Wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2011 r., sygn. II SA/Wa 906/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędziowie WSA Adam Lipiński Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi Z. L. przedstawiciela ustawowego małoletnich dzieci K. L. i M. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku oddala skargę

Uzasadnienie

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: Prezes ZUS) decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] o odmowie przyznania małoletnim M. i K.L. renty rodzinnej w drodze wyjątku.

Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wnioskiem z dnia 8 października 2010 r. Z.L. przedstawiciel ustawowy małoletnich synów M. i K. wystąpił do Prezesa ZUS o przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku po zmarłej matce B.L. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jego żona zmarła w maju 2010 r. po długiej i ciężkiej chorobie. W związku z brakiem wystarczającego okresu ubezpieczenia ZUS Oddział w S. odmówił przyznania świadczenia na rzecz małoletnich w trybie zwykłym. Wnioskodawca podał, że w chwili śmierci żona była zatrudniona na podstawie umowy o pracę i przebywała na urlopie wychowawczym. W okresie choroby żony opieka nad nią oraz nad dziećmi spadła na niego. Jego pracodawca wypowiedział mu umowę o pracę. Nie mógł znaleźć nowej pracy w pobliżu miejsca zamieszkania. Nie mógł jednocześnie podjąć pracy gdzieś dalej, gdyż uniemożliwiłoby mu to opiekę nad dziećmi i żoną. W tej sytuacji zmuszony był pozostać w domu bez pracy. W chwili obecnej pomaga mu bliższa i dalsza rodzina.