało wspomniane poczynając od 2024 r., większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Dokłada Pan starań, aby osoby bliskie (brat, siostra, mama) odwiedzały Pana w Dubaju, a co ważne, w latach 2024 i 2025, spędził Pan Święta Bożego Narodzenia z rodziną w Dubaju i planuje w 2026 r. analogicznie spędzić okres świąteczny z rodziną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W ten sposób utrzymuje Pan więzi rodzinne nie koniecznie znajdując się w Polsce.

Na moment złożenia niniejszego wniosku nie posiada Pan w Polsce żony, ani dzieci. Oprócz tego, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich zawarł Pan umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z Internetu, gazu oraz wody. Co też ważne, posiada Pan lokalne prawo jazdy.

Powyższe wskazuje, że centrum interesów osobistych oraz gospodarczych znajduje się poza Polską, wobec czego w Pana ocenie, na podstawie art. 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. oraz art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie jest Pan osobą mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu tych przepisów.

Pana własne stanowisko w zakresie pytania Nr 2:

W Pana ocenie, w nawiązaniu do opisu okoliczności faktycznych, na moment złożenia niniejszego wniosku po Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że nie podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Odpowiednio do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: „Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).”

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania.

Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Odpowiednio do art. 4a ustawy o PIT: „Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.”

W opisie okoliczności faktycznych wskazał Pan, że większość czasu przebywa poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Odpowiednio do ust. 1 artykułu 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.: „W rozumieniu niniejszej umowy, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza:

a) w przypadku Polski, osobę, która zgodnie z prawem Polski podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również Polskę, jej jednostki terytorialne lub organy lokalne…”

Powyższa umowa, w zakresie ustalenia miejsca zamieszkania osoby na potrzeby stosowania tej umowy, w przypadku Polski odsyła do prawa polskiego, zgodnie z którym przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.

We własnym stanowisku do pytania Nr 1 uzasadnił Pan, że ośrodek jego interesów życiowych, w tym interesów osobistych lub gospodarczych znajduje się poza Polską. Także, poczynając od 2024 r. nie przebywa Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym, wobec wskazania, że większość czasu w roku (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Wobec tego, nie są spełnione przesłanki z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwalające na uznanie Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a odpowiednio nie jest możliwe uznanie Pana jako „osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" w przypadku Polski na gruncie artykułu 4 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r.

Skoro Pana miejsce zamieszkania, na gruncie ww. przepisów podatkowych znajduje się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, na moment złożenia niniejszego wniosku po stronie Pana stronie nie występuje nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, co oznacza, że nie podlega Pan obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w Polsce bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:

Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.

Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.

Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium Polski centrum interesów życiowych.

Należy również podkreślić, że zmiana państwa rezydencji podatkowej może nastąpić w trakcie roku podatkowego. W takim przypadku, do dnia pozostawania polskim rezydentem podatkowym podatnik rozlicza się w Polsce na zasadzie nieograniczonego obowiązku podatkowego. Natomiast po przeniesieniu miejsca zamieszkania za granicę, podatnik podlega w Polsce opodatkowaniu tylko od dochodów uzyskanych na terytorium Polski. Wymienione powyżej kryteria stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Z wniosku i uzupełnienia wynika, że jest Pan obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. Od 2024 r. większość czasu (tj. więcej niż 183 dni) przebywa Pan poza granicami RP, w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. W Zjednoczonych Emiratach Arabskich prowadzi Pan spółkę będącą odpowiednikiem polskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wykonuje działalność gospodarczą przy pomocy tej spółki. Od marca 2025 r. jest Pan właścicielem mieszkania w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Przed nabyciem mieszkania dokonywał Pan najmu mieszkania. Oprócz tego jest Pan właścicielem samochodu w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, posiada lokalne prawo jazdy, a także zawarł umowy z lokalnymi dostawcami usług m.in. umowę na korzystanie z Internetu, gazu oraz wody. Na moment złożenia niniejszego wniosku nie posiada Pan w Polsce żony, ani dzieci. Nie korzysta Pan z rachunków bankowych prowadzonych przez polskie instytucje bankowe, natomiast ma Pan konta bankowe prowadzone przez banki w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Nie jest Pan zameldowany w Polsce pod żadnym adresem, nie jest Pan właścicielem nieruchomości w Polsce, a także nie jest Pan właścicielem środków transportu w Polsce. Z zamiarem dłuższego pobytu wyjechał Pan do Zjednoczonych Emiratów Arabskich 1 kwietnia 2024 r., chociaż sporadyczne wyjazdy zdarzały się także przed tą datą. Do Zjednoczonych Emiratów Arabskich wyjechał Pan mając zamiar stałego osiedlenia się w tym kraju. Przed wyjazdem do Zjednoczonych Emiratów Arabskich miał Pan stałe miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Nie posiada Pan w Zjednoczonych Emiratach Arabskich rodziny, żony, dzieci, partnerki.

