Interpretacja indywidualna z dnia 29 lipca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.544.2026.5.KF 0111-KDIB2-2.4015.123.2026.4.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie podatku od spadków i darowizn (pyt. nr 1, 3, 4 i 5) oraz nieprawidłowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych (pyt. nr 2).

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 26 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych otrzymania darowizny środków pieniężnych od matki z Białorusi. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 czerwca 2026 r. (wpływ 28 czerwca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem Republiki Białorusi i przebywa Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej (posiada Pan kartę pobytu wydaną w związku z tym statusem). Mieszka Pan w Polsce, posiada tu centrum interesów życiowych i osobistych, a co za tym idzie – jest Pan polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT). Nie posiada Pan jednak obywatelstwa polskiego ani zezwolenia na pobyt stały (w rozumieniu ustawy o cudzoziemcach), a więc nie posiada Pan na terytorium RP „miejsca stałego pobytu” w sensie prawnym.

Pana matka jest obywatelką Białorusi, nie posiada obywatelstwa polskiego, karty stałego pobytu ani miejsca zamieszkania w Polsce. Pana matka sfinalizowała transakcję sprzedaży własnego mieszkania, które było zlokalizowane na terytorium Białorusi. Środki finansowe uzyskane ze sprzedaży nieruchomości stanowią jej majątek osobisty i znajdują się na jej osobistym rachunku bankowym prowadzonym przez bank poza granicami Polski (na Białorusi).

Pana matka zamierza przekazać Panu kwotę ok. (…) PLN w formie darowizny pieniężnej. Przelew środków zostanie dokonany bezpośrednio z zagranicznego (Białoruś) rachunku bankowego matki (Darczyńcy) na Pana rachunek bankowy (Obdarowanego) prowadzony w banku w Polsce. W momencie wykonania dyspozycji przelewu (zawarcia i wykonania umowy darowizny), środki pieniężne będą znajdowały się fizycznie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Potwierdzeniem celu przelewu jako mianowicie darowizna od mamy będzie udokumentowane opisem tytułu przelewu jako: „Darowizna od mamy dla syna”.

Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego

Darowizna od matki zostanie przez Pana otrzymana w 2026 r.

W roku podatkowym 2026, w którym otrzyma Pan darowiznę, będzie Pan posiadał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W konsekwencji w tym roku będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W momencie otrzymania darowizny nie będzie Pan posiadał zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W chwili otrzymania darowizny będzie Pan natomiast posiadał status ochrony uzupełniającej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku poinformował Pan w nawiązaniu do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, że przewidywana kwota darowizny może ulec zmianie ze (…) PLN na kwotę około (…) PLN. Prosi Pan o informację, czy zmiana wysokości kwoty darowizny w tym zakresie ma znaczenie dla wydawanej interpretacji podatkowej.

Pytania

1.Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym otrzymanie przez Pana darowizny pieniężnej od matki z zagranicznego rachunku bankowego będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce, a w konsekwencji – czy będzie ciążył na Panu obowiązek zgłoszenia tego faktu do urzędu skarbowego?

2.Czy otrzymana od matki kwota darowizny będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT) jako przychód z innych źródeł (art. 20 ust. 1 ustawy o PIT) lub jakichkolwiek innych źródeł?

3.Czy status ochrony uzupełniającej i posiadanie karty pobytu z tego tytułu (przy braku decyzji o pobycie stałym) wypełnia definicję posiadania „miejsca stałego pobytu na terytorium RP”, o którym mowa w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn?

4.Czy dla celów wyłączenia transakcji z opodatkowania w Polsce wystarczającym dowodem potwierdzającym charakter czynności jako Darowizna będzie wyciąg bankowy z jednoznacznym tytułem przelewu (np. „Darowizna dla syna”), czy też konieczne jest sporządzenie odrębnego aktu darowizny (umowy pisemnej) w Polsce lub na Białorusi?

5.Czy brak posiadania obywatelstwa polskiego oraz brak zezwolenia na pobyt stały (zarówno po stronie Darczyńcy, jak i Obdarowanego) wpływa na prawną kwalifikację tej czynności jako darowizny od rodzica na rzecz dziecka (I grupa podatkowa / tzw. grupa zerowa) na gruncie polskiego prawa cywilnego i podatkowego?

