Interpretacja indywidualna z dnia 23 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.568.2026.3.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

18 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 22 czerwca 2026 r. i z 2 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1)Zainteresowana będąca stroną postępowania:

A.A.

2)Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B.A.

Opis stanu faktycznego

We wrześniu 2004 roku zawarli Państwo pierwszą umowę z bankiem C. na kredyt hipoteczny „(…)” na zakup na rynku wtórnym spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w (…) oraz na remont ww. lokalu i inne koszty związane z jego zakupem.

Kredyt w kwocie 58.900,00 CHF został zaciągnięty przez Państwa obojga wyłącznie z przeznaczeniem na zaspokojenie Państwa wspólnych własnych potrzeb mieszkaniowych. Lokal ten stanowił Państwa centrum życiowe przez kolejne lata.

W październiku 2007 roku w celu poprawy warunków mieszkaniowych i realizacji budowy domu jednorodzinnego, zawarli Państwo wspólnie umowę kredytu z bankiem D. na kwotę 160.370,00 CHF.

Jako współkredytobiorcy przeznaczyli Państwo te środki na:

·całkowitą spłatę Państwa pierwotnego wspólnego zobowiązania mieszkaniowego w C. (refinansowanie);

·zakup dwóch działek na rynku wtórnym w (…);

·refinansowanie wkładu własnego poniesionego przez Państwa na cele mieszkaniowe.

W listopadzie 2021 roku, po uzyskaniu pozwolenia na budowę, rozpoczęli Państwo budowę domu na jednej z działek.

W październiku 2022 r. sprzedali Państwo drugą (niezabudowaną) działkę, a całość uzyskanych w ten sposób środków finansowych przeznaczyli Państwo niezwłocznie na sfinansowanie prac wykończeniowych w budowanym domu.

W kwietniu 2023 roku Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w (…) zatwierdził zakończenie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego. W wybudowanym domu zamieszkują Państwo wspólnie i stanowi on Państwa wyłącznie centrum życiowe.

Odnosząc się do lokalu zakupionego w 2004 roku w (…), po Państwa przeprowadzce do nowego domu w lokalu tym zamieszkała Państwa córka i udostępniają Jej Państwo ten lokal bezpłatnie w ramach wsparcia rodzinnego, na zasadzie nieodpłatnego użyczenia.

Obecnie, w związku ze złożonym pozwem sądowym D. zaproponował Państwu jako współkredytobiorcom zawarcie ugody polegającej na umorzeniu części zadłużenia w kwocie 75.000,00 zł.

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

W odniesieniu do kredytu zaciągniętego w 2004 roku:

Kredyt został udzielony przez C. – bank krajowy podlegający nadzorowi państwowemu i działający na podstawie ustawy Prawo bankowe.

Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. (…), dla którego prowadzona jest księga wieczysta o numerze (…).

Kredytobiorcy (małżonkowie) odpowiadali za spłatę zaciągniętego zobowiązania solidarnie, do pełnej wysokości.

Kredyt w części przeznaczonej na inne koszty pokrywał wydatki bezpośrednio związane z transakcją zakupu lokalu, tj. opłaty notarialne, opłaty sądowe oraz prowizje bankowe.

W odniesieniu do kredytu zaciągniętego w 2007 roku:

Jako współkredytobiorcy (małżonkowie) odpowiadacie za spłatę tego kredytu solidarnie, do pełnej wysokości.

Kredyt został udzielony przez D., będący instytucją bankową uprawnioną do udzielania kredytów i podlegającą państwowemu nadzorowi nad rynkiem finansowym.

Kredyt został zabezpieczony hipotecznie na nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny przy ul. (…).

Zawarcie ugody z bankiem planowane jest niezwłocznie po uzyskaniu interpretacji indywidualnej potwierdzającej brak obowiązku zapłaty podatku dochodowego od kwoty umorzenia.

Kwota umorzenia w wysokości 75.000,00 zł będzie składała się wyłącznie z kwoty kapitału oraz odsetek podstawowych. Umorzenie nie obejmuje odsetek karnych, prowizji, ubezpieczeń ani żadnych innych dodatkowych opłat.

W przeszłości nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu żadnego innego kredytu mieszkaniowego.

Zakupione w 2007 roku dwie działki w (…) nie były do siebie przylegające – dzieliła je ulica.

