Interpretacja indywidualna z dnia 19 grudnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.801.2025.2.AA
Kompleksowe usługi dietetyczne, w tym udostępnienie bazy przepisów oraz konsultacje online, świadczone przez dietetyka jako wykonywane w ramach zawodu medycznego, spełniają przesłanki zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, przy jednoczesnym uznaniu ich terapeutycznego charakteru.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego przyszłego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku kompleksowej usługi dietetycznej w formie online. Uzupełniła go Pani pismem z 27 listopada 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawczyni od 7 lipca 2020 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług dietetycznych. Działalność gospodarcza została zarejestrowana w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej pod kodem PKD 86.99.B - Działalność dietetyczna. Wnioskodawczyni posiada wykształcenie wyższe licencjackie na kierunku dietetyka. Wnioskodawczyni świadczy kompleksowe usługi dietetyczne w formie online, skierowane do pacjentów zmagających się z zaburzeniami odżywiania oraz współistniejącymi problemami zdrowia psychicznego.
Główną grupę odbiorców stanowią osoby z następującymi jednostkami chorobowymi i zaburzeniami:
·zaburzeniami odżywiania takimi jak kompulsywne objadanie się, żarłoczność psychiczna (bulimia), zaburzenie z ograniczeniem lub unikaniem konkretnych produktów (ARFID), ortoreksja,
·zaburzeniami lękowymi,
·depresją,
·zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD).
Wnioskodawczyni stosuje model terapii żywieniowej, który różni się od standardowego podejścia polegającego na sztywnych jadłospisach. Model ten uwzględnia specyfikę zaburzeń psychicznych pacjentów, dla których tradycyjne, restrykcyjne plany żywieniowe mogą stanowić dodatkowe obciążenie psychiczne i prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia.
Istotą modelu jest stworzenie kompleksowej bazy autorskich, zbilansowanych przepisów kulinarnych, gdzie każdy przepis został opracowany przez Wnioskodawczynię z zachowaniem odpowiednich wartości odżywczych (od 300 do 700 kcal na porcję) oraz prawidłowego rozkładu makroskładników i mikroelementów. Baza ta stanowi narzędzie terapeutyczne umożliwiające pacjentom:
·samodzielne komponowanie posiłków przy zachowaniu prawidłowych wartości odżywczych,
·modyfikację jadłospisu zgodnie z aktualnymi możliwościami psychofizycznymi,
·budowanie poczucia sprawczości i kontroli nad procesem leczenia,
·stopniowe wprowadzanie zmian żywieniowych bez wywołania dodatkowego stresu.
Proces świadczenia usługi Świadczenie usługi rozpoczyna się od wypełnienia przez pacjenta szczegółowej ankiety żywieniowo-zdrowotnej, przesyłanej drogą elektroniczną. Ankieta zawiera pytania dotyczące m.in.:
·stanu zdrowia i historii chorób,
·przyjmowanych leków i suplementów diety,
·dolegliwości ze strony układu pokarmowego,
·poziomu aktywności fizycznej,
·jakości snu,
·poziomu stresu,
·nałogów,
·alergii i nietolerancji pokarmowych,
·preferencji żywieniowych,
·nawyków związanych z podjadaniem i napadami głodu,
·stanu nawodnienia organizmu,
·możliwości czasowych i technicznych związanych z przygotowaniem posiłków.
Na podstawie analizy ankiety Wnioskodawczyni dokonuje oceny stanu zdrowia pacjenta i określa optymalny model współpracy terapeutycznej. W przypadku stwierdzenia konieczności pogłębionej diagnostyki, Wnioskodawczyni może poprosić o dostarczenie wyników badań laboratoryjnych lub konsultacji specjalistycznych, choć nie jest to warunek obligatoryjny rozpoczęcia terapii.
Zakres świadczonych usług.
W ramach kompleksowej usługi dietetycznej Wnioskodawczyni zapewnia:
1.Dostęp do bazy zbilansowanych przepisów - narzędzia terapeutycznego umożliwiającego elastyczne planowanie posiłków z zachowaniem wartości odżywczych niezbędnych w procesie leczenia.
2.Indywidualne konsultacje dietetyczne - prowadzone w formie pisemnej lub głosowej za pośrednictwem komunikatorów internetowych, mające na celu:
·bieżące monitorowanie stanu zdrowia,
·modyfikację zaleceń żywieniowych w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby,
·wsparcie w sytuacjach kryzysowych (napady kompulsywnego jedzenia, epizody restrykcji).
3.Opracowanie indywidualnych zaleceń dietoterapeutycznych - uwzględniających:
·specyfikę zaburzeń odżywiania,
·współistniejące schorzenia psychiczne,
·możliwości i ograniczenia pacjenta,
·cele terapeutyczne.
4.Stały monitoring postępów terapii - poprzez regularne konsultacje i analizę zgłaszanych przez pacjenta objawów, zmian w samopoczuciu oraz parametrów zdrowotnych.
Cele terapeutyczne.
Świadczone usługi mają charakter stricte terapeutyczny i są ukierunkowane na:
·przerwanie błędnego koła restrykcji i kompulsywnego objadania się,
·normalizację zachowań żywieniowych,
·redukcję objawów zaburzeń odżywiania,
·poprawę parametrów biochemicznych organizmu,
·wsparcie leczenia zaburzeń psychicznych poprzez odpowiednią dietoterapię,
·zapobieganie rozwojowi chorób metabolicznych (otyłość, cukrzyca typu 2),
·przywrócenie prawidłowej masy ciała,
·poprawę jakości życia i funkcjonowania społecznego.
Dokumentacja medyczna Wnioskodawczyni prowadzi dokumentację medyczną pacjentów obejmującą:
·dane z wywiadu żywieniowo-zdrowotnego,
·dostarczone wyniki badań (jeśli pacjent je posiada),
·przebieg terapii i jej modyfikacje,
·obserwowane postępy i zmiany w stanie zdrowia.
