Interpretacja indywidualna z dnia 27 listopada 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.692.2025.1.MR
Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie może korzystać ze zwolnienia podatkowego przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, gdyż zwolnienie to odnosi się wyłącznie do indywidualnych twórców lub artystów wykonawców, nie zaś do podmiotów zbiorowych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
4 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Spółka zajmuje się wystawianiem autorskich przedstawień artystycznych i wystawia faktury zwolnione od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT, w nazwie usługi Spółka wpisuje: honorarium za występy artystyczne za dany miesiąc.
W odpowiedzi na pytania, wskazali Państwo następujące informacje:
1.Czy są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług?
Tak, są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.Kto jest stronami umowy zawieranej o świadczenie usługi przedstawienia artystycznego?
Stronami umowy zawieranej o świadczenie usługi przedstawienia artystycznego jest A (…). z B (…).
3.Czy wynagrodzenie wypłacane Państwu z tytułu świadczenia usług stanowi honorarium?
Tak. Wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług stanowi honorarium.
4.Czy świadczone przez Państwa usługi będące przedmiotem pytania są ściśle związane z kulturą? Jeśli tak, to na czym ten związek polega?
Usługi są ściśle związane z kulturą. Związek polega na tworzeniu autorskich utworów, skeczy, scenariuszy.
5.Czy usługi wystawienia przedstawienia artystycznego mają charakter kreacyjny, tj. wiążą się z pracą twórczą i wymagającą kreatywności, cechują się niepowtarzalnością, są wykonywane według Państwa autorskiego pomysłu oraz skutkują powstaniem czegoś nowego, tzn. utworu w rozumieniu ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych?
Tak, przedstawienia są kreacyjne, niepowtarzalne, autorskie i wiążą się z pracą twórczą i wymagają kreatywności.
6.Czy w wyniku zrealizowania ww. usługi powstaje/powstanie „utwór” w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.)?
Tak, w wyniku zrealizowania usługi powstaje „utwór” (wydarzenie kabaretowe, teatralne) w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
7.Czy tworząc ww. utwór przyczyniają się Państwo do upowszechniania dorobku kulturalnego? W czym to upowszechnienie się przejawia?
Tak. Przyczyniają się Państwo do dorobku kulturalnego. Tworzą Państwo spektakle, koncerty kabaretowe, które są wystawiane dla publiczności w całej Polsce.
8.Czy Państwa nazwa/pseudonim będą uwidocznione i podane do publicznej wiadomości na egzemplarzach utworu?
Jeżeli będą Państwo wydawać płyty lub książki z Państwa twórczością, to tak.
9.Czy zawierając umowy na świadczenie usługi przedstawienia artystycznego udzielają/zamierzają Państwo udzielić licencji na korzystanie z praw autorskich do ww. utworu i pobierają Państwo z tego tytułu wynagrodzenie w formie honorarium?
Tak. Udzielając licencji na korzystanie z praw autorskich otrzymują Państwo z tego tytułu wynagrodzenie w formie honorarium.
10.Czy świadcząc usługi przedstawienia artystycznego, wykonują Państwo usługi, wymienione w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)? Jeżeli tak, to proszę wskazać jakie konkretnie usługi wskazane w art. 43 ust. 19 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, Państwo świadczą.
Świadcząc usługi przedstawienia artystycznego, nie wykonują Państwo usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.
Pytanie
Czy Wnioskodawca (A) może korzystać ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, mają Państwo prawo skorzystać ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi kulturalne świadczone przez:
a)podmioty prawa publicznego lub inne podmioty uznane na podstawie odrębnych przepisów za instytucje o charakterze kulturalnym lub wpisane do rejestru instytucji kultury, prowadzonego przez organizatora będącego podmiotem tworzącym instytucje kultury w rozumieniu przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną,
b)indywidualnych twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Na mocy art. 43 ust. 19 ustawy:
Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 33, nie ma zastosowania do:
1)usług związanych z filmami i nagraniami na wszelkich nośnikach,
2)wstępu:
a)na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego,
b)do wesołych miasteczek, parków rozrywki, cyrków, dyskotek, sal balowych,
c)do parków rekreacyjnych, na plaże i do innych miejsc o charakterze kulturalnym,
3)wstępu oraz wypożyczania wydawnictw w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą,
4)usług związanych z produkcją filmów i nagrań na wszelkich nośnikach,
5)działalności agencji informacyjnych,
6)usług wydawniczych,
7)usług radia i telewizji, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 34,
8)usług ochrony praw.
Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Hipoteza normy prawnej zawarta w powyższym przepisie art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy będzie zatem obejmować wyłącznie podmioty expressis verbis w nim ujęte.
