Łukasz Kusak

Polska, wchodząc do Unii Europejskiej, stała się członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Na mocy umowy o rozszerzeniu EOG z 14 października 2003 r. ustanowiona została pomoc finansowa krajów Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), tworzących EOG, dla najmniej zamożnych państw UE, w tym także Polski. Darczyńcami są trzy kraje EFTA: Norwegia, Islandia i Liechtenstein.

Pomoc jest udzielana w ramach dwóch instrumentów finansowych: Norweskiego Mechanizmu Finansowego i Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). Przyznana Polsce kwota pomocy w wysokości 533,51 mln euro może być wykorzystywana w latach 2004-2009.

Oba mechanizmy finansowe zostały objęte jednolitymi zasadami i procedurami oraz podlegają jednemu systemowi zarządzania i wdrażania w Polsce. Główną funkcję koordynacyjną - jako Krajowy Punkt Kontaktowy - pełni Ministerstwo Rozwoju Regionalnego.

Główne cele - rozwój i współpraca

Zasady pozyskiwania środków w ramach mechanizmów finansowych w Polsce przedstawione zostały w dokumencie, jakim jest Program Operacyjny, który uwzględnia wytyczne przygotowane przez państwa-darczyńców.

Głównym celem mechanizmów finansowych jest realizacja przedsięwzięć prorozwojowych przyczyniających się do zmniejszania różnic ekonomicznych i społecznych w obrębie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Ponadto realizacja przedsięwzięć ma służyć zacieśnieniu współpracy pomiędzy Polską a państwami-darczyńcami.

Realizowane projekty powinny być zgodne z priorytetami polityki społeczno-gospodarczej kraju, jak też celami odpowiednich polityk Unii Europejskiej. W Polsce wykorzystanie środków mechanizmów finansowych ma pełnić funkcje uzupełniające w stosunku do działań wspieranych z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności UE.