Świadczenie usług przez podwykonawców.
Wnioskodawczyni planuje w przyszłości współpracę z innymi dietetykami posiadającymi wykształcenie wyższe na kierunku dietetyka. Współpraca będzie odbywać się na podstawie umów o świadczenie usług (B2B). Podwykonawcy będą świadczyć identyczne usługi dietetyczne jak Wnioskodawczyni, wykorzystując ten sam model terapeutyczny i bazę przepisów. Wnioskodawczyni będzie nabywać te usługi we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów, zachowując odpowiedzialność za jakość świadczeń i nadzór merytoryczny nad procesem terapeutycznym.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
Nie posiada Pani statusu podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Dietetycy, z którymi planuje Pani współpracę, nie będą posiadać statusu podmiotów leczniczych, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej.
Na pytanie: czy odbiorcy Pani usług to osoby, które posiadają diagnozę lekarza specjalisty? Jeśli nie, to na jakiej podstawie będzie następowało diagnozowanie pacjentów? Proszę wskazać w odniesieniu do pacjentów z zaburzeniami odżywiania, pacjentów z problemami zdrowia psychicznego oraz pozostałych pacjentów.
Odpowiedziała Pani: niektórzy tak, niektórzy nie. Każdy pacjent wypełnia ankietę, dzięki której wie Pani z jakimi problemami zdrowotnymi zgłasza się do Pani.
Jeśli pacjenci mają już diagnozę od lekarza, to informują Panią o tym i np. podają również informację jakie leki przyjmują. Wszyscy pacjenci opisują jakie problemy u nich występują. Mogą to być dolegliwości ze strony układu pokarmowego lub o podłożu psychologicznym, jak zajadanie stresu, napady głodu itp. które prowadzą do nadwagi i w dalszej perspektywie do choroby otyłościowej.
Baza zbilansowanych przepisów jest dostępna w aplikacji na telefon, a dostęp do aplikacji wydawany jest na czas realizacji usługi dietetycznej, opłacanej okresowo przez pacjenta.
Możliwe jest nabycie dostępu do bazy zbilansowanych przepisów niezależnie od skorzystania z pozostałych świadczonych przez Panią usług, ale tej opcji nie dotyczy wniosek o interpretację. Sprzedaje Pani osobno wersję samego dostępu do aplikacji (bez konsultacji, wywiadu i indywidualnego podejścia), ale tę sprzedaż Pani opodatkowuje. Jest to zupełnie inna usługa, kierowana do osób zdrowych.
Wniosek dotyczy wersji kompleksowej opieki dietetycznej w celach zdrowotnych dla osób zmagających się z problemami zdrowotnymi – a u nich sam dostęp do aplikacji nic nie da. Potrzebna jest kompleksowa opieka specjalisty.
Technicznie jest możliwe zakupienie samego dostępu do aplikacji z bazą przepisów, ale jest to zupełnie inna usługa. Natomiast do pełnego świadczenia usługi zdrowotnej dietetycznej potrzebny jest dostęp do aplikacji z bazą przepisów, ponieważ stanowi on narzędzie do osiągnięcia celu zdrowotnego oraz kontaktu z pacjentem i monitorowania jego postępów i problemów.
Sama baza przepisów jest ogromna i jednakowa dla wszystkich, ale istota usługi medycznej tkwi w odpowiednim stworzeniu jadłospisów i diety pomagając sobie wspomnianą bazą. Każdy z przepisów w prosty sposób można zmodyfikować pod daną jednostkę chorobową. W niektórych przepisach znajdują się dodatkowe wskazówki, jak dopasować przepis pod daną jednostkę chorobową, np. na co wymienić biały makaron (przy insulinooporności) lub na co wymienić mleko (przy nietolerancji laktozy). Jest to konieczne, ponieważ pacjent z insulinoopornością może jednocześnie zmagać się z zaburzeniami odżywiania i niekoniecznie będzie chciał korzystać z ułożonego przez dietetyka sztywnego jadłospisu. Każdy pacjent ma możliwość przefiltrowania przepisów, tak aby pasowały do jego jednostki chorobowej oraz może skonsultować się z Panią. Większy wybór przepisów to również duża inspiracja, nawet jak ktoś nie może zjeść jakiegoś posiłku, to samodzielnie lub z Pani pomocą można go zmodyfikować.
Baza co do zasady nie jest spersonalizowana. Personalizacja polega na wybieraniu i dobieraniu poszczególnych jej składników.
Pani usługa jest kierowana wyłącznie do osób z problemami zdrowotnymi. Osoby zdrowe mogą wykupić okrojoną wersję aplikacji, z mniejszą bazą przepisów, bez Pani wsparcia, konsultacji, jadłospisów – ale tej usługi nie dotyczy wniosek.
Na pytanie: czy świadczone usługi składowe, tj. dostęp do bazy zbilansowanych przepisów, indywidualne konsultacje dietetyczne, opracowanie indywidualnych zaleceń dietoterapeutycznych, monitoring postępów są/będą niezbędne do wykonywania usługi dietetycznej? Jeżeli tak, to proszę wskazać w czym ta „niezbędność” się przejawia/będzie się przejawiała?