Zgodnie z pozwoleniem na budowę, dom jednorodzinny miał być położony i został wybudowany tylko na jednej z działek. Druga, niezabudowana działka od momentu jej zakupu w 2007 r. do dnia sprzedaży w październiku 2022 r. nie była w żaden sposób użytkowana (leżała odłogiem).

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym kwota wierzytelności umorzonej przez bank na podstawie ugody (75.000,00 zł) korzysta w całości z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592)?

Państwa stanowisko w sprawie

Umorzona kwota wierzytelności w całości korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do obojga małżonków.

Solidarny charakter zobowiązania: kredyt został zaciągnięty przez dwoje małżonków na wspólne cele mieszkaniowe. Wszelkie operacje (refinansowanie, zakup działek, budowa domu) były podejmowane wspólnie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych Państwa rodziny.

Spełnienie przesłanek Rozporządzenia: spełniają Państwo definicję kredytobiorcy zawartą w Rozporządzeniu Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. Cele mieszkaniowe opisane w stanie faktycznym były realizowane przez Państwa oboje.

Brak przychodu do opodatkowania: ponieważ umorzenie dotyczy kredytu zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe (potwierdzone oddaniem domu do użytkowania i zamieszkaniem w nim), kwota 75.000,00 zł nie powinna stanowić dla Państwa przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:

·dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz

·dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego przepisu:

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”;

·pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.

Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.

Źródła przychodów

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Wskazali Państwo, że na podstawie planowanej ugody bank umorzy Państwu część zadłużenia.

Powzięli Państwo wątpliwość, jakie będą dla Państwa skutki podatkowe z tego tytułu.

Umorzenie wierzytelności

Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Tym samym, umorzoną Państwu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zaniechanie poboru podatku

Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):

Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:

Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:

Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:

Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;

2.kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;

3.kredyt był zabezpieczony hipotecznie;

4.kredytobiorca nie korzystał wcześniej z zaniechania poboru podatku z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.

Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności

Podkreślenia wymaga, że prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.

Jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że kredyt został zaciągnięty na:

1)spłatę poprzedniego kredytu zaciągniętego na zakup oraz remont lokalu mieszkalnego oraz zapłatę opłat notarialnych, opłat sądowych i prowizji bankowych;

2)zakup dwóch działek;

3)refinansowanie wkładu własnego poniesionego na cele mieszkaniowe.

Zaniechanie poboru podatku, określone w omawianym rozporządzeniu, obejmuje umorzone wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego (udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r.) w przypadku gdy:

·kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz

·osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji mieszkaniowej.

Zatem rozporządzenie to nie ogranicza liczby kredytów, z tytułu których dochodzi do umorzenia, a ogranicza liczbę inwestycji sfinansowanych kredytem (kredytami) - do jednej. Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 o podatku od spadków i darowizn. Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.

W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.

Z treści wniosku wynika, że kredyt z 2007 r. nie został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, lecz dotyczył różnych inwestycji mieszkaniowych:

·spłaty kredytu zaciągniętego na pierwszą inwestycję mieszkaniową (lokal mieszkalny);

·zakupu dwóch działek, z czego tylko na jednej został wybudowany dom.

Z powołanego rozporządzenia Ministra Finansów wynika wprost, że zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na jego podstawie ma zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym wierzytelności, które dotyczą tylko jednej inwestycji mieszkaniowej.

Skoro kredyt zaciągnięty w 2007 r. dotyczył różnych inwestycji mieszkaniowych (zakup lokalu mieszkalnego i zakup dwóch działek), zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe znajdzie zastosowanie do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu tego kredytu tylko w odniesieniu do jednej inwestycji mieszkaniowej – według Państwa wyboru – pod warunkiem spełnienia wszystkich przesłanek wynikających z Rozporządzenia.

Należy zatem przeanalizować możliwość skorzystania z zaniechania poboru podatku w odniesieniu do każdej inwestycji mieszkaniowej osobno.

Jak już wcześniej wskazano, jedną z przesłanek do skorzystania z zaniechaniapoboru podatku jest przeznaczenie kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 omawianej ustawy, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest zakup lokalu mieszkalnego. Zatem odnosząc się do pierwszej inwestycji mieszkaniowej - główna przesłanka została spełniona.

Z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.

Odnosząc się do powyższego wskazuję, że w przypadku prowizji bankowych niezbędnych do zawarcia umowy kredytowej – umorzenie kredytu w części, w jakiej umorzenie dotyczyłoby tych opłat – mogłoby korzystać z zaniechania poboru podatku.

