Interpretacja indywidualna z dnia 10 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.789.2025.2.MM

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

-nieprawidłowe – w części dot. kwalifikacji specjalistycznego sprzętu oraz specjalistycznego oprogramowania jako materiałów,

-nieprawidłowe - w części dot. uznania za koszty kwalifikowane wydatków poniesionych na nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników na podstawie umowy zlecenia albo w ramach kontraktu B2B,

-prawidłowe - w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 2 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 10 listopada 2025 r. (wpływ 11 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzeń przyszłych

I. Informacje ogólne o Wnioskodawcy

Ogólny opis działalności Wnioskodawcy

Wnioskodawca jest polskim podmiotem zajmującym się świadczeniem usług doradczych dla przedsiębiorstw w zakresie ulepszenia i optymalizacji stosowanych w przedsiębiorstwach oprogramowania (software) i sprzętu komputerowego (hardware); wdrażania rozwiązań z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) w usługach swoich klientów; tworzenia oprogramowania wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI) oraz matematykę stosowaną w zakresie analizowania, analizy danych.

Szczegółowo Wnioskodawca działa w ramach następujących projektów:

(…).

Projekty B+R Wnioskodawcy charakteryzują się innowacyjnością oraz zastosowaniem nowych technologii, które w znacznym stopniu różnią się od wcześniejszych rozwiązań:

(…).

Cele Wnioskodawcy w zakresie realizowanych projektów B+R obejmują:

(…).

Systematyczność działań Wnioskodawcy przejawia się w uporządkowanej realizacji prac badawczo-rozwojowych zgodnie z ustalonymi harmonogramami. Firma stale wprowadza nowe rozwiązania, korzystając z harmonogramów projektowych oraz ewidencji czasu pracy, co umożliwia systematyczne śledzenie postępów w realizacji celów B+R. Każdy projekt jest realizowany według ustalonego cyklu prac, obejmującego etapy analizy, projektowania, wdrażania oraz testowania.

Dla każdego z projektów, takich jak (…) czy (…), przygotowano harmonogramy obejmujące cykle miesięczne oraz kwartalne, które uwzględniają konkretne etapy pracy (badanie, testowanie, wdrażanie). Harmonogramy są realizowane zgodnie z planem, a realizacja kolejnych etapów podlega regularnej ocenie wydajności i poprawności działania w celu ewentualnych korekt lub innowacji w trakcie trwania projektu.

Prace nad projektami, takimi jak (…), mają na celu odkrycie nowych możliwości w obszarze (...), a projekt (…) rozwija nowe sposoby analizy danych (...) przy użyciu zaawansowanych narzędzi matematycznych. Z kolei projekt (…) dąży do (...). Odkrycia te wspierają innowacje w modelowaniu danych oraz procedurach biznesowych.

Projekty są opracowywane na podstawie oryginalnych koncepcji, które zakładają stworzenie nowatorskich funkcji, jak również są rozwijane na podstawie autorskich algorytmów i metod badawczych.

Każdy z efektów projektów, jak nowatorskie oprogramowanie czy autorskie algorytmy, ma innowacyjny charakter i jest odpowiedzią na specyficzne potrzeby klientów w dziedzinach, takich jak AI oraz analityka danych (np. (...)). Projekty realizowane są w sposób umożliwiający ich odtworzenie i adaptację w innych sektorach przemysłu, co jest zgodne z zasadą powtarzalności.

Pod pojęciem „współpracownicy” rozumie się osoby wykonujące pracę na podstawie umów zlecenie lub kontrakt B2B. Współpracownicy wykonują zlecone im zadania B+R z uwzględnieniem ich specjalistycznej wiedzy, jak np. programowanie i tworzenie dokumentacji eksperckiej. W szczególności są to wspólnicy Wnioskodawcy, którzy świadczą swoje usługi na podstawie umowy zlecenie. W przeszłości wspólnicy świadczyli także usługi na podstawie umów B2B, jednak działalność gospodarcza w tym zakresie pozostaje aktualnie zawieszona.

Koszty wynagrodzeń mieszczą się w zakresie należności wymienionych w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Prace nad produktami oraz dokumentacją obejmują projektowanie zaawansowanych algorytmów AI, a także dokumentację hardware niezbędną do wytworzenia urządzeń o specyfikacji wymaganej do poprawnej i płynnej integracji systemów AI. Dokumentacja projektowa i schematy hardware są tworzone z myślą o innowacyjnych zastosowaniach AI.

W procesie tworzenia i rozwoju produktów opartych o sieci neuronowe, Wnioskodawca wykorzystuje szereg nowatorskich narzędzi, koncepcji i rozwiązań, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Należą do nich m.in.:

(…).

Dziedzina ta rozwija się bardzo dynamicznie i w związku z powyższym na bieżąco dostosowuje się wykorzystywane technologie, które pojawiają się na rynku. Powyższe narzędzia i rozwiązania pozwalają Wnioskodawcy na tworzenie produktów, dokumentacji i schematów, które w znacznym stopniu różnią się od rozwiązań już funkcjonujących w firmie Wnioskodawcy.

Rozwój projektów pozwolił na zdobycie wiedzy z zakresu zaawansowanego programowania AI, analizy dużych zbiorów danych, budowania naturalnych modeli (…) oraz integracji AI z urządzeniami hardware. Pozyskane know-how będzie wykorzystywane w przyszłych projektach, szczególnie w obszarze (...).

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca posiadał wiedzę z zakresu matematyki stosowanej, uczenia maszynowego oraz AI. Dodatkowe kwalifikacje założycieli obejmowały doświadczenie akademickie i publikacyjne, co stanowiło podstawę dla dalszego rozwoju.

Prace Wnioskodawcy prowadzą do postępu technologicznego, ponieważ opracowywane są nowe algorytmy oraz innowacyjne rozwiązania w zakresie AI i analityki, które usprawniają procesy analizy danych, zwiększają efektywność oprogramowania i generują nowe możliwości technologiczne w dziedzinie AI, w tym programowania komputerowego.

W procesie wytwarzania, rozwoju i ulepszania Produktów, dokumentacji i schematów hardware Wnioskodawca nie ogranicza się do standardowych metod programowania. Oprócz powszechnie stosowanych narzędzi i technologii informatycznych, sięga się po rozwiązania unikalne, niestandardowe, a także tworzy się nowe, bardziej wydajne algorytmy w oparciu o nowe techniki programowania.

Wnioskodawca nie korzystał z ulgi na działalność B+R w związku z prowadzonymi projektami. Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję rachunkową w sposób zgodny z wymogami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby móc terminowo i dokładnie ustalać dochody, co pozwala na prawidłowe rozliczenie podatkowe i korzystanie z preferencji IP Box oraz ulgi B+R.

Dokumentacja projektowa i schematy hardware zostały stworzone jako wsparcie technologiczne produktów AI oraz ich integracji z urządzeniami elektronicznymi. Są to utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i podlegają ochronie na podstawie art. 74 tej ustawy. Dokumentacja ta jest również wynikiem działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy, co spełnia kryteria projektów B+R.

W tym miejscu Wnioskodawca informuje, że wcześniej w ramach niektórych z ww. projektów działał i nadal działa w ramach (…) Sp. z o.o. z siedzibą w (…), dla której uzyskał pozytywną interpretację podatkową. Natomiast od lutego 2026 roku Wnioskodawca przenosi wszelką działalność w ramach powyższych projektów na swoją jednoosobową działalność gospodarczą, dla której składany jest niniejszy wniosek.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT. Przeważającym przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę jest działalność związana z oprogramowaniem (PKD 62.01.Z). Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.

Wnioskodawca prowadzi działalność, która nosi znamiona działalności badawczo-rozwojowej i uzyskuje z niej przychody.

Zarówno w ramach bieżącej działalności (polegającej na wykonywaniu projektów w określonym przedmiocie działalności), jak i w ramach realizacji obowiązków w dziale B+R, w tym w ramach prowadzonego projektu badawczo-rozwojowego, osoby współpracujące z Wnioskodawcą wytwarzają projekty, które można uznać za utwory.

Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień podatkowych, więc Wnioskodawca rozważa dokonanie odliczeń przysługujących jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowalnych, które nie były/nie są/nie będą uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca będzie prowadzić działalność w zakresie opisanym powyżej również w przyszłości. Wnioskodawca nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia.

Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Wnioskodawca nie otrzymał/nie otrzymuje zwrotu w jakiejkolwiek formie kosztów poniesionych na wynagrodzenia Pracowników, materiałów, surowców i narzędzi oraz środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych do realizacji działalności w zakresie wytwarzania Produktów.

Wnioskodawca nie korzysta korzystał ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b Ustawy o PIT.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca w sposób systematyczny opracowuje nowe koncepcje produktów, modyfikuje oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu są zróżnicowane od istniejących rozwiązań. Wnioskodawca tworzy również własne systemy i procedury działań, których celem jest szkolenie modeli sztucznej inteligencji AI w sposób umożliwiający wykorzystanie danego modelu AI dla potrzeb działalności danego klienta, a nadto optymalizację działań i procedur wśród pracowników/agentów AI w działalności danego klienta. Czynności, które wykonuje Wnioskodawca, stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Tym samym, działalność realizowana przez Wnioskodawcę spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT w zw. z pkt 39 i 40 analizowanego przepisu ustawy o PIT (w rozumieniu Wnioskodawcy).

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza oprogramowanie (kod źródłowy), schematy hardware, specjalistyczną dokumentację i ekspertyzy. Produkty wytwarzane są przez programistów wykonujących czynności w ramach umowy o pracę oraz umowy o dzieło/zlecenie, jak również przez programistów wykonujących prace w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Produkty powstają w procesie programowania lub tworzenia dokumentacji, które jest traktowane jako część prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawcę. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace dotyczą stworzenia nowego rozwiązania informatycznego w postaci oprogramowania (kodu źródłowego) lub specjalistycznej dokumentacji i ekspertyz, wykorzystują dostępną wiedzę lub pozyskują nową wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań, są prowadzone systematycznie, według ustalonego harmonogramu, mają twórczy charakter, są nastawione na stworzenie lub wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy w celu wytworzenia Produktu, są związane z nabywaniem, łączeniem i wykorzystywaniem dostępnej wiedzy i kwalifikacji z zakresu IT, programowania, sprzętu i matematyki.

Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz Kontrahentów w oparciu o umowy współpracy, które pozostają w związku wykonywaniem przez niego i danego Kontrahenta działalności gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla ponadto, że Umowy lub Regulaminy świadczenia usług, które łączą go z Kontrahentami nie nosiły znamion umowy pracę, Wnioskodawca nie działał pod kierownictwem Kontrahenta ani w czasie i miejscu wskazanym przez Kontrahenta. Kontrahent wskazywał jedynie ogólny kierunek działań Wnioskodawcy – poprzez wskazanie, jakie ma aktualne potrzeby biznesowe i jakie procesów usprawnienia lub wprowadzenia potrzebuje w swojej organizacji. Działania Wnioskodawcy zmierzały do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez niego wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań.

Wnioskodawca wykonuje usługi we własnym zakresie, na własne ryzyko oraz na własną odpowiedzialność, z wykorzystaniem swojego doświadczenia oraz zasobów (w tym pracowników i współpracowników) niezbędnych do pełnej, skutecznej i prawidłowej realizacji umowy współpracy. Wnioskodawca nie świadczy usług w jednym wskazanym miejscu przez Kontrahenta, ma dowolność w wyborze miejsca, w którym będzie świadczył usługi.