Odpowiedziała Pani: Tak. Wszystkie elementy są niezbędne do współpracy, która rzeczywiście ma przynieść długoterminowe skutki zdrowotne. Pacjent przychodzi do Pani i nie wie, jak powinna wyglądać jego dieta, co ma jeść, a czego ma unikać w swojej jednostce chorobowej. Nie wie ile kilokalorii powinien spożywać w ciągu dnia oraz jak prawidłowo powinny być rozłożone makroskładniki. Na konsultacji omawia Pani jego problem zdrowotny i opowiada mu na czym polega jego choroba, co powinno znaleźć się w jego diecie, a czego powinien unikać. Pacjent może zdecydować czy chce aby ułożyła Pani dla niego jadłospis, czy samodzielnie będzie korzystał z przepisów, które zostały przypisane do jego jednostki chorobowej (np. niski IG przy insulinooporności), czy ma Pani przygotować dla niego indywidualną bazę przepisów z których będzie wybierał posiłki. Monitoring postępów jest niezbędny do wprowadzania zmian w kaloryczności diety, ewentualnej eliminacji produktów, które nie służą pacjentowi. Monitoring to również wsparcie i motywacja dla pacjenta. Dzięki wnioskom z dnia i notatkom pacjent już sam widzi swoje postępy, a dietetyk dodatkowo motywuje reagując słowami wsparcia na osiągnięty cel. Całość usług, które wykonuje Pani dla pacjenta są niezbędne do prawidłowego wdrożenia diety, utrzymania motywacji w zmianach, szybkiej reakcji gdy dzieje się coś niepokojącego. Pacjent bez wsparcia dietetyka może się łatwo pogubić, popełnić dużo błędów i porzucić dążenie do zdrowia. Dostęp do bazy przepisów również pomaga w utrzymaniu nawyków i jest niezbędnym narzędziem do współpracy na linii pacjent-dietetyk.
Wszystkie czynności składające się na usługę dietetyczną są ze sobą tak ściśle związane, że ich niewykonanie lub rozdzielenie spowodowałoby, że pacjent nie mógłby korzystać z czynności głównej. Czynność główna do opieka dietetyczna. Dostęp do bazy jest narzędziem, ale niezbędnym do wykonania tego typu usługi dietetycznej. Tylko w ten sposób jest Pani w stanie długoterminowo współpracować z pacjentem. Pacjent odniesie efekty zdrowotne tylko wtedy, gdy usługa dietetyczna będzie składać się z tych wszystkich składowych.
Widziała Pani sytuacje, gdy dietetycy oferowali np. samą konsultację albo samo ułożenie jadłospisu, ale nie wierzy, że takie czynności przyniosą jakikolwiek efekt zdrowotny, jeśli nie zostanie przy tym wdrożony stały nadzór, opieka i odpowiednie narzędzia do pracy. Samo przekazanie pacjentowi jadłospisu albo jednorazowa konsultacja kończy się najczęściej tym, że pacjent porzuca po krótkim czasie zmianę diety i wraca do starych, złych nawyków. Dlatego jako profesjonalna dietetyczka, chcąca zadbać o realną zmianę zdrowotną swoich pacjentów, stoi Pani na stanowisku, że wszystkie wymienione składowe, włącznie z udostępnieniem bazy zbilansowanych posiłków są niezbędne do wypełnienia usługi medycznej.
Z punktu widzenia pacjenta nabywa on jedną kompleksową usługę dietetyczną.
Poszczególne czynności składające się na usługę dietetyczną są świadczone w ramach jednej umowy i jednego wynagrodzenia.
Wynagrodzenie z tytułu usługi dietetycznej nie jest kalkulowane odrębnie, niezależnie od wynagrodzenia z tytułu dostępu do bazy zbilansowanych przepisów. Jest to usługa kompleksowa, kalkulowana jedną ceną.
Tak jak wspominała Pani wcześniej, jest możliwość zakupienia samego, „suchego” dostępu do bazy przepisów, ale nie traktuje Pani tego jako usługi medycznej, ani dietetycznej i nie jest to przedmiotem niniejszego wniosku. Wniosek dotyczy usługi kompleksowej.
Na pytanie: jaki jest/będzie udział wynagrodzenia należnego z tytułu udzielenia dostępu do bazy zbilansowanych przepisów w stosunku do wynagrodzenia za usługę dietetyczną ogółem?
Odpowiedziała Pani, że w usłudze kompleksowej nie rozbija Pani tych wartości. Pacjent płaci jedną łączną kwotę za wszystko.
Przedmiotem wniosku nie są usługi dietetyczne dla osób zdrowych w celu profilaktyki zachorowań. Przedmiotem wniosku są usługi dietetyczne kierowane wyłącznie do osób z problemami zdrowotnymi.
Pytania
1.Czy świadczone przez Wnioskodawczynię osobiście kompleksowe usługi dietetyczne online, obejmujące udostępnienie bazy zbilansowanych przepisów jako narzędzia terapeutycznego oraz indywidualne konsultacje dietetyczne dla pacjentów z zaburzeniami odżywiania i współistniejącymi problemami zdrowia psychicznego, korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
2.Czy te same usługi świadczone w przyszłości przez dietetyków - podwykonawców posiadających wykształcenie wyższe na kierunku dietetyka, nabywane przez Wnioskodawczynię we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów, będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Pani stanowisko w sprawie
Ad 1. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że świadczone przez nią osobiście kompleksowe usługi dietetyczne korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług.
Ad 2. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że usługi świadczone przez podwykonawców-dietetyków, nabywane przez Wnioskodawczynię we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów, będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o podatku od towarów i usług.
Uzasadnienie prawne
1. Podstawa prawna zwolnienia.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), zwolnieniu od podatku podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Dla zastosowania zwolnienia konieczne jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:
·przesłanki podmiotowej - usługi muszą być świadczone przez osobę wykonującą zawód medyczny,
·przesłanki przedmiotowej - usługi muszą mieć charakter opieki medycznej służącej celom terapeutycznym.
2. Spełnienie przesłanki podmiotowej.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Zawód dietetyka został sklasyfikowany w Rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy w grupie 2265 - Dietetycy i specjaliści do spraw żywienia, zaliczanej do specjalistów ochrony zdrowia.
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych określa, że dietetykiem jest osoba posiadająca między innymi tytuł zawodowy magistra lub licencjata na kierunku dietetyka.
