Wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lipca 2020 r., sygn. IV SA/Wa 1019/20

Zagospodarowanie przestrzenne

Dnia 6 lipca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 lipca 2020 roku sprawy ze sprzeciwu A.L. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz A.L. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

A. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z [...] marca 2020 r., w której uchylono decyzję Wójta Gminy [...] z [...]grudnia 2019 r. ustalającą warunki zabudowy i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

A. L. wnioskiem z 7 sierpnia 2019 r., uzupełnianym pismami z 19 sierpnia 2019 r., 3 września 2019 r. i 30 października 2019 r., zwrócił się do Wójta Gminy [...] o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku inwentarsko - składowego o obsadzie do 39,9 DJP wraz z innymi zabudowaniami na działce ewidencyjnej numer [...] położonej we wsi [...], gmina [...]. Wójt Gminy [...] decyzją z [...] grudnia 2019 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie: budynku inwentarsko - składowego o obsadzie do 39,9 DJP, silosu na kiszonkę, zbiornika na odcieki z kiszonek o poj. do 10 m3, otwartego zbiornika na odchody zwierzęce o poj. do 600 m3, otwartego zbiornika na płynne odchody zwierzęce o poj. do 30 m3 i trzech zbiorników na pasze o poj. do 30 ton każdy - na ww. działce.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] marca 2020 r. uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2016 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy, po przytoczeniu regulacji art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1, ust. 6 i 7 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym [(Dz. U. z 2020 r., poz. 293) - dalej w skrócie: "u.p.z.p."] i powołaniu się na rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [(Dz. U. Nr 164, poz. 1588) - zwane dalej: "rozporządzeniem"], wskazał, że wnioskowana inwestycja ma być zrealizowana w ramach zabudowy zagrodowej, przy uwzględnieniu warunków wynikających z art. 61 ust. 4 u.p.z.p. W świetle takiego uwarunkowania organ odwoławczy dostrzegło niezwykle istotną okoliczność dla rozpoznania sprawy, która uszła uwadze organu pierwszej instancji, a jej wyjaśnienie determinuje dalszy tok postępowania w sprawie w zakresie ustalenia warunków zabudowy. Organ wskazał, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 4 lutego 2019 r. zapadł wyrok w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 2295/18 - wydany w analogicznym stanie prawnym i faktycznym, z jakim organ miał do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W treści przedmiotowego wyroku Sąd zwrócił między innymi uwagę na następującą ewentualność - "Jak wskazał skarżący w zmodyfikowanym wniosku zamierza prowadzić działalność w zakresie chowu o obsadzie 39,9 DJP, co zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. o przedsięwzięciach mogących znacząco oddziaływać na środowisko (D.U.2016, poz. 71) - § 3 pkt 103 - nie jest przedsięwzięciem mogącym oddziaływać potencjalnie na środowisko, ponieważ chów jest przewidziany w liczbie mniejszej niż 40 DJP. Inaczej natomiast rzecz by się miała gdyby inwestor w swym gospodarstwie prowadził już tego rodzaju działalność. Skutkowałoby to koniecznością oceny oddziaływania na środowisko całego przedsięwzięcia (tzw. przedsięwzięcie skumulowane). Zwrócić należy uwagę, że w skardze skarżący wskazują na toczące się postępowania o wydanie warunków zabudowy dla kilku inwestycji związanych z chowem zwierząt na terenie gminy [...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], rozpoznając przedmiotową sprawę, podniosło, że wytyczne zamieszczone w tym wyroku stanowiły wskazanie dla organu odwoławczego również w zakresie ustalenia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy. W realiach niniejszej sprawy wnioskiem z 7 sierpnia 2019 r. (następnie modyfikowanym) A. L. zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji zlokalizowanej na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...], położonej w obrębie miejscowości [...] , dla inwestycji polegającej m. in. na budowie budynku inwentarsko - składowego o obsadzie do 39,9 DJP na działce nr [...] położonej we wsi [...] . Natomiast organ odwoławczy powziął wiedzę z urzędu, że decyzją Wójta Gminy [...]Nr [...] z [...]grudnia 2019 r. ustalono na rzecz J. L. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie m. in. budynku inwentarsko - składowego o obsadzie do 39,9 DJP na działce nr [...] położonej we wsi [...], gmina [...] (inwestycja zrealizowana w odległości ok. 110 m od działki objętej wnioskiem w niniejszej sprawie). Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie wynika natomiast, że dla planowanej inwestycji wydana została decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Również inwestor, wezwany przez Kolegium, nie udzielił informacji na temat wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tymczasem celem postępowania środowiskowego jest ustalenie zakresu strat w środowisku związanych z realizacją przedsięwzięcia, ich charakteru i dopuszczalności oraz sposobów rekompensaty. Zatem skoro poza planowanym przez inwestora przedsięwzięciem, w odległości 110 m - ma powstać analogiczna inwestycja, która może generować dodatkową emisję do środowiska - czy to substancji chemicznych, czy to generować hałas lub innego sposobu oddziaływanie na środowisko - konieczne jest przeprowadzenie postępowania w celu ustalenia zakresu tegoż oddziaływania w ramach tzw. oddziaływania skumulowanego ma środowisko. Przed decyzją o ustaleniu warunków zabudowy w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane jest uwzględnienie kumulacji oddziaływań lub sumowanie parametrów tego samego rodzaju przedsięwzięcia (np. wyroki NSA z 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II OSK 2706/13; z 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK 708/15; z 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1494/14, z 10 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 2877/17 i sygn. akt II OSK 1570/18). Stąd też, mając na uwadze treść cytowanego wyżej wyroku WSA w Warszawie z 4 lutego 2019 r., który końcowo dodatkowo wywiódł, że "Nie uzasadnione jest bowiem w świetle ustawy ocenowej pozorne dzielenie inwestycji tylko po to aby uniknąć konieczności sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko - stanowi to działanie w celu obejścia prawa", organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie istnieje konieczność przeprowadzenia postępowania w przedmiocie dokonania oceny oddziaływania inwestycji objętej wnioskiem na środowisko, która będzie poprzedzała wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, z uwagi na fakt, że oddziaływanie przedsięwzięcia objętego wnioskiem podlega skumulowaniu z podobnym przedsięwzięciem, którego realizacja planowana jest w bezpośrednim sąsiedztwie. W tych okolicznościach należało wydać decyzję na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Rozpatrując ponownie sprawę organ pierwszej instancji winien wezwać wnioskodawcę do przedłożenia ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji objętej wnioskiem, bądź też wskazującej na brak konieczności przeprowadzenia tego rodzaju postępowania. Bez wyjaśnienia powyższego zagadnienia nie jest możliwe rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przed organami administracji publicznej obu instancji. Przeprowadzenie przez organ odwoławczy postępowania wyjaśniającego, przekraczającego granice wyznaczone przez art. 136 k p a. stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, której istota polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu sprawy (art. 15 k.p.a.).