Wnioskodawca tworzy Produkty w ramach projektów, które charakteryzują się wysokim stopniem złożoności, kreatywności i twórczości (dalej: „Projekty B+R”). W celu realizacji Projektów B+R Wnioskodawca zatrudnia osoby w oparciu o umowę o pracę oraz umowę zlecenia w ramach współpracy B2B (dalej: „Pracownicy”). Pracownicy posiadają odpowiednie kompetencje, doświadczenie i wykształcenie do realizowania Projektów B+R. Wnioskodawca równolegle prowadzi kilka Projektów B+R.

W ramach Projektów B+R Spółka podejmuje prace związane z:

-tworzeniem i projektowaniem nowych Produktów,

-ulepszaniem Produktów, w tym tworzenie nowych elementów/funkcjonalności Produktów,

-opracowaniem technologii do tworzenia Produktów.

Powyższe etapy możliwe są do wydzielenia w standardowym procesie tworzenia oprogramowania. Ze względu na nieprzewidywalność Projektów B+R (tj. niepewność co do powstania Produktu), w każdym z przypadków niektóre z powyższych etapów mogą ulec zmianie, w inny sposób mogą zazębiać się z kolejnym/poprzednim etapem.

W ramach projektu (…) Wnioskodawca:

(…).

Sposób prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę

Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę od początku jego istnienia w sposób ciągły i systematyczny, a jej efektem jest tworzenie Produktów dopasowanych do indywidualnych potrzeb klientów – użytkowników końcowych. Działania Wnioskodawcy zmierzały i nadal zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Systematyczność tych działań polegała i nadal polega na wykonywaniu prac zgodnie z zaplanowanym harmonogramem. Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN „systematyczny” oznacza: o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny (https://sjp.pwn.pl/szukaj/Systematyczny.html).

Współpraca z kontrahentem

Wnioskodawca nie działała/nie działał/nie będzie działał pod kierownictwem Kontrahenta ani w czasie i miejscu wskazanym przez Kontrahenta. Kontrahent wskazywał jedynie ogólny kierunek działań Wnioskodawcy w zakresie wymagań, oczekiwań dotyczących działającego już produktu bądź oczekiwanych nowych funkcjonalności, w których Wnioskodawca zobowiązany był ukończyć dane zamówienie – projekt, produkt lub proces. Wnioskodawca wykonuje usługi dla Kontrahenta w miejscu przez siebie wybranym, sporadycznie pojawia się potrzeba spotkania z Kontrahentem w jego siedzibie lub innym miejscu przez niego wyznaczonym. Działania Wnioskodawcy zmierzały do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów posiadanej przez niego wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych rozwiązań lub nowych zastosowań istniejących już rozwiązań.

Prowadzone przez Wnioskodawcę prace badawczo-rozwojowe obejmują szerokie spektrum działań, od badania potrzeb klienta, weryfikacji założeń i możliwości technicznych/technologicznych po stronie klienta, dobór odpowiednich rozwiązań technologicznych, prace koncepcyjne nad działaniem i wykonaniem Produktów, aż po stworzenie projektu nowego Produktu.

Wnioskodawca podkreśla, iż na etapie projektowania poszczególnego Produktu opracowywane są nowe funkcjonalności na zlecenie poszczególnych klientów, czy też modyfikowane istniejące funkcjonalności w innowacyjny sposób, które to powodują stworzenie Produktu spełniającego wszystkie potrzeby danego klienta o wymaganych, ulepszonych cechach, czy sprawniejszym działaniu – tym samym powstaje finalnie nowy Produkt.

Twórczy charakter przejawia się zatem w każdorazowym stworzeniu Produktu dostosowanego do specyficznych wymagań, potrzeb i warunków technicznych występujących u danego klienta, poprzez wprowadzenie nowych funkcjonalności lub/i modyfikowanie istniejących (w sposób opisany powyżej), co każdorazowo potwierdza jego innowacyjność w skali rynku/Wnioskodawcy.

Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę

Wnioskodawca wskazuje, że czynności programistyczne (twórcze), które Wnioskodawca wykonuje, stanowią do 90% otrzymywanego dochodu.

Wnioskodawca także wykonuje dodatkowe czynności, które stanowią do 10% jego miesięcznego wynagrodzenia, jednakże ta część działań Wnioskodawcy nie jest objęta przedmiotowym wnioskiem. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco ewidencję, w której są ujęte wszystkie przeniesione przez niego prawa autorskie.

W prowadzonej ewidencji wyodrębnione jest każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

II. Szczegółowy opis usług świadczonych przez Wnioskodawcę

Prace B+R

W ramach wspomnianej działalności Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne i/lub polegające na stworzeniu eksperckiej dokumentacji, zlecone przez klienta, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Rozwiązania te obejmują wdrożenie lub ulepszenie wykorzystania sztucznej inteligencji (AI) w działalności klienta; opracowanie eksperckiej dokumentacji projektowej na potrzeby wniosków patentowych; wdrożenia lub ulepszenia systemów sprzętowych (hardware) w działalności klienta, w tym opracowywanie zaawansowanych schematów hardware, opracowywanie rozwiązań AI ulepszających i ułatwiających procesy biznesowe, szkolenie modeli AI pod konkretne potrzeby kontrahenta. W efekcie świadczonych przez Wnioskodawcę usług powstają Produkty tworzone pod potrzeby indywidualne Kontrahenta.

Tworzone przez Wnioskodawcę Produkty uwzględniają dostępne zasoby przedsiębiorstwa klienta w zakresie software (oprogramowania) i hardware (osprzętowania):

•ciągłe i systematyczne ulepszanie, tworzenie nowych i automatyzowanie istniejących procesów i procedur pozwalających na sprawniejsze, bezpieczniejsze i bardziej innowacyjne działanie przedsiębiorstw/organizacji,

•wytwarzanie nowego oraz ulepszanie istniejącego oprogramowania systemów pozwalających użytkownikom na zautomatyzowane zarządzanie procesami wewnętrznymi przedsiębiorstwa/organizacji,

•wdrażanie nowych oraz zastąpienie przestarzałych elementów oprogramowania bardziej innowacyjnymi, w tym przede wszystkim z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI),

•poprawianie rozwiązań odpowiadających za niefunkcjonalne wymagania stawiane przez klienta, takie jak wydajność, skalowalność i bezpieczeństwo procesów biznesowych. W tym celu dokonuje badania metryk. Na podstawie metryk sporządzany jest plan poprawy wydajności, który następnie podlega wdrożeniu,

•rozwijanie i tworzenie nowych bibliotek i frameworków, które bazują na istniejących rozwiązaniach,

•tworzenie zaawansowanej dokumentacji projektowej, uwzględniającej nowoczesne rozwiązania techniczne i sprzętowe, na potrzeby składania przez klienta wniosków patentowych,

•tworzenie schematów hardware, uwzględniających nowoczesne rozwiązania techniczne i sprzętowe, tak aby w działalności klienta wykorzystywać nowoczesny sprzęt, automatyzując działalność przedsiębiorstwa/organizacji w jak największym zakresie,

•opracowywanie rozwiązań AI ulepszających i ułatwiających procesy biznesowe,

•szkolenie modeli AI pod konkretne potrzeby kontrahenta.

Podsumowując, do zakresu obowiązków Wnioskodawcy względem Kontrahenta należy przede wszystkim modyfikacja i dostosowanie oprogramowania według specyfikacji i danego zamówienia klienta, tworzenia nowych funkcjonalności oprogramowania oraz optymalizacja wydajności oprogramowania, zarówno po stronie kodu, jak i infrastruktury sprzętowej, a także tworzenie zaawansowanych procedur wykorzystujących sztuczną inteligencję w procesach biznesowych lub ułatwiających szkolenie konkretnych modeli AI na konkretne potrzeby.

Wytwarzanie oprogramowania mającego na celu zautomatyzowanie procesów w działalności klienta ma zatem miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania jej zasobów do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności – nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym m.in. z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów czy usług), w postaci innowacyjnego oprogramowania, przede wszystkim wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI). W ramach omawianej działalności zobowiązany jest do zdobywania, poszerzania i łączenia interdyscyplinarnej wiedzy z dziedziny analizy i optymalizacji procesów, w szczególności w technologii, w której tworzy to oprogramowanie i która umożliwia automatyzację procesów. Efektem prowadzonej działalności są indywidualne i niepowtarzalne rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub są one na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Działania polegające na rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania każdorazowo zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania. Dodatkowo, tworzone rozwiązania (w postaci oprogramowania) stanowią rezultat indywidualnej, twórczej pracy prowadzonej przez Wnioskodawcę.

Ponadto, w oparciu o informacje uzyskane od klienta, Wnioskodawca na potrzeby klienta sporządza skomplikowaną technicznie i ekspercko dokumentację o charakterze technicznym lub naukowym, którą klient wykorzystuje przy usprawnianiu procesów biznesowych. Każdorazowo dokumentacja ta ma charakter twórczy, niewystępujący dotychczas w praktyce gospodarczej i innowacyjny, ponieważ sporządzania jest indywidualnie dla potrzeb konkretnego klienta.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności sporządza również schematy hardware (osprzętowania), które prowadzą do usprawnienia działalności klienta i wykorzystania w tej działalności nowoczesnego sprzętu. Każdy taki schemat różni się od poprzedniego, dostosowany jest do potrzeb konkretnego klienta, a z racji na to, że rynek hardware (osprzętowania) stale się zmienia i rozwija, to każdy kolejny schemat znacznie różni się od poprzedniego, wykorzystując rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub są one na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Ponadto, oprócz świadczenia wyżej opisanych usług, Wnioskodawca w przyszłości planuje tworzyć i rozwijać własne produkty oraz (…) (produkt jako usługa). Wnioskodawca planuje wytwarzać (…). Jest to zaawansowana, nowoczesna technologia, która nie występuje jeszcze na rynku. Wytworzenie takich produktów wymagać będzie od Wnioskodawcy dużych nakładów, w tym przede wszystkim zakup specjalistycznego sprzętu ((...)), oraz kosztów wytworzenia wielu prototypów.

Produkt jako usługa planowany do wdrożenia w przyszłości przez Wnioskodawcę będzie mieć formę (…), a jego wytworzenie również wymagać będzie nabycia specjalistycznego sprzętu przez Wnioskodawcę, w tym przede wszystkim zakupu urządzeń do interfejsu mózg - komputer, nowoczesnych procesorów graficznych i wielu innych.

Prace te łącznie określane są przez Wnioskodawcę jako prace B+R.

Opis prac wykonanych przez pracowników lub współpracowników Wnioskodawcy

Prace B+R prowadzone przez Wnioskodawcę, obejmują tworzenie nowych, innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie IT i mają charakter systematyczny, twórczy i projektowy. Oznacza to, że w celu opracowania konkretnego rozwiązania informatycznego (stworzenia konkretnej funkcjonalności czy Produktu) tworzony jest projekt oraz powoływany jest zespół projektowy, którego zadaniem jest realizacja tego projektu, tj. opracowanie i wytworzenie danego oprogramowania (kodu źródłowego).

Praca projektowa w zakresie Prac B+R jest realizowana zgodnie z wewnętrznymi procedurami zarządzania projektami informatycznymi, które określają podstawowe zasady przebiegu, planowania i monitorowania każdego projektu.