Wnioskodawczyni, posiadając wykształcenie wyższe magisterskie na kierunku dietetyka, spełnia przesłankę podmiotową jako osoba wykonująca zawód medyczny.
Potwierdza to linia orzecznicza Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, między innymi w interpretacji z 26 maja 2023 r., nr 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW, gdzie organ uznał, że dietetyk z wykształceniem wyższym jest osobą wykonującą zawód medyczny.
3. Spełnienie przesłanki przedmiotowej.
Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi mają charakter opieki medycznej służącej celom terapeutycznym. Są one skierowane do pacjentów z konkretnymi jednostkami chorobowymi - zaburzeniami odżywiania oraz współistniejącymi zaburzeniami psychicznymi, które wymagają specjalistycznej interwencji dietetycznej.
Charakter terapeutyczny usług przejawia się w:
a)Profilaktyce - zapobieganiu rozwojowi powikłań zaburzeń odżywiania, takich jak otyłość, niedożywienie, zaburzenia elektrolitowe, oraz chorób metabolicznych.
b)Zachowaniu zdrowia - utrzymaniu osiągniętych efektów terapeutycznych i zapobieganiu nawrotom choroby.
c)Ratowaniu zdrowia - interwencji w stanach zagrażających zdrowiu, takich jak skrajne restrykcje żywieniowe lub kompulsywne objadanie się.
d)Przywracaniu zdrowia - normalizacji zachowań żywieniowych i parametrów biochemicznych organizmu.
e)Poprawie zdrowia - redukcji objawów zaburzeń, poprawie samopoczucia i jakości życia.
4. Kompleksowy charakter świadczenia.
Oferowana przez Wnioskodawczynię usługa ma charakter kompleksowy, gdzie wszystkie elementy służą jednemu celowi terapeutycznemu. Baza zbilansowanych przepisów nie jest samodzielnym produktem, lecz integralnym narzędziem terapeutycznym, które:
·umożliwia realizację zaleceń dietetycznych w sposób dostosowany do możliwości psychofizycznych pacjenta,
·stanowi alternatywę dla sztywnych jadłospisów, które u pacjentów z zaburzeniami odżywiania mogą wywoływać lęk i opór,
·wspiera budowanie zdrowej relacji z jedzeniem poprzez możliwość wyboru przy zachowaniu wartości odżywczych.
Konsultacje dietetyczne są nieodłącznym elementem terapii, zapewniającym:
·indywidualizację zaleceń,
·monitoring postępów,
·wsparcie w sytuacjach kryzysowych,
·modyfikację terapii w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby.
5. Argumentacja w świetle najnowszego orzecznictwa.
Szczególnie istotny dla przedmiotowej sprawy jest wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 7 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Wr 611/24, w którym sąd jednoznacznie stwierdził: „Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 uVAT wprost stanowi, że zwolnienie z VAT dotyczy usług w zakresie opieki medycznej, służącym m.in. profilaktyce zdrowia, jak i zachowaniu zdrowia. Zatem wywiedziony wniosek końcowy organu podatkowego, że przedmiotowe zwolnienie nie dotyczy usług dietetycznych świadczonych przez Skarżącą, jej pracowników oraz jej podwykonawców na rzecz osób zdrowych w celu profilaktyki zachorowań, przeczy wyraźnej treści ww. przepisu”.
Wyrok ten potwierdza, że zwolnienie z VAT przysługuje usługom dietetycznym niezależnie od tego, czy są świadczone osobom chorym, czy osobom wykazującym jedynie objawy mogące świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych.
6. Linia interpretacyjna organów podatkowych.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w licznych interpretacjach potwierdza zwolnienie dla usług dietetycznych świadczonych online, między innymi:
- Interpretacja z 26 maja 2023 r., nr 0112-KDIL3.4012.240.2023.1.NW - usługi dietetyczne online stanowią usługi w zakresie opieki medycznej,
- Interpretacja z 14 marca 2023 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.18.2023.1.AA - kompleksowe usługi dietetyczne z elementami planów treningowych korzystają ze zwolnienia,
- Interpretacja z 27 stycznia 2020 r., nr 0112-KDIL2-3.4012.612.2019.2.EZ - konsultacje dietetyczne prowadzone zdalnie stanowią usługi medyczne,
- Interpretacja z 26 czerwca 2025 r. nr 0113-KDIPT1-1.4012.342.2025.2.MGO – organ dodatkowo potwierdził, że zwolnienie obejmuje również usługi świadczone na rzecz osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale wykazują objawy mogące świadczyć o zaburzeniach zdrowotnych lub przedstawiają wyniki badań laboratoryjnych odbiegające od wartości referencyjnych,
- Interpretacja z 4 sierpnia 2025 r. nr 0114-KDIP4-2.4012.589.2025.1.MB – podobnie jak wyżej.
7. Odróżnienie od usług edukacyjnych.
Istotne jest podkreślenie, że świadczone usługi mają charakter terapeutyczny, a nie edukacyjny.
Nie są to kursy zdrowego żywienia czy warsztaty kulinarne, lecz zindywidualizowana terapia żywieniowa prowadzona pod nadzorem wykwalifikowanego dietetyka. Każdy element usługi - od bazy przepisów po konsultacje - jest podporządkowany celowi terapeutycznemu i dostosowany do specyficznych potrzeb zdrowotnych pacjenta.
8. Zwolnienie dla usług świadczonych przez podwykonawców
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, zwolnieniu podlegają usługi, o których mowa w pkt 19, także w przypadku, gdy zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, pod warunkiem że zostały wykorzystane wyłącznie na cele określone w tych przepisach.
W planowanym modelu współpracy:
·podwykonawcy będą dietetykami z wykształceniem wyższym (spełnienie przesłanki podmiotowej),
·będą świadczyć identyczne usługi terapeutyczne jak Wnioskodawczyni,
·Wnioskodawczyni będzie nabywać te usługi we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów,
·usługi będą wykorzystane wyłącznie do celów terapeutycznych.
