Nowa ustawa o zwolnieniach grupowych - zwolnienia z przyczyn niedotyczących pracowników

Nowa ustawa z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników zastąpiła wielokrotnie nowelizowaną ustawę z 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy. Zauważmy, że przyczyny „dotyczące zakładu pracy” (ekonomiczne, organizacyjne, produkcyjne, technologiczne) zastąpiono przyczynami „niedotyczącymi pracowników”, co de facto znacznie rozszerza katalog przypadków uzasadniających dokonanie zwolnienia z zastosowaniem przepisów nowej, obowiązującej ustawy.

Wprowadzenie nowej ustawy oraz zawartych w niej uregulowań w zakresie zwolnień grupowych jest związane przede wszystkim z dostosowywaniem polskiego prawa do standardów obowiązujących w Unii Europejskiej. Porównując przepisy obowiązujące od 1 stycznia br. z wcześniejszym stanem prawnym daje się zauważyć nowe rozwiązania, zwłaszcza w zakresie:

• definicji zwolnienia indywidualnego i grupowego,

• procedury przeprowadzania zwolnień grupowych (dotyczy obowiązków pracodawcy w materii współdziałania z przedstawicielami pracowników i powiatowym urzędem pracy),

• okresów ochronnych dla pracowników,

• warunków wypłacania odpraw pieniężnych.

Warto zaznaczyć, że przepisy ustawy stosuje się do pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników. Takie uregulowanie w kwestii zwolnień grupowych obowiązuje od 1 lipca 2003 r. i nic się w tym zakresie nie zmieniło. Zatem pracodawcy zatrudniający mniej niż 20 pracowników w przypadku zwalniania pracowników stosują przepisy Kodeksu pracy.