Projekty stworzone przez pracowników i/lub współpracowników w ramach czynności opisanych we wniosku są projektami niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu, określone w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509 z późn. zm.), tj. są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). We wniosku zostało wskazane, że Wnioskodawca prowadzi projekt realizowany w ramach działalności badawczo-rozwojowej. W ramach projektu Wnioskodawca opracowuje innowacyjny Produkt. Faktycznie obowiązki w zakresie opracowania innowacyjnego produktu realizowane są przez wykwalifikowany zespół pracowników i współpracowników. Prace w tym zespole polegają na opracowaniu dedykowanych rozwiązań dla ich Kontrahentów. Zakres wykonywanych prac poszczególnych pracowników różni się w zależności od posiadanych umiejętności i kompetencji, ale każdy z tych pracowników zaangażowany jest w proces twórczy, w ramach którego powstaje dokumentacja projektowa spełniająca cechy do uznania jej za utwór w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania i dostarczania swoim klientom różnego rodzaju rozwiązań i usług informatycznych. Klienci prowadzą działalność w różnych sektorach gospodarki.

Zakres działalności Wnioskodawcy obejmuje realizację projektów, których celem jest projektowanie i wdrażanie szeroko rozumianych programów komputerowych. Oprogramowanie może zostać stworzone przez Wnioskodawcę od podstaw na indywidualne zamówienie na potrzeby klienta bądź też jest projektowane z myślą o zastosowaniu na własne potrzeby w ramach prowadzonej działalności Wnioskodawcy. Oprócz tworzenia oprogramowania od podstaw, Wnioskodawca podejmuje się również opracowywania nowych bądź istotnie zmodyfikowanych możliwości istniejącego już oprogramowania (np. w formie dodatkowych modułów, komponentów, z których może korzystać klient lub pracownicy Wnioskodawcy). Wiąże się to zasadniczo z przeprowadzeniem istotnych zmian architektonicznych w istniejącym oprogramowaniu oraz dodaniem nowego kodu źródłowego do już istniejącego oprogramowania. Rozwinięcia lub modyfikacje oprogramowania zmierzają w istocie do istotnej poprawy użyteczności lub funkcjonalności tego oprogramowania. Wskazane powyżej opracowywanie oprogramowania od podstaw oraz nowych, bądź istotnie zmodyfikowanych, możliwości istniejącego już oprogramowania (dalej: „Oprogramowanie”) jest szczegółowo opisane w dalszej części opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Ponadto, w oparciu o informacje uzyskane od klienta, Wnioskodawca na potrzeby klienta sporządza skomplikowaną, techniczną i ekspercką dokumentację projektową o charakterze technicznym, którą klient wykorzystuje przy szkoleniu modeli AI lub usprawnianiu procesów biznesowych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji AI. Każdorazowo dokumentacja ta ma charakter twórczy, niewystępujący dotychczas w praktyce gospodarczej i innowacyjny, ponieważ sporządzania jest na cele konkretnego biznesu lub konkretnego modelu sztucznej inteligencji, który zawsze dotyczy rozwiązania nowego i innowacyjnego.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności sporządza również schematy hardware (osprzętowania), które prowadzą do usprawnienia działalności klienta i wykorzystania w tej działalności nowoczesnego sprzętu. Każdy taki schemat różni się od poprzedniego, dostosowany jest do potrzeb konkretnego klienta, a z racji na to, że rynek hardware (osprzętowania) stale się zmienia i rozwija, to każdy kolejny schemat znacznie różni się od poprzedniego, wykorzystując rozwiązania niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub są one na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Tak samo każdorazowo różnią się od siebie każde kolejne podejmowane przez Wnioskodawcę działania na poczet rozwiązań AI usprawniających procesy budowlane, a to z tego powodu, że każdy klient Wnioskodawcy działa w innej branży.

Ponadto, oprócz świadczenia wyżej opisanych usług, Wnioskodawca w przyszłości planuje tworzyć i rozwijać własne produkty oraz (…) (produkt jako usługa). Wnioskodawca planuje wytwarzać (…). Jest to zaawansowana, nowoczesna technologia, która nie występuje jeszcze na rynku. Wytworzenie takich produktów wymagać będzie od Wnioskodawcy dużych nakładów, w tym przede wszystkim zakup specjalistycznego sprzętu ((...)), oraz kosztów wytworzenia wielu prototypów.

Produkt, jako usługa planowana do wdrożenia w przyszłości przez Wnioskodawcę, będzie mieć formę (…), a jego wytworzenie również wymagać będzie nabycia specjalistycznego sprzętu przez Wnioskodawcę, w tym przede wszystkim zakupu urządzeń do interfejsu mózg - komputer, nowoczesnych procesorów graficznych i wielu innych.

Pracownicy

Podczas doboru osób do danego projektu istotne jest posiadanie przez pracownika odpowiedniej wiedzy technologicznej i branżowej oraz kompetencji, które w połączeniu z wiedzą i kompetencjami innych członków zespołu pozwalają na skuteczne prowadzenie Prac B+R.

Wnioskodawca zatrudnia Pracowników (rozumianych także jako osoby współpracujące i zleceniobiorców) w celu tworzenia i rozwijania Produktów, w szczególności na następujących stanowiskach: (…).

Pracownicy, realizując wyznaczone im zadania tworzenia lub rozwijania Produktów, każdorazowo działają za pomocą niestandardowej i unikalnej metodologii, zależnej od specyfiki systemu komputerowego.

Pracownicy, tworząc odpowiednie rozwiązania, mogą się opierać na już zdobytych zasobach wiedzy, umiejętności i doświadczenia (tj. wykorzystują istniejące już technologie informatyczne oraz języki programowania), ale nie powielają oni stosowanych wcześniej rozwiązań, lecz dążą do osiągnięcia rezultatu w postaci nowych i bardziej wydajnych algorytmów i skryptów. Jest to poniekąd wymuszone specyfiką i oryginalnością każdego z projektów oraz potrzebami biznesowymi, jakie muszą być adresowane w Produktach. Unikalność metodologii i rozwiązań polega na tworzeniu autorskiego algorytmu lub skryptu, będącego wynikiem pracy twórczej o indywidualnym charakterze osób pracujących nad projektem. Taki charakter pracy cechuje się niepewnością co do efektów podejmowanych działań.

Niemniej jednak, w szerszej, ogólnej perspektywie, twórcza i unikalna działalność Pracowników sprawia, że tworzone i rozwijane Produkty mają charakter innowacyjny, są bardziej wydajne i lepiej dopasowane do potrzeb ich użytkowników, w wyniku czego pracownicy przyczyniają się do postępu technologicznego w dziedzinie tworzenia oprogramowania komputerowego. Innowacyjność ta przejawia się w szczególności tym, że w efekcie pracy pracowników tworzone są zupełnie nowe lub znacząco ulepszone rozwiązania, które wcześniej nie były przez Wnioskodawcę stosowane.

Pracownicy projektowi czasem posiadają ogólny zarys funkcjonalności mającego być efektem ich pracy. Przy czym nie mają oni odgórnie narzuconych wytycznych co do komponentów programu komputerowego, pełnionych przez nie funkcji i panujących między nimi relacji oraz kodu źródłowego Produktów.

Pracownikom Wnioskodawcy stawiane jest zatem wyzwanie opracowania Produktów lub np. opracowania funkcjonalności, spełniających określone wymagania w zakresie m.in. funkcjonalności, użyteczności, niezawodności, wydajności oraz łatwości obsługi. Stworzenie lub rozwinięcie Produktów spełniających wskazane powyżej wymagania jest zadaniem trudnym do wykonania, ponieważ składa się to na złożoność i wielowymiarowość procesów oraz mechanizmów funkcjonujących w środowisku klientów oraz konieczność dostosowania Produktów do specyfiki działalności prowadzonej przez klienta końcowego oraz jego indywidualnych potrzeb i oczekiwań. Co natomiast przekłada się na wysoki stopień złożoności projektowanego nowego lub rozwijanego Produktu, a także wymaga angażowania osób posiadający różny zakres wiedzy i kompetencji. W związku z czym może się okazać, że dane oprogramowanie może nie spełniać oczekiwań klienta.

Każdorazowo zatem Wnioskodawca mówi o rozwinięciu lub stworzeniu w środowisku produkcyjnym, usługowym lub oprogramowania (w zapisach kodu, jego architekturze, formacie, strukturze danych itd.) oraz weryfikacji spełnienia opracowanych założeń koncepcyjnych w środowisku testowym, które może być niewidoczne dla użytkownika. Prace te są bowiem realizowane zanim oprogramowanie w danej (najnowszej lub indywidualnie wersji) zostanie udostępnione w środowisku produkcyjnym (celem testów i weryfikacji spełnienia ich oczekiwań).

Pracownicy mogą także wytwarzać skomplikowaną ekspercką dokumentację projektową lub schematy hardware, których nie wykona osoba bez odpowiedniej wiedzy i doświadczenia.

Ewidencja czasu pracy Pracowników Wnioskodawcy

Pracownicy Wnioskodawcy ewidencjonują czas pracy w systemie ewidencjonowania czasu pracy zgodnie z zasadami panującymi u Wnioskodawcy, przypisując ten czas do aktywności ściśle związanych z realizacją danego projektu (odnosząc się do numeru projektu, numeru zamówienia i konkretnej pozycji w tym zamówieniu) oraz pozostałych aktywności, jak urlopy, zwolnienia lekarskie, spotkania itp.

Ewidencja czasu pracy prowadzona przez Pracowników Wnioskodawcy pozwala na określenie czasu przeznaczonego na realizację danych projektów.

III. Autorskie prawa majątkowe

Wytwarzane i rozwijane przez Wnioskodawcę oprogramowanie lub opracowywane procesy wykorzystujące sztuczną inteligencję AI stanowi przejaw jego działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Twórczy charakter tej działalności polega na tym, że każdorazowo rozwiązania tworzone przez Wnioskodawcę są wynikiem jego autorskich pomysłów, opierają się na wieloletnim doświadczeniu, praktyce i wiedzy Wnioskodawcy, jak również stanowią nowe, nieistniejące do tej pory rozwiązania, dopasowane do indywidualnych potrzeb klientów Wnioskodawcy. Wnioskodawca analizuje dane i tworzy z nich zaawansowane modele i struktury oraz opracowuje i implementuje wymyślone przez siebie algorytmy pozwalające na dokonanie określonych obliczeń oraz automatyzację procesów.

Kod samodzielnie i bezpośrednio stworzony przez Wnioskodawcę podlega ochronie prawnej jako program komputerowy. Wnioskodawca przenosił lub będzie przenosić całość praw autorskich do programu komputerowego, które podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509 z późn. zm.) w ramach wynagrodzenia ustalonego z Kontrahentem.

Z kolei, jeżeli kod źródłowy oprogramowania został wytworzony przez osoby współpracujące z Wnioskodawcą, to zawarte między osobami współpracującymi a Wnioskodawcą umowy zawsze zawierają klauzule przenoszące majątkowe prawa autorskie w pełni na Wnioskodawcę na odpowiednich polach eksploatacji, pozwalając prowadzić Wnioskodawcy działalność z wykorzystaniem takiego kodu źródłowego.

Produkty Wnioskodawcy, inne niż oprogramowanie, tj. tworzenie dokumentacji sprzętowej, ekspertyz i schematów hardware podlegają ochronie prawnoautorskiej na zasadach ogólnych, na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2509 z późn. zm.). W tym przypadku, jeżeli do wytworzenia Produktu przyczynił się współpracownik Wnioskodawcy, to zawarta między nimi umowa przenosi autorskie prawa majątkowe na Wnioskodawcę.