Tym samym spełnione zostaną wszystkie warunki dla zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.
Podsumowanie.
Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że świadczone przez nią kompleksowe usługi dietetyczne, obejmujące zarówno udostępnienie bazy zbilansowanych przepisów jako narzędzia terapeutycznego, jak i indywidualne konsultacje dietetyczne, stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące celom terapeutycznym i korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT.
Analogicznie, usługi świadczone przez podwykonawców-dietetyków, nabywane przez Wnioskodawczynię we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów, będą korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem” podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie
stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).
Ponadto, w myśl art. 8 ust. 2a ustawy:
W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienia od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:
a) lekarza i lekarza dentysty,
b) pielęgniarki i położnej,
c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),
d) psychologa.
Jednocześnie w myśl art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:
zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.
Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
Zwolnieniu od podatku podlegają więc podmioty lecznicze (art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy) oraz osoby wykonujące zawody wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, świadczące usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Należy mieć na uwadze, że analizowany przepis zwalnia od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Nie zwalnia zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi.
Precyzując czynności opieki medycznej, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawa zdrowia, pojęcia te należy interpretować z zastosowaniem wykładni językowej.
„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk; to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.
Interpretując słowo „ratowanie”, należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.
Słowo „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim było poprzednio.
„Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się, polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
Dodatkowo należy wskazać, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.
W tym kontekście należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych przepisach podatkowych. Zatem w tym zakresie należy szukać wyjaśnienia w bogatym dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
W wyroku C-106/05, pkt 27 Trybunał stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do usług, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku C-307/01, pkt 57, gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.
Należy więc uznać, że pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok C-212/01, pkt 40).
Należy podkreślić, że ani przepisy Dyrektywy, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług.
Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).
Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”. Rzecznik zauważa również, że: „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania, rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne.
Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito-Unipessoal Lda, pkt 30, TSUE stwierdził, że:
(…) bezsporne jest, że usługa coachingu żywieniowego świadczona w placówce sportowej może, w perspektywie średnio- i długoterminowej lub bardzo szeroko rozumianej, być instrumentem zapobiegania pewnym chorobom, takim jak otyłość. Należy jednak stwierdzić, że to samo odnosi się do samego uprawiania sportu, którego rolę uznaje się, tytułem przykładu, za ograniczającą występowanie chorób układu krążenia. Usługa taka ma zatem zasadniczo cel zdrowotny, ale nie ma lub nie musi mieć celu terapeutycznego. W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki, że usługa ta jest świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że nie spełnia ona kryterium działalności w interesie publicznym, i tym samym nie jest objęta zwolnieniem dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT (patrz pkt 31, wyrok C-581/19).
Co istotne w przedmiotowej sprawie, w powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt. 33, Trybunał stwierdził również, że:
(…) Każda usługa świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego lub paramedycznego, skutkująca – nawet w sposób bardzo pośredni lub odległy – zapobieżeniem pewnym chorobom, byłaby bowiem objęta zwolnieniem przewidzianym w tym przepisie, co nie odpowiada zamiarowi prawodawcy Unii i wymogowi ścisłej wykładni takiego zwolnienia, przypomnianemu w pkt 22 niniejszego wyroku. Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 61 opinii, sam niepewny związek z chorobą, bez konkretnego ryzyka negatywnego wpływu na zdrowie, nie jest wystarczający w tym względzie.
Zatem, zgodnie z definicją opieki medycznej przedstawioną przez TSUE, to cel, jaki wiąże się z usługą wydawania zaleceń żywieniowych, jest decydujący przy ustalaniu, czy taka usługa jest objęta definicją opieki medycznej na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) (i ewentualnie lit. c)) dyrektywy VAT.
W ślad za ustaleniami Trybunału w sprawie C-581/19 Frenetikexito bezspornie należy uznać, że usługi polegające na wydawaniu zaleceń żywieniowych, które można porównać do usług coachingu żywieniowego, gdy są skierowane do osób zdrowych, chcących zadbać o nawyki żywieniowe oraz profilaktykę zachorowań, nie mogą być uznane za opiekę medyczną na podstawie art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a tym samym powinny być opodatkowane podatkiem VAT. W przypadku braku kontekstu w postaci leczenia medycznego świadczone usługi nie mają celu terapeutycznego. Sytuacja może być jednak inna, jeżeli usługi w zakresie wydawania zaleceń żywieniowych są świadczone na rzecz pacjentów w kontekście leczenia medycznego w następstwie choroby, którą u nich zdiagnozowano. W takim przypadku żywienie pacjenta byłoby bezpośrednio związane z zapobieganiem, diagnozowaniem, leczeniem choroby lub przywracaniem zdrowia.
Taka usługa powinna być uznana za opiekę medyczną na mocy art.132 ust.1 lit. b) i c) dyrektywy VAT, a zatem zwolniona od podatku VAT.
Zatem zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 i pkt 19 ustawy objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać ze zwolnienia.
Ponadto, pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwo od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT jest objęta każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu podatku VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT.
Jednocześnie wskazać należy, że określając krąg podmiotów objętych zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, ustawodawca odwołał się do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), zwanej dalej ustawą o działalności leczniczej.
W myśl tego przepisu:
Osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym zwolnione od podatku VAT są usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza ww. wymienionymi istnieje jeszcze grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 21 października 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534 ze zm.), dietetycy i specjaliści do spraw żywienia zostali wymienieni pod numerem 2293 w grupie specjalistów do spraw zdrowia, obejmującej m.in. lekarzy, dentystów, pielęgniarki, farmaceutów czy diagnostów laboratoryjnych.