Analizując powołane wyżej regulacje dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 33 ustawy, w zakresie usług kulturalnych zauważyć należy, że warunkiem zastosowania ww. zwolnienia od podatku jest spełnienie przesłanki o charakterze podmiotowym odnoszącej się do usługodawcy, jak również przedmiotowym, dotyczącym rodzaju świadczonych usług. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie będzie miało zastosowania.
W skład grupy podmiotów uprawnionych do zwolnienia – zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy – weszli indywidualni twórcy i artyści wykonawcy, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzani w formie honorariów, w tym za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania utworów.
Ustawodawca – w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy – wymienia usługi indywidualnych twórców i artystów wykonawców, odsyłając w celu zdefiniowania tych pojęć do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.), zwanej dalej ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
I tak, zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W myśl art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1)wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2)plastyczne;
3)fotograficzne;
4)lutnicze;
5)wzornictwa przemysłowego;
6)architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7)muzyczne i słowno-muzyczne;
8)sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9)audiowizualne (w tym filmowe).
Na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Stosownie do art. 85 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Każde artystyczne wykonanie utworu lub dzieła sztuki ludowej pozostaje pod ochroną niezależnie od jego wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia.
Zgodnie z art. 85 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Artystycznymi wykonaniami, w rozumieniu ust. 1, są w szczególności: działania aktorów, recytatorów, dyrygentów, instrumentalistów, wokalistów, tancerzy i mimów oraz innych osób w sposób twórczy przyczyniających się do powstania wykonania.
Z treści ww. przepisów można zatem wywieść, że twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Użyte w tym przepisie określenie „przejaw działalności twórczej”, należy rozumieć jako uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym.
Tak sformułowana treść przepisów określających zwolnienie od podatku, gdzie szczególnie akcentowana jest „indywidualność twórców i artystów wykonawców”, w zestawieniu z brzmieniem przepisów ustawy o prawie autorskim pozwala stwierdzić, że intencją ustawodawcy podatkowego było objęcie zwolnieniem wyłącznie takich usług kulturalnych, które świadczone są przez twórców, artystów wykonawców, z uwzględnieniem ich szczególnych relacji z dziełem, utworem. Powyższego przymiotu twórcy, czy artysty wykonawcy z pewnością nie można przypisać np. spółkom.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo Spółką posiadającą status czynnego zarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności zajmują się Państwo wystawianiem autorskich przedstawień artystycznych. Stronami umowy zawieranej o świadczenie usługi przedstawienia artystycznego są Państwo i inna spółka. Wskazane usługi są ściśle związane z kulturą i polegają na tworzeniu autorskich utworów, skeczy, scenariuszy. Wystawiane przez Państwa przedstawienia są kreacyjne, niepowtarzalne, autorskie i wiążą się z pracą twórczą oraz wymagają kreatywności. Tym samym przyczyniają się Państwo do upowszechniania dorobku kulturalnego. Wynagrodzenie otrzymywane przez Państwa z tytułu świadczenia ww. usług stanowi honorarium. Również w przypadku udzielenia licencji na korzystanie z praw autorskich, otrzymują Państwo wynagrodzenie w formie honorarium. Świadcząc usługi przedstawienia artystycznego, nie wykonują Państwo usług wymienionych w art. 43 ust. 19 ustawy.
Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania zwolnienia od podatku VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy – dla świadczonych przez Państwa usług.
Należy wskazać, że aby świadczenie usług skorzystało ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, wymagane jest posiadanie statusu indywidualnego twórcy lub artysty wykonawcy. Natomiast Państwo w zakresie prowadzonej działalności posiadają status spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Tym samym nie mogą Państwo korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy, gdyż jako podmiot gospodarczy nie posiadają Państwo statusu indywidualnego twórcy lub artysty wykonawcy. Status taki może być przyznany wyłącznie personalnie konkretnej osobie, a nie spółce, która ze swojej istoty jest podmiotem zbiorowym. Wobec tego tylko i wyłącznie usługi świadczone przez osoby fizyczne posiadające statusu indywidualnego twórcy lub artysty wykonawcy objęte są zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Odnosząc przedstawione okoliczności sprawy do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że skoro prowadzą Państwo działalność gospodarczą (w ramach której świadczą Państwo usługi związane z wystawianiem autorskich przedstawień artystycznych) w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, to tym samym nie mogą Państwo być uznani za indywidualnego twórcę lub artystę wykonawcę. Zatem nie są Państwo podmiotem wymienionym w art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Podsumowując, stwierdzam, że świadczone przez Państwa usługi nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 33 lit. b ustawy.
Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