Wnioskodawca podkreśla, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwoju oprogramowania, tworzenia skomplikowanej dokumentacji eksperckiej i projektowej, a także schematów hardware, mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności, innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wiedza, jaką Wnioskodawca wykorzystuje w procesie tworzenia praw autorskich, nie jest wiedzą powszechną, gdyż w procesie tworzenia łączy znajomość języków programowania, baz danych, systemów komputerowych i zagadnień związanych z sieciami komputerowymi i infrastrukturą IT ze szczegółową wiedzą specjalistyczną, przede wszystkim w zakresie sztucznej inteligencji (AI). Aby tworzyć prawa autorskie, Wnioskodawca musi korzystać nie tylko z posiadanej i rozwijanej wiedzy technicznej dotyczącej procesu wytwarzania oprogramowania, ale również analizować ustawy i przepisy podatkowe, dokumentacje techniczne. Tworzone oprogramowanie wymaga twórczego i innowacyjnego podejścia, gdyż Wnioskodawca częstokroć samodzielnie analizuje dane i tworzy z nich zaawansowane modele i struktury oraz opracowuje i implementuje wymyślone przez siebie algorytmy pozwalające na dokonanie określonych obliczeń oraz automatyzację procesów. Tworzenie i rozwijanie Produktów wymaga ponadto zaplanowania działań projektowych, począwszy od analizy problemu, poprzez stworzenie modeli danych oraz modeli domenowych operujących na tych danych, aż do implementacji opracowanej samodzielnie logiki biznesowej i algorytmów i testowaniu tworzonego rozwiązania. Ze względu na specyfikę i poziom skomplikowania problemów, które ma rozwiązywać tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie, planowanie działań projektowych jest niezbędne do efektywnej pracy nad projektem.

Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Bez wątpienia działalność na rzecz danego Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez Niego nie miały miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Produkty stworzone na rzecz danego Kontrahenta powodują stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona.

Twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu, jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX). Wobec czego Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej na rzecz danego Kontrahenta opracowuje nowe programy komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje On tego w takiej skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu, są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez Niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.

IV. Koszty

(Ulga B+R)

W przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, wykaże koszty kwalifikowane poniesione na tworzenie Produktów w zeznaniach podatkowych składanych za poszczególne lata podatkowe. Koszty kwalifikowane, wykazane w zeznaniu podatkowym za dany rok podatkowy, będą jednocześnie stanowiły koszt uzyskania przychodu w tym roku podatkowym.

Wnioskodawca prowadzi i będzie prowadzić ewidencję zgodnie z art. 24a ust. 1b Ustawy PIT, pozwalającą wyodrębnić koszty działalności w zakresie opisanym powyżej.

W odniesieniu do opisanych powyżej prac Wnioskodawca wskazuje, że do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 Ustawy PIT, związanych z realizowanymi Projektami B+R, Wnioskodawca zalicza i zamierza zaliczać następujące wydatki (dalej: „Koszty Proj ektów B+R”):

1. Wynagrodzenia przeznaczone dla Pracowników biorących udział w realizacji Projektów B+R, posiadających specjalistyczną wiedzę, kompetencje oraz doświadczenie

Pracownicy są przede wszystkim odpowiedzialni za tworzenie Produktów oraz poszukiwanie i opracowywanie nowych rozwiązań.

Powyższe znajduje się bezpośrednio w treści umów zawartych między Wnioskodawcą a Pracownikami bądź w wewnętrznej dokumentacji Wnioskodawcy. Do Kosztów Projektów B+R Wnioskodawca zalicza tę część wynagrodzenia Pracowników, która odpowiada ich zaangażowaniu w Projekty B+R, co wynika z wewnętrznej dokumentacji Wnioskodawcy.

Ponadto, do kosztów kwalifikowanych Wnioskodawca uważa za istotne zaliczenie wynagrodzenia Pracowników z tego tytułu, że obejmują one koszt nabycia przez Wnioskodawcę własności intelektualnej (kod źródłowy oprogramowania; dokumentacja projektowa; ekspertyzy; schematy hardware). Jak wynika z wyżej przedstawionego opisu działalności Wnioskodawcy, lwią część jego twórczości obejmuje wytwarzanie innowacyjnej własności intelektualnej (w formie Produktów), tak więc w pełni uzasadnione jest zaliczanie do kwalifikowanych kosztów B+R kosztów pierwotnego nabycia tej własności intelektualnej od współpracowników Wnioskodawcy.

2. Materiały wykorzystywane do realizacji Projektów B+R

Wnioskodawca wykorzystuje do realizacji następujący sprzęt:

-(...);

-(...) wraz z oprogramowaniem i materiałami;

-specjalistyczne komputery, laptopy, aplikacje do tworzenia i programowania.

Wyżej wskazany sprzęt nie stanowi środków trwałych.

Inne koszty związane z ulgą B+R

Celem wykonania poszczególnych zleceń otrzymywanych od Klientów Wnioskodawca ponosi także inne koszty związane z realizacją tychże projektów. Do kosztów Wnioskodawca zaliczyć może:

-opłaty z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych (licencje na użytkowanie specjalistycznych programów, oprogramowania przeznaczonych do tworzenia przez Wnioskodawcę Produktów);

-kosztów obsługi prawnej, księgowej, doradztwa podatkowego związanych z realizacją Produktów.

Ewidencja kosztów B+R

Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkowe, w tym ewidencje pomocnicze, w ramach których ma możliwość wyodrębnienia poszczególnych kosztów Prac B+R.

Podstawą do wyliczenia Kosztów wynagrodzeń pracowników jest prowadzona przez pracowników Wnioskodawcy ewidencja czasu poświęcanego przez Pracowników na Prace B+R (opisana powyżej), w tym w szczególności stosunek Prac B+R w ogólnym czasie pracy tych osób na rzecz Wnioskodawcy. Przy czym czas pracy dokumentowany jest na każdy projekt osobno i rejestrowany jest w wewnętrznym systemie informatycznym Wnioskodawcy.

Na tej podstawie Wnioskodawca jest w stanie ustalić kwotę kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT, odpowiadających Kosztom wynagrodzeń funkcjonalnie związanych z realizowanymi Pracami B+R przez dedykowane Zespoły projektowe.

W zakresie Kosztów materiałowych, na podstawie prowadzonych ewidencji Wnioskodawca jest wstanie określić, w jakiej wysokości dany koszt stanowi koszt kwalifikowany związany z Pracami B+R, poprzez określenie iloczynu wysokości danego koszty materiałowego oraz miesięcznego stosunku procentowego wykorzystania go w czasie pracy B+R do miesięcznego czasu pracy danego pracownika materiału przypisanego do pracownika.

Ponadto należy wskazać, że Koszty wynagrodzeń pracowników oraz Koszty materiałowe nie zostały oraz nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie.

Uzupełnienie

a)W związku z oznaczeniem, że sprawa dotyczy stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, oraz w związku ze wskazaniami m.in., że:

a także (w Pana własnym stanowisku):

określił Pan jednoznacznie zakres czasowy wniosku mający być przedmiotem rozstrzygnięcia, tj. jakich lat on właściwie dotyczy?

Dotyczy okresu od lutego 2026 r. – wtedy Wnioskodawca przeniesie projekty ze spółki (…) Sp. z o.o. na jednoosobową działalność gospodarczą. Spółka (…) Sp. z o.o. otrzymała pozytywną interpretację podatkową, dlatego opis jest częściowo powielony. Natomiast wniosek dotyczy jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, który zacznie działać w tym zakresie od lutego 2026 r.

b)od kiedy prowadzi/będzie Pan prowadzić działalność gospodarczą?

Będzie od lutego 2026 r.

c)jaki jest/będzie zakres prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?

W zakresie ulepszenia i optymalizacji stosowanych w przedsiębiorstwach oprogramowania (software) i sprzętu komputerowego (hardware); wdrażania rozwiązań z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) w usługach swoich klientów; tworzenia oprogramowania wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI) oraz matematykę stosowaną w zakresie analizowania analizy danych.

d)jakie Projekty mające stanowić działalność B+R realizuje/będzie Pan realizował w ramach Pana działalności gospodarczej (proszę wskazać nazwy tych projektów, na czym one polegają i przedstawić je w sposób spersonalizowany w kontekście ich prowadzenia przez Pana w ramach Pana działalności gospodarczej)?

Realizowane będą projekty:

(…).

e)czy koszty, które chce Pan uznać za koszty kwalifikowane (o których mowa w pytaniu nr 2), zostały lub zostaną poniesione przez Pana w ramach Pana działalności gospodarczej?

Zostaną poniesione.

f)wskazanie formy opodatkowania prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej?

Skala podatkowa lub podatek liniowy – nie zostało to jeszcze obrane.

g)na czym polega/będzie polegać twórczy charakter Pana działalności, mającej stanowić działalność badawczo-rozwojową:

-jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, czy rozwiązania niewystępujące w praktyce gospodarczej Pan zastosował/zastosuje przy tworzeniu poszczególnych projektów,

-co powoduje, że efekty Pan prac różnią się/będą się różnić od już funkcjonujących w Pana działalności lub na rynku, na czym polega ich oryginalność,

-zastosowanie jakich dokładnie technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, że ta Pana działalność różni się/będzie się różnić od rozwiązań już funkcjonujących w Pana działalności lub na rynku?

(…).

Dla wszystkich projektów:

W procesie tworzenia i rozwoju produktów opartych o sieci neuronowe Wnioskodawca wykorzysta szereg nowatorskich narzędzi, koncepcji i rozwiązań, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej. Należą do nich m.in.:

(…).

h)w odniesieniu do kryterium „systematyczności”:

-w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych zostały/zostaną faktycznie zrealizowane działania w zakresie wykonywania przez Pana projektów?

Systematyczność działań Wnioskodawcy przejawiać się będzie w uporządkowanej realizacji prac badawczo-rozwojowych zgodnie z ustalonymi harmonogramami. Wnioskodawca wprowadzać będzie nowe rozwiązania, korzystając z harmonogramów projektowych oraz ewidencji czasu pracy, co umożliwia systematyczne śledzenie postępów w realizacji celów B+R. Każdy projekt jest realizowany według ustalonego cyklu prac, obejmującego etapy analizy, projektowania, wdrażania oraz testowania. Korzystać będzie ze współpracowników będących specjalistami w dziedzinie AI, nowoczesnego oprogramowania, komputerów, hardware, co powoduje konieczność poniesienia nakładów finansowych. Powyższe ma zastosowanie do wszystkich projektów Wnioskodawcy.

i)w odniesieniu do kryterium „w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań”:

-jakimi zasobami wiedzy Pan dysponował przed rozpoczęciem działalności mającej stanowić działalność B+R,

-wskazanie miejsca, sposobu wykorzystywania oraz selekcji wiedzy pod względem jej przydatności (jaka wiedza została wykorzystana) podczas prac związanych z działaniami mającymi stanowić działalność B+R,

-czy Pana prace mają/będą miały na celu przede wszystkim zdobywanie nowej wiedzy i umiejętności – jeśli tak, proszę wskazać jakiego zakresu ta wiedza i umiejętności dotyczą,

-czy w wyniku prac w ramach działalności mającej stanowić działalność B+R pozyskał/pozyska Pan jakąś wiedzę i umiejętności, a następnie wykorzystał ją oraz rozwinął?

Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca posiadał wiedzę z zakresu matematyki stosowanej, uczenia maszynowego oraz AI. Dodatkowe kwalifikacje założycieli obejmowały doświadczenie akademickie i publikacyjne, co stanowiło podstawę dla dalszego rozwoju. Rozwój wiedzy w ww. zakresie pozwoli wykorzystać jej przydatność w zakresie opisanych projektów. Prace pozwolą na zdobycie nowej wiedzy w zakresie bardzo zaawansowanego i nowatorskiego uczenia maszynowego i sztucznej inteligencji. Taka wiedza będzie zdobywana, a następnie wykorzystywana i rozwijana. Powyższe ma zastosowanie do wszystkich projektów Wnioskodawcy.

j)czy w ramach Pana działalności mającej stanowić działalność B+R połączono i kształtowano istniejącą wiedzę (jaką); co było/będzie efektem tego połączenia i kształtowania?