Zgodnie natomiast z poz. 67 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami z dnia 10 lipca 2023 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1515), wymagane kwalifikacje dla dietetyka to:
·rozpoczęcie po dniu 30 września 2019 r. studiów w zakresie dietetyki na kierunku przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne, nauki o zdrowiu lub nauki o kulturze fizycznej, obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata;
·rozpoczęcie po dniu 30 września 2012 r. studiów w zakresie dietetyki, obejmujących co najmniej 1630 godzin kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata
·ukończenie studiów na kierunku dietetyka zgodnie ze standardami kształcenia określonymi w odrębnych przepisach i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku;
·rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku dietetyka lub na innym kierunku w specjalności dietetyka, obejmujących co najmniej 1784 godziny kształcenia w zakresie dietetyki, i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata;
·rozpoczęcie przed dniem 1 października 2007 r. studiów na kierunku technologia żywności i żywienie człowieka w specjalności żywienie człowieka i uzyskanie co najmniej tytułu zawodowego licencjata na tym kierunku;
·rozpoczęcie przed dniem 1 września 2013 r. i ukończenie szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego dietetyk – Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 1515 lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie dietetyk albo ukończenie technikum, albo szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego technik technologii żywienia w specjalności dietetyka.
Zatem, pomimo że zawód dietetyka nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak inne przepisy określające m.in.: zasady jego wykonywania, zasady związane z uzyskiwaniem kwalifikacji do wykonywania zawodu, zasady i formy wykonywania zawodu, wskazują, że osoba, która zdobyła wyższe wykształcenie w zakresie dietetyki jest osobą uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
Z opisu sprawy wynika, że:
·świadczy Pani kompleksowe usługi dietetyczne w formie online, skierowane do pacjentów zmagających się z zaburzeniami odżywiania oraz współistniejącymi problemami zdrowia psychicznego;
·w ramach kompleksowej usługi dietetycznej zapewnia Pani:
- dostęp do bazy zbilansowanych przepisów - narzędzia terapeutycznego umożliwiającego elastyczne planowanie posiłków z zachowaniem wartości odżywczych niezbędnych w procesie leczenia;
- indywidualne konsultacje dietetyczne - prowadzone w formie pisemnej lub głosowej za pośrednictwem komunikatorów internetowych, mające na celu: bieżące monitorowanie stanu zdrowia, modyfikację zaleceń żywieniowych w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby, wsparcie w sytuacjach kryzysowych;
- opracowanie indywidualnych zaleceń dietoterapeutycznych - uwzględniających: specyfikę zaburzeń odżywiania, współistniejące schorzenia psychiczne, możliwości i ograniczenia pacjenta, cele terapeutyczne;
- stały monitoring postępów terapii - poprzez regularne konsultacje i analizę zgłaszanych przez pacjenta objawów, zmian w samopoczuciu oraz parametrów zdrowotnych;
·wszystkie czynności składające się na usługę dietetyczną są ze sobą tak ściśle związane, że ich niewykonanie lub rozdzielenie spowodowałoby, że pacjent nie mógłby korzystać z czynności głównej. Czynność główna do opieka dietetyczna.
Pani wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia czy świadczone przez Panią kompleksowe usługi dietetyczne online, obejmujące udostępnienie bazy zbilansowanych przepisów jako narzędzia terapeutycznego oraz indywidualne konsultacje dietetyczne dla pacjentów z zaburzeniami odżywiania i współistniejącymi problemami zdrowia psychicznego, korzystają ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
W odniesieniu do Pani wątpliwości wskazać należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych.
Podstawowym kryterium pozwalającym uznać zbiór określonych czynności za usługę kompleksową (złożoną) jest określenie wzajemnych relacji pomiędzy usługami wchodzącymi w skład usługi złożonej w zakresie celów, które usługi te realizują. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. Podstawowym celem usługi pomocniczej tworzącej razem z usługą główną – usługę kompleksową – jest lepsze wykorzystanie przez klienta usługi głównej. Aby dana usługa pomocnicza mogła być uznana za element usługi kompleksowej winna służyć bezpośrednio realizacji usługi głównej. W celu ustalenia czy dana usługa może być uznana za usługę złożoną, konieczne jest zbadanie przebiegu konkretnej transakcji z uwzględnieniem wszystkich ekonomicznych aspektów tej transakcji.
W opisie sprawy wskazała Pani, że wniosek dotyczy kompleksowej opieki dietetycznej w formie online w celach zdrowotnych dla osób zmagających się z problemami zdrowotnymi.
W ramach kompleksowej usługi dietetycznej zapewnia Pani:
·dostęp do bazy zbilansowanych przepisów - narzędzia terapeutycznego umożliwiającego elastyczne planowanie posiłków z zachowaniem wartości odżywczych niezbędnych w procesie leczenia;
·indywidualne konsultacje dietetyczne - prowadzone w formie pisemnej lub głosowej za pośrednictwem komunikatorów internetowych, mające na celu: bieżące monitorowanie stanu zdrowia, modyfikację zaleceń żywieniowych w odpowiedzi na zmieniające się potrzeby, wsparcie w sytuacjach kryzysowych;
·opracowanie indywidualnych zaleceń dietoterapeutycznych - uwzględniających: specyfikę zaburzeń odżywiania, współistniejące schorzenia psychiczne, możliwości i ograniczenia pacjenta, cele terapeutyczne;
·stały monitoring postępów terapii - poprzez regularne konsultacje i analizę zgłaszanych przez pacjenta objawów, zmian w samopoczuciu oraz parametrów zdrowotnych.
