Jaką rolę pełni potwierdzenie transakcji dokumentowanych fakturami ustrukturyzowanymi

Ustawa o VAT dopuszcza wystawienie faktury ustrukturyzowanej w innym modelu niż online w określonych trybach, jednak nie rozstrzyga wprost, jaki dokument w tym czasie powinien otrzymać nabywca. Kluczowe znaczenie ma nadanie fakturze numeru KSeF, od którego według resortu finansów zależy możliwość przekazania jej wizualizacji. W przeciwnym razie sprzedawca przekazuje jedynie potwierdzenie transakcji, które nie jest fakturą i nie uprawnia do odliczenia VAT. Potwierdzenie transakcji wydawane, gdy nie można wystawić wizualizacji faktury, choć na pierwszy rzut oka może wydawać się dokumentem pomocniczym, w praktyce pełni istotną rolę.

Wprowadzając fakturowanie ustrukturyzowane, polski prawodawca planuje docelowo przeniesienie całego procesu obiegu faktur między polskimi podatnikami VAT do przestrzeni wirtualnej.

Taka wymuszona digitalizacja z pewnością w przyszłości pozytywnie wpłynie na funkcjonowanie przedsiębiorców, jednak wcześniej przysporzy wielu problemów podatnikom i księgowym oraz osobom, które nie zajmują się na co dzień podatkami, ale dokonują zakupów. W przestrzeni medialnej coraz częściej bowiem pojawia się pytanie, czego może oczekiwać osoba dokonująca zakupu przy tzw. ladzie – czy otrzyma dokument potwierdzający transakcję, czy też odejdzie bez jakiegokolwiek potwierdzenia jej dokonania.

1. Obowiązek wystawiania i dostarczania faktur ustrukturyzowanych

Według definicji ustawowej za fakturę ustrukturyzowaną uznaje się fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: KSeF) wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie (art. 2 pkt 32a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; dalej: ustawa o VAT). Co do zasady podatnicy polskiego VAT są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu systemu administrowanego przez Szefa KAS.