Wyrok WSA w Łodzi z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. III SA/Łd 1057/13

Dnia 14 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza - Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi Wojewody Łódzkiego na uchwałę Rady Powiatu w Poddębicach z dnia 1 grudnia 2010 roku nr I/3/10 w przedmiocie wyboru Starosty Poddębickiego 1. stwierdza niezgodność z prawem zaskarżonej uchwały; 2. orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Powiatu Poddębickiego na rzecz strony skarżącej Wojewody Łódzkiego, kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie

III SA/Łd 1057/13

UZASADNIENIE

W dniu 26 sierpnia 2013 r. Wojewoda Łódzki wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Powiatu w Poddębicach z dnia 1 grudnia 2010 r., nr I/3/10 podjętą w sprawie wyboru R. R. na stanowisko Starosty Poddębickiego. Zaskarżonej uchwale Wojewoda Łódzki zarzucił naruszenie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o pracownikach samorządowych. Wniósł o orzeczenie niezgodności zaskarżonej uchwały z prawem oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadminstracyjnego. Uzasadniając wniesioną skargę Wojewoda Łódzki wskazał, że wybrany w dniu 1 grudnia 2010 r. na stanowisko Starosty Poddębickiego R. R., wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego dla [...], IV Wydział Karny z dnia [...], sygn. akt [...], został uznany winnym dopuszczenia się, ściganego z oskarżenia publicznego, umyślnego występku z art. 128 pkt 1 w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody i skazany za ten występek na karę grzywny. Powyższe orzeczenie uprawomocniło się z dniem 15 lutego 2006 r. Ponadto z zebranego materiału dowodowego sprawy wynika, iż R. R. w dniu 9 grudnia 2010 r. wystąpił do Sądu Rejonowego dla [...] IV Wydziału Karnego z wnioskiem o zatarcie skazania. Postanowieniem z dnia [...] sygn. akt [...] Sąd ten wydał postanowienie, na mocy którego zarządził zatarcie skazania orzeczonego wobec R. R. wyrokiem z dnia [...]. Postanowienie uprawomocniło się z dniem [...]. Tym samym w ocenie strony skarżącej w dniu 1 grudnia 2010 r. . R. był osobą prawomocnie skazaną za przestępstwo umyślne, w związku z czym nie spełniał warunku określonego w art. 6 ust. 2 ustawy o pracownikach samorządowych. Zaistniały zatem materialnoprawne przesłanki do orzeczenia niezgodności z prawem zaskarżonej uchwały.