Jak obliczyć ekwiwalent za urlop wypoczynkowy dla kierowcy międzynarodowego
Od 1 marca 2023 r. zatrudniamy kierowcę, który wykonuje przewozy międzynarodowe i na terenie Polski. Od początku zatrudnienia osobie tej przysługuje: wynagrodzenie zasadnicze, ryczałt za pracę w godzinach nadliczbowych, ryczałt za pracę w porze nocnej, ryczałt za dyżury, premia regulaminowa do 20% wynagrodzenia zasadniczego, dopłata do delegowania (wyrównanie do minimalnej stawki sektorowej obowiązującej za granicą). W połowie listopada 2023 r. umowa o pracę z tym pracownikiem zostanie rozwiązana. W okresie zatrudnienia pracownik nie korzystał z urlopu wypoczynkowego, dlatego za 20 dni (160 godzin) wypłacimy mu ekwiwalent. Jak obliczyć jego wysokość? Czy uwzględniać tylko te składniki, od których były naliczone składki ZUS i podatek?
W podstawie wymiaru ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy powinni Państwo uwzględnić wszystkie wymienione składniki wynagrodzenia przysługujące kierowcy. Stosowane zwolnienia ze składek ZUS i podatku do wynagrodzenia za pracę za granicą nie mają tu znaczenia. Zatem stałe składniki wynagrodzenia należy uwzględnić w wysokości przysługującej pracownikowi w miesiącu nabycia prawa do ekwiwalentu, a składniki zmienne, tj. premię regulaminową i dopłatę do delegowania – w średniej wysokości wypłaconej w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu. Szczegóły w uzasadnieniu.
Przepisy pakietu mobilności nie zmodyfikowały przepisów ogólnego rozporządzenia urlopowego, które ma zastosowanie przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy i ekwiwalentu za ten urlop, przysługujących m.in. kierowcom delegowanym. Ta grupa zawodowa nie ma bowiem odrębnych regulacji w zakresie ustalania ww. należności.
Podstawa wymiaru ekwiwalentu za urlop. Przy obliczaniu ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy kierowcy międzynarodowego należy uwzględnić przysługujące mu wynagrodzenie:
- w stałej wysokości, określone w stawce miesięcznej, należne w miesiącu nabycia prawa do ekwiwalentu,
- zmienne za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc, wypłacone w okresie 3 miesięcy bezpośrednio poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu, w średniej wysokości z tego okresu.
Z podstawy wymiaru ekwiwalentu należy wyłączyć m.in.:
- jednorazowe lub nieperiodyczne wypłaty za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie,
- wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika przestoju,
- gratyfikacje (nagrody) jubileuszowe,
- wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy,
- ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy,
- wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną,
- kwotę wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę,
- nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne, należności przysługujące z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej (§ 6 ogólnego rozporządzenia urlopowego).
Co prawda wśród składników wyłączonych z podstawy wymiaru ekwiwalentu urlopowego znajduje się wyrównanie do wynagrodzenia minimalnego, jednak chodzi tu o wyrównanie do polskiej pensji minimalnej, o której mowa w art. 7 ustawy o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Natomiast wypłacany przez Państwa dodatek będący dopłatą do delegowania jest zmiennym składnikiem wynagrodzenia, który wyrównuje wynagrodzenie ustalone w umowie o pracę do poziomu wynikającego ze stawek sektorowych obowiązujących za granicą w kraju, w którym wykonywany jest transport. Dodatek ten należy uwzględnić w podstawie wymiaru ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
Zasady kalkulowania ekwiwalentu. Ekwiwalent za urlop wypoczynkowy jest obliczany w następujący sposób:
Krok 1. sumę miesięcznych wynagrodzeń stałych i zmiennych należy podzielić przez współczynnik ekwiwalentowy (w 2023 r. wynosi on 20,83 dla pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy, a w przypadku zatrudnienia w niepełnym wymiarze czasu pracy stanowi on proporcjonalną część tej wartości);
Krok 2. ekwiwalent otrzymany w kroku 1 za jeden dzień urlopu należy podzielić przez liczbę odpowiadającą dobowej normie czasu pracy obowiązującej pracownika;
Krok 3. ekwiwalent za 1 godzinę urlopu otrzymany w kroku 2 należy pomnożyć przez liczbę godzin niewykorzystanego przez pracownika urlopu wypoczynkowego.