Po analizie Pana powiązań osobistych i gospodarczych należy stwierdzić, że bez wątpienia ośrodek Pana interesów życiowych od 1 kwietnia 2024 r. do moment złożenia wniosku nie znajduje się w Polsce.

Przesłanka określona w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych również nie została przez Pana spełniona. W 2024 r. oraz 2025 r. przebywał Pan ponad 183 dni w roku w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, natomiast w Polsce ponad 100 dni (ale mniej niż 183 dni). W 2026 r. również planuje Pan przebywać w Zjednoczonych Emiratach Arabskich ponad 183 dni, w Polsce natomiast ponad 100 dni (mniej jednak, niż 183 dni).

W związku z powyższym, w świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie posiada Pan od 1 kwietnia 2024 r. do momentu złożenia wniosku w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych, a zatem podlega Pan w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Stosownie zaś do art. 4a ww. ustawy:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku podpisanej w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993 r. (Dz. U. z 1994 r. Nr 81 poz. 373 ze zm.; dalej: „Umowa”) zmienionej Protokołem podpisanym w Abu Zabi dnia 11 grudnia 2013 r. (dalej: „Protokół zmieniający”), zmodyfikowanej zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę dnia 7 czerwca 2017 r. oraz przez Zjednoczone Emiraty Arabskie dnia 27 czerwca r. (dalej: „Konwencja MLI”):

Na podstawie art. 4 ust. 3 ww. Umowy:

Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym konwencja zawarta między Polską i Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi.

Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze.

Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.

Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.

Przechodząc do analizy sprawy, wskazuję, że jeżeli podatnik zostaje uznany za rezydenta podatkowego drugiego państwa (na skutek spełnienia kryteriów przewidzianych w krajowym prawie podatkowym tego państwa), a w Polsce jest uznawany za rezydenta podatkowego na mocy opisanych wcześniej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mamy do czynienia z podwójną rezydencją podatkową.

Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przewidują specjalne reguły kolizyjne w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej, pozwalające ustalić, w którym państwie dana osoba posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Należy jednak podkreślić, że normy kolizyjne stosowane w przypadku podwójnej rezydencji podatkowej miałyby zastosowanie dopiero wówczas, gdyby został Pan uznany za rezydenta podatkowego zarówno w Polsce jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (w świetle tamtejszych przepisów krajowych) w tym samym okresie.

Natomiast jak Pan podał w uzupełnieniu w odpowiedzi na pytanie czy w okresie będącym przedmiotem zapytania jest/będzie Pan traktowany przez Zjednoczone Emiraty Arabskie jako rezydent podatkowy tego kraju wskazał Pan, że nie posiada takiej wiedzy, gdyż nie zwracał się do organów Zjednoczonych Emiratów Arabskich o takie informacje. Ponadto z opisu sprawy nie wynika, aby posiadał Pan obywatelstwo Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Zatem nie można uznać, że posiada Pan miejsce zamieszkania zarówno w Polsce jak i w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Mając na uwadze przedstawione przez Pana informacje oraz obowiązujące przepisy, stwierdzam, że nie istnieje konieczność ustalenia Pana miejsca zamieszkania w oparciu o przepisy wynikające z polsko - emirackiej Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jak wskazałem powyżej, od 1 kwietnia 2024 r. do momentu złożenia wniosku nie posiada Pan w Polsce miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Skoro nie przebywa Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni, a jednocześnie nie posiada Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ośrodka interesów życiowych (centrum interesów osobistych i gospodarczych), to brak jest przesłanek uprawniających do uznania Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu cyt. art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, od 1 kwietnia 2024 r. do momentu złożenia wniosku w Polsce będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlegał i będzie Pan podlegał obowiązkowi podatkowemu w Polsce tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym ww. okresie nie podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.