Podczas prac Wnioskodawca będzie zdobywał i łączył wiedzę z różnych dziedzin – matematyka stosowana, uczenie maszynowe, uczenie sztucznej inteligencji, tworzenie dokumentacji projektowej dla schematów hardware. Każdy z efektów projektów, jak nowatorskie oprogramowanie czy autorskie algorytmy, będzie mieć innowacyjny charakter i będzie odpowiedzią na specyficzne potrzeby klientów w dziedzinach, takich jak AI oraz analityka danych (np. (...)). Powyższe ma zastosowanie do wszystkich projektów Wnioskodawcy.

k)czy zdobycie nowej wiedzy i umiejętności służyło/będzie służyło opracowaniu nowych projektów bądź wprowadzaniu do nich znaczących ulepszeń; jeśli tak, to w czym się to przejawia/będzie przejawiać – proszę szczegółowo to wyjaśnić?

W procesie tworzenia i rozwoju produktów opartych o sieci neuronowe Wnioskodawca wykorzysta szereg nowatorskich narzędzi, koncepcji i rozwiązań, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej. Należą do nich m.in.:

(…).

·Projekty będą miały charakter twórczy, a nie techniczny; koncentrują się na rozwoju i innowacyjności w zakresie tworzenia nowych algorytmów oraz schematów sprzętowych, które przekładać się będą na unikalne produkty i dokumentację o wartości technologicznej.

l)czy Pana działalność nie stanowi/nie będzie stanowić działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane w projektach, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń?

Projekty będą opracowywane na podstawie oryginalnych koncepcji, które zakładają stworzenie nowatorskich funkcji, jak również będą rozwijane na podstawie autorskich algorytmów i metod badawczych. Prace nad tymi produktami wymagają specjalistycznej wiedzy, twórczego podejścia oraz eksperymentowania, a ich rezultaty są trudno przewidywalne i niepowtarzalne w charakterze, co odróżnia je od działań rutynowych czy powtarzalnych.

m)czy jakiekolwiek prace w zakresie działalności mającej stanowić działalność B+R opisanej we wniosku obejmowały lub będą obejmować:

-badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne,

-badania aplikacyjne rozumiane jako pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności dla opracowania nowych produktów, procesów lub usług i wprowadziły lub wprowadzą znaczące ulepszenia do już istniejących; jeśli tak, to w czym się to przejawiało?

Prace Wnioskodawcy będą badaniami aplikacyjnymi (wykorzystanie wiedzy w praktyce) oraz pracami rozwojowymi. Opis nowych usług i produktów został przedstawiony powyżej.

n)czy wymienione w opisie sprawy „materiały” to niebędący środkami trwałymi sprzęt specjalistyczny wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczynia i przybory laboratoryjne oraz urządzenia pomiarowe?

Tak, wymienione w opisie sprawy „materiały” obejmują niebędący środkami trwałymi sprzęt specjalistyczny wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Jednakże Wnioskodawca nie rozumie, dlaczego organ mówi o „naczyniach i przyborach laboratoryjnych”. W działaniach B+R, jak wskazał Wnioskodawca, wykorzysta (...) wraz z oprogramowaniem, specjalistyczne komputery, laptopy i oprogramowanie.

Wszystkie te materiały będą wykorzystywane w sposób bezpośredni i nie stanowią środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

o)czy specjalistyczne oprogramowanie (o którym mowa w pytaniu 2 pkt a) stanowi wartość niematerialną i prawną?

Pytanie nr 2 w niniejszym wezwaniu dotyczy wskazania przepisów prawa, których dotyczy interpretacja. Jednakże specjalistyczne oprogramowanie stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

p)czy koszty, które chce Pan uznać za koszty kwalifikowane (o których mowa w pytaniu nr 2), zostały lub zostaną odliczone przez Pana od podstawy obliczenia podatku?

Nie, koszty, które Wnioskodawca zamierza uznać za koszty kwalifikowane w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, nie zostały dotychczas odliczone od podstawy obliczenia podatku ani nie były finansowane z innych środków publicznych (np. dotacji).

Zostaną one ujęte w ewidencji kosztów kwalifikowanych i odliczone dopiero w zeznaniu rocznym za rok podatkowy, w którym zostały poniesione.

q)jaki rodzaj ksiąg podatkowych (podatkową księgę przychodów i rozchodów, księgi rachunkowe) Pan prowadzi/będzie prowadzić?

Ewidencja wydatków kwalifikowanych na działalność badawczo-rozwojową prowadzona jest w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów kwalifikowanych.

W tym miejscu Wnioskodawca informuje, że wcześniej w ramach niektórych z projektów działał i nadal działa w ramach (…) Sp. z o.o. z siedzibą w (…), dla której uzyskał pozytywną interpretację podatkową. Natomiast od lutego 2026 roku Wnioskodawca przenosi wszelką działalność w ramach powyższych projektów na swoją jednoosobową działalność gospodarczą, dla której składany jest niniejszy wniosek. Stąd być może pewne rozbieżności, natomiast wszelki opis działalności Wnioskodawcy i projektów należy rozumieć w ten sposób, że nie prowadzi on działalności w tym zakresie obecnie, korzystając z jednoosobowej działalności gospodarczej, lecz ze spółki (…) Sp. z o.o., dla której otrzymał pozytywną interpretację skarbową.

Wniosek należy rozumieć w ten sposób, że Wnioskodawca opisuje zdarzenie przyszłe, w którym zamierza przenieść część działalności ze spółki (…) Sp. z o.o. na swoją jednoosobową działalność. Tak należy rozumieć opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku z 2 października 2025 r.

Z uwagi na powyższe we wniosku pojawiają się takie sformułowania jak „tworzy”, „opracowuje”, „bada”, „spółką” – ponieważ obecnie to (…) Sp. z o.o. działa w tym zakresie i posiada pozytywną interpretację skarbową, zaś od lutego 2026 r. projekty te zostają przeniesione na jednoosobową działalność gospodarczą Wnioskodawcy.

Zakres działalności Wnioskodawcy został opisany (tożsamy ze spółką (…) Sp. z o.o.) i dotyczy okresu od lutego 2026 r.

Pytania

(ULGA B+R)

1.Czy działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, realizowana w ramach Projektów B+R stanowi obecnie, na moment składania niniejszego wniosku, działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu 5a pkt 38 Ustawy PIT, która uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi określonej w art. 26e ust. 1 Ustawy PIT, oraz, czy przy założeniu, że dotychczasowy stan faktyczny opisany we wniosku nie ulegnie zmianie, Wnioskodawca nadal będzie uprawniony do zastosowania w/w ulgi?

2.Czy kosztami kwalifikowanymi są wydatki przeznaczone przez Wnioskodawcę w roku podatkowym na:

a)specjalistyczne oprogramowanie i specjalistyczny sprzęt ((...) wraz z oprogramowaniem i materiałami; specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy);

b)nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników (kod źródłowy oprogramowania; dokumentacja projektowa i ekspertyzy; schematy hardware, schematy szkolenia modeli AI, procedury wykorzystujące AI w procesach biznesowych)?

(ULGA IP BOX)

3.Czy opisany w stanie faktycznym wytwarzanie i rozwój (ulepszenie) Produktów skutkujące powstaniem nowego kodu źródłowego, nowych funkcjonalności oprogramowania z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) oraz stworzenie skomplikowanej eksperckiej dokumentacji do szkolenia modeli AI i schematów hardware można uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT i uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie w całości stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT (tj. czy dochód z przeniesienia praw do kodu źródłowego i nowych funkcjonalności Produktów stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej)?

4.Czy Wnioskodawca ma prawo do zastosowania stawki opodatkowania 5% do osiągniętego w ramach wytwarzania Produktów dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 1 – działalność Wnioskodawcy przedstawiona w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, realizowana w ramach Projektów B+R stanowi i będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-39 Ustawy PIT, która uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi określonej w art. 26e Ustawy PIT.

Zgodnie z brzmieniem art. 26e ust. 1 Ustawy PIT podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Definicję działalności „badawczo-rozwojowej” zawarto w art. 5a pkt 38-39 Ustawy PIT, który mówi, że termin „działalność badawczo-rozwojowa” oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (www.sjp.pl) słowo „twórczy” oznacza „mający na celu tworzenie, odkrywczy, kreatywny”. Dodatkowo, jak zostało wskazane w Rozdziale 3.2.1.1 akapit 32 Objaśnień z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box (dalej: „Objaśnienia”) we fragmencie odnoszącym się do wykładni słowa „twórczy”, „w doktrynie prawa autorskiego cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, funkcjonalności, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, prace realizowane przy Projektach B+R mają charakter twórczy, oryginalny i indywidualny i są ukierunkowane na opracowywanie nowych rozwiązań oraz koncepcji, które są wykorzystywane do opracowania Produktu. Każdy Projekt B+R wymaga nowatorskiego, zindywidualizowanego podejścia. Dodatkowo prowadzone prace obejmują wykorzystanie aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w szczególności z dziedziny informatyki, architektury oprogramowania, technologii, czy budowania aplikacji.

W świetle wyżej przytoczonych definicji, w ocenie Wnioskodawcy, prace realizowane przez Wnioskodawcę mają charakter „twórczy”.

Prace rozwojowe w rozumieniu 5a pkt 38-39 Ustawy PIT są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnej wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Należy również wspomnieć, że realizowane przez Wnioskodawcę prace związane z tworzeniem Produktów były dokonywane w nieregularnych odstępach czasu i miały różny zakres. Wypełnione zostają tym samym znamiona prac rozwojowych zawarte w art. 5a pkt 38-39 Ustawy PIT. Przepis ten odmawia uznania za prace rozwojowe działalności wykonywanej w sposób rutynowy i okresowy. Ustawa PIT nie definiuje jednak pojęcia „rutynowy”, dlatego organy podatkowe często odwołują się do pojęć ze słownika języka polskiego. Takie podejście odnajdujemy m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 listopada 2017 r. o sygn. akt 0111-KDIB1-34010.352.2017.2.MST, który w swoim piśmie przywołuje znaczenie ze „Słownika języka polskiego PWN pod red. W. Doroszewskiego” (http://sjp.pwn.pl), stanowiąc, że poprzez słowo „rutynowy” należy rozumieć: „wykonywany często i niemal automatycznie” i „wykonywany według utartych schematów”.

W przypadku Wnioskodawcy nie mamy do czynienia z działaniami wykonywanymi automatycznie i „według utartych schematów”. Jak już zostało wskazane wyżej, Wnioskodawca zajmuje się tworzeniem oprogramowania. Nie można zatem uznać, że są to działania automatyczne i według utartych schematów, gdyż wszystkie czynności podejmowane w trakcie realizacji prac będących przedmiotem wniosku, są zindywidualizowane, a wyniki tych prac każdorazowo są niepowtarzalne. Istotą działania jest wysiłek intelektualny i technologiczny oraz twórczy wkład dedykowanych pracowników w proces tworzenia Produktu. Następujące zmiany mają niewątpliwie charakter twórczy, a ich wprowadzenie wymaga od Wnioskodawcy innowacyjności, wyspecjalizowanego personelu oraz zaplecza technicznego potrzebnych do finalizacji projektu, co jest przeciwnością działań wykonywanych w sposób rutynowy.