Natomiast wydatki poniesione jako koszty związane z opłatami sądowymi nie były niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego i nie zostały poniesione na rzecz banku. Koszty sądowe nie są bowiem opłatami warunkującymi zawarcie umowy kredytowej.

Wydatkami poniesionymi jako koszty związane z uzyskaniem kredytu nie są również koszty poniesione na zapłatę opłaty notarialnej, bowiem opłata taka stanowi wydatek warunkujący nabycie lokalu mieszkalnego, nie jest to natomiast wydatek warunkujący zawarcie umowy kredytowej.

Zatem umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na pokrycie opłat notarialnych i sądowych nie mogłoby korzystać z zaniechania poboru podatku. Kwota w tej części stanowiłaby przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wskazuję, że w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jako jeden z wydatków na cele mieszkaniowe – został wymieniony również remont lokalu mieszkalnego.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.

Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418) jako:

Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych.

Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego budynku jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku mieszkalnego.

Wobec powyższego, jeśli chcieliby Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do inwestycji mieszkaniowej dotyczącej lokalu mieszkalnego – to z zaniechania poboru podatku dochodowego mogłoby korzystać umorzenie wierzytelności w części, w jakiej pierwotny kredyt z 2004 r. został zaciągnięty na zakup oraz remont lokalu mieszkalnego i zapłatę prowizji bankowych, natomiast z zaniechania nie mogłoby korzystać umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na zapłatę opłat notarialnych i sądowych.

Odnosząc się natomiast do zakupu działek wskazuję, że zgodnie z uzasadnieniem projektu z 13 stycznia 2022 r. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (...):

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego. Przepis ten dotyczy sytuacji, w której zakup gruntu jest pierwszym krokiem do realizacji na tym gruncie budowy budynku mieszkalnego.

Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że część kredytu z 2007 r. została przeznaczona na nabycie dwóch działek, jednakże tylko na jednej z tych działek został wybudowany budynek mieszkalny, a druga działka nie była w żaden sposób wykorzystywana i ostatecznie została sprzedana.

Zatem zaciągnięty przez Państwa kredyt hipoteczny w części, w jakiej został wydatkowany na nabycie działki, na której wybudowali Państwo budynek mieszkalny można uznać za kredyt mieszkaniowy, o którym mowa w omawianym Rozporządzeniu. Nabycie tej działki stanowi bowiem wydatek mieszkaniowy określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast nabycie przez Państwa drugiej działki ze środków uzyskanych z kredytu zaciągniętego w 2007 roku nie stanowi wydatku, o którym mowa w ww. przepisie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Środki te nie zostały wydatkowane na nabycie gruntu przeznaczonego pod budowę budynku mieszkalnego.

Zatem jeśli chcieliby Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego w odniesieniu do kredytu dotyczącego nabycia działek – to z zaniechania poboru podatku dochodowego mogłoby korzystać umorzenie wierzytelności w części, w jakiej kredyt z 2007 r. został zaciągnięty na zakup działki, na której wybudowali Państwo budynek mieszkalny, natomiast z zaniechania nie mogłoby korzystać umorzenie kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na nabycie drugiej nieużytkowanej działki, która ostatecznie został sprzedana.

Ponadto, z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że kredyt z 2007 roku został również częściowo zaciągnięty na refinansowanie wkładu własnego poniesionego na cele mieszkaniowe.

Zauważam, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.

Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel.

Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.

Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki.

Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem przychód uzyskany przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie wkładu własnego w ogóle nie będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego.

Od tej części umorzenia będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Podsumowując, z zaniechania poboru podatku mogą Państwo skorzystać do wyboru:

·albo do kwoty umorzenia kredytu odnoszącej się do pierwszej inwestycji mieszkaniowej (lokalu mieszkalnego), w części w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na zakup oraz remont lokalu mieszkalnego i zapłatę prowizji bankowych;

· albo do kwoty umorzenia kredytu odnoszącej się do drugiej inwestycji mieszkaniowej (jednej działki), w części, w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na zakup działki, na której wybudowali Państwo budynek mieszkalny.

Państwa stanowisko uznałem więc za nieprawidłowe, ponieważ nie można zgodzić się z Państwa twierdzeniem, że „umorzona kwota wierzytelności w całości korzysta z zaniechania poboru podatku dochodowego”.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.