23 listopada 2011 r.

UBEZPIECZENIA

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe

Dotychczas obowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń (Dz.U. nr 10, poz. 49 z późn. zm.) jest aktem wykonawczym do uchylonej ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin. Na mocy art. 194 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) rozporządzenie to również obowiązuje po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. od dnia 1 stycznia 1999 r. Przyjęcie takiej konstrukcji prawnej miało na celu stosowanie tych samych procedur dotyczących spraw emerytalno-rentowych do wszystkich ubezpieczonych, którzy nabywają prawa do emerytury lub renty według reguł starego, niezmienionego systemu. Procedury te w gruncie rzeczy powinny obowiązywać tak długo, jak długo będą wypłacane emerytury i renty obliczane według starych, niezmienionych reguł. Od dnia 1 stycznia 1999 r. weszły w życie przepisy ustanawiające zasady przyznawania emerytur z nowego, zreformowanego systemu emerytalnego, opartego na innych zasadach ustalania - przede wszystkim - wysokości emerytury. Kwota emerytury jest głównie zależna od sumy składek zaewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego. Pierwsze emerytury, obliczone według nowej, kapitałowej metody, zostały przyznane w 2009 r. Obecnie obowiązują zatem równolegle dwa systemy emerytalne, stąd dotychczasowe zasady postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe zostały uzupełnione i odpowiadają obu systemom.