W przepisach nie znajdziemy również definicji słowa „okresowy”. Podobnie jak powyżej, należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia. Słownik Języka Polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazuje na następujące znaczenia słowa „okresowy”: „powtarzający się, występujący co pewien czas” oraz „dotyczący danego okresu”. Na podstawie przedstawionej definicji znaczenie słowa „okresowy” sugeruje, że chodzi o podejmowanie czynności podobnych do siebie i w jakiś sposób się powtarzających. Z tego wynika, że przedstawiona działalność Wnioskodawcy nie ma znamion okresowości, ponieważ czynności związane z tworzeniem Produktu każdorazowo mają na celu stworzenie czegoś nowego, niepowtarzalnego, zaskakującego, co przyciągnie uwagę potencjalnych konsumentów w możliwie jak największej rzeszy.

Wnioskodawca dodatkowo wskazuje, że prace realizowane przez Pracowników w ramach Projektów B+R są prowadzone w sposób systematyczny. Świadczy o tym jasny i etapowy przebieg prac, jaki przedstawiono w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe wskazuje także na to, że Wnioskodawca realizuje prace w ramach etapów o określonej długości, poprzez które to tworzy się poszczególne elementy Produktu. Takie usystematyzowanie podejmowanych działań dowodzi ich systematyczności oraz braku incydentalności.

Należy więc zauważyć, że cały cykl działań podejmowanych przez Wnioskodawcę, od momentu rozpoczęcia myślenia o koncepcji Produktu, stanowi nierozerwalny ciąg prac, bowiem między poszczególnymi fazami działań Wnioskodawcy istnieje wyraźny związek. Tworzą one bowiem spójny, systematyczny proces pozwalający na wytworzenie od podstaw innowacyjnych rozwiązań, które następnie są implementowane i dają wymierny efekt w postaci stworzonego Produktu.

Nie byłoby to możliwe bez opracowania koncepcji, stworzenia projektu, fazy testów, opracowania technologii. W konsekwencji między poszczególnymi etapami procesu twórczego istnieje ścisła zależność i związek przyczynowo-skutkowy, co wskazuje na spełnienie warunku „systematyczności” z definicji zawartej w art. 5a pkt 38-39 Ustawy PIT.

Wnioskodawca jest odpowiedzialny za samodzielne opracowanie koncepcji, która pozwoli na wytworzenie Produktu. Podstawą do działania jest wiedza oraz doświadczenie wyspecjalizowanych Pracowników, co pozwala na stworzenie Produktu dopasowanego do oczekiwań konsumentów.

Prace realizowane w zakresie Projektów B+R nie są „odtwórczym” bądź „rutynowym” działaniem, które nie spełniałoby definicji prac rozwojowych, o których mowa w art. 5a pkt 38-39 Ustawy PIT.

Reasumując, realizowane przez Wnioskodawcę prace, związane z tworzeniem Produktu, wpisują się w definicję prac badawczo-rozwojowych zawartą w Ustawie PIT, ponieważ mają charakter twórczy, nie obejmują zmian o charakterze rutynowym bądź okresowym, są prowadzone w sposób systematyczny, zgodnie z góry powziętym zamiarem, przez Pracowników posiadających odpowiednie kompetencje i wykształcenie. Realizowane przez Wnioskodawcę Projekty B+R prowadzą do stworzenia nowych rozwiązań technologicznych, które można wykorzystać w tworzonym Produkcie. W rezultacie uprawnia to Wnioskodawcę do skorzystania z preferencji podatkowych zawartych w art. 26e Ustawy PIT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych, które odnoszą się do branży IT. Dla potwierdzenia, Wnioskodawca przywołuje fragmenty interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS):

-interpretacja Indywidualna z dnia 20 grudnia 2023 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.575.2023.2.MR1: (...) aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym. Odnosząc cytowane powyżej przepisy oraz wyjaśnienia do przedstawionego we wniosku opisu, wskazać należy, że przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że prowadzone przez Wnioskodawcę prace nad Aktualizacjami mogą zostać uznane za prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 38-39 ustawy o PIT stanowiące działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-39 ustawy o PIT,

-interpretacja indywidualna z dnia 4 lutego 2022 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.619.2021.2.BM, DKIS zgodził się z poniższym uzasadnieniem podatnika, odstępując od własnego uzasadnienia: Działalność Spółki w zakresie wytwarzania i portowania gier wideo, wypełnia w jej opinii, znamiona definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT (...), w zakresie nabywania, łączenia, kształtowania i wykorzystywania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki, technologii, w tym przede wszystkim w zakresie systemów komputerowych i programowania do tworzenia innowacyjnych produktów – gier komputerowych,

-interpretacja indywidualna z dnia 16 czerwca 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.153.2020.2.JKU, w której organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy w zakresie: Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prace realizowane przez dział WEB i IDR w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT posiadają cechy funkcjonalne pozwalające świadczyć, że za ich pośrednictwem usługi lub oferowane produkty – rozwiązania informatyczne w ramach prowadzonej działalności gospodarczej przyczyniają się do powiększenia majątku Wnioskodawcy, a wykonywane przez Wnioskodawcę prace związane z rozwojem produktów, realizowane zarówno w okresie przed rozpoczęciem sprzedaży produktów lub świadczenia usług opartych o te prace, jak również realizowane po tym okresie, stanowią prace badawczo-rozwojowe.

Powyższe interpretacje ze względu na analogie stanów faktycznych należy wykorzystać także w niniejszej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, wskazane w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego prace podejmowane w ramach realizowanych Projektów B+R oraz prace podejmowane przez pracowników Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-39 Ustawy PIT w brzmieniu obowiązującym zarówno od dnia 1 października 2018 roku, jak i również przed dniem 1 października 2018 roku, która uprawnia Wnioskodawcę do zastosowania ulgi określonej w art. 26e Ustawy PIT.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 – koszty Projektów B+R ponoszone przez Wnioskodawcę w celu realizacji Projektów B+R, opisane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 i ust. 3 Ustawy PIT.

Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o PIT podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, tj. koszty kwalifikowane. Przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Koszt zakupu specjalistycznego sprzętu.

Odnosząc się do kosztów nabycia i wytworzenia materiałów, podzespołów i części, to jak już wyżej wskazano, zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.

W zakresie interpretacji pojęcia „materiały” odwołać należy się do interpretacji przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 120). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.

Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław, Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).

Wobec powyższego, należy uznać, że ponoszone przez Wnioskodawcę koszty nabycia specjalistycznego sprzętu, oprogramowania i materiałów, niezbędnych do realizacji projektów stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 26e ww. ustawy.

Powyższą tezę potwierdzają wydane przez tut. organ interpretacje indywidualne, m.in. interpretacja z dnia 27 października 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.461.2023.2.JKU oraz interpretacja z dnia 27 czerwca 2023 r. sygn. 0112-KDIL2-2.4011.198.2023.2.AA.

Koszty programistów i specjalistów zewnętrznych oraz koszty nabycia licencji do elementów gotowych (oprogramowania; dokumentacji; ekspertyz; schematów).

W zakresie Pracowników Wnioskodawca współpracuje ze zleceniobiorcami, którzy prowadzą własne działalności gospodarcze. Każda umowa zawarta między Wnioskodawcą a takim współpracownikiem zawiera odpowiednie klauzule przenoszące prawa własności i prawa autorskie z twórcy (współpracownika) na Wnioskodawcę.

Na podstawie prowadzonych przez Wnioskodawcę ewidencji jest on w stanie określić, w jakim wymiarze poszczególne osoby są związane z Pracami B+R, a w konsekwencji działalnością rozwojową.

Mając na uwadze powyższe, do kosztów kwalifikowanych można zaliczyć wydatki poniesione na pracowników wykonujących prace badawczo-rozwojowe, tj. m.in. wydatki na wynagrodzenie, godziny nadliczbowe, nagrody, dodatki.

Należy wskazać, że w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT pojęcie czasu przeznaczonego na realizację działalności badawczo-rozwojowej odnosi się do czasu faktycznie poświęconego na prace badawczo-rozwojowe. Wobec czego odliczeniu nie będą podlegały kwoty wynagrodzeń (z tytułu umowy o pracę czy świadczenia usług) i składek proporcjonalnie przypisanych do dni nieobecności m.in. takich, jak wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy, wynagrodzenie z tytułu urlopu i inne. Zatem zasadnym jest wyłączenie z kosztów kwalifikowalnych ulgi badawczo rozwojowej oraz wyodrębnienie tej części wynagrodzeń i świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych należności, które zostały określone w ustawie o SUP, które nie są związane z działalnością badawczo-rozwojową.

Biorąc pod uwagę powyższe, należy przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenia stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy o PIT.

Podstawą do wyliczenia kosztów wynagrodzeń pracowników jest prowadzona przez Pracowników Wnioskodawcy ewidencja czasu pracy. Wskazuje ona ilość poświęcanego czasu pracy przez Pracowników na prace B+R oraz pozostałe czynności (niestanowiące Prac B+R).

Konieczność prowadzenia tej ewidencji wynika z faktu, iż Pracownicy współpracujący z Wnioskodawcą mogą realizować nie tylko prace związane z tworzeniem Produktów.

Tym samym, na podstawie takiej ewidencji (określającej proporcję Prac B+R do całości czasu pracy pracownika w miesiącu) Wnioskodawca ma możliwość określenia wysokości kosztów kwalifikowalnych wynagrodzeń pracowników związanych bezpośrednio z Pracami B+R.

Na przywołanie zasługuje także wyrok WSA w Łodzi z dnia 9 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 781/23: Prace rozwojowe, to działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z wniosku wynika, że skarżący taką właśnie działalność prowadzi, gdyż w ramach prowadzonej przez siebie działalności opracowuje nowe programy komputerowe, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności (ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali). Zasobami wiedzy, które wykorzystuje przy planowaniu projektu, są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony. Wnioskodawca zaznaczył, iż nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego.

W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, Koszty wynagrodzenia pracowników (zewnętrznych programistów), w zakresie w jakim ich czas pracy jest związany z Pracami B+R, mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 3 – wskazać należy, że regulacje dotyczące stosowania ww. ulgi zostały odzwierciedlone w art. 30ca-30cb ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, w myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

– podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 3 ustawy o PIT podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Zgodnie z treścią tego przepisu wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)*1,3/(a+b+c+d), w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a)prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b)nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c)nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d)nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT przez podmioty powiązane należy rozumieć:

a)podmioty, z których jeden podmiot wywiera znaczący wpływ na co najmniej jeden inny podmiot, lub

b)podmioty, na które wywiera znaczący wpływ:

-ten sam inny podmiot lub

-małżonek, krewny lub powinowaty do drugiego stopnia osoby fizycznej wywierającej znaczący wpływ na co najmniej jeden podmiot, lub

c)spółkę niemającą osobowości prawnej i jej wspólników, lub

ca) spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, i jej komplementariusza, lub

cb) spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c, i jej wspólnika, lub

d)podatnika i jego zagraniczny zakład, a w przypadku podatkowej grupy kapitałowej – spółkę kapitałową wchodzącą w jej skład i jej zagraniczny zakład.

Natomiast przez podmioty niepowiązane należy rozumieć podmioty inne niż podmioty powiązane (art. 23m ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Stosownie do art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W przypadku, gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 30ca ust. 6 ww. ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 9 ust. 2:

1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W myśl art. 30ca ust. 8 ustawy o PIT do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 23o i art. 23p stosuje się odpowiednio.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d zostały określone w art. 30cb ww. ustawy, który stanowi, że: podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

a)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

b)prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

c)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

d)dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

e)dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zdaniem Wnioskodawcy zarówno tworzone, jak i rozwijane Oprogramowanie stanowi programy komputerowe, które podlegają ochronie jako utwór zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W konsekwencji oraz biorąc pod uwagę fakt, że opisane w stanie faktycznym wytworzenie Oprogramowania jest wynikiem prac rozwojowych prowadzonych przez Wnioskodawcę, przedmiotowe Oprogramowanie może zostać uznane za kwalifikowane prawa własności intelektualnej w świetle art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.