Pana stanowisko w sprawie

W zakresie pytania nr 1 i nr 3, Pana zdaniem, planowana darowizna środków pieniężnych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn w Polsce. Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium RP. Nie jest Pan obywatelem polskim. Ponadto, w myśl ugruntowanej linii interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, posiadanie statusu ochrony uzupełniającej czy karty pobytu czasowego nie jest tożsame z posiadaniem „miejsca stałego pobytu”. Pojęcie to należy odnosić do instytucji zezwolenia na pobyt stały uregulowanej w ustawie o cudzoziemcach. Skoro środki pieniężne w chwili darowizny będą znajdować się za granicą, a Pan nie ma obywatelstwa polskiego ani formalnego stałego pobytu w Polsce, transakcja ta w ogóle nie wchodzi w zakres przedmiotowy ustawy o podatku od spadków i darowizn. W związku z tym nie ma Pan obowiązku składania deklaracji SD-Z2 ani SD-3.

W zakresie pytania nr 2, Pana zdaniem, otrzymane środki nie będą stanowiły przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (PIT). Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. Charakter prawny przekazania środków to umowa darowizny (art. 888 Kodeksu cywilnego). Sam fakt, że darowizna ta wykracza poza terytorialny zakres stosowania ustawy o podatku od spadków i darowizn (ze względu na art. 2 tej ustawy), nie sprawia, że staje się ona przychodem w rozumieniu ustawy o PIT. Przysporzenie to ma charakter darmowy (darowizna), a nie zarobkowy, dlatego nie może zostać zakwalifikowane jako przychód z innych źródeł na gruncie ustawy o PIT.

W zakresie pytania nr 4, Pana zdaniem, wskazanie w tytule przelewu bankowego sformułowania jednoznacznie określającego charakter transakcji (np. „Darowizna dla syna”) w połączeniu z wyciągiem bankowym potwierdzającym transakcję jest w pełni wystarczające do uznania, że doszło do zawarcia i wykonania umowy darowizny. Zgodnie z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, o ile umowa darowizny powinna być złożona w formie aktu notarialnego, o tyle umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. W opisanym przypadku momentem zawarcia i wykonania umowy będzie chwila uznania Pana rachunku bankowego. Polskie przepisy podatkowe nie nakładają obowiązku tworzenia dodatkowych umów pisemnych ani aktów notarialnych w kraju lub za granicą dla zagranicznych darowizn pieniężnych, jeśli sam przelew bankowy bezspornie dokumentuje wolę stron i fakt przekazania środków.

W zakresie pytania nr 5, Pana zdaniem, brak polskiego obywatelstwa oraz brak statusu rezydenta stałego (pobytu stałego) po stronie matki i syna w żaden sposób nie wpływa na kwalifikację więzi prawnorodzinnych na gruncie polskiego prawa. Pokrewieństwo (matka – syn) jest faktem biologicznym i prawnym, udokumentowanym zagranicznym aktem urodzenia (wraz z tłumaczeniem przysięgłym). Polskie prawo podatkowe (w tym ustawa o podatku od spadków i darowizn) zalicza matkę i syna do I grupy podatkowej (oraz do tzw. grupy zerowej na podstawie art. 4a), niezależnie od ich obywatelstwa czy statusu migracyjnego. W związku z tym, gdyby nawet przyjąć (czemu Pan zaprzecza w pytaniu nr 1), że darowizna podlega ustawie o podatku od spadków i darowizn, wciąż miałby Pan prawo do traktowania tej czynności jako darowizny w ramach najbliższej rodziny (I grupa podatkowa).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 478 ze zm.):

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:

Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i § 2 ww. Kodeksu:

Przepisy powyższe nie uchybiają przepisom, które ze względu na przedmiot darowizny wymagają zachowania szczególnej formy dla oświadczeń obu stron.

Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.

Umowa darowizny ma charakter umowy zobowiązującej (konsensualnej) – do zawarcia umowy dochodzi z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia woli – jednostronnej, jako nieprzynoszącej darczyńcy żadnej opłaty. Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne oświadczenie woli przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu darowizny.

