Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. I SA/Po 250/21

Podatek od towarów i usług

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Nikodem Sędziowie WSA Izabela Kucznerowicz (spr.) WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Walocha po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2012 roku oddala skargę.

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] marca 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...], po przeprowadzeniu postępowania kontrolnego, w zakresie kontroli rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2012 r. określił firmie A sp. z o.o. w [...] zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r., kwotę do zwrotu na rachunek bankowy wskazany przez podatnika za lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2012 r. oraz podatek do zapłaty, o którym mowa w art. 108 u.p.t.u.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że z całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie postępowania kontrolnego wynika, iż Spółka uczestniczyła w zorganizowanym oszustwie wewnątrzwspólnotowym, który polegał na fikcyjnym obrocie mającym na celu zaniżenie zobowiązań w podatku od towarów i usług poprzez fikcyjny obrót wyrobami stalowymi. W okresie objętym postępowaniem kontrolnym głównym przedmiotem działalności gospodarczej Spółki (wg treści faktur) było pośrednictwo w handlu towarami w postaci artykułów stalowych (profile, ceowniki, rury żeliwne, blacha) oraz wyrobów garmażeryjnych (pierogi). Spółka nie posiadała majątku, w tym gruntów, zaplecza technicznego w postaci magazynów, placów mogących służyć do przechowywania zakupionych towarów oraz środków transportowych. W Spółce osobą odpowiedzialną za ww. działalność był prokurent Spółki - K. M.. Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił ustalić łańcuch podmiotów biorących udział w dostawie tych towarów, z którego jednoznacznie wynika, że sporne transakcje w których uczestniczyła również Spółka zostały wykazane jedynie w celu uzyskania korzyści podatkowej przez podmioty uczestniczące w oszustwie typu "karuzela podatkowa". W wydanej decyzji organ podatkowy zamieścił schematy obrotu karuzelowego, wskazując role przypisane poszczególnym podmiotom występującym w oszukańczym łańcuchu transakcji oraz okoliczności, które wskazują na zorganizowanie tego typu oszustwa podatkowego.