Przenoszenie praw majątkowych odbywa się na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej ze wskazanymi polami eksploatacji, na których następuje takie przeniesienie. Przeniesienie praw majątkowych następuje bez dodatkowych dokumentów w momencie ustalenia utworu, poprzez fizyczne wydanie kodu źródłowego w postaci programu komputerowego. Wyodrębnienie programu komputerowego/oprogramowania komputerowego następuje w momencie jego ukończenia. Wnioskodawca przekazuje program lub Produkt zleceniodawcy, a zleceniodawca go przyjmuje. Potwierdzeniem przeniesienia tych praw jest fizyczne wydanie kodu poprzez umieszczenie go w repozytorium w chmurze.

Wnioskodawca jest osobą prawną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i rozwoju Produktów na zlecenie. Wnioskodawca przenosi prawa autorskie do Oprogramowania wytworzonych dla Zleceniodawców za wynagrodzeniem, które jest zaliczone jako składowa usługi. Wnioskodawca ponosi koszty, które mogą być uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem Produktów. Wobec czego Wnioskodawca jest w stanie ustalić wskaźnik Nexus dla tworzonych IP.

Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności oraz nie działa pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.

Zarówno tworzone, jak i rozwijane (zaimplementowane funkcjonalności, jak i ich kod źródłowy) programy komputerowe są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 2 PIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem jest, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw. W odesłaniu do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.) w art. 1 ustawodawca wskazuje, że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

W myśl art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić księgi rachunkowe, które umożliwią wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych, prowadzić ewidencję księgową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, nadto wyodrębnić koszty przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej (koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).

Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia te wszystkie przesłanki, ma prawo do opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.

Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 4 – w związku z wytwarzaniem oprogramowania prowadzi działalność badawczo-rozwojową, a tym samym spełnia przesłanki uprawniające do stosowania 5% stawki PIT, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, do kwalifikowanego dochodu uzyskiwanego ze sprzedaży Produktów opisanego szczegółowo powyżej w pkt II.

Takie stanowisko potwierdził tut. organ w interpretacji z dnia 26 lipca 2023 r. sygn. 0111-KDIB1-3.4010.238.2023.2.JKU, która powinna znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie ze względu na analogię stanów faktycznych – Wnioskodawca w przywołanej interpretacji również zbywał tworzone przez siebie oprogramowanie (tworzone z pomocą programistów zewnętrznych), a tut. organ zakwalifikował uzyskiwany dochód jako możliwy do opodatkowania stawką 5%.

W tym stanie rzeczy stanowisko wyrażane przez Wnioskodawcę należy uznać za zasadne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pan we wniosku, jest

-nieprawidłowe – w części dot. kwalifikacji specjalistycznego sprzętu oraz specjalistycznego oprogramowania jako materiałów,

-nieprawidłowe- w części dot. uznania za koszty kwalifikowane wydatków poniesionych na nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników na podstawie umowy zlecenia albo w ramach kontraktu B2B,

-prawidłowe- w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

W myśl art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Zatem z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Przenosząc powyższe na grunt Pana sprawy, wyraźnie podkreślam, że w celu stwierdzenia, czy od lutego 2026 r. będzie Pan prowadzić działalność badawczo-rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podmiotu, które spełniają definicję wskazaną w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Twórczość

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podmiotu lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u tego podmiotu.

Systematyczność

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podmiot stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu, przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podmiot podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podmiot zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz zwiększenie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Prace rozwojowe

Ponadto kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności między wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz między umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·planowaniu produkcji oraz

·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Zwracam też uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podmiotu, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych.

Tym samym ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas), będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. Prace mające stanowić działalność badawczo-rozwojową nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzonych do projektów.

Z opisu sprawy wynika, że od lutego 2026 r. będzie Pan prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie ulepszenia i optymalizacji stosowanych w przedsiębiorstwach oprogramowania (software) i sprzętu komputerowego (hardware), wdrażania rozwiązań z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) w usługach swoich klientów, tworzenia oprogramowania wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI) oraz matematykę stosowaną w zakresie analizowania analizy danych. Będzie Pan realizował następujące projekty: (…). We wniosku i jego uzupełnieniu wyjaśnił Pan, że twórczy charakter Pana działalności będzie polegać na: (…). W odniesieniu do wszystkich projektów – w procesie tworzenia i rozwoju produktów opartych o sieci neuronowe – wykorzysta Pan szereg nowatorskich narzędzi, koncepcji i rozwiązań, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej takich, jak m.in.: (…). Systematyczność Pana działań w odniesieniu do wszystkich projektów przejawiać się będzie w uporządkowanej realizacji prac badawczo-rozwojowych zgodnie z ustalonymi harmonogramami. Wprowadzać będzie Pan nowe rozwiązania, korzystając z harmonogramów projektowych oraz ewidencji czasu pracy, co umożliwia systematyczne śledzenie postępów w realizacji celów badawczo-rozwojowych. Każdy projekt będzie realizowany według ustalonego cyklu prac, obejmującego etapy analizy, projektowania, wdrażania oraz testowania. Korzystać będzie Pan ze współpracowników będących specjalistami w dziedzinie AI, nowoczesnego oprogramowania, komputerów, hardware, co powoduje konieczność poniesienia nakładów finansowych. Przed rozpoczęciem prac będzie posiadać Pan wiedzę z zakresu matematyki stosowanej, uczenia maszynowego oraz AI. Dodatkowe kwalifikacje obejmują doświadczenie akademickie i publikacyjne, co stanowi podstawę dla dalszego rozwoju. Rozwój wiedzy w tym zakresie pozwoli wykorzystać jej przydatność w zakresie opisanych projektów. Prace pozwolą na zdobycie nowej wiedzy w zakresie bardzo zaawansowanego i nowatorskiego uczenia maszynowego i sztucznej inteligencji. Taka wiedza będzie zdobywana, a następnie wykorzystywana i rozwijana. Podczas prac będzie Pan zdobywał i łączył wiedzę z różnych dziedzin – matematyka stosowana, uczenie maszynowe, uczenie sztucznej inteligencji, tworzenie dokumentacji projektowej dla schematów hardware. Każdy z efektów projektów, jak nowatorskie oprogramowanie czy autorskie algorytmy, będzie mieć innowacyjny charakter i będzie odpowiedzią na specyficzne potrzeby klientów w dziedzinach, takich jak AI oraz analityka danych (np. (...)). W procesie tworzenia i rozwoju produktów opartych o sieci neuronowe wykorzysta Pan szereg nowatorskich narzędzi, koncepcji i rozwiązań, które nie występowały dotychczas w praktyce gospodarczej. Projekty będą miały charakter twórczy, a nie techniczny, koncentrują się na rozwoju i innowacyjności w zakresie tworzenia nowych algorytmów oraz schematów sprzętowych, które przekładać się będą na unikalne produkty i dokumentację o wartości technologicznej. Projekty będą opracowywane na podstawie oryginalnych koncepcji, które zakładają stworzenie nowatorskich funkcji, jak również będą rozwijane na podstawie autorskich algorytmów i metod badawczych. Wskazał Pan, że Pana prace będą badaniami aplikacyjnymi (wykorzystanie wiedzy w praktyce) oraz pracami rozwojowymi. Prowadzone przez Pana prace są związane z nabywaniem, łączeniem i wykorzystywaniem dostępnej wiedzy i kwalifikacji z zakresu IT, programowania, sprzętu i matematyki. Prace nad produktami wymagają specjalistycznej wiedzy, twórczego podejścia oraz eksperymentowania, a ich rezultaty są trudno przewidywalne i niepowtarzalne w charakterze, co odróżnia je od działań rutynowych czy powtarzalnych.

Wobec powyższych okoliczności i przedstawienia wszystkich cech charakterystycznych dla działalności badawczo-rozwojowej stwierdzam, że wskazana w opisie sprawy działalność – którą będzie Pan prowadzić od lutego 2026 r. – w zakresie ulepszenia i optymalizacji stosowanych w przedsiębiorstwach oprogramowania (software) i sprzętu komputerowego (hardware), wdrażania rozwiązań z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) w usługach swoich klientów, a także tworzenia oprogramowania wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI) oraz matematykę stosowaną w zakresie analizowania analizy danych (opisana szczegółowo we wniosku) - stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w ww. art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc do kwestii ulgi na działalność badawczo-rozwojową, wskazuję, że zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Aby stwierdzić, czy od lutego 2026 r. będzie Panu przysługiwać prawo do skorzystania z odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezbędna jest ocena, czy spełnione będą warunki do skorzystania z tego odliczenia, w tym czy koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast zgodnie z art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie natomiast z art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie tych przepisów stwierdzam, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym, powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

1)podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,

2)koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3)koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2, 2a i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

4)podatnik nie uwzględnił kosztów kwalifikowanych w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 63a lub pkt 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

5)w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

6)podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

7)kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

8)koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały przez niego odliczone od podstawy obliczenia podatku.

W odniesieniu do uznania ponoszonych przez Pana (od lutego 2026 r.), w związku z działalnością badawczo-rozwojową, opisanych we wniosku wydatków za koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Definicja kosztów uzyskania przychodów sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu – każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika podlega indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Jednocześnie art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera zamknięty katalog wydatków, których podatnik nie może zaliczyć do kosztów pomniejszających przychody nawet wówczas, gdy mają one związek z prowadzoną przez niego działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Z Pana wniosku wynika, że w związku z działalnością badawczo-rozwojową będzie Pan ponosił wydatki na specjalistyczne oprogramowanie i specjalistyczny sprzęt ((...) wraz z oprogramowaniem i materiałami, specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy). W uzupełnieniu do wniosku wskazał Pan, że jest to niebędący środkami trwałymi sprzęt specjalistyczny wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej. Będzie on wykorzystywany w sposób bezpośredni i nie stanowi środków trwałych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Natomiast specjalistyczne oprogramowanie stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Po pierwsze – w odniesieniu do wydatków poniesionych przez Pana na nabycie materiałów do (...) wykorzystywanych na potrzeby prac badawczo-rozwojowych wskazuję, co następuje.

Zwracam uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciem „materiały”, które nie zostało zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być wyłącznie materiały związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową.

W zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.).

W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o rachunkowości:

Pogląd ten znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.

Podsumowanie: wydatki na materiały do (...) może Pan zaliczyć do kosztów kwalifikowanych stosownie do art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Po drugie – w odniesieniu do wydatków poniesionych przez Pana na nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego ((...) wraz z oprogramowaniem, specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy) wykorzystywanego na potrzeby prac badawczo-rozwojowych wskazuję, co następuje.

Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych zakupu sprzętu specjalistycznego niebędącego środkiem trwałym, niezbędnego w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Z przepisu tego wynika, że aby poniesione wydatki na sprzęt specjalistyczny uznać za koszty kwalifikowane, muszą być spełnione następujące warunki:

-sprzęt nie stanowi środka trwałego,

-zalicza się do kategorii „sprzętu specjalistycznego” oraz

-jest wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Zatem przyjmuje się, że nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w przypadku którego istnieje możliwość przypisania go do działalności badawczo-rozwojowej, uznaje się za koszty kwalifikowane w ramach tej działalności.

