Wyrok WSA w Opolu z dnia 7 marca 2007 r., sygn. I SA/Op 337/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zborzyński (spr.) Sędziowie NSA Joanna Kuczyńska Asesor sądowy Marta Wojciechowska Protokolant sekretarz sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 marca 2007 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2003 I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącego D. R. kwotę 5.115 zł (pięć tysięcy sto piętnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu

z dnia 7 marca 2007 r.

Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia [...], określającą zobowiązanie skarżącego D. R. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. na kwotę 52.632,10 zł oraz odsetki od nieuregulowanych w terminie zaliczek z tytułu tego podatku za okres od stycznia do grudnia 2003 r. na kwotę 4.224,80 zł.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia 3 października 2005 r. przeprowadzono kontrolę rzetelności deklarowanych przez skarżącego podstaw opodatkowania m.in. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. Ustalono, że w roku tym jedynym źródłem przychodów dla skarżącego była pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem było świadczenie usług transportowych. W ciągu roku podatkowego skarżący nie składał deklaracji PIT-5. Również po zakończeniu roku podatkowego nie zadeklarował żadnych przychodów, kosztów, a także zobowiązania podatkowego. Podatkowa księga przychodów i rozchodów prowadzona była przez skarżącego nierzetelnie, bowiem zaksięgowano w ciężar kosztów uzyskania przychodów zakup części samochodowych od nieistniejącego podmiotu gospodarczego - spółki cywilnej "A" z P. Ponieważ podstawą zapisów w księdze jest prawidłowy i rzetelny dowód, a faktury stanowiące podstawę zapisów dokonanych przez skarżącego nie pochodziły od zarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług, spowodowało to nie uznanie tej księgi za dowód w postępowaniu podatkowym w części dotyczącej kosztów uzyskania przychodów. Jednakże z uwagi na istnienie dowodów pozwalających na określenie podstawy opodatkowania, organy podatkowe odstąpiły od określenia tej podstawy w drodze oszacowania. Ustalając podstawę opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych wyłączono zatem z kosztów uzyskania przychodów wydatki udokumentowane fakturami od podmiotów nieistniejących, dotyczące zakupu części zamiennych do samochodu oraz ich montażu, w łącznej kwocie 144.695 zł, gdyż - poza przedłożeniem nierzetelnych faktur - skarżący nie potrafił wskazać innych dowodów, potwierdzających faktyczne zakupienie towarów i usług opisanych w tych fakturach. Zauważono też, że wątpliwości budzi ilość części zamiennych do samochodu ciężarowego, jaka wedle twierdzeń skarżącego miałaby być kupowana, skoro suma wydatków poczynionych na zakup tych części pozwoliłaby na nabycie nowego samochodu. Pozostałe koszty w kwocie 49.815,36 zł, podobnie jak przychód w kwocie 211.414,30 zł, przyjęto w wysokości wynikającej z księgi. Skutkowało to określeniem podstawy opodatkowania na kwotę 161.599 zł, a następnie zobowiązania podatkowego na kwotę 52.632,10 zł.