W tym miejscu należy zgodzić się z Panem, że polskie przepisy nie nakładają obowiązku tworzenia dodatkowych umów pisemnych ani aktów notarialnych w kraju lub za granicą dla zagranicznych darowizn pieniężnych, jeśli sam przelew bankowy bezspornie dokumentuje wolę stron i fakt przekazania środków.

W myśl art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

Stosownie do art. 3 pkt 1 ww. ustawy:

Jak z powyższych przepisów wynika, nabycie przez osobę fizyczną rzeczy i praw majątkowych tytułem darowizny podlega podatkowi od spadków i darowizn, jeżeli:

-nabywane rzeczy znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub nabywane prawa majątkowe wykonywane są na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (za wyjątkiem sytuacji określonej w cyt. powyżej art. 3 pkt 1 ustawy) lub

-nabywane rzeczy znajdują się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane są za granicą; ale w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca jest obywatelem polskim lub ma miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawodawca w ustawie o podatku od spadków i darowizn określił dwa samoistne stany prawne – normujące odmienne zdarzenia – w zakresie przysporzenia majątkowego, z którymi prawo wiąże powstanie obowiązku podatkowego.

Pierwszy, określony w treści art. 1 ww. ustawy, odnosi się do nabycia rzeczy lub praw na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od obywatelstwa czy też miejsca zamieszkania uprawnionej osoby fizycznej. Wyjątek od tej zasady został określony w art. 3 ust. 1 omawianej ustawy, zgodnie z którym podatkowi nie podlega nabycie własności rzeczy ruchomych lub praw znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w dniu nabycia zarówno nabywca, jak i darczyńca nie byli obywatelami polskimi i nie mieli miejsca stałego pobytu lub siedziby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Drugi stan prawny, określony w art. 2 ww. ustawy, odnosi się do posiadania obywatelstwa polskiego lub miejsca stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że jest Pan obywatelem Białorusi, przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej i posiada kartę pobytu wydaną w związku z tym statusem. Pana centrum interesów życiowych i osobistych znajduje się w Polsce. Nie posiada Pan jednak obywatelstwa polskiego ani zezwolenia na pobyt stały (w rozumieniu ustawy o cudzoziemcach), a więc nie posiada Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca stałego pobytu w sensie prawnym. Pana matka – obywatelka Białorusi – zamierza przekazać Panu darowiznę pieniężną przelewem bankowym bezpośrednio z zagranicznego (Białoruś) rachunku bankowego. W momencie zawarcia i wykonania umowy darowizny środki pieniężne będą znajdowały się fizycznie poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W momencie otrzymania darowizny nie będzie Pan posiadał zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dokonując analizy przedmiotowej sprawy w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że skoro przedmiot darowizny czyli środki pieniężne, w chwili zawarcia umowy darowizny nie będą znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – z wniosku wynika, że środki pieniężne zostaną przelane z konta Pana matki w Białorusi – w sprawie nie znajdzie zastosowania art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten bowiem dotyczy rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Należy jednak wskazać, że na mocy art. 2 ww. ustawy, przedmiotem ustawy o podatku od spadków i darowizn objęte jest również nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą. Jednakże, powołany przepis ma zastosowanie tylko wówczas, gdy w chwili zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie odsyła w tym zakresie (tj. określenia miejsca stałego pobytu) do żadnych ustaw podatkowych. Dlatego też należy sięgnąć do ustaw regulujących tę tematykę.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 384 ze zm.):

Treść art. 28 ust. 4 ww. ustawy stanowi natomiast, że:

Obowiązek meldunkowy cudzoziemców został uregulowany w rozdziale 5 ww. ustawy.

Z treści art. 40 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:

Kwestie stałego pobytu cudzoziemców reguluje ustawa z 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1079 ze zm.). Warunki udzielania zezwolenia na pobyt stały zostały wymienione w art. 195 i następnych ustawy o cudzoziemcach.

I tak zgodnie z art. 195 ust. 1 ww. ustawy:

W myśl art. 210 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 98 pkt 1 ww. ustawy:

Jak wynika z wniosku, jest Pan obywatelem Białorusi i przebywa Pan w Polsce na podstawie decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej (posiada Pan kartę pobytu wydaną w związku z tym statusem). Nie posiada Pan zezwolenia na pobyt stały i w momencie otrzymania darowizny także nie będzie Pan posiadał.