W związku z brakiem definicji pojęcia sprzętu specjalistycznego na gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy posłużyć się znaczeniem pojęcia „sprzęt” funkcjonującym na gruncie języka powszechnego, gdzie sprzęt oznacza:

„1) przedmiot użytkowy

2) przedmioty używane do jakichś prac lub w jakichś okolicznościach” (www.sjp.pwn.pl).

Pojęcie „specjalistyczny”, wg Słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, oznacza „związany z pewną specjalnością; dotyczący specjalisty lub specjalizacji; specjalny”.

Zatem skoro (...) wraz z oprogramowaniem, specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy to niebędący środkami trwałymi sprzęt specjalistyczny, który będzie wykorzystywany przez Pana bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki na jego nabycie jako koszty kwalifikowane będą podlegać odliczeniu zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowanie: wydatki na sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi, tj. (...) wraz z oprogramowaniem, specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy wykorzystywany bezpośrednio w prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 2 pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto dodaję, że wydatki na sprzęt specjalistyczny niebędący środkami trwałymi będą stanowić koszty kwalifikowane w takiej części, w jakiej ten sprzęt specjalistyczny będzie służyć prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Po trzecie – w odniesieniu do wydatków poniesionych przez Pana na nabycie kosztów specjalistycznego oprogramowania wykorzystywanego na potrzeby prac badawczo-rozwojowych wskazuję, co następuje.

Zgodnie z art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wskazuję, że ich podstawą zaliczenia w poczet kosztów kwalifikowanych jest art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Choć ustawodawca nie użył w tym przepisie sformułowania „wyłącznie”, to jednoznacznie wskazał, że do kosztów kwalifikowanych podatnicy mogą zaliczać dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych, jak i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

To sformułowanie oznacza, że odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w całości stanowią koszt kwalifikowany, jeżeli składniki te są rzeczywiście wykorzystywane jedynie do działalności badawczo-rozwojowej.

Natomiast w sytuacji, gdy takie składniki są częściowo wykorzystywane do działalności badawczo-rozwojowej, a częściowo do bieżącej działalności, działalności podstawowej niezwiązanej z działalnością badawczo-rozwojową, to w takim przypadku koszty odpisów amortyzacyjnych stanowią koszty kwalifikowane tylko w takiej części, w jakiej środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne służą prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.

Wskazał Pan, że specjalistyczne oprogramowanie, o którym mowa w opisie sprawy, stanowi wartość niematerialną i prawną w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.

Zatem będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w ramach limitów, odpisy amortyzacyjne od tej wartości niematerialnej i prawnej wykorzystywanej w prowadzonej przez Pana działalności – jeżeli będzie rzeczywiście wykorzystywana do działalności badawczo-rozwojowej prowadzonej przez Pana.

Zatem nie mogę zgodzić się z Pana stanowiskiem, że oprogramowanie to stanowi materiał przeznaczony do realizacji prac badawczo-rozwojowych.

Podsumowanie: ponoszone przez Pana wydatki na nabycie specjalistycznego oprogramowania –stanowiącego wartość niematerialną i prawną – wykorzystywanego do Pana działalności badawczo-rozwojowej będą stanowić koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 26e ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako odpisy amortyzacyjne.

Z Pana wniosku wynika również, że będzie Pan ponosił wydatki na nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników (kod źródłowy oprogramowania, dokumentacja projektowa i ekspertyzy, schematy hardware, schematy szkolenia modeli AI, procedury wykorzystujące AI w procesach biznesowych). Współpracownikami są osoby wykonujące pracę na podstawie umów zlecenie lub kontraktów B2B. Współpracownicy będą wykonywać zlecone im zadania B+R z uwzględnieniem ich specjalistycznej wiedzy, jak np. programowanie i tworzenie dokumentacji eksperckiej. Wskazał Pan, że koszty wynagrodzeń współpracowników mieszczą się w zakresie należności wymienionych w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie z wniosku wynika, że projekty tworzone przez współpracowników w ramach czynności opisanych we wniosku będą projektami niepowtarzalnymi, mającymi indywidualny charakter i spełniającymi przesłanki utworu, określone w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. są przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Z kolei, jeżeli kod źródłowy oprogramowania zostanie wytworzony przez współpracowników, to zawarte między tymi osobami a Panem umowy zawsze będą zawierać klauzule przenoszące majątkowe prawa autorskie w pełni na Pana na odpowiednich polach eksploatacji, pozwalając prowadzić Panu działalność z wykorzystaniem takiego kodu źródłowego.

W odniesieniu do tego wskazuję, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do przepisów tej ustawy:

Z kolei stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Natomiast art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

W rozumieniu tego przepisu przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie.

O kwalifikacji do danego źródła przychodów przesądza treść danej umowy, nie natomiast forma zawiązania stosunku prawnego (umowa o dzieło czy umowa zlecenia). Gdy przedmiotem umowy są prawa autorskie, to przychody z tego tytułu zalicza się do praw majątkowych, bez względu na podmiot, z którym została zawarta umowa, jak i na moment jej zawarcia (przed stworzeniem utworu – dzieła czy też po jego powstaniu).

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć, takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).

W rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych - przedmiotem tego prawa są wszelkie przejawy działalności twórczej o indywidualnym charakterze bez względu na to, czy są to dzieła artystyczne, utwory naukowe lub literackie. Podkreślam, że jako utwory w rozumieniu powołanych przepisów mogą zostać potraktowane projekty, które – nawet jeżeli zawierają nietwórcze materiały – mają twórczy charakter ze względu na przyjęty w nich dobór, układ lub zestawienie treści.

Zauważam także, że przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki:

1)konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania;

2)osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania albo rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. W umowach, które towarzyszą zamawianiu utworów, strony powinny wyraźnie postanowić, że przedmiotem zamówienia jest właśnie dobro niematerialne, podlegające ochronie na mocy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W piśmiennictwie eksponuje się, że rozporządzanie prawami polega na przeniesieniu tych praw (autorskich praw majątkowych lub pokrewnych) na inną osobę (por. Komentarz PIT, Wydanie 2, A. Bartosiewicz, R. Kubacki).

Zatem nie mogę się z Panem zgodzić, że wydatki poniesione na nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników, których łączy z Panem umowa zlecenie, mieszczą się w zakresie należności wymienionych w art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Są to bowiem przychody z praw majątkowych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będą stanowić kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie zwracam uwagę na fakt, że choć prawa majątkowe zostały wymienione w odrębnym źródle przychodów, nie oznacza to, że przychody z tych praw osiągane przez przedsiębiorcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie mogą stanowić przychodów z działalności gospodarczej. Jeżeli umowy, co do których podatnikowi przysługują autorskie prawa majątkowe, są zawierane w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, to przychód uzyskany z tytułu przeniesienia tych praw, należy kwalifikować do źródła przychodów „pozarolnicza działalność gospodarcza”.

Tym samym, również wydatki ponoszone przez Pana na nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą (kontrakt B2B) nie zostały wymienione w katalogu kosztów kwalifikowanych zawartym w art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie będą zatem stanowić kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi badawczo-rozwojowej.

Podsumowanie: wydatki na specjalistyczne oprogramowanie i specjalistyczny sprzęt, tj. (...) wraz z oprogramowaniem i materiałami, specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy, które wskazał Pan jako materiały przeznaczone do realizacji prac badawczo-rozwojowych, będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast wydatki poniesione na nabycie praw własności intelektualnej od współpracowników na podstawie umowy zlecenia albo w ramach kontraktu B2B nie będą stanowić kosztów kwalifikowanych.

Do omówienia pozostaje zatem kwestia możliwości skorzystania przez Pana z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

Z opisu sprawy wynika, że:

1)w ramach prowadzonej działalności będzie Pan realizować prace badawczo-rozwojowe,

2)będzie Pan prowadzić ewidencję, zgodnie z art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozwalającą wyodrębnić koszty dotyczące prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,

3)koszty, które mają podlegać odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową, będą stanowić koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

4)opisane wydatki ponoszone przez Pana, które chce Pan uznać za koszty kwalifikowane, nie zostały i nie zostaną odliczone przez Pana od podstawy obliczenia podatku,

5)wydatki te nie zostały oraz nie zostaną zwrócone Panu w jakiejkolwiek formie,

6)nie ma Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego,

7)nie korzysta Pan ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W interpretacji wskazałem, że działalność prowadzona przez Pana w zakresie ulepszenia i optymalizacji stosowanych w przedsiębiorstwach oprogramowania (software) i sprzętu komputerowego (hardware), wdrażania rozwiązań z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) w usługach swoich klientów oraz tworzenia oprogramowania wykorzystującego sztuczną inteligencję (AI) oraz matematykę stosowaną w zakresie analizowania analizy danych (opisana szczegółowo we wniosku) stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wskazałem, że wydatki na specjalistyczne oprogramowanie i specjalistyczny sprzęt, tj. (...) wraz z oprogramowaniem i materiałami oraz specjalistyczne komputery i sprzęt komputerowy, które wskazał Pan jako materiały przeznaczone do realizacji prac badawczo-rozwojowych, będzie Pan mógł zaliczyć do kosztów kwalifikowanych na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem będzie Pan spełniać przesłanki do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową.

Podsumowanie: przedstawiona w opisie sprawy działalność – którą będzie Pan prowadzić od lutego 2026 r. – realizowana w ramach wskazanych przez Pana projektów będzie stanowić działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym będzie Pan uprawniony do skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do kwestii stosowania preferencji IP Box wskazuję na art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę prawną.

Ponadto wskazuję, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Na podstawie art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podkreślam, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Zatem do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.

W tym miejscu zauważam, że zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX - ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „programu komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie News Datacom Ltd. versus Satellite Decoding Systems, (1995) FSR 201 oraz wyrok australijskiego sądu I instancji z 4 czerwca 1997 r. w sprawie Powerflex Services Pty Ltd v Data Access Corporation, (1997) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74 ust. 1 i następne ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Stosownie art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:

Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego” które wskazują, że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego, jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

Tym samym, pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu - copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.

Na podstawie powyższych przepisów prawa podkreślam, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

1)zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;

2)należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

3)podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Odnosząc wskazane przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, wskazuję, że:

-na podstawie umów będzie Pan świadczyć usługi na rzecz kontrahentów polegające na tworzeniu oraz rozwijaniu (ulepszaniu) oprogramowania komputerowego, tj. produktów oraz eksperckiej dokumentacji projektowej i schematów hardware w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych;

-produkty oraz ekspercka dokumentacja projektowa i schematy hardwarepodlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

-będzie Pan przenosić całość praw autorskich do oprogramowania komputerowego w ramach wynagrodzenia ustalonego z kontrahentem,

-w prowadzonej ewidencji będzie Pan wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; ewidencja ta pozwali na ustalenie przez Pana przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Podsumowanie: wytwarzanie i rozwój (ulepszenie) Produktów skutkujące powstaniem nowego kodu źródłowego, nowych funkcjonalności oprogramowania z wykorzystaniem sztucznej inteligencji (AI) oraz stworzenie skomplikowanej eksperckiej dokumentacji projektowej i schematów hardware można uznać za kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego uzyskiwane z tego tytułu wynagrodzenie w całości stanowi dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 7 pkt 2 tej ustawy, tj. dochód z przeniesienia praw do kodu źródłowego i nowych funkcjonalności Produktów stanowi dochód ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Tym samym będzie Pan miał prawo do zastosowania stawki opodatkowania 5% do osiągniętego w ramach wytwarzania Produktów dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowo zaznaczam, że pytania przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres tego wniosku. Tym samym interpretacja ta nie rozstrzyga o możliwości jednoczesnego korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej oraz IP BOX.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.