Spółka z o.o. od 1 marca 2023 r. zatrudnia kierowcę w pełnym wymiarze czasu pracy, który wykonuje przewozy międzynarodowe i na terenie Polski. Od początku zatrudnienia osobie tej przysługuje miesięcznie:
- wynagrodzenie zasadnicze – 5000 zł;
- ryczałt:
– za pracę w godzinach nadliczbowych – 800 zł,
– za pracę w porze nocnej – 200 zł,
– za dyżury – 150 zł.
Pracownik ma też prawo do zmiennej premii regulaminowej i dopłaty do delegowania, która również przyjmuje zmienną wysokość. W połowie listopada 2023 r. pracownik otrzyma ekwiwalent za 20 dni (160 godzin) urlopu wypoczynkowego. W okresie ostatnich 3 miesięcy poprzedzających miesiąc nabycia prawa do ekwiwalentu pracownik otrzymał premie regulaminowe i dodatki za delegowanie w łącznej wysokości odpowiednio 2150 zł i 1780 zł.
Ekwiwalent za urlop wypoczynkowy wynosi 7163,20 zł i został obliczony następująco:
Krok 1. [(5000 zł + 800 zł + 200 zł + 150 zł + 1310 zł (2150 zł i 1780 zł) : 3)] = 7460 zł; 7460 zł : 20,83 = 358,14 zł;
Krok 2. 358,14 zł : 8 godzin = 44,77 zł;
Krok 3. 44,77 zł x 160 godzin = 7163,20 zł.
Przepisy ogólnego rozporządzenia urlopowego nie wskazują, że zarówno wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy, jak i ekwiwalent za ten urlop muszą być obliczone od podstawy, od której zostały pobrane składki na ubezpieczenia społeczne czy podatek. Tak samo jest przecież w sytuacji, gdy omawiane należności są obliczane od przychodu, od którego ze względu na przekroczenie 30-krotności nie są pobierane składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe albo pracownik korzysta ze zwolnienia z podatku. Istotny jest charakter składnika wynagrodzenia. Preferencje w zakresie składek ZUS czy podatku, z których korzystają pracownicy, nie mają tu znaczenia.
Zwolnienie ze składek i podatku części wynagrodzenia kierowcy międzynarodowego. Należy przypomnieć, że w przypadku kierowców wykonujących zadania służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych, których miesięczny przychód jest wyższy niż przeciętne wynagrodzenie, w skład przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne nie wchodzi m.in. kwota stanowiąca równowartość 60 euro za każdy dzień pobytu za granicą, z zastrzeżeniem, że tak ustalony miesięczny przychód tych osób, stanowiący podstawę wymiaru składek, nie może być niższy od kwoty przeciętnego wynagrodzenia. Przychody te są również zwolnione z podatku w wysokości stanowiącej równowartość 20 euro za każdy dzień pobytu kierowcy za granicą.
Do dni pobytu kierowcy za granicą nie są wliczane:
- dni urlopu wypoczynkowego,
- okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby,
- okres korzystania z urlopu bezpłatnego.
art. 26f–26i ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców – j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 1473; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 1523
art. 7 ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę – j.t. Dz.U. z 2020 r. poz. 2207; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 1667
art. 21 ust. 1 pkt 23d ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 1843
§ 6, § 14–19 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop – Dz.U. Nr 2, poz. 14; ost.zm. Dz.U. z 2009 r. Nr 174, poz. 1353
Alicja Kozłowska
specjalista z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, praktyk z wieloletnim doświadczeniem
