Definicja pracownika w kontekście ustawy systemowej. Podleganie ubezpieczeniom społecznym.
Przepisy ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych odwołują się do definicji zawartych w kodeksie pracy. Tak samo rozumie się pojęcia pracownika, stosunku pracy czy zatrudnienia.
Postanowienie SN z dnia 22 lipca 2013 r. III UK 13/13
Pojęcia takie jak pracownik, stosunek pracy czy zatrudnienie nie mogą być interpretowane na użytek prawa ubezpieczeń społecznych inaczej niż interpretuje je akt prawny określający prawa i obowiązki pracowników i pracodawców - Kodeks pracy. Pogląd ten umacnia treść art. 6 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Przepis art. 6 ust. 1 pkt 1 stanowi bowiem, że obowiązkowemu ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami, a za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy (art. 8 ust. 1). Sformułowania te oznaczają więc odpowiednio pracownika i stosunek pracy według wskazań Kodeksu pracy.
Wyrok z dnia 18 października 2011 r. III UK 22/11
Zamieszczona w art. 8 ust. 1 ustawy systemowej regulacja, zgodnie z którą pracownikiem jest osoba pozostająca w stosunku pracy, w zasadzie nie definiuje samodzielnie tego pojęcia, lecz odsyła do przepisów Kodeksu pracy, skoro odwołuje się do właściwego tej gałęzi prawa terminu „stosunek pracy”. W myśl art. 2 k.p. pracownikiem jest zatem osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę, które to akty kreują stosunek prawny o cechach określonych w art. 22 § 1 k.p.
POTRZEBUJESZ POMOCY?