Unia wspiera wieś w reformie gospodarki wodno-ściekowej

W zakresie uporządkowania gospodarki ściekowej oraz ochrony wód przed zanieczyszczeniami rolniczymi jesteśmy jako kraj zobowiązani dostosować się do zapisów Dyrektywy 91/271/EWG dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych oraz Dyrektywy 91/676/EWG o ochronie wód przed zanieczyszczeniami spowodowanymi przez azotany pochodzące ze źródeł rolniczych. Pierwsza z nich wymaga budowy systemów kanalizacyjnych i oczyszczalni ścieków we wszystkich aglomeracjach o równoważnej liczbie mieszkańców (RLM) większej od 2000. Celem drugiej jest zapewnienie właściwego sposobu postępowania z nawozami i odpadami w gospodarstwach rolnych, gwarantującego, że wody będą chronione przed zanieczyszczeniami azotanami.

W przypadku pierwszej dyrektywy Polska - z powodu wysokich kosztów koniecznych do realizacji inwestycji - wystąpiła i uzyskała okresy przejściowe. W aglomeracjach od 2000 do 10 000 RLM (te najmniejsze obejmują często także obszary wiejskie) musimy wypełnić zobowiązania dotyczące budowy systemów kanalizacji i oczyszczalni ścieków do 31 grudnia 2015 roku.

Żeby wywiązać się z podjętych zobowiązań polski rząd uchwalił i przystąpił do realizacji Krajowego Programu Oczyszczania Ścieków Komunalnych. Obejmuje on największe aglomeracje, gdyż tam najszybciej można osiągnąć zakładany efekt ekologiczny.

Porządkowanie gospodarki wodno-ściekowej na tych obszarach przynosi pierwsze efekty ekologiczne, jak w gminie Duszniki Zdrój (patrz ramka „Czyste wody dzięki proekologicznym inwestycjom”). Prowadzi też do podejmowania pewnych decyzji ekonomicznych, co miało miejsce m.in. w takich gminach, jak Słupsk czy Rudniki (patrz ramki „Małe oczyszczalnie stają się nieekonomiczne”, „Ścieki trafiają do dużych oczyszczalni”).