Wskazała Pani, że technicznie jest możliwe zakupienie samego dostępu do aplikacji z bazą przepisów, ale jest to zupełnie inna usługa. Natomiast do pełnego świadczenia usługi zdrowotnej dietetycznej potrzebny jest dostęp do aplikacji z bazą przepisów, ponieważ stanowi on narzędzie do osiągnięcia celu zdrowotnego oraz kontaktu z pacjentem i monitorowania jego postępów i problemów. Pani usługa jest kierowana wyłącznie do osób z problemami zdrowotnymi. Osoby zdrowe mogą wykupić okrojoną wersję aplikacji, z mniejszą bazą przepisów, bez Pani wsparcia, konsultacji, jadłospisów – ale tej usługi nie dotyczy wniosek. Świadczone usługi składowe są niezbędne do wykonywania usługi w zakresie dietetyki.
Wszystkie elementy świadczonej usługi są niezbędne do współpracy, która rzeczywiście ma przynieść długoterminowe skutki zdrowotne. Na konsultacji omawia Pani problem zdrowotny pacjenta i opowiada mu na czym polega jego choroba, co powinno znaleźć się w jego diecie, a czego powinien unikać. Pacjent może zdecydować czy chce aby ułożyła Pani dla niego jadłospis, czy samodzielnie będzie korzystał z przepisów, które zostały przypisane do jego jednostki chorobowej (np. niski IG przy insulinooporności), czy ma Pani przygotować dla niego indywidualną bazę przepisów z których będzie wybierał posiłki. Monitoring postępów jest niezbędny do wprowadzania zmian w kaloryczności diety, ewentualnej eliminacji produktów, które nie służą pacjentowi. Monitoring to również wsparcie i motywacja dla pacjenta. Wskazała Pani, że całość usług, które wykonuje Pani dla pacjenta są niezbędne do prawidłowego wdrożenia diety, utrzymania motywacji w zmianach, szybkiej reakcji gdy dzieje się coś niepokojącego. Pacjent bez wsparcia dietetyka może się łatwo pogubić, popełnić dużo błędów i porzucić dążenie do zdrowia. Dostęp do bazy przepisów również pomaga w utrzymaniu nawyków i jest niezbędnym narzędziem do współpracy na linii pacjent-dietetyk.
Z opisu sprawy wynika, że wszystkie czynności składające się na usługę dietetyczną są ze sobą tak ściśle związane, że ich niewykonanie lub rozdzielenie spowodowałoby, że pacjent nie mógłby korzystać z czynności głównej. Czynność główna to opieka dietetyczna. Dostęp do bazy jest narzędziem, ale niezbędnym do wykonania tego typu usługi dietetycznej. Tylko w ten sposób jest Pani w stanie długoterminowo współpracować z pacjentem. Pacjent odniesie efekty zdrowotne tylko wtedy, gdy usługa dietetyczna będzie składać się z tych wszystkich składowych.
Ponadto wskazała Pani, że z punktu widzenia pacjenta nabywa on jedną kompleksową usługę dietetyczną. Poszczególne czynności składające się na usługę dietetyczną są świadczone w ramach jednej umowy i jednego wynagrodzenia. Wynagrodzenie z tytułu usługi dietetycznej nie jest kalkulowane odrębnie, niezależnie od wynagrodzenia z tytułu dostępu do bazy zbilansowanych przepisów. Jest to usługa kompleksowa, kalkulowana jedną ceną. Nie rozbija Pani tej wartości. Pacjent płaci jedną łączną kwotę za wszystko.
Należy podkreślić, że za jedną usługę kompleksową można uznać jedynie te usługi, które są ze sobą funkcjonalnie związane i które nie mogą funkcjonować prawidłowo bez siebie. W omawianej sytuacji oferowane przez Panią usługi dostępu do bazy zbilansowanych przepisów, indywidualnych konsultacji dietetycznych, opracowania indywidualnych zaleceń dietoterapeutycznych oraz stałego monitoringu postępów terapii mogą być uznane za fizycznie i ekonomicznie nierozdzielne. Jak Pani wskazała, pacjent odniesie efekty zdrowotne tylko wtedy, gdy usługa dietetyczna będzie składać się z tych wszystkich składowych. Wszystkie elementy świadczonej usługi są niezbędne do współpracy, która rzeczywiście ma przynieść długoterminowe skutki zdrowotne.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że oferowaną przez Panią usługę, na którą składa się dostęp do bazy zbilansowanych przepisów, indywidualne konsultacje dietetyczne, opracowanie indywidualnych zaleceń dietoterapeutycznych oraz stały monitoring postępów terapii należy uznać za jedną łączną usługę kompleksową, gdzie podstawową usługą jest opieka dietetyczna w formie online.
Odnosząc się do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku należy stwierdzić, że kompleksowa usługa dietetyczna, którą Pani świadczy, nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy.
Jak wynika z opisu sprawy, nie posiada Pani statusu podmiotu leczniczego, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej. Zatem w analizowanym przypadku nie jest spełniona przesłanka podmiotowa warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu ustawy.
Zatem zbadać należy, czy dla kompleksowej usługi dietetycznej w formie online spełnia Pani przesłanki zwolnienia od podatku wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Wskazała Pani we wniosku, że posiada wykształcenie wyższe licencjackie na kierunku dietetyka.
Odnosząc to do powołanych przepisów należy stwierdzić, że zdobyte przez Panią wykształcenie daje Pani odpowiednie podstawy do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz legitymowania się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie dietetyki w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.
Zatem w analizowanym przypadku spełniona jest przesłanka podmiotowa wskazana w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Jednocześnie wskazać należy, że z powołanego powyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy wynika, że dla zastosowania zwolnienia od VAT istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze zwolnienia będą generalnie korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze fakt, że na podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
Należy podkreślić, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli usługi te nie odpowiadają koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.
W opisie sprawy wskazała Pani, że:
·kompleksowe usługi dietetyczne w formie online, skierowane są do pacjentów zmagających się z zaburzeniami odżywiania oraz współistniejącymi problemami zdrowia psychicznego;
·główną grupę odbiorców stanowią osoby z następującymi jednostkami chorobowymi i zaburzeniami:
- zaburzeniami odżywiania takimi jak kompulsywne objadanie się, żarłoczność psychiczna (bulimia), zaburzenie z ograniczeniem lub unikaniem konkretnych produktów (ARFID), ortoreksja,
- zaburzeniami lękowymi,
- depresją,
- zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD);
·przedmiotem wniosku nie są usługi dietetyczne dla osób zdrowych w celu profilaktyki zachorowań. Przedmiotem wniosku są usługi dietetyczne kierowane wyłącznie do osób z problemami zdrowotnymi;
·świadczone usługi mają charakter stricte terapeutyczny i są ukierunkowane na:
- przerwanie błędnego koła restrykcji i kompulsywnego objadania się,
- normalizację zachowań żywieniowych,
- redukcję objawów zaburzeń odżywiania,
- poprawę parametrów biochemicznych organizmu,
- wsparcie leczenia zaburzeń psychicznych poprzez odpowiednią dietoterapię,
- zapobieganie rozwojowi chorób metabolicznych (otyłość, cukrzyca typu 2),
- przywrócenie prawidłowej masy ciała,
- poprawę jakości życia i funkcjonowania społecznego;
·całość usług, które wykonuje Pani dla pacjenta są niezbędne do prawidłowego wdrożenia diety, utrzymania motywacji w zmianach, szybkiej reakcji gdy dzieje się coś niepokojącego. Pacjent bez wsparcia dietetyka może się łatwo pogubić, popełnić dużo błędów i porzucić dążenie do zdrowia. Dostęp do bazy przepisów również pomaga w utrzymaniu nawyków i jest niezbędnym narzędziem do współpracy na linii pacjent-dietetyk;
·pacjent odniesie efekty zdrowotne tylko wtedy, gdy usługa dietetyczna będzie składać się ze wszystkich składowych.
Mając na uwadze powyższe, należy uznać, że opisane kompleksowe usługi dietetyczne w formie online są świadczone wyłącznie na rzecz osób z problemami zdrowotnymi i spełniają cel terapeutyczny.
Zatem świadczone przez Panią kompleksowe usługi dietetyczne w formie online, korzystają zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Odnosząc się natomiast do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy dla tożsamych opisanych we wniosku kompleksowych usług dietetycznych świadczonych przez dietetyków-podwykonawców należy wskazać, że zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
Wskazać należy, że z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy wynika, że ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a także psychologów – również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.
Z opisu sprawy wynika, że planuje Pani w przyszłości współpracę z innymi dietetykami posiadającymi wykształcenie wyższe na kierunku dietetyka. Współpraca będzie odbywać się na podstawie umów o świadczenie usług (B2B). Podwykonawcy będą świadczyć identyczne usługi dietetyczne na takich zasadach jak Pani, wykorzystując ten sam model terapeutyczny i bazę przepisów. Będzie Pani nabywać te usługi we własnym imieniu, ale na rzecz pacjentów, zachowując odpowiedzialność za jakość świadczeń i nadzór merytoryczny nad procesem terapeutycznym.
Zatem w opisanej sytuacji, zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że będzie Pani (jako podmiot pośredniczący) zobowiązana dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz klientów od podwykonawców. Fakt, że Pani faktycznie nie będzie konsumentem nabywanych usług medycznych nie oznacza, że w świetle obowiązujących przepisów ustawy, nie wystąpi Pani jako nabywca świadczeń. Wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpi Pani w roli odsprzedającego usługi medyczne nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz pacjentów. Zatem, na gruncie ustawy od towarów i usług, będzie Pani traktowana najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.
Tym samym w zakresie u kompleksowych usług dietetycznych w formie on-line, które będą świadczone dla osób z problemami zdrowotnymi, przez podwykonawców - dietetyków, świadczących usługi w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, od których będzie Pani nabywała ww. usługi - jako usługi zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a następnie będzie je Pani odsprzedawała klientom w stanie nieprzetworzonym, wypełnione będą przesłanki do korzystania ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy. Będzie Pani świadczyć ww. usługi dla osób zmagających się z problemami zdrowotnymi i będzie nabywała Pani te usługi w swoim imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, od podmiotów, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.
Tym samym, nabyte przez Panią we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (pacjentów) kompleksowe usługi dietetyczne w formie online, świadczone dla osób z problemami zdrowotnymi, będą korzystały ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii będącej przedmiotem Pani zapytania, inne kwestie nieobjęte pytaniami oraz stanowiskiem nie były przedmiotem interpretacji. W szczególności interpretacja nie dotyczy możliwości zwolnienia od podatku VAT odrębnej usługi udostępniania bazy przepisów, ani usług świadczonych na rzecz osób zdrowych.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. Wydaną interpretację oparto w szczególności na Pani wskazaniach, że:
Wnioskodawczyni świadczy kompleksowe usługi dietetyczne w formie online, skierowane do pacjentów zmagających się z zaburzeniami odżywiania oraz współistniejącymi problemami zdrowia psychicznego.
Przedmiotem wniosku nie są usługi dietetyczne dla osób zdrowych w celu profilaktyki zachorowań. Przedmiotem wniosku są usługi dietetyczne kierowane wyłącznie do osób z problemami zdrowotnymi.
Świadczone usługi mają charakter stricte terapeutyczny i są ukierunkowane m.in. na wsparcie leczenia zaburzeń psychicznych poprzez odpowiednią dietoterapię.
Wszystkie czynności składające się na usługę dietetyczną są ze sobą tak ściśle związane, że ich niewykonanie lub rozdzielenie spowodowałoby, że pacjent nie mógłby korzystać z czynności głównej.
Pacjent odniesie efekty zdrowotne tylko wtedy, gdy usługa dietetyczna będzie składać się z tych wszystkich składowych.
W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