Stosownie do art. 89f ustawy z 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 862):

Zgodnie natomiast z art. 89i ust. 2 ww. ustawy:

W tym miejscu podkreślić należy, że zezwolenia na zamieszkiwanie na czas oznaczony – nie można utożsamiać z miejscem stałego pobytu. Zezwolenie na pobyt stały jest bowiem udzielane na czas nieoznaczony.

Odnosząc się zatem do Pana wątpliwości należy stwierdzić, że przebywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji o udzieleniu ochrony uzupełniającej i posiadania karty pobytu z tego tytułu przy braku decyzji o pobycie stałym, nie można utożsamiać z posiadaniem „miejsca stałego pobytu” na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Tym samym skoro – jak wynika z wniosku – nie jest Pan obywatelem Polski i nie ma Pan miejsca stałego pobytu na terytorium Polski, to nabycie przez Pana tytułem darowizny środków pieniężnych, znajdujących się poza terytorium RP, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn na podstawie art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Pana stanowisko, zgodnie z którym nabycie przez Pana środków pieniężnych w darowiźnie od matki nie będzie objęte opodatkowaniem podatkiem od spadków i darowizn i nie będzie Pan musiał składać zgłoszenia SD-Z2 czy zeznania SD-3 uznano za prawidłowe.

Powyższe rozstrzygnięcie na gruncie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn, nie zmienia kwalifikacji czynności, na podstawie której otrzyma Pan od matki środki pieniężne. Innymi słowy brak obywatelstwa polskiego oraz brak zezwolenia na pobyt stały nie zmienia tego, że środki pieniężne otrzyma Pan tytułem darowizny. Istotne jest to, że otrzyma Pan środki pieniężne nieodpłatnie, czyli bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego.

Odnosząc się natomiast do Pana wątpliwości związanych z opodatkowaniem darowizny na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych wyjaśniam, że na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

W myśl art. 3 ust. 1 ww. ustawy:

Stosownie do art. 3 ust. 1a omawianej ustawy:

Na podstawie art. 4a ww. ustawy:

Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.

Zgodnie z obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadą powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy:

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Pod pojęciem przychodu należy zatem rozumieć także takie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Stosownie natomiast do art. 11a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Mając na uwadze, że otrzyma Pan darowiznę środków pieniężnych z Białorusi, to do jej opodatkowania zastosowanie znajdą przepisy Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534).

Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 lit. a tej umowy, w Rzeczypospolitej Polskiej umowa dotyczy m.in. podatku dochodowego od osób fizycznych.

Umowa nie wymienia wprost w żadnym z artykułów dochodów związanych z darowizną środków pieniężnych, zatem zastosowanie w sprawie znajduje art. 21 ust. 1 tej umowy, w myśl którego:

Z tego względu otrzymane przez Pana w darowiźnie środki pieniężne, stosownie do art. 21 ust. 1 tej umowy, będą podlegały opodatkowaniu tylko w Polsce, tj. w państwie, w którym Pan zamieszkuje i jako rezydent podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Jak już wcześniej wyjaśniłem, nabycie przez Pana środków pieniężnych otrzymanych z tytułu darowizny nie będzie podlegało przepisom o podatku od spadków i darowizn. Oznacza to, że w przedstawionej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, w przedstawionej sytuacji zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Otrzymanie środków pieniężnych w drodze darowizny, stanowi przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Darowizna jest umową, przez którą należy rozumieć zobowiązanie się darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku. Skoro zatem nieodpłatnie otrzyma Pan od darczyńcy (swojej matki) środki pieniężne, to niewątpliwie skutkiem tego zdarzenia będzie uzyskanie przez Pana korzyści kosztem innego podmiotu.

W Polsce przychód ten na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Zgodnie z tym przepisem:

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej ustawy. W związku z tym, każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy – jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W konsekwencji uznać należy, że w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w drodze darowizny (niezależnie od wysokości otrzymanej kwoty), uzyska Pan przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten, będzie Pan zobowiązany wykazać w zeznaniu podatkowym PIT-36 składanym za rok podatkowy, w którym otrzyma Pan darowiznę, łącznie z innymi dochodami osiągniętymi w tym samym roku